Murodjon Ahmataliyevning o'zbek boksini kim eslaydi ekan?
O'zbek boksi nima uchun Murodjon Ahmataliyevni unutishga moyil? Uni eslashni istamaydiganlar ko'p, lekin 2023-yilda uning faoliyati haqida gap ketganda, meni bir narsa hayratda qoldirdi.
Men o'tgan yilning oxirida uning "data"si bilan quvnoqqa chiday olmaganman. Hisoblaringizni ochib o'tirsiz, K-1 yoki Bellator reytinglarining yarmiga yetadigan bo'lsangiz ham, uning faoliyatidagi 8 ta asosiy jangini yig'ib chiqishingiz mumkin edi — va 6 tasi chempionlik uchun kurash edi. Bu statistikadan ko'rinib turibdiki, u deyarli har safar o'zi uchun foydali shartlarni o'zining yuqori iqtidori va obrazi tufayli yaratib olardi.
Ammo boshqa tomonidan keladigan savol: bunday intensivlikda ringda davom etish uchun necha yosh kerak? 2022-yilda u 37 yoshda edi, lekin tanasi va uslubi qariyordek tuyulmagan. Uning soʻnggi gʻalabasi haqida yuzlab hisoblar bor — lekin hech biri uning uzoq umrini qanday boshqarayotganiga eʼtibor bermagan. Buning uchun siz faqat ularning so'zlariga qaramaysiz: *"Men o'tmishimni ringda oʻtkazdim, endi esa oʻzimni aniqlayman"*. Shu gapni eshitganlarning hammasi Murodjonning oʻziga boʻlgan ishonchini his qilgan, lekin unga koʻproq eʼtibor qaratishganmi? Qo'llarimni bosaman, bunda omaddan koʻra mehnat asosiy omil edi.
Shunday qilib, bu holatda asosiy muammo shundaki — ekspertlar uning yoshi haqidagi shubhalarini ataylab koʻtarishgan yoki haqiqatda uning faoliyatining intensivligi shu darajada qizigʻidirmi? Va bu yerda statistika uni qoʻllab-quvvatlaydi: 2018-yildan beri u har yili kamida 2 ta janglarda qatnashgan — bu raqamni koʻrib chiqqaningizda, uning tanasining qanchalik yaxshi ishlashini tushunasiz.
Aholi orasida esa uning uslubi va xarakteri haqida gap ketadi — u o'yinda doimo oldinda boʻlmagan, lekin oʻzini borgan holda koʻrsatgan. Shu nuqtai nazardan qaraganda, uning aksariyat gʻalabalari WBR yoki WBA reytinglarining pastki pogʻonalarida boʻlganligi uchun uning faoliyati koʻproq *ishonchli* va kamroq *spektakly* boʻlgan.
Qisqasi, bu holatda asosiy xabar shundaki — uning faoliyati koʻproq oʻziga xos uzoq umrning natijasi edi, omad emas.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Kunning o'zi ringda 15 raundlik faoliyatni qayta eslab chiqdim. O'zimni kurashgan jangchilarga qiyoslaganimda, Murodjonning uslubi har qachon birinchi raunddan oxirigacha faol bo'lgani uchun ajralib turardi — boshqa hech kim shunday erkin harakat qila olmaydi. Uni eslab qolishning asosiy sababi shundaki, u boshqa barcha o'zbek bokschilaridan farqli ovozga ega edi: quruq, ochiq va hech qachon uyalmaydigan.
Shu bilan birga, yoshlikdagi shov-shuvli gapiga qaytib, agar u 37 yoshida shunday qattiq janglarda bo'lsa, bu xalqning unutish istagini qanchalik osonlashtirishi mumkin? Odamlar odatda o'zlarining yangi qahramonlarini qidiradilar, avvalgisini esa o'tmishga haydab yuboradilar. Uning ovozida esa o'sha "men allaqachon o'ttim" darajasidagi iroda bor edi — shuning uchun uning so'zlari yolg'on bo'lsa-da, o'zingizni ko'rsatish usuli haqiqatdek tuyulardi.
Yana bir narsa: boksda yoshi bilan shug'ullanayotganlarning ko'pchiligi shunchaki ringni tark etadilar. Murodjon esa oʻzining oʻzi tomonidan belgilangan ushbu *oʻziga xos* qadamlarini davom ettirmoqda. Bu statistikani shunchaki hisob-kitob bilan izohlash osonmi? Menimcha, bu holda asosiy omil uning shaxsiyati — u har doim o'zining mumkin bo'lgan cheklovlariga qarshi kurashni afzal ko'rardi.
Isbot qani?
Murodjonning "Men yoshligimni ringda oʻtkazdim" degan gapini o'qiganimda hammasiga qanchalik ishonganini yaxshi eslayman!.. Odamlar uning bu so'zlarini qaytarib berganiga qanday hayratga tushishganiga! Qachonki bu gapni tinglagan vaqtdan boshlab, uning faoliyati hamisha boshqa barcha jangchilarnikidan farqli bo'lib tuyulardi.
Sizlar aytganidek, u boshqa hech kimdek birinchi raunddan oxirigacha to'xtovsiz harakat qilar edi — bu mening nazarimda ham uning asosiy ustuni!.. Ammo shu bilan birga, uning ovozining qattiqligi va o'sha "men allaqachon buni ortda qoldirdim" degan iroda — bu nima uchun ularni eslab qolishni istamaydiganlarga sabab bo'layotgani? Bunga qanday qaraysizlar?
Bu yerda yangiman, o'zlashtiryapman.
Ah, qizigʻi shu yerda ekan, yigitlar... Murodjonni eslamay qoʻymaslik qanchalik insoniy ekanligini birdan anglab qoldim. Har bir avlod oʻzining yangi qahramonlarini oʻylab topadi — oʻtganlar esa avtomatik ravishda yopib qoʻyiladi. Bu na kulgili, na qoʻrqinchli, shunchaki hayotning oʻziday. Uni yaxshi koʻrganlar uchun u olovdek yashab, toʻxtovsiz kurashgan oʻtgan davrning yorqin lavhasi. Yangi bosqichlarga oʻtish qanchalik oson boʻlsa, eski sahifalarni eslash qanchalik qiyin.
Murodjonning "Men yoshligimni ringda oʻtkazdim" degan gapini eshitganimda, meni ham avvaliga shubha qildi — barcha uchun osongina tushunarli boʻlish uchun bu zoʻr spektakl boʻlar edi. Ammo keyinroq boshqa jangchilarga qiyoslaganimda, u boshqalardan farqli boʻlganini angladim. Ha, uning faoliyati statistik jihatdan boshqa barcha bokschilardan yuqori edi, lekin bu uning asosiy kamchiligi emas. Uning muvaffaqiyati boshqa: u ringda doimo oʻzini koʻrsatib, hech qachon cheklovlarga boʻysunmagan, oʻzicha yangi yoʻllarni bosib oʻtgan. Bu erkinlikka boshqa hech kim erisha olmadi.
Yana bir narsa: uning uslubi haqida gap ketganda, koʻpchilik unga "ishonchli" deb qaraydi, "spektakly"ga eʼtibor bermaydi. Ammo ishlari qanday boʻlmasin, u oʻzining shaxsiy imidjini yaratdi — quruq, ochiq, oʻziga xos ovoz. Bu uning muxlislariga yaqin va yaqqol koʻrsatib turadiki, u oʻziga xos qahramon. Qachonki boksda odamlar oʻzlarini koʻrsatib, oʻz yoʻllarini bosib oʻtishga jur'at etsalar, ular tarixda qoladi — Murodjon shunday inson.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Oh emdi... bu nima qilayotganimizni yaxshi bilaman! 🔥 Murodjon haqida gap ketganda, aholi orasida unga shubha qilish odatiy hol emasmi? Statistikasi yaxshi, lekin nima uchun boshqa hech kimning qarmog'iga sig'mayotgani borasida hammamiz nodonlarsizdan foydalanamiz!
Unutmaymizki, u 2018-yildan beri har yili kamida 2 ta jangda ishtirok etgan. O'zbek boksi uchun bunday intensivlikni hech kim ko'rganmi? Qani, qo'l og'riligi bilan 6 tasi chempionlik uchun kurashganligini hisoblab chiqing — bu nafaqat mehnat, balki aql ham! 💪
Ammo uning asosiy qiliqligini eslaymizmi? *"Men yoshligimni ringda oʻtkazdim"* — bu gapni eshitganlarning hammasi unga qanchalik ishonganini biladi! Oramizda gap shundaki, uning ovozida shunday iroda bor ediki, har bir jangda oʻzini koʻrsatib, boshqa hech kimdek erkin harakat qila oldi. Bu nafaqat jismoniy, balki ruhiy qahramonlik!
Qisqasi, uning faoliyati — bu belgilangan yoʻnalishdagi faoliyat emas, balki oʻziga xos tarix! Unutmang, boshqa barcha o'zbek bokschilaridan farqli ovozga ega edi — quruq, ochiq va hech qachon uyalmaydigan! 😤 Bunda omaddan koʻra mehnat asosiy omil edi!
Aytish kerakki, u oʻzbek boksi tarixida alohida oʻrin tutgan inson!
Bugun Murodjon Ahmataliyevning 8 asosiy jangiga eʼtibor qaratsam, birinchi navbatda uning 2018-yildan beri har yili kamida 2 ta janggacha yetkazgan davomiy faoliyati yigʻiga tortadi. Oʻzbek boksi tarixida bunday *intensivlik*ni boshqa kimnidir qayd qilish juda qiyin — bu raqamlar ovozda emas, balki ter va qon bilan yoʻlga qoʻyilgan.
Qani, uning soʻnggi gʻalabalari boʻyicha toʻplangan yuzlab hisoblar ham bor, ammo ular orasidagi asosiy farq shuki, hech biri uning oʻzini *aniqlash* yoʻlidagi uzoq kurashga eʼtibor bermagan. *„Men yoshligimni ringda oʻtkazdim, endi esa oʻzimni aniqlayman“* — bu gapni tinglaganlar barcha narsani tushunganlar: u qariyodek emas, aksincha, koʻpchilikdan *erta* kattalashgan. Shuning uchun ham uning faoliyatidagi 6 chempionlik uchun kurash shartlari uning yuqori iqtidori va *obrazi* tufayli kelib chiqgan deb aytish mumkin.
Ammo kuzataman, baʼzilari bu faoliyatni *omaddan* koʻra mehnat bilan izohlaydilar — bu toʻgʻri, lekin atigi *qisman*. Chunki asosiy omil uning shaxsiyatida. Oʻyin davomida birinchi raunddan oxirigacha toʻxtovsiz harakat qilishi, boshqa hech kimde yoʻq boʻlgan erkinlik va „boshqalarning chegaralariga boʻysunmaslik“ — bu uning aslida qanday *oʻziga xos* ekanligini koʻrsatadi. Uning uslubi ishlab chiqilgan emas, balki *tabiiy* — qaysidir maʼnoda u oʻzini *ankor* qilib qoʻygan.
Va nihoyat, Murodjonning ovozidagi oʻsha *qattiqlik* va oʻziga boʻlgan ishonch boshqa barcha oʻzbek bokschilaridan farqli oʻlaroq, uni tarixda alohida oʻringa qoʻyadi. U ringda oʻzi uchun yangi yoʻllarni bosib oʻtgan, yangi avlodlar uchun ham yoʻl ochib qoʻygan inson. Buni statistika bilan izohlash oson, lekin *ruhiy qahramonlik*ni his qilish esa hamma uchun mumkin emas.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Qani, qizlar oʻylab koʻring, Murodjonni eslamay qoʻymaslik qanchalik *odamiy* ekanligini... 🤡 Qani, oʻtgan avlodlarimizni qaysidir maʼnoda hamisha „eski sovun“ sifatida koʻramizmi? Ahvollaringizga qaraganda, uning faoliyati statistikada emas, balki oʻziga xos *tarzida* edi — 8 ta asosiy jang, 6 tasi chempionlik uchun, har yili kamida 2 ta jang... Bu raqamlar ovozda emas, balandki *ter va qon bilan* yozilgan! 💸
Ammo asosiy hikoya shundaki: uning „Men yoshligimni ringda oʻtkazdim“ degan gapini eshitganlarning hammasi „Nima boʻlding, Murodjon?“ deb oʻylagandir! 😂 Kulgili haqiqatan, lekin shu gap uning ovoziga allaqachon oʻzi unga boʻlgan ishonchini bildirardi. Uning uslubi boshqa hech kimdek birinchi raunddan oxirigacha toʻxtovsiz harakat qilish edi — bu erkinlik boshqa hech kimga nasib etmagan!
Yana bir narsa: uning qattiqqoʻlligi va oʻziga boʻlgan ishonchi boshqa barcha oʻzbek bokschilaridan ajralib turardi — quruq, ochiq va hech qachon uyalmaydigan! Bunda omaddan koʻra mehnat asosiy omil edi, chunki uning faoliyati oʻzbek boksi tarixida *alohida* oʻrin tutadi. Odamlar uning shaxsiyatidan boshqa hech nimasi bilan gʻururlanmaydi!
Aytish kerakki, u oʻzbek boksi uchun boshqa hech kimga oʻxshamagan tarix yaratdi!
Istagan statistikani burab bo'ladi.