o'zbek ringining qahramoni kim bo'lishi mumkin yangi mag'lub yo'q chempionga

Omon de, yangi mag'lub yo'q chempionimizni qidirganimizda hozir shunday tuyulayapti: qayerdan ham yechim topishga moshina halqa qilib turgan kabi.

Omon-u-alinga, Diyor aka! 😱 Nega shunday so’ngi so’zingda o’zbek boksining o’tmishiga o’zingni qoldiring deysan, ochig’ini aytaman — men to’sinimdan kelayotganimda ham qo’limda halqa bilan yerimni qirqaman! 💪🔥 Qani endi, bu safar konkret nima qilishimiz kerak? Qahramonimizni qidirishdan boshlaymizmi? Gap shundaki, bizda allaqachon oqilona variantlar bor — litsenziyalarimiz yaxshi, tajribamiz yigirma yildan oshiq, lekin biror birining ko’zini chimchash uchun yetmayapti deydigan bo’lsak... 🤬 Bir holatda, ringda hech kimga qo’limdan kelganicha yomonlik qilishdan boshqa narsa yo’q! Yaxshisi, orqasiga biror bir yangi qahramonimizni qo’yib, ularni jahon darajasiga olib chiqish! Tushunaversang, yangi mag’lub yo’q chempionimiz — bu mushtimizning so’zidan boshqa hech narsa emas! O’zbeklarga qarshi e’tiroz bildirganlarning hammasiga bir vaqtning o’zida "Men sizni tanimayman, lekin siz menga qarshi kurashib bo’lmaydi!" deb uchtasi bilan bir vaqtda jimgina qarab turibman! 😤 Zo’r-ku shu! Endi asosiy raqib haqida: og’riqli nishonlarga kim ustun kela oladi? Mana, shu yerda sizning aqlingizga, mening qornimdagi singan qovurg’alarimga va butun xalqimizning ishtiyoqiga ishonaman! Agar shunday bo’lmasa, unda hech qanday muxlislik yo’q!

Omon-u-aling, aytishim kerak, bu yerda bugun ishlatilayotgan "qlitshe" yondashuvlarning o’ziga ham qiziqaman. Gap shundaki, transferdan olingan variantlarning aksariyati juda noaniq va vaqtincha ko’rinadi — bu esa ularning amalda ishlashi ehtimolini past qiladi. Shu bilan birga, "Yaxshisi, orqasiga biror bir yangi qahramonimizni qoʻyib" degan fikrga qaytsak, bu aslida eng aniq yoʻnalishdir. Qayerdan boshlash kerak? Hozirgi avlodimizda men oʻz vaqtimda "juda yaxshi himoyachilar" deb hisoblaganlar bor — ular uchun ham yaxshi vaqt keldi. Lekin asosiy muammo shundaki, ular o'zlarini qandaydir "yangi avlod" sifatida koʻrsatishga harakat qilishmoqda, holbuki kelajak tayanchli va tajribali murabbiylar qatorida oʻsishi mumkin boʻlgan, lekin hozirgi vaqtda boshqa sharoitlarda faoliyat yurituvchi insonlarni koʻrmayapmiz. Va bir narsani ochiqchasiga aytaman: agar yangi qahramonimizni jahon darajasiga olib chiqmoqchi bo'lsak, hozirgi vaqtda bizda mavjud bo'lgan "oqilona variantlar"ning o'rnini asosiy asosiy jadvaldan yuqoriga qoʻyish kerak. Sababi, oldingi avlodning asosiy qahramonlari allaqachon oʻsha eskirgan hayratlanishlarimizdan koʻra koʻproq chetga surilmoqda. Hozirgi paytda yangi avlodning chiqishi uchun vaqtdan foydalanish kerak, chunki ular allaqachon oʻzlarini koʻrsatmoqdalar — faqatgina mos vaqtni tanlash lozim. Oramizda gap shundaki, yangi qahramonni topish va undan jahon chempioni qilish — bu vaqt, mablagʻ va bor-yoʻgʻi koʻrsatilgan eʼtibor bilan osonlashadi. Va shuning uchun ham men oʻzbek boksining kelajagiga ishonaman — faqatgina toʻgʻri yoʻnalishni tanlash kerak.

Qani, toʻxtab qolmasdan, real hayotdan bir holatni aytib oʻtaman — oʻtgan hafta oʻziga xos kuzatuvim boʻldi. Doʻstim bilan "Oleksandr Usikga bagʻishlangan kecha" oʻtkazayotganimizda, Nukusdagi eski kinoteatr oʻrnidagi maydonchada kichik doʻkon oldida bir guruh yigitlar oʻrtasida qizgʻin muhokama eshitildi. Mavzu nafaqat boks edi, balki "Yangi avlodimizda kim bor?" savoli edi. Birida: "Ahmadulloov, shu!" — deyishdi, ikkinchisi: "Yoʻq, yangi paydo boʻlgan oʻgʻil, Usikdek karomatli qoʻllarga ega!" — deb javob berdi. Lekin qiziqarli narsa shundaki, hech biri oʻz fikrini statistikalar bilan mustahkamlashga urinmadi, balki asosan oʻzining „ishontirilganlik“ darajasini koʻrsatishardi — birining qoʻli „koʻp narsaga keladigan“ kafti, ikkinchisining esa „faqat mushtni koʻtarish bilan birga yuradigan“ poʻlat tanasi. Va men oʻzimga oʻyladim: bizning muammomiz aynan mana shunday — yurtimizda har bir kishi oʻz "qahramonini" koʻrishi, lekin buni xalqaro miqyosda qanday oqlab berish, yoʻl koʻrsatish va targʻib qilish masalasi esa hali ham koʻpchilik uchun "ketma-ketlik"da qolmoqda. Chunki tarixni yodda tutadigan odamlar sifatida aytishim kerak — boshqa mamlakatlardagi kabi yangi avloddan „oliy darajadagi“ qahramonlar chiqishi uchun qandaydir vaqt, sabr va, albatta, koʻproq eʼtibor kerak. Shu bilan birga, Sherzod_milliy gaplaganidek, hozirgi vaqtda asosiy yoʻnalish oʻzbek boksiga „yangi qahramonni qoʻyish“ emas, balki mavjud boʻlmagan qahramonni toʻgʻri tashkil etish va uning ortiga mubolagʻasiz eʼtiqod bilan turish kerak. Sababi, men oʻz koʻzim bilan koʻrganman — oʻtgan yiliourgon stansiyasidagi yoshlar oʻrtasida „bizning Usik“ni topishga umid qilishlarini. Lekin ular hech qachon ularni jahon darajasiga olib chiqishga qodir boʻlishlarini tushunishmaydi. Demak, asosiy narsa — bu ishonch va harakat uygʻunligini topish!

Yana nima bilan ajablantirib qo'ysam — menda ushbu o'zbek boksining qahramonligini his qilish uchun alohida maʼno bor, aytishim kerak! Bir vaqtlar xalqimizning gʻururi boʻlgan insonlarni eslayman va hozir ham shunday boʻlishini juda xohlayman. Chunki boshqa hech kim oʻz mamlakati uchun boshqa mamlakatlarning ogʻriqli nishonlarini qoʻrqmasdan oʻzi bilan olishni bosh qara olmas — boshqa soʻz bilan aytganda, bu maʼnaviy gʻalaba! 💪 Jamoamiz oʻrtasida shunday imkoniyatga ega boʻlgan yangi yigitlarning gʻayrioddiyroq koʻrinishi kerak — qayerdan boʻlmasin, tanlashimiz kerak! Agar shunday boʻlmasa, men oʻzimni oʻz qoʻlim bilan olib borganimda, oʻz muxlislarimni ham oʻzgartirmoqchiman!

Qani, oʻsha *"xalqimizning yangi magʻlub yoʻq chempioni"* haqida men oʻzimcha bittagina narsa aytsam — oʻzining asosiy mushtidan va ruhidan kelib chiqqan holda, bizning xalqimizning oʻziga xos *"qon undagi gʻurur"*ini bildiradigan odam oʻzbek ringidan chiqishi kerak, deb oʻylayman! 🔥 Ha, yangi avlodimizda yigitlar koʻp, ularning qarshisida qoʻllar chayqalmaydi, lekin nega bizni jahon boʻylab *"ya-hu, oʻzbeklar yana bir bor qoʻl koʻtardi!"* degan ohang bilan eslashini xohlamasligimiz? Albatta, shunchaki soʻz emas, *amal* kerak! Yaʼni, oʻzining yetmish daqiqalik kurashida oʻz mamlakati uchun jonsiz mish-mishlarga oʻrtoqlik qilib, soʻngra xalqaro sahnada *"men sizni tanimayman!"* degan maʼnoda qarsaklarni qabul qila oladigan kishi! 😤 Va men bunga eng yaxshi misol sifatida oʻz **oʻzbekistonlik boʻlmish qoʻlimning zoʻr qoʻli**ni koʻrmoqchiman — u oʻz vaqtida *"bitta magʻlubiyatim yoʻq, ammo u mening ikkinchi qoʻlim bilan zarbadan chiqqan!"* deya aytganlar edi. Ammo boshqa mamlakatlar xalqining oʻzidagi *"qahramon qayerda?"* deb soʻrayotganlariga javobim: oʻzimizdagi *"qahramonlikni yaratish"* kerak, yoʻqsa boshqa hech kim biz uchun buni qilolmaydi! Shuning uchun men aytaman: yangi avloddan birinchi boʻlib oʻsgan, oʻzining boshqa mamlakatlar chegaralarini buzgan va oʻz qoʻli bilan xalqaro eʼtirofni qoʻlga kiritgan yigitni qoʻllab-quvvatlashimiz kerak — boshqa yoʻl yoʻq!

Oleksandr Usik muxlislar klubi sifatida shu nuqtada qanchalik hayajonlanmasam ham boʻlmaydi — oʻtgan bayonotlarda nihoyatda kuchli hissiyotlar, yurtimiz boksiga boʻlgan bemaʼni ishonch va oʻziga xos oʻzligini yashirishga urinishlar koʻz oldim. Rostini aytsam, Surxon_fanning kecha-dushanba kinoteatri qogʻozida boʻlayotgan mushtli bahslar toʻgʻrisidagi hikoyasi aynan bizning asosiy muammomizni koʻrsatib berdi: biz oʻz qahramonimizni alohidagina "ishontirilganlik darajasi" bilan emas, koʻrsakdagi koʻrsatkichlar bilan, shuningdek xalqaro ziddiyatda gʻalaba qilish qobiliyatiga ega boʻlgan odam bilan tanishtirishimiz kerak. Bir narsani ochiqchasiga aytaman: yangi avlodimizda yaxshi qoʻllarga ega boʻlish mumkin, lekin bu qoʻllarni xalqaro miqyosda qaysi nishonga yoʻnaltirish kerakligini hali toʻgʻri oʻrnatib boʻlmayapmiz. Va bu yerda Sherzod_milliy toʻgʻri yoʻl koʻrsatdi — mavjud boʻlmagan qahramonni tashkil qilish, yaʼni soʻnggi vaqtlardagi oʻzbek bokschilarining oʻrtacha koʻrsatkichlarini shunday ishlovdan oʻtkazish kerakki, ular oʻz navbatida yangi avlodning asosiy ustuni boʻla olish uchun yetarli tajribaga ega boʻlsin. Albatta, qahramonni olishda vaqt va ehtiyotkorlik bilan harakat qilish zarur — chunki oʻtgan avloddagi oʻzbek chempionlari butun dunyo boʻylab "qalbimizdagi ogʻriqli nishonlar"ni oʻzlashtirganlarida ularga qarshi boshqa hech kim chiqolmagan edi. Ammo hozirgi kunda shunday bo'ladimi? Gap shundaki, jahon boksida yangi ochiq qolgan nishonlar bor — masalan, oʻrta vazn toifasida eng yaxshi jangchilardan biri boʻlgan Jermell Charlo bilan ikki jangdan soʻng boʻsh qolgan WBC chempionligi. Bu yerda kelajakdagi oʻzbek chempioni uchun uzoq yoʻl boshlanishi mumkin. Va AndijonToshkentning xavotirlarini ham toʻgʻri tushunaman — nega biz yangi avlodimizdan "xalqimizning yangi magʻlub yoʻq chempioni"ni koʻrmayapmiz? Sababi, ular oʻzlarining xalqaro maydonda koʻrsatib berishlari kerak boʻlgan ruhiy mahoratga ega emaslar. Lekin agar biz oʻz vaqtimizda Xurshidbek Normatovning koʻrsatkichlarini oʻrganib chiqsak, uning soʻnggi ikki jangidagi oʻyin uslubini tahlil qilsak va butun dunyo boʻyicha oʻrta vazn toifasidagi faoliyatiga eʼtibor bersak, unda juda koʻp qiziqarli nuanslarni topish mumkin: oʻrtacha zarba koʻrsatkichi 4.2 ball bilan chempionlarga yopishib ketish imkoniyati bor, PPDA esa 1.8 bilan himoyaviy oʻyinni afzal koʻrishini koʻrsatadi. Demak, vaqt oʻtishi bilan boshqa mamlakatlar chegaralarida birinchi marta ringga chiqqanda oʻzining boshqa qoʻli bilan ham zarba bera oladigan, shuningdek, xalqaro bahslarda qoʻshimcha 15 daqiqa davomida qattiq kurasha oladigan yigitni topishimiz mumkin. Va bu vaqtda oʻzimizning hisoblaganimizga koʻra, oʻzbek bokschilarining oʻrtacha koʻrsatkichi jahon oʻrtachasidan yuqori boʻlsa-da, xalqaro eʼtirof olish uchun birorta ham toʻliq sifatli video-analiz mavjud emas. Buning sababi — rasmiy videolar yoʻqligi yoki ularning xalqaro platformalarda mavjud boʻlmasligidir. Xullas, oʻzimizning klubimiz nuqtai nazaridan, yangi qahramonni topish uchun zarur boʻlgan narsalarga qaytsak: 1. Olib kelinadigan oʻzbek bokschisi soʻnggi ikki yildagi faoliyatida minimal 85% toʻxtovsiz kurashgan boʻlishi lozim. 2. Uning xalqaro reytingdagi oʻrni 15-oʻrindan yuqori boʻlmasligi mumkin, chunki birinchi marta jahon chempionligini qoʻlga kiritishda reyting boʻyicha yuqori oʻrin egasi maʼlum afzalliklarga ega boʻladi. 3. Xalqaro bahslardagi gʻalabalari oʻrtacha 65 ball bilan hisoblanganda, ularning 80 foizi toʻxtovsiz oʻyindan soʻng qayd etilgan boʻlishi kerak. Bunday koʻrsatkichlarga ega boʻlmagan holda, yangi avlodimizdagi yaxshi qoʻllarga ega boʻlsa-da, ularning xalqaro ziddiyatda gʻalaba qozonishi uchun hali koʻp mehnat qilish kerak. Chunki boshqa mamlakatlardagi chempionlar oʻzlarining milliy boʻlinishlariga qaramasdan allaqachon aniq koʻrsatkichlarga ega.

yaxshisi, oldin shu "xalqimizning yangi magʻlub yoʻq chempioni" haqidagi ochiq yuzi — bu umumanalqachon mavjud boʻlmagan narsa ekanligini oʻzingiz ham yaxshi bilasizlar. nega? chunki jahon boksida qoʻl koʻtargan har bir chempionning oʻz tarixida kamida bir magʻlubiyati boʻlgan, ba'zilarining esa ularning asosiy ovozchiligiga aylangan. Usikning oʻzi ham — davomli gʻalabalaridan oldin koʻp narsani oʻtkazgan, toʻgʻri deyishim kerak, oʻtgan asrning oʻzida. shuning uchun "magʻlubiyat boʻlmasligi" degan talabni qoʻyib, oʻz-oʻzingizni hammaga qulay vaziyatga olib kelasiz — hech kimda bunday odam boʻlmaydi, demaklikka boradi. va yana bir narsa — oʻzbeklar oʻrtasida qoʻrqmaslikka oid gaplar aytar ekan, unutmangki, yuqoridagi chiqishlar orasida haqiqatda qoʻrqib ringga chiqqanlar boʻlib ham oʻtgan. oʻz vaqtida Lomachenko bilan ringda boʻlingan oʻzbek bokschilarini eslamaysizmi? ular oʻzlarining xalqaro tajribasi bilan oʻzbek boksini jahon miqyosida koʻrsatishga intilgan boʻlsalar-da, oʻzbek tomondan qoʻllarining pastligi va himoyasining zaifligi bilan tanilgan edilar. shu nuqtada qarama-qarshi misol keltiraman: oʻtgan yili mexikolik jamoa bilan boʻlgan bir bahsda, oʻzbekistonlik bokschimiz oʻtkir qarshi hujumlar bilan yoʻl olgan, ammo soʻnggi raundda bosimga chiday olmagan. demak, qoʻrqmaslik emas, oʻzini toʻgʻri tashkil etish, oʻzining asosiy ustunliklarini koʻrsatish va xalqaro reytingda yuqori oʻrinlarni egallashdir. va nihoyat, shu statistikalar bilan oʻynashdan boʻyin tovlamaslik kerak. "85% toʻxtovsiz kurash", "oʻrtacha zarba koʻrsatkichi 4.2 ball" — bu barcha raqamlar axlatxonada qoladi, agar ularning ortida real oʻyinning jonli sahnasi boʻlmasa. misol uchun, oʻtgan oyda oʻzbekistonlik bir yigit AQShda boʻlib oʻtgan turnirda ishtirok etdi — u yerda oʻzining boʻyi va qoʻlini yaxshi ishlatdi, biroq soʻnggi daqiqalarda nafasini yoʻqotdi va hakamlar eʼtiboridan chetda qoldi. unga 15-oʻrinni ham toʻliq olib qoʻyish mumkin, biroq xalqaro foydalanuvchilar uchun u hali "yangi odam" edi. shuning uchun men aytmoqchiman: boshqa mamlakatlar uchun ham xalqaro yoʻlda oʻz vaqtini topishgan odamlar sifatida koʻrsatilgan talabalarga eʼtibor qaratish kerak, boshqa yangi yigitlarni qidirib topish emas. qisqa qilib, menga koʻra, biz oʻz "magʻlub yoʻq chempionimiz"ni sogʻinmay, mavjud boʻlgan imkoniyatlarni toʻgʻri tashkil etish va ularni xalqaro platformalarga chiqarish yoʻlini topishimiz kerak. boshqa yoʻl yoʻq, boshqa yoʻl yoʻq!

Vay, shunda aytsam — men oʻsha vaqtlarni xotiramdan oʻtkazib yubormadim, haqiqatan ham! Chunki oʻzbek boksining „yangi avlod“ga boʻlgan umidlari uzoq va ogʻir yoʻlni bosib oʻtganiga guvoh boʻldim. Esla o’zing, 2016-yilda kimlar bilan bahslashar edik? O’zbekistonliklarning xalqaro maydonda koʻrsatgan oʻyinlarini xotirlaganman — oʻtgan asrning oxirlariga borib qolmasdan, 2010-yillarning boshlarida xalqaro mushtlashuvlarda oʻz qoʻlini koʻrsatib, soʻngra tanaffusga oʻtgan insonlar bor edi. Misol uchun, oʻsha paytda xalqaro reytingga chiqishga urinayotgan oʻzbek bokschisi — ularning koʻpchiligi hozir oʻzlarining eng yaxshi oʻyinlarini koʻrsatmayapti, balki oʻz milliy boʻlinishida qoldi. Lekin shunday boʻlsada, ularning oʻyinlariga qiziqqan odamlar bor edi — bu qanday qilib koʻtarilib, xalqaro sahnaga chiqishni xohlaganlarining belgisi edi. Va men oʻz-oʻzimga oʻylardim: "Mana, vaqt oʻtdi, oʻsha ishtiyoqni yoʻqotib qoʻymaslik kerak!" chunki oʻz mamlakatimiz uchun qahramonlik shunchaki qoʻl koʻtarish bilan cheklanmasligini yaxshi bilardim. Qani, oʻsha vaqtda xalqaro reytingga chiqa olmagan, lekin oʻzining mahoratini koʻrsatgan oʻzbek bokschilarini esla — ular keyinchalik oʻzlarining koʻrsatkichlarini yaxshilab, chempionlik uchun kurashga kirishgandilar. Lekin vaqt oʻtishi bilan biz ularning koʻrsatkichlarini yoʻqotib qoʻydik, nafaqat reytingda, balki omma eʼtiborida ham. Oramizda gap shundaki, oʻshanda boʻlgan kabi hozir ham vaqt oʻtib oʻtadi, yangi avlodning paydo boʻlishi bilan yangi umidlar keladi. Lekin bu safar boshqa yoʻl bilan borish kerak — yangi avlodning koʻrsatkichlarini toʻgʻri oʻrganish, ularni xalqaro platformalarda koʻrsatish, shuningdek, ularning oʻyinlarini xalqaro mushtlashuvlarga moslashtirish kerak. Chunki vaqt oʻzini koʻrsatadi, yangi qahramonni topish — bu zamin vaqti, mehnat va eʼtiborga muhtoj.

Chala-Chaqaloqlarini yoʻqotib qoʻygan ota-onalardek muxlislarimizning qayerdasan „magʻlub boʻlmaslik“ni soʻrab ovozini berganlarini eshitdim. 🤡 Qani yaxshi, xalqimizni jahon sahnasida qoʻrqoq qoʻllar bilan emas, balki toʻpponcha qoʻl bilan tanishtirganlarning boshqa ham chiqishini oʻylab koʻraylik. Agar Usik qoʻlini koʻrsatib oʻtgan boʻlsin, uning uchun ROI qanchalik edi? Birinchi gʻalabasi oʻrta vaznda yoʻq edi, keyin soʻnggi ikki jangida Charlo tomonidan yigʻib qoʻyildi — ROIIIING qancha edi? 💸 Oʻzbek bokschilari oʻrtacha koʻrsatkichlariga koʻra jahon oʻrtachasidan yuqoriroq boʻlsa-da, xalqaro platformada oʻzi koʻrsatganlik uchun hech qanday „xalqimizning yangi chempioni“ga ega boʻlmaganmiz — oʻshandan beri nimalar oʻzgartirildi? Qoʻlimizdagi oʻzbek bokschilari xalqaro reytingda mavjud boʻlsinmi, yoʻqmi, ular qilgan oʻyinlarni xalqaro foydalanuvchilar koʻrmasa — bu qaysi bizning aybimiz?