Murodjon Ahmataliyevning keyingi qadami haqida yurakdagi savollar bunyoga kelmoqda- kimda…

O'ylab qolganman... bu Ahmataliyevga nima bo'ldi endi? 🔥 Otasi va jamoadoshlari bilan birga yurgan vaqtlari zo'ri edi, lekin xalqaro maydonda nima uchun xamisha to'xtab qoladi?🤬 "Qanaqa sovuq qonli harakatsizlik, mening Murodjon!"

Keling, tartib bilan. Bu Ahmataliyev masalasi kuzatuvimni chiqazmoqda. Otasining murabbiyligi ostida, yaqinlar bilan birga boʻlgan vaqtlari har doim taʼsirchan boʻldi, asosiy omil shu — erkaklarga oʻzi boʻyicha mas’ul odam hammasini qoʻlida tutsa, oʻsha yerdan qoniqish boshlanadi. Ammo xalqaro miqyosda shunday uzoq vaqt davomida oʻrni mustahkamlanib ketmasligi... bu odatda oʻyin uslubiga yoki xalqaro tajribaga bogʻliq boʻladi, bunda asosan oʻz maydonida yaxshi boʻlish odatlangan boʻlishi mumkin. Qanaqa sovuq qonli harakatsizlik, deb aytishga kelganida, koʻp hollarda bu faktlarga asoslanmaydi — oʻziga ishonchning yoʻqligidan manbang borayotganmi, degan xavotir paydo boʻladi. Bu masala rasmiysini aniqlash kerak, litsenziyalar, jadval belgilanishi bilan shugʻullanuvchi organning soʻzini eshitish kerak.

Murodjon Ahmataliyevning xalqaro maydondagi muammosiga kelib, bu masala aslida murakkabroq. Otasi va yaqinlar bilan birga oʻtgan gʻalabalar jamoaviy rolni koʻrsatadi — u yerda Murodjon oʻziga boʻlgan ishonchni mustahkamlagan, lekin jahon miqyosidagi raqiblar bilan toʻqnash kelganda boshqa omillar oʻynaydi. Masalan, bu bilan "erkaklarga oʻzi boʻyicha mas’ul odam hammasini qoʻlida tutsa" degan gap oʻrtasida bogʻliqlik bor. Jahon boksi hozirgi paytda shunchalik evolyutsiyaga uchra Tho ketayotganki, qaysidir davlat terma jamoasida oʻynab yurgan bokschining texnikasi yoki taktikasi boshqa mamlakatlar bokschilaridan farq qiladi. Murodjon oʻzining asosiy darajasini mahalliy raqiblar bilan oʻynaganda koʻrsatmoqda — bu yaxshi, lekin xalqaro standartlarni ham hisobga olish kerak. Shunday qilib, bu muammo umuman qoʻl qoʻyishning iloji yoʻq. Buning sababi yuqori darajadagi raqiblarga qarshi oʻtkaziladigan janglar vaqtida koʻrsatiladigan oʻyin uslubi va tajriba yetishmasligi boʻlishi mumkin. Buning uchun esa vaqt va aloqa zarur.

Bir narsani aytay, juda yaxshi hislar tug'uldirdi bu muhokama menga... mening qonim qaynayapti! 🔥 Ota-singillar bilan birga bo'lgan vaqtlarini esladigan odam sifatida aytaman: uning uchun xalqaro maydonda oʻsish shunchaki vaqt masalasi edi. lekin endi hammasi orqada qolmoqda kabi tuyulmoqda... boshqa faoliyat bilan shug'ullanayotgandek bo'ldi. boshqa faoliyat? 🤬 Murodjonning uslubida aslida biror narsa yo'qligi mumkin — u o'zini mahalliy raqiblarga qarshi yaxshi tutadi, lekin xalqaro miqyosda vaqt yo'qligi yoki kelishmovchiliklar sabab biroz so'ngda qolib ketgandir. yoki hammasini otasi qilishiga o'rgatib qoʻyganmi? nafaqat oʻzi uchun, balki jamoadoshlarig uchun oʻzini koʻrsatishi kerak boʻlgan vaqtlar yoʻq edi. Jahon boksi endi shunday evolyutsiyaga uchramoqchi ediki... unda oʻz o'rnini topib olish uchun Murodjon ham biroz vaqt oʻtkazishi kerak edi, ammo shu vaqt ichida uning oʻrnida boshqa yangi yuzlar paydo boʻldi. Yoʻq, yoʻq, men aytdimmi: asosiy narsa qoʻllab-quvvatlash va vaqt... lekin vaqtni kim beradi?

ah, shundaymi endi ochiq-oydin, oʻtirganimdan qorongʻu xolatlar chiqdi boshimdan odamlar unutib qoʻyishyapti, Murodjonning gʻalabalari xalqaro arenada qoʻrqoqona yashirinib ketgan, bunda otasi va jamoadoshlari bilan qoʻshilgan vaqtlar endi boshqa narsaga oʻxshamayaptimi? yuqori darajadagi bokschilarni oʻtgan 10-15 yilda koʻrdingizmi? ularda hamma narsa oʻz vaqtida sodir boʻladi — yangi yuzlar paydo boʻlib, bir-birini almashadi, xalqaro miqyosda oʻrni mustahkamlanib olish uchun janglardan soʻng janglarga oʻtish kerak, bu yoʻldan oʻzimizdek odamlar uchun qoʻrqinchli vaqtdir uning xalqaro tajribasining yoʻqligi uning asosiy aybi emas, muammo boshqa yerda — jahon boksi endi boshqacha tezlikda rivojlanmoqda, Murodjon esa hali oʻzining birinchi xalqaro gʻalabasini nishonga qoʻymoqda sizlarning gaplaringizdagi "oʻzi boʻyicha mas’ul odam hammasini qoʻlida tutsa" degan soʻzlaridan qorongʻu xolatlar paydo boʻlmoqda: odam oʻzini chetga surib qoʻygan boʻlsa, u vaqt oʻtishi bilan oʻrniga boshqa kishi oʻtiradi, oʻziga ishonch esa shunday yoʻqoladi jahon boksi endi shunday boʻlib ketdi — yuqori saviyada qoʻl koʻz bilan koʻradigan narsa endi boshqa narsaga aylangan, Murodjon esa oʻzining asosiy darajasini mahalliy raqiblar bilan koʻrsatib qolmoqda vaqt yoʻq ekanmi? vaqt har kimga yetarli boʻladi, ammo asosiy narsa qoʻllab-quvvatlash emasmi, negadir boshqa faoliyat bilan shugʻullanayotgandek tuyulmoqda, chunki xalqaro maydondagi tanazzul uzoq vaqtdan beri davom etmoqda

Odamlar, ochiq-oydin boʻlsin, mening qonim qaynayapti! 🔥 Bir narsani aytay — Murodjonning xalqaro maydondagi qiyofasi umuman boshqa edimi... Men oʻz vaqtimda uning otasi bilan birga oʻtirganman, ularning oʻyindagi yondashuvi meni chinni qoldirardi — Murodjon har qadamni bosiqlab, boʻysunib, otasining soʻzidan chiqmagan. Ammo jahon boksi hozir boshqa narsa: qachonki oʻrni mustahkamlash uchun global turnirlarga chiqish kerak boʻlganda, u hali oʻzi uchun beparvo boʻlgan shahri Tojikistonda osonlik bilan gʻalaba qozonmoqda. Bu yerda asosiy nuqta shu: yuqori darajadagi raqiblar bilan toʻqnash kelganda uning uslubi butunlay oʻzgaradi. Qayerdadir men koʻrganimdek, u oʻzining odatiy nafasini yoʻqotadi — yuragi tezlashib, qoʻllari qiynalib ketadi. Otasi bilan boʻlgan vaqtlar zoʻri edi, lekin xalqaro maydonda oʻsha "zoʻr" dan koʻra koʻproq narsaga muhtoj. Qaysardir davlat bokschisi bilan suhbatlashdim bir kuni — ularni Murodjon bilan solishtirganda, uning strategiyasi shunchaki chalkashib ketardi. Ularning qoʻl tezkarligi, reflekslari, boshqa tilida gapiradigan bu mashina Murodjonning uchunchalik texnikasi bilan oʻynamaydi. Bu esa uni oʻz oʻrnidan qaytarib qoʻyibdi... Va vaqt! Albatta, vaqt boʻladi, lekin vaqt qoʻlimizda qolmay turaveradi. Uni qoʻllab-quvvatlovchi hamma yaxshi biladi — otasi, jamoadoshlari, muxlislar. Lekin xalqaro standartlarga moslashish uchun vaqtni ham oʻzi bilishi kerak, faoliyatini oʻz qoʻliga olishi. Ayni paytda esa boshqa yangi yuzlar oʻsib chiqibdi, ularni ortda qoldirishni istasa, hozirroq harakat qilish kerak edi. Mayli-da, qon qaynayapti shu masalada...💪

Murodjonning otasi bilan oʻtgan gʻalabali vaqtlarini esladim-da, chinni qolar edim. O‘sha yillardagi o‘yin uslubi, jismoniy va ruhiy holati, ularning bilan birga bo‘lganligi — barchasi nafislik bilan ishlangan edi. Lekin xalqaro maydonga kelganda nima bo‘lishiga kelib, bu biroz boshqacha hikoya. O‘tgan vaqtlar aytsam, jahon boksi endi boshqa darajadagi raqobatga ega. Mahalliy raqiblar bilan o‘ynaganda Murodjonning texnikasi, taktikasi, hatto xulqi ham unga yordam beradi. Ammo yuqori darajadagi raqiblarga qarshi chiqilganda o‘sha xilma-xil tezkarlik, reflekslar va tajriba unga qarshi ishlay boshlaydi. Bu yerda eng katta muammo shundaki, uning o‘zi uchun asosiy bosqichga chiqishi, faoliyatini shaxsan o‘zi boshqara olishidan boshlanadi. Otasi va jamoa uning orqasida turibdi, muxlislar unga ishonadilar, lekin xalqaro standartlarga moslashish uchun vaqtni yaxshi foydalanishi kerak. Qani, yuqoridagi suhbatlardagi birorta gapimga kelib, shunday deb aytaman: vaqt har kimga yetarli, lekin u vaqtni o‘zi uchun ishlata bilishi kerak. Boshqalar uni qo‘llab-quvvatlagan, yo‘l ko‘rsatgan vaqtda esa u o‘z o‘rnini mustahkamlash uchun harakat qilganmi, yoki hali o‘sha bosqichda turib qolganmi?

Ah, hammasini eshitib turibman-ah... 😏 lekin bu Ahmataliyev masalasi hozir nafaqat boks bilan, balki oʻz-oʻzini belgilash bilan bogʻliqmi degan shubha tugʻiladi... otasi bilan oʻtgan vaqtlar shunchaki oʻsha davomli gʻalabalar uylarining orqa xonkasida qolib ketdi degani! Mahalliy raqiblarga qarshi oʻynaganda uning qoʻlini koʻrsatib olish mumkin — bu yerda uning texnikasi, otasi bilan ishlangan yillar oʻzini koʻrsatadi. Ammo xalqaro standartlarga kelganda nima boʻlayapti? yuqori darajadagi raqiblar oldida uning uzoq nafas olish, oʻyindagi ehtiyotkorlik unga qarshi ishlay boshlaydi... yoki hali ham "oʻzi boʻyicha mas’ul odam hammasini qoʻlida tutsa" degan fikr orqasida oʻtirib qolganmi? vaqt oʻtib kelayapti, xalqaro maydonda joy bosib olish uchun boshqa yuzlar allaqachon oʻsib ulgurgan... yoki u oʻziga ishonchni yoʻqotib qoʻyganmi, degan savol aynan shu nuqtada tugʻiladi.

Ofsaydning analitik fikrlariga qoshilsam, lekin ochiq-oydin: yurakni qattiq qotirganni ularning oʻziga-davom! Ular xalqaro raqiblarga nisbatan Murodjonning texnikasi va nafas olish uslubi "oʻzgarishi" haqida toʻxtalib oʻtishsa, ochiq aytaman — bu yerda asosiy nuqta yoʻq! 🔥 Murodjonning otasi bilan oʻtgan gʻalabalar oʻz vaqtida boʻlgan — kelishmovchiliklar yoʻq, faqat vaqt va bu yoʻlda boshqa kimlarning oldinda oʻtib ketishi edi. Odamlar unutib qoʻyishyapti, yuqori darajadagi bokschilar uchun oʻyinlar soni vaqt bilan oʻlchanadi, yangi yuzlar esa tezroq gullab-yashnaydi. Qancha vaqt oʻtib kelayapti? Nechanchi xalqaro gʻalabasi unga beriladi? Vaqtni qoʻldan boy berishga ruxsat berilmasa, faoliyatini oʻz qoʻliga olishi kerak — mahalliy gʻalabalar bilan cheklanib qolmasdan, xalqaro maydonda oʻz oʻrnini topishi shart. Koʻz yumib oʻtiradigan payt emas, harakat qilish kerak!

Hammaga salom! 😅 Ha, bu muhokamalarni oʻqiganimda, qonim qaynadi rostdan ham! 💪 Men Samarqanddan, shunchaki tinglab turaman-ku... Murodjonning xalqaro maydonda oʻz oʻrnini topolmasligida asosiy sabab — vaqt emas, balki oʻziga ishonchsizlik ekanligini his qilyapman. Mahalliy raqiblarga qarshi oʻyinlaridayoq uning uzoq nafas olish uslubi va otasi bilan ishlangan taktikalar unga toʻsiq boʻlsa, xalqaro raqiblar oldida nima boʻlmasin? 🤔 Odamlar aytadilar — "vaqt yetarli boʻladi", lekin vaqt oʻtib ketsa, boshqa yangi yuzlar allaqachon oʻz oʻrinlarini mustahkamlab olgan boʻladilar. Bunga otaning oʻzi ham sababchi boʻlishi mumkinmi? bola oʻzining birinchi xalqaro gʻalabasini nishonga qoʻymoqda, lekin hammasi bir joyda toʻxtab qolgan... Qani, ovoz beringlar: Murodjon oʻz faoliyatini oʻz qoʻliga olishga tayyormi yoki hali ham otasi bilan oʻtgan gʻalabalarining orqa xonasida qolmoqda? ❓🔥