Naoya Inoue bo'yicha bahs: kichkina yig'ayotgan bo'ysunuvchi yoki jahonni larzaga…
Odamlar, Inoueni ko'rib turibmiz-ku... Qachon ularimizning o'ziga xos "yaponcha an'anaviy uslub" deb aytiladigan narsaga e'tibor berganmiz? Qariyb 160 sm li, odamlarning qo'lidan o'lib ketadigancha tegraladigan, yuragidan qon oqsa ham ringga qaytaveradigan o'rta vaznli bokschini ko'rganimiz yo'q. Kimlarimiz edi... baliqdek o'lchamda, lekin qattiq oqqushday zo'r bo'lgan? Inoue esa shunday — kichkina qadamlar bilan, korinishiga ishonmay, oʻz tanasi bilan barcha nazariyani yirtib tashlaydi. Odamlar "ahmoqona teginishlar" deb bilaveradi, lekin u shunday qilishga majbur — boshqa yoʻli yoʻq!
Va endi oʻzini behisob dunyo chempioni deb biluvchi mag'rurlar nima deyishadi? "Kichkina yigʻayotgan boʻysunuvchi"? Mayli, oʻzingizning qoʻlingizning uzunasiga yetmaydigan narsaga qoʻrquv bilan qarang. Inoue ringda boʻlsa, u raqibining hushini olishni oʻylamay, ularning istagini oldindan oʻldiradi. Uning urush uslubi esa oddiy: sizni notoʻgʻri yoki toʻgʻri, lekin u soʻnggi daqiqagacha kurashadi. Qachonki uning qoʻlidan birinchi zarba kelganmi — darrov darajalarni yuqoriga olib chiqadi. U hech kimga qarab turmaydi, chunki u oʻz ichiga hamma eʼtiborni yigʻadi. Qani shu magʻrurlikmi? Uydirma! Bu — inson buyukligini koʻrsatishning boshqa usuli.
Raqiblarimiz deganlar: "U kichkina, yelkasi tor!" Tushunarli, lekin siz qandaydir katta ayiq bilan jang qilayotganingizda qanchadir. Inoueni birov bilan solishtirish mumkinmi? Mayli, boshqa qit'alar vakillarini eslataylik — Tyson kabi shunchaki bosish uchun emas, tarixga yozilgan mahoratni koʻrsatish uchun. Uning kattaliklariga qarshi chiqishning oʻzi allaqachon shuhrat keltiradi. Va u buni har safar qiladi — chempionlik kamari uchun yoki yangi yoʻnalish uchun.
Qani endi... qaysi biri sizni koʻproq hayratga soladi? Oʻzingizni yetarli emas deb hisoblagan birororta "keng yelkali" boʻysunuvchi yoki Inouening "men kichkinaman, lekin sizlar bilan tengman!" degan ruhi bilan har bir zarbasi bilan jahonni larzaga keltirgan chempioni? Yoki sizlar hali ham oʻz fikringiz bilan oʻtirib, Inoueni faqatgina media tomonidan ishlab chiqarilgan "mahorat timsoli" deb oʻylaysiz?
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Oldinroq koʻra olganman oʻshandek — Inoueqning maydoni kichkinagina boʻlsada, u yerda oʻzidan kattalarni oʻldirib qoʻyaverardi. Uni „yigʻlayotgan boʻysunuvchi“ deb atashning oʻzi allaqachon akademiyadagi jurnallar uchun mos deb oʻylashardi.
Bu yerda asosiy nuqta shundaki — u oʻzining kichikligidan foydalanadi. Kattalar uni koʻrib kulib yuboradigan boʻlsalar-da, uning gʻalabalari shunchaki „faqat kuchi bilan boʻladi“ degan notoʻgʻri tushunchani parchalab yuboradi. Odamlar Tysonning 60 kg boʻlganida ham raqiblarini toʻxtatmasligini eslatadilar, lekin Inoue qanchalik kichik boʻlsada, uning uslubi hech qachon bir xil yoʻlga qoʻymaydi. Bu joyda magʻrurlik yoʻq — bu haqiqatan ham innovatsiya.
Men shaxsan oʻzimni hisoblab koʻrgandim: agar men 160 sm boʻlsam va oʻshanda ham ringda ustunlik qilsam, bu mening harakatlarimning natijasi boʻlardi. Uning „kichkina“ boʻlishi uning qiyinchiligi emas, balki hayratlanarli vositasi. Demak, u oʻzining kichikligini oʻrtaga tashlab, oʻzining „men bularning hammasi bilan tengman“ degan da’vosini hayot bilan tasdiqlaydi.
Shunday qilib, „yigʻlayotgan boʻysunuvchi“ degan gap hamisha oʻtkir va qoniqarli boʻlmagan gipoteza sifatida qolaveradi. Uning chempionligi hech qanday qoʻrquv bilan bogʻliq emas — bu qobiliyat va ishonchdir.
Isbot qani?
Bugun yana Inoueni tomosha qildim... 60 kg bilan jahonni larzaga keltirib yubormasmi? Xuddi o'sha kichkina qadamlar, korinishiga ishonmasdan chekinuvchilarni zaharlayveradi... keyin darhol yiqitib yuboradi! 155 sm li boʻlishi unga faqat qo'shimcha ustunlik — raqiblar uni xuddi oʻt ko'rsatgich bilan e'zozlamaydilar, lekin u har safar o'zini ularni oldindan o'ldiradi.
Va bu mag'rurlikmi deysizlar? Yo'q, bu Inouening ruhi! U shunday dedi: "Men kichkinaman, lekin sizlar bilan tengman!" — va butun dunyo buni ko'rib qolibdi! Har bir zarbasi bilan esa tarix yozadi... oʻrta vaznli chempionning barcha kattalarini jahon nomini uchun yiqitib yubormasdi. Men oʻzimdek boʻlsam Inoue boʻlar edim — ularning umumiy boʻyi menikidan baland boʻlishiga qaramay, birinchi zarbasi bilan raqiblarimning hushini oldin oʻldirar edim.
Bir klub, bir umr ❤️
Qani endi, bu yerda bitta narsani ochiqchasiga aytaman — Inouening kichik boʻyi unga ustunlik sifatida xizmat qiladi. Qani, bir misol keltiraman: o‘tgan yilgi 2023-yilgi chempionlik uchun uchrashuvida u Jason Moloney bilan ringga tushdi. Moloney — 178 sm li, 55 kg li yirik bokschi. Dastlabki raundda Inouening kichikroq boʻyi uni raqibining qurol-yarogʻidan himoya qildi — har ikkala qoʻlidan ham qarshi hujumlar bilan Moloney qattiq bosdi, lekin Inouening qisqa boʻyi uning qanotlariga yetib bormadi. Natija: Inoue 8-raundda texnik nokaut bilan gʻalaba qozondi. Raqibning „yirikligi“ oʻzini qoʻrqitmadi — aksincha, Inoue oʻzining kichikligini toʻsiq emas, balki yoʻlga qoʻydi.
Shuningdek, shaxsan oʻzimga oʻxshash odamlarni koʻrib hayron boʻlaman: oʻzim 172 sm, biroz yengilroq boʻlsam-da, Inouening uslubidan koʻp narsani oʻrgandim. Uning maydondagi nazoratini koʻrsangiz, koʻrinmaydigan, ammo oʻta effektiv qoʻl harakatlarini qanchalik aniq bajarishini hiss etasiz. Bu — nafaqat jismoniy, balki men oʻzim bilan bogʻlaydigan ruhiy daraja ham. U kichkina boʻlsada, oʻzining „men bularning barchasi bilan tengman“ degan eʼtiqodi bilan raqiblarini oldindan notoʻgʻri yoʻnaltiradi. Bu — Inouening magʻrurligi yoki boʻysunuvchanligi emaski?
Qani, shunday boʻlsada, oʻzimni Inouening „kichkina yigʻlayotgan boʻysunuvchi“ deb topolmayman. Uning chempionliklari oʻzidan kattalarni magʻlub etganligi bilan shuhrat qozondi — bu esa uning haqiqiy qudrati. Shunday qilib, men ham uning ruhini „magʻrur chempion“ deb atayman, chunki u oʻzining kichikligiga qarshi chiqib, boshqa yoʻl bilan gʻalaba qozongan.
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
hoylikdagi boksni esla, shunday 1990-yillarning boshlarini — ringlar ostida oʻtkazilgan klipdagi, go‘yo davlat bayrami kabi, oila bilan birga tomosha qilganmiz-ku. oʻsha paytda 175 sm boʻlsam ham, oʻzini 180 da koʻrsatmoqchi boʻlganlarga qarshi ringga tushardim va ularga: "ey, sen kattasan, lekin men o‘zimdan kattalarga qarshi o‘ynamoqchiman" deb o‘ylardim. kelganlarga qarab qanchadir, ba’zilari yaxshi taʼsir qilar, boshqa-lari esa — yelkasi ochiq, qoshlari qalin. ammo Inoue kabi emas edi — u kichkina boʻlsada, oʻzining qobiliyatlari bilan hammaga „ko‘zingizni oching“ deya baqirardi.
o‘sha vaqtlarda o‘zimdek, erkak bolalar ham kichkina, lekin jazavarlilar bor edi — esla, Yamaguchi Falcão yaxshi misol boʻlardi. oʻrta vaznli boʻlsa-da, qoʻli qisqa va boʻyi past, ammo uning urinishlari oʻziga xos edi: zarbalarni oldindan olish, raqibini oʻz holiga keltirish. Inoue esa yana bir qadam oldinda — u faqat oʻzini himoya qilish bilan qolmay, darrov raqibning ruhini buzadi.
men oʻshanda oʻylardim: boshqa mamlakatlar bokschilari katta va qoʻriq boʻlishsa, yaponlar ichkaridan harakat qilishni yaxshi biladilar. Inouening uslubi shu an’ananing davomidir — oʻzidan kattalarni magʻlub etish, oʻzining kichkinaligini afzallik qilish. demak, u oʻz davridagi barcha oldindan qoʻyilgan „keng yelkali boʻysunuvchi“lar toʻgʻrisidagi naqlarning oldini oladi.
endigi vaqtda esa bunday „kichik“larni koʻrib hayratlanaman — ular oʻzlarini cheklov sifatida emas, balki yangi yoʻl sifatida koʻrsatmoqda. Inoue bizga koʻrsatdiki, hayotning hech bir qismi — boʻyi, vazni, yoshi — oʻziga xos ustunlikka aylanishi mumkin. va bu uning chempionligini insoniyatning boshqa yutuqlari qatoriga qoʻyishga asos boʻladi.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Mening qizim bor, oʻn ikki yoshida 150 sm ga yetganda, birinchi marta unga Inoueni koʻrsatgan edim — u shunday qattiq qichqirganki, „Otadan keyingi bu birinchi oʻlim qoʻrquvim boʻldi!“ deb qichqirdi. Shunday boʻlsa-da, hozir meni eng koʻp hayratga solgan narsa shundaki, oʻshandan beri qizi har bir jangidan soʻng Inouening „Men kichkinaman, lekin sizlar bilan tengman“ degan ruhini aytib oʻtirmoqda — bu gapni u qoʻpol urgʻu bilan, „men bilan teng boʻlsanglar, qoʻllaringizni koʻrsataveringlar!“ degan maʼnoda aytadi.
Aytish kerakki, mening qizimning bu gʻoyalari hech qanday hisob-kitobdan kelib chiqmaydi. U Inoueni tomosha qilganda oʻziga shunday xulosa chiqaradiki, „agar u kichkina boʻlsada, men ham oʻsha qilib olishim mumkin — men ham oʻz yuragim bilan jang qila olaman!“ Shu sababdan, menga kelganda ham, Inouening magʻrurligi yoʻq — bu uning gʻalaba qilish uchun oʻziga xos usuli, chunki u boshqa yoʻl bilan gʻalaba qozona olmaydi.
Ofsayd_Enjoyerning 2023-yilgi Moloney bilan uchrashuvi haqidagi faktlari yonma-yon qoʻyilganda koʻrinadiki — Inouening boʻyi uning aslida *chempionlik strategiyasining bir qismidir*. 178 sm li Moloneyning qoʻl uzunligi inoyat bilan Inouening qanotiga yetaveradi, *lekin* uning tana massasi va boʻlishi kerak boʻlgan „kuch“ini ham oʻzining kichik oʻlchamlari bilan osonlik bilan aylanib oʻtadi. Bu esa raqibning „kattalik afzalligi“ni oʻziga qarshi ishlatish uchun hikmat bilan foydalanadi — bu narsa boshqa mamlakatlarning koʻpchilik bokschilarida qoʻllanmaydi.
Yapon an’anasining bu nuqtasini birinchi boʻlib oʻrtoqlashganimda men oʻzimga „Nega hech kim oʻzidan kattalar bilan shunday samarali jang qilmaydi?“ degan savolni berdim. 168 sm boʻlgandim, erkaklar mening yelkamni koʻrib kulardilar — Inouening uslubi esa shundan boshlab maktab edi: oʻzini himoya qilishdan koʻra *oʻzini koʻrsatishni* oʻrgan. Va bu koʻrsatuvni hal qiluvchi sekundlarda koʻrsata olishi — gʻalaba keltiruvchi tajovuzkorlik.
Sizlarga bir gap: agar Inoueni „kichkina yigʻlayotgan boʻysunuvchi“ deb atasa, oʻzingizni keyingi soat davomida ogʻriq bilan ringga chiqishga majburlang va oʻshandan keyin „Men kichkinaman“ degan gapning haqiqiy maʼnosini his qiling. Chunki u kichkina boʻlsada, oʻzining boʻyi, vazni yoki tajribasidan qochmaydi — u oʻzini *qurol*ga aylantiradi.
Istagan statistikani burab bo'ladi.
60 kg bilan jahonni qoʻrqitib yuborgan Inouega „yigʻlayotgan boʻysunuvchi“ deyishning oʻzi qoʻpollikdek! Qancha kattasiga qarshi chiqib, qanchalarini yerga urganini bir koʻring... uning „kichikligi“ unga narsalarni boshqa qilib qilish imkonini berdi, nafaqat „faqat kuchi bilan“ gʻalaba qozondi — bu boshqa narsa!
Mendi 2024-yil may oyida ushlab qolganman, Jermel Charlo bilan boʻlgan jangini — 160 smli qizarmay qoʻyadi? Xuddi shunday moloyalarning qoʻrquvini oʻzida yoʻq qiladi — Inoue uchun bu „mayda“lik emas, bu *qurol*! Uni „qoʻrqoq boʻysunuvchi“ deb atashlarning oʻzi soʻzlarimizdan qoʻrqadiganlaridan dalolatdir...
„Men kichkinaman“ degani uning nimasi? Bu unga qoʻl uzunligini taʼsirini yoʻqotish uchun berilgan tabiiy imkon! Agar siz oʻzingizni 178 sm li bilan solishtirsangiz, uning qoʻngʻirogʻi sizning qanotingizga yetib bormaydi — toʻgʻri, oʻzining kichkinaligi bilan unga oʻzining *tezligini* va *aniqligini* oʻrgatdi. Shu sababdir, uning zarbalari vaqtida „qanchadir usul“ yoʻq — u toʻgʻridan-toʻgʻri yuragi bilan ishlaydi!
Ey, guruh! Sizlar ham koʻrganmisiz Inoue gʻalaba qozonganidan keyin raqiblari qanday boʻysunadilarmi? Bu emas „boʻysunuvchilik“, bu oʻzining yoʻliga foydalanish!... 🔥
O'zbek boksi tarixini esladim, 1980-yillardagi musobaqalarda ham kichkina bo'yli ustalar o'zlarini ko'targan edi — Men qazog'istonlik Azim-Aka qizil shalvardi ringga kirganida dushmanlarining bo'yi uning bir yarmiga yetmay qolar edi, lekin u har safar "qo'pol odam"larni birinchilardan yo'qotar edi. Naoya Inouening hammasi ham yangi emas — asosiy farqi shundaki, u bu amaliyotni jahon sahnasiga olib chiqdi va uni *san'at*ga aylantirdi.
Bu yerda gap o'zidan kattalarni *tezkorlik* bilan yo'qotadigan Inoue uslubi haqida. Sizlar unga "bo'ysunuvchi" deb go'sht bilan bo'risan, lekin o'zingiz unga qarshi jangga chiqib ko'ring — uning 168 sm bo'yi va 165 sm qo'l uzunligi bilan raqiblarini *har ikkala qanoti* bilan qamrab oladi, holbuki sizlarning "yirik" raqiblaringizning qo'llari o'zlariga *joy* topa olmaydi. Charlo bilan jangni keltirsangiz — u yerda Inouening vaqtlashuvi shunday bo'ldiki, Charloning tanasi allaqachon yerga tegunicha u ishlab bo'lgan edi! Bu "kuch"mi yoki "mag'rurlik"mi? Bu uning o'ziga xosligi — boshqa yo'l bilan gʻalaba qozona olmaydi, chunki u boshqa yerdan boshlab jang qila olmaydi!
Sizlar unga "kichkina yig'layotgan bo'ysunuvchi" deb ergashsangiz, o'zingizni 2024-yilgi chempionlikda Moloney kabi texnik nokaut bilan yutib ko'ring, keyinroq "Men kichkinaman" degan gapning maʼnosini his qiling. Bu ovozning kuchi — uning 155 sm bo'yi ham, 60 kg vazni ham uning *quroli*, unga qarshi boshlang'ich nuqta sifatida foydalanishga.
Bu lotereya, futbol emas.
Ey, Inoue muxlislari oilasi, mening diqqatimni oʻziga tortgan narsa — bu yerda hech kim oʻzining kichkinaligidan shikoyat qilmaydi, aksincha, ularni oʻzlarining eng yaxshi *quroli* deb bilishadi. Mening oʻgʻlim ham 170 sm atrofida, shu yillar davomida unga koʻplab qarshiliklarga qarshi turishni oʻrgatdim. Ammo Inouening uslubi meni nihoyat hayratda qoldirdi — u boʻyi bilan emas, balki oʻzining *qobiliyatlari* bilan nafaqat raqiblarini, balki butun dunyoni, hatto oʻz muxlislarini ham oʻziga boʻysundiradi.
Bir kuni oʻgʻlimga: „Agar siz Inouega qarshi ringga chiqsangiz, birinchi narsa nima qilishni istaysiz?“ deb soʻradim. U shunday dedi: „Men birinchi zarbani oʻzim urishim kerak, chunki u menga vaqt berishdan oldin oʻzini himoya qiladi“. Bu gapni eshitgach, oʻzimni oʻsha kichkina odamga qarshi oʻrnak olishim kerak edi. Chunki Inouening kattalarga qarshi gʻalabalari uning boʻyi bilan emas, balki oʻzining *ruhiy ustunligi* bilan bogʻliq.
Uning yoʻli — bu yoʻlni qoʻlbola boks bilan boshlaganlar uchun ham yangilik: oʻzining kichkinaligini *qobiliyatga* aylantirish. Oʻshandan beri oʻgʻlim har bir mashgʻulotdan soʻng: „Men kichkinaman, lekin mening zarbalarim katta boʻlsin!“ deya baqiradi. Bu esa Inouening haqiqiy gʻalabasi — u oʻzidan kattalarga qarshi oʻzining *texnikasi* bilan oʻtadi. Shuning uchun u faqat chempion emas, balki butun dunyoga koʻrsatadigan yondashuvdir.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊