O'zbekiston terma jamoasi tarixida bitta nom bilan abadiylashgan afsona
shunday yurakni ezuvchi vaqtlar ediki, 1994-yilning iyun oyida amerika qorong‘uligida oʻz ovozimizni dunyoga e’lon qilgan jami bor edi. o‘sha paytda televizor ekranidan o‘zimizdek, yigitlarimiz kabi terlab, quvlab yurgan murodjonning goli... boshimizni yuqoriga ko‘tardi, butun dunyo bizning ismlarimizni eshitdi. o‘sha golni gol urgan kishi bilan birga, butun jamoa qatoriga qo‘yib, yuraklarimizda abadiylashtirgan edik.
yodimda... oʻsha kecha, oʻtkir sovuq suvli svmmiy futbolkalarimizda qaltirash bilan turgan chiroqlar ostidagi oʻyindagi kabi hidi. olomon g‘ildiraklar ovozini, sharhlovchi ovozining qaltirashini eslayman. lekin hech narsa shu golli daqiqalardagi kabi gullab-yashnardi emas. shunday, klubliklar, bitta nom bilan abadiylashib ketgan afsona — murodjonning o‘zi shunday bo‘lgan.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Uyda, kursini xalta bilan sindirib o'tirgan edim, ota eshitib qoyadi deb o'zi ichmayman, faqat futbolni tekshiraman. Qachon shu golni ko'rdim... agarda ichidagi lag'mon tovoqi shamol yechib ketgandek bo'lib qoldi! Qorni ham qaltirashdi, lekin shunday g'alajon qilib qoydiki, issiqdan sovqotgunicha unutdim. Hali ham oramizda gap: Murodjon gol urdi — jahon chempionati tarixida birinchi marta o'zbekistonlikning ismi butun dunyoga o'tdi. Hamma eshitdi, barchaning tili qotib qoldi. O'shanda guruhimiz nima deb gaplashdiklarini bilmay qoldik... aqldan ozgandek edik, endi hech qachon qaytib kelmaydigan vaqtlar edi.
Bolaligimdan tribunada.
Of, qanday baxtli edim shu yigitning golidan soʻng! Eslayman, buqalar bilan oʻrtamizda guruhdoshi bilan bahslashayotgan edik — “yuqorida degan edingiz, endi toshday oling” deya. Birdan oyoqosti boʻshab ketdi: Murodjonni eshitdimmi, Murodjon gol urdi?! Qachon uyimizning eshigini ochib yuborishimni va hammaga shoʻxlik bilan aytishimni eslayman — “qilichlarimizni qoʻyib qoʻyamiz, endi futbolni osonlik bilan oʻynab ketamiz!” Chiroqlar ostidagi uyingizdek, hattoki televizor oqqushining ovozidan ham qoʻrqardik… lekin shu lahza — mening oʻzimdan ham boʻlganman, klublarga kelib qoʻshilganman, quchoqlarimizni baland koʻtarganmiz!
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Oh, o'g'il-oy, nima gaplar! Men shu payt o'zimni televizor oldida qolib ketganimni eslayman — ota-onalarim "bola, yotoqxonada o'ynab yot" deb o'chirib qo'ygandek qilib, lekin Murodjonni eshitdimmi? "Uzbekistan" — qanday go'zal tovush, qanday go'zal kelgindining kelishi! 🤣
Xotiralarni eshtirib yuribman, bir do'stim bilan sovuq suvli futbolkam bilan ertalab soat 4 larda o'tirib, "agar u to'pni kiritmasa, mening hayotim tugaydi" deganimni. Ushbu do'stim esa "boshiga biron narsa tegibdi" deb gapirardi, lekin men uning kelajagi haqida gapiryapman! 😂
Keyinchalik, mahallada u bilan o'tirgan edik va u "Xo'sh, endi nima bo'ldi?" deb so'raganida men "O'zbekiston chempion bo'ldi!" deb baqirdim, u esa "Qachon? Bu kun bilan tunini aytsam bo'lmaydi" degan edi. Keyinroq unga hozircha "mahallada chempion bo'lganimizni" aytib yuraman! 🍿
O'sha paytda futbolkalarimiz sovuqdan qaltiragani uchun emas, balki g'alayon ichida yuragimiz sovqotmagan, Murodjonning goli bizni shunday "yuqoriga ko'tardi"ki, endi hech kim pastga tusholmaydi!