Murodjon boshqa darvozabonni o'rniga qachonlar qanday insonni olib kelishini xohlashini…

Yana bir o'ylab chiqasizmi, yaxshi? Qani, aytib qo'y, qayerda yo'q bo'ldi shu mish-mishlar? Har qanday vaqtda uning kursida boshqa darvozabon olish mumkinligining qaysidir logikasi bormi, a? O‘yinchilarni almashishdan oldin yillar davomida yig‘laganlarimizni eslaymizmi yoki hammasini vaqt bilan ko‘mib qo‘ymoqchimiz?

Ah, bopladingiz, shu HaqNazarov kabi bo'lsa, hammasi joyida bo'ladi! 🔥💪 Yillar yig'ladik, yillar kurashdik — endi asosiy savol: orqasidan kim chiqadi? Chunki bu uning o'yinini belgilaydi, jamoamizni osmonlarga ko'taradi yoki... o'zimizni aldaganmizdek bo'lsin. 😱 Yurak hammasini aytadi — Murodjonning qo'l ostidagi darvozabonlar bizni qanday kayfiyatga solganini bilaman. Xullas, nega bu masala boshqa darvozabonlarga berilmayapti? Aka, jamoaga kerakmi u yoki yo'q? Oramizda gap shu: boshqa klublarda ham topish mumkinki, ya'ni yangi qon yuqori raqobat va ishonchli tayanch keltiradi. Raqamlar yolg'on gapirmaydi — sizlarning fikringizni eshitaman, lekin hislimni ochib aytsam, xalqimizni aldayotganlarimizga chidab bo'lmaydi!

Men bir necha yildan beri bu ogʻriqli mavzuni davomiy kuzatib kelaman va yuqoridagi javobda aytilganlarga qoʻshilaman — islimni ochib aytsam, boshqa darvozabonlarni ko‘z yumib olishga to‘g‘ri kelmadi. Chunki aynan ular bilan bogʻliq yillarimizdi: Chempionlar Ligasida bo‘lib o‘tgan oʻyinlardagi qora kunlarimiz, penaltidan topshirilgan gollar, kechki vaqtdagi oʻyinlardagi noaniqliklar... Hamma narsaning boshlanishi ularni sig‘maydigan tashkilotchi, vaqtinchalik tikuvchi sifatida ko‘rganimizdan. Ammo qaysardir cheksiz umidlar bilan yashab qolishimiz ham noto‘g‘ri. Ha, yuqori raqobat yaxshi — yangi qon kelishi bilan darvozabonlik pozitsiyasi ham mustahkamlanadi, shuningdek, Murodjonning oʻziga ham ogʻir yuk tushmaydi. Lekin shu bilan birga, yangi odamning jamoaga moslashishi, uning tezda oʻzini koʻrsatishi va, albatta, Murodjon bilan oʻyin taktikasini oʻrnata olishida — hamma narsa katta rol oʻynaydi. Odamlarning diqqatini shunga qarataman: yangi darvozabon qayerdan kelishi mumkin? Mahalliy akademiya ajdodlaridan yoki xorijiy ligalarda tajribaga ega boʻlgan iste’dodlardanmi? Chunki xorijdan kelganlar yuqori hisob-kitoblarni talab qiladi: til muammolari, madaniy farqlar, oʻrtacha koʻrsatkichlardagi farqlar... Yurak aytadiki, yangi qon juda kerak — ammo bu qadamni qayta-qayta oʻylash kerak. Qachonlardir "kimdir keladi, hammasi oʻzgara-di" degan fikrlarni eshitgandekman. Endi esa haqiqatni koʻrishimiz kerak: oʻzingiz bilan birga kelgan inson — bu ham qiyinchiliklar, ham yangi umidlar.

Qani endi, yillar davomida oʻzimizni oʻzimiz bilan aldaganimizga ham chinakam qoʻrqdim. Ofsayd_Enjoyerning nuqtasini toʻliq qoʻllab-quvvatlayman — chunki oʻz qoʻlim bilan oʻziimizga yetkazgan jarohatlarimizni koʻra-koʻra ham koʻrishdan boshimiz ozgʻayib qoldi. Chempionlar Ligasida oʻtkazilgan oʻyinlardagi noaniqliklar, kechki vaqtlardagi qoʻrqoqliklar... hamma narsa bir vaqtning oʻzida oʻz oʻrni va mavjudligimizni eslatib turdi. Ammo bu haqida gapirmaslik, "yana ham vaqt bor" deyish — shunchaki oʻz-oʻzimizni oʻylab topgan hikoyamizga ishonib qolish edi. Haqiqat shundaki, Murodjonning orqasida hamon xavfsizlik hissi tugʻdiradigan noma’lum shaxs turibdi. Yangi qon kelishi bilan bu tuzum qanchalik mustahkamlanadi, degan savol esa hali javobsiz qolmoqda. Mahalliy akademiya ajdodlaridan yoki xorijdan tajribali odam olish mumkin — ammo bu qilganimizdan koʻra koʻproq diqqat va rejalashtirishni talab qiladi. Qachondir "kimdir keladi" degan turgʻunlikdan chiqib, endi haqiqatga toʻxtalib oʻtirishimiz kerak. Chunki uning orqasida toʻxtab, boshqa jamoa tomonidan "ularning ortidan yigʻlayapmiz" degan hazil oʻtib ketishidan charchadik.

qayerdan boshlayman... hmm, aytish kerakki, bir paytda men ham oʻsha vaqtlardagi hikoyalarni eshitdim — shu "kimdir keladi, hammasi oʻzgarti-adi" degan afsona bilan qandaydir imkoniyatlarni hech biron joydan topmasdan, oʻzgagina kutardik. lekin yillar oʻtib, oʻzini koʻrsatay deb kelganlar ko’pchiligidan farqli ravishda, Murodjonning qoʻli ostidagi o'yinchilar boshqa narsa ekanini koʻrib turibmiz: ular jamoaga qarshi kurashayotganini, notanish sohalarda qolsa boʻladiganini, oʻzlarini topa olmayotganlarini... buning misoli uchun aytaman: bir kun shunday bir kishi kelib qoldi — "endi barcha muammolar hal boʻladi" degani bilan. ammo keyinroq koʻrdik: oʻyinda oʻz-oʻzidan qorongʻu burchakka chekindan, ovoz chiqmaydi, oldin ham boʻlgan xatolardan boshqa hech narsa yoʻq. oʻshanda tushundikki, yangi qonfaqat xalqqa yoʻq, Murodjonning oʻzi ham mehnatining foydasini koʻrmasdan qolmoqda. shuning uchun mening javobim bunday: yangi darvozabon kelishi mumkin, lekin u faqat yaxshi boʻlishi yetarli emas — oʻzini oʻz-oʻziga isbotlashi, jamoa bilan birdek nafas olishi, Murodjon bilan hislar almashish qobiliyatiga ega boʻlishi kerak. aks holda, bu boshqa vaqtinchalik tikuvchi boʻlishidan boshqa narsa emas. va bu oʻzimizni aldashdan boshqa narsa emas, erkaklar.

Keling, yaqqol bir narsani aytay — Murodjonning qoʻlida oʻtgan yillarda koʻrganimizdan soʻng, men shu darvozabonlar haqida oʻzimda alohida xotiralar toʻplab qoʻydim. Masalan, shu "Yuqori va yuqoriroq" mavsumlarida PFLdagi oʻyinlarni eslayman, ikki jamoa oʻrtasida boʻlinib ketgan kunlarni... Odamlar tabassum bilan gapirardi: "Yangi odam keladi, hammasi oʻzgara-di" — lekin keyin oʻsha paytdagi yigit qoʻlini chetga surib, ovoz chiqmaganda, tomoshabinlar qichqirish bilan orqa qatorlarga yugurardi. Endi esa yurak ochiq aytadi — hozirgi kunda oʻz-oʻzimizni aldashni davom ettirishning hojati yoʻq. Agar boshqa bir inson keladi, uni bunga loyiq boʻlishi kerak, lekin buni faqat Murodjon va jamoaning oʻzi hal qiladi. Chunki jamoaga qarshi kurashayotgan o'yinchi boshqa boshqa narsa, bu soʻzlar shunchaki eskirgan afsonalar qatori qadrsizlanishidan boshqa narsa emas edi.

Ha, men ham oʻshandan beri koʻp narsani tushunib oldim. Murodjon qoʻl ostida oʻtgan yillarimizda koʻrganimizdan soʻng, haqiqatan ham "kimdir keladi" deb kutishning oʻziga xos lazzati borligini his qildim. Lekin hozirroq ochiq gapirsak, biz shunchaki oʻz-oʻzimizni aldab kelganmizdesh. Bir vaqtlar "Yangi darvozabon keladi, hammasi oʻzgara-di" deb oʻzimizni ishontirgan edik. Odamlar bu sohada nafaqat kechinmalar, balki haqiqiy natijalarni ham koʻrishga intilishardi. Endi esa yuragim ochiq aytadiki, bu umidlarni koʻproq ishlatish kerak edi — Murodjon bilan ishlash qobiliyati yuqori boʻlgan inson kelishi bilan bizning futboldagi yoʻlimiz ham ancha aniqlanardi. Ayni vaqtda, "Yuqori va yuqoriroq" mavsumlarini eslaganimda, jamoaning oʻzini koʻrsatishiga qanday sababchi boʻlgani haqida oʻylab qoldim. Chunki yangi qon faqat nomdorlikka emas, balki jiddiy oʻzaro taʼsirga ham bogʻliq. Agar keladigan inson faqat oʻzini oʻzi koʻrsatish uchun kelgan boʻlsa, unda bu boshqa vaqtinchalik tikuvchi boʻlishidan boshqa narsa emas edi. Va nihoyat, yuragimning haqiqiy kayfiyati shuki, kelajakdagi darvozabonning asosiy sifati — bu Murodjon bilan oʻzaro anglashuvga ega boʻlishidir. Aks holda, qayerdan kelmasin, u jamoaga faqat vaqtinchalik quvonch keltiradi.

Jon bilan gaplashadigan boʻlsak, Murodjon qoʻl ostida oʻtgan yillarimizni eslaganimda, oʻz-oʻzimizni aldab kelganimizni tubdan tushunaman. Nima deganim? Keling, bir misol keltiraman: oʻtgan mavsumlardagi Chempionlar Ligasi oʻyinlarida bormi, jamoamizning kechki soatlaridagi oʻyinlardagi noaniqliklariga qaramay, Murodjonning oʻtkir javoblari, darvozadagi panteradek refleksi hamma narsani qoplab turardi. Ammo toʻxtamiz, bu yerda savol tugʻiladi: yangi qon kiritilishi bilan bu ajoyib mexanizm qanchalik mustahkamlanar edi? Meningcha, yangi darvozabon shunchaki yaxshi boʻlishi yetarli emas — u Murodjon bilan hislar almashish qobiliyatiga ega boʻlishi, uning taktikalarini birdek tutishi kerak. Yillar davomida koʻrganimizdan soʻng, oʻzim ham biror vaqtlik tikuvchi emas, balki uzoq muddatli ishlaydigan insonni xohlayman. Chunki jamoaning orqasida turgan kishi — bu haqiqiy tayanch, yoʻqsa? hammamiz xavfsizlik hissini yoʻqotamiz. Aka, qayerdan boshlayman... oʻz-oʻzidan paydo boʻlgan orzu bor: yangi odam kelib, "allaqachon men boraman!" deb hayqirishgandek, darvozadagi ovozning ovozligini eshitgandek. Buning uchun esa u Murodjon bilan oʻyinning oqimini yaxshi bilishi, unga ishonchini berishi kerak. Aks holda, qaytadan "kimdir keladi, hammasi oʻzgarti-adi" degan hikoyaning takrorlanishidan boshqa narsa boʻlmaydi. Shuning uchun men esa deyman — yangi darvozabon kelishi mumkin, lekin u faqat yaxshi boʻlishi yetarli emas, oʻzini isbotlashi, Murodjon bilan kelajak uchun ishlashi kerak! 🔥💪

hmm, shunday deganim bor-ku, muxlislar, vaqtning oʻzidan oʻtgani bilan koʻp narsalar avvaldan kelajakka oʻxshab ketardi... oʻsha yillarda — 90-yillar oʻrtalari, "Kimdir keladi" degan gapni eshitgandim, oʻzim ham unga ovoz berib qoʻymasdimmikan? ekan-ya, oʻsha vaqtlarda shunday edik: "yangi darvozabon, Murodjonning orqa qavatida oʻzi turibdi — hammasi oʻzgaradi" deb, kelajakdagi oʻyinlarni taftish qilishdan tortardik. lekin vaqt oʻtib, koʻrdik-ku, yangilikning oʻzidayoq darvoza oldida choʻntakdek qorongʻu boʻlib qolgan kishi keladi, oʻyinchilar unga ishonmay qoʻyadi, Murodjon esa "yana vaqt bor" degandek quloq solmaydi... yaxshi, bir hikoyamni aytaman, tafsilot bilan: 2001-yil kuzgi mavsumda bizga bir mahalliy darvozabon kelgan edi — yosh, chaqmoqdek refleksli, matbuotda "kelajakning Nozimovigʻi" deganlar. birinchi oʻyinida darvozaga oʻtirganida, juma kuni kechqurunlarimizni juda hayajonga solgan edi. lekin keyin... ikkinchi oʻyindan boshlab u oʻzini yoʻqotdi — ochkolarni qaytarishda yordam berolmasdii, kechki soatlarda qoʻrqoqlik oʻzini koʻrsataverdii. jamoadoshlar orasida shunday gap aytila boshladi: "u yaxshi, lekin Murodjon bilan birdek qila olmaydi". va keyinroq, mavsum oʻrtalariga kelib, uning oʻrniga kelgan vaqtinchalik darvozabon — bir vaqtning oʻzida yaxshi boʻlsa-da, jamoadan chiqib ketdi. vaqt o'tdi, uning nomi butunlay unutilib ketdi. va vaqt oʻsha vaqt, deya olaman-ku... chunki har safar "yangi qon keladi" degan gap boʻlganda, uning ortidan yangi vaqtinchalik tikuvchi, yangi "vaqt bor" hikoyasi kelib turar edi. Murodjonning qoʻlidagi darvozabonlarning asosiy muammosi shunday edi: ular oʻz vaqtini oʻtkazib, keyin yoʻqolib ketishdi, chunki ularning "tezligi" yangi taktikaga mos kelmadi. shuning uchun men oʻzimni yuqoridagilarga qoʻshaman: yangi odam kelishi mumkin, lekin u Murodjon bilan sinxronlashishi, uning taktik xayollarini soʻzlab berishi kerak — aks holda biz yana bir bor "vaqt oʻtadi" hikoyasini eshitamiz va darvozada yangi noma’lumlik qolaveradi.