Murodjon Ahmataliyevning jang san'ati nega jahonga tanilmaydi, lekin har safar zanglangan…
Olov bilan hozirlangan chap qoʻlchi — Murodjonning kurash uslubi shunchaki toʻgʻri zarbalarning mexanikasi emas, oʻrnak olish uchun material ham. Butun faoliyatida oʻzini "taktik suvga choʻmdirgan" yagona Oʻzbekistonlik jahon chempioni sifatidagi obroʻsidan foydalanmaydi, oʻzini oʻquvchisi sifatida koʻrsatadi. Qayerdan oladi bunday kayfiyatni?
Uning asosiy quroli — bir vaqtning oʻzida ikki marta zarba berish. Raqib bilan 15-20 santimetr masofada turganda qoʻllarini oldinga chiqarib, birinchi zarbani tanaga yoki boshga yoʻnaltiradi, darhol ikkinchi zarbaga oʻtadi. Bu "qoʻl almashtirish" emas — bu oʻrta masofadagi qarshi hujumning naqshidir. Xususan, janubiy Amerika bokschilaridan oʻrnak olishini koʻrsatgan, ular oʻzlarining toʻxtovsiz oʻt ochish uslubi bilan ajralib turadilar.
Janglarning davomida oʻtkazilgan statistikaga koʻra, Ahmataliyevning birinchi jangi davomida oʻrtacha hisobda 6.2 ta qarshi hujum amalga oshiradi, ikkinchi raundga oʻtganda esa bu koʻrsatkich 8.7 taga koʻtariladi. Bu ketma-ketlikdagi harakatlar uning jangovar metodikasining asosiy elementi boʻlib qolmoqda.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Murodjonning bu "kuchsiz shamoldek" chiqib ketadigan kayfiyati — toʻgʻri yoʻlda ishlayotgan boʻlsa kerak. Qayerdan keladi xuddi shu sovuq qonlilik? Menchalik yoshligimdan oʻrganganman: bunda faqat bitta sabab bor — u oʻzini doim "oʻquvchi" deb hisoblaydi. Jahon chempioni unvonini olgandan keyin ham olovli janglarda oʻz uslubini oʻrgatishda davom etmoqda. Bu yerda hisob-kitob yoʻq, faqat tajriba va oʻziga boʻlgan ishonch bor.
Uning birinchi zarbadan soʻng darhol ikkinchi zarbaga oʻtish texnikasi — bu yashirin san’at. Raqibni 15-20 sm masofada ushlab, qoʻllarini oldinga chiqarib, tanaga birinchi urish bilan birga darhol boshga yoki boshqa nuqtaga yoʻnaltiriladigan ikkinchi zarba... Bu oddiy "qoʻl almashtirish" emas, bu faol qarshi hujumning san’ati. Janubiy Amerika bokschilarining to‘xtovsiz oʻt ochish uslubidan oʻrnak olganligi koʻrinib turibdi — ular ham bir vaqtning oʻzida ikki yoʻnalishdagi xavfni yaratadilar.
Janglar davomida oʻtkazilgan statistikaga koʻra, birinchi raundlarda oʻrtacha 6.2 ta qarshi hujum, ikkinchi raundda esa 8.7 ga koʻtarilishi — bu nafaqat chidamlilikni koʻrsatadi, balki ushbu texnikaning faol va rivojlanuvchanligini ham aytib beradi. Bu koʻrsatkichlar uning oʻquvchi ruhiyatini ham tasdiqlaydi: har bir jang bilan oʻzini yaxshilashga intiladi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
qani endi, yigitlar, keling ochib qoʻyay — nega jahonga mashhur boʻlmaydi, lekin zanglangan poʻlatdek yoʻtalib ketadi deb oʻtirganimiz?
yaxshi, oʻz vaqtida o‘zining birinchi jahon chempionligini qo‘lga kiritganimni eslayman — ringga chiqaman, raqibim esa dunyo reytingida 3-o‘rinda. “qales”, deb oʻylaganimni bilasiz. lekin Murodjonning shunday usul bor — birinchi zarbani olish bilan birga orqaga qadam qoʻymaslik, qolaversa, darhol ikkinchi kombinatsiyani keltirib chiqarish. birinchi raundda o‘rtacha 6.2 ta qarshi hujum, ikkinchi raundda esa 8.7! buni ko‘rganman, chunki oʻyin davomida raqiblar qanday qilib yurakdagi adrenalinni yoʻqotishlarini koʻrsatar edi — bu odamlar uchun mumkin emasmi? balki qayerdan chiqadi shu sovuq qonlilik?
buni oʻzida qanday topadi? oʻzi aytgandek, jahon chempioni unvonidan keyin ham oʻzini "oʻquvchi" deb hisoblaydi. qanaqa ketma-ketlik — har ikki qoʻlini oldinga chiqarib, oʻz-oʻzini sinab koʻradi, raqibni maydalab, davom etaveradi. janubiy amerikalik bokschilarning to‘xtovsiz oʻt ochish uslubidan oʻrnak olgan ekan, lekin oʻziga xos yangi naqsh yaratgan.
men oʻsha davrlarda koʻrganman, Murodjon kabi odamlar yolgʻizlikda boʻladilar — chunki ularning uslubi boshqa hech kimnikiga oʻxshamaydi. jahon unvonini qoʻlga kiritgan boʻlsa-da, kimdir uning musobaqalarda ishtirok etayotganiga eʼtibor berar edi? lekin oʻzi oʻqimoqchi, oʻz uslubini oʻstirmoqchi. bunday intilishni xalqimiz yaxshi biladi — oʻzbek bokschilari orasida boshqa kim bunday narsani qila olar edi?
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Nima bu erkakning uslubi? Xuddi shunday chap qoʻlchining ustiga qoʻyilgan zor quroldek – kerakli vaqtda tutilmasa, u oʻchib ketadi. 😮
Avvaliga shuni aytish lozim: uning qarshi hujum uslubi barcha uchun moʻljallanmagan. Ayniqsa, uzoq qoʻllarga ega, tezkor oyoqlarga moyil raqiblar uchun bu jinnilikdek tuyulishi mumkin. Masalan, tezkorlikka tayanuvchi bokschilar uchun Ahmataliyevning 15-20 sm masofadagi "ikkita zarba" sxemasi vaqtni topishga ham ulgurmaydi – ular oldinga boryapti, qoʻllari uzoqda, va birinchi oʻzini himoya qila olmaydi. Hamkasblari kabi uzun qoʻllarga ega boʻlmagani uchun Ahmataliyevning ushbu texnikasi uzoqdan "qoʻpollik"dek koʻrinadi, lekin yaqin masofada – bu shunchaki mavjud emas!
Lekin qayerda ishlaydi? Qayerda unga qarshi boshqa usulni topish mushkul? Asosan, qisqa qoʻllarga va oʻrtacha/yaqin masofaga toʻxtovsiz bosim oʻtkazadigan bokschilarga qarshi. Bunday raqiblar uning ikki marta zarba berish uslubini yoʻq qilish uchun biror narsa qila olmaydilar – koʻtarib turgan qoʻllari bilan birinchi javobni olish bilan birga orqaga qadam qoʻymaslik mumkin emas. Hisobingizga olgandek, birinchi raunddagi 6.2 ta qarshi hujum ikkinchi raundda 8.7 ga koʻtarilishi shunday vaqtni yetishmasligidan kelib chiqadi – raqiblarning oʻzlari yetarli darajada nafas ola olmaydishadi.
Oʻzbekistonlik boʻlmasa, xalqaro miqyosda kimga qarshi ham ishlaydi, deb oʻylaysizlar? Qoʻshni davlatlardagi qolgan sobiq Sovet bokschilari! Ularning orasida ham Ahmataliyevdek oʻrtacha masofani yaxshi biladigan va oʻzini himoya qilishda koʻrsatma izlaydiganlar bor. Ammo jahon miqyosida – bu alohida hikoya. Gʻarbiy xalqlar unga qarshi oʻyinni oʻrganish uchun vaqt kerak qiladi, ammo oʻsha vaqt davomida u ularni maydalab qoʻyadi. Faqatgina qisqa qoʻllar bilan kuchsiz raqiblar uchun bu halokatli.