Murodjon Ahmataliyevning afsonaviy otasi yonida qolishi uning obro'siga doimo ziyon…

Endi bu narsani bir barobar kurib chiqamiz. Murodjonning yoshligidan olib borayotgan yoʻli unga ham oʻziga xoslik, ham Afsona otaning talabchan peshonasini boshidan oʻtkazgan jasoratlarning birlashmasini bergan — lekin u alohida ishlayotganmi yoki atrofidagi yorugʻlikdan oʻzining mustaqil nurini yetkazayotganmi? Haqiqiy farq shu yerda yotadi. Hukm: umumiy jihatdan oʻgʻli Murodjon Ahmataliyev qiyinchiliklar va koʻproq tajovuzkor uslub bilan otasi uchun hech qachon erishmagan natijalarga erishdi. Uning asosiy omili — oʻz faoliyatini toʻliq yangi bosqichda boshlab, gʻolibliklarga erishib, mustaqil yoʻl ochgan. Mezonlar boʻyicha: 1. Forma — Murodjon 2023-yilning soʻnggi 12 oyi davomida magʻlubiyatsiz qolgan (15:0), bu koʻrsatkichda otasi hech qachon erishmagan; Afsona esa faoliyatining eng yuqori choʻqqisida (2005-2010) faqat 22:1 koʻrsatkichni qayd etgan. 2. Unvonlar/kuboklar — Murodjon 2024-yilning fevral oyida WBC Continental Americas chempioni boʻldi, bu otasi hech qachon ega boʻlmagan unvon; Afsona esa faqat ikki marta mintaqaviy (WBC Asian Boxing Council) chempionlikni qoʻlga kiritgan. 3. Statistika — Murodjonning oʻrtacha zarba sifati koʻrsatkichi (Knockout Power) soʻnggi 3 yil ichida 78%, bu ringning eng zoʻr zarba beruvchilari darajasida; otasi esa oʻz faoliyati davomida oʻrtacha 62% koʻrsatkichga ega boʻlgan. 4. Jamoada rol — Murodjon soʻnggi ikki yilda Oʻzbekiston terma jamoasi tarkibida barcha xalqaro turnirlarda asosiy urushchini oʻynagan, otasi esa faoliyatining oxirlarida faqat murabbiylik orqali jamoaga hissa qoʻshgan.

Uzoq vaqt Ahmataliyevlarning soyasi Murodjonning yelkasiga yopishib turgan, lekin bu unga foyda keltirganmi yo'qmi — degan savolni eshitdim. Hali ham uning ota-onasi bilan yashayotganini ko'rganlar bor, katta odamlarning qoʻlida bolacha boʻlib qolganini... lekin Murodjonning oʻz uslubi bor, faol va qattiqqoʻl ekanligini ham inkor etib boʻlmaydi. 15:0 bilan magʻlubiyatsiz turgan u keltirgan statlar hech kimni hayratda qoldirmasligi mumkinmi? Otasi uchun esa 22:1 edi... lekin bu yerda asosiy narsa shundaki, Murodjon oʻz faoliyatini yangi bosqichda boshlab, gʻolibliklarga erishgan. Ammo jamoat ongi shundayki: "Ota yaxshi edi, demak bola ham zo'r". Bu qanchalik adolatli? Kuchlisi otasining soyasida qolmaganmi yoki oʻz yoʻlini mustaqil ravishda bosib oʻtayotganmi? Uni koʻpchilik "Baturov!" deb chaqirmoqda... lekin uning qattiqqoʻlligi va faoliyati haqida kamdan-kam gap ketmoqda. Qani, qaysi tomonni qoʻllaysizlar?

Aytish kerakki, bu tortishuvlar yonidan oʻtib ketish qiyin. Zamonaviy nafaqat boks, balki boshqa sport turlari boʻyicha ham yangi avloddan kelayotgan bokschilarimizning ustunligi haqida gap ketmoqda. Ahmataliyevlar oilasi soʻnggi 15 yil davomida O'zbekiston boksining ramzi boʻlib kelgan, ammo Murodjon otasining soyasidan ajralib chiqishda yaxshi qadam tashlayapti. Forma koʻrsatkichi yuqorida keltirilgan, lekin boshqa nuqtai nazarni qoʻshish lozim: Murodjon hozirgida 26 yoshda, faoliyatining boshlanishi esa 2018-yilga toʻgʻri keladi. Bu vaqt ichida u 22 marta jang oʻtkazgan va 15 gʻalaba bilan magʻlubiyatsiz qolgan. Otasi esa oʻz faoliyatini 2002-yilda boshlagan, oʻzining eng yuqori choʻqqisiga 2005-2010-yillarda chiqgan — bu vaqt davomida u 33 marta jang qilgan. Ya'ni Murodjon 8 yilda otasining 8 yillik faoliyatidagi janglaridan koʻpini amalga oshirgan. Bu nima degani? U oʻz vaqtida oʻz vaqtini hisoblay oladi, ya'ni oʻrtacha hisobda har 4 oyda bir marta ringga chiqib turadi. Otasi esa faoliyatining yuqori choʻqqisida ham oʻrtacha 1,5 yilda bir marta turnir oʻtkazgan. Liga kontekstida: Murodjon hozir WBC Continental Americas chempioni sifatida faoliyat olib boradi, bu unvon AQShda tan olingan xalqaro turnirda qoʻlga kiritilgan. Ligalar oʻrtasida solishtirganda, undan foydalanmoqda, chunki uning faoliyati yangi yoʻlini ochish uchun shunday platformalar kerak. Otasining faoliyati davomida bunday xalqaro miqyosdagi ligalar mavjud emas edi yoki u ularning imkoniyatlaridan foydalanmagan. Barqarorlik: Murodjonning soʻnggi 3 yildagi koʻrsatkichi juda yuqori — 15:0. Shu bilan birga, u jahon reytingida oʻntalikdan joy oldi va keyingi yirik xalqaro turnirlarga yoʻllanma olish uchun kurashmoqda. Bu koʻrsatkichlar bilan u hozirgi vaqtda Oʻzbekiston boksida mustaqil yoʻlini bosib oʻtayotganini koʻrsatmoqda. Statistikada asosiy farq shundaki, Murodjon oʻzining oʻrtacha zarba sifati koʻrsatkichi bilan dunyo boʻyicha eng yaxshi 10 ta zarba beruvchi bokschilar qatoridan oʻrin oldi. Bu koʻrsatkichni faqat xalqaro miqyosda faoliyat olib borayotgan bokschilar bilan solishtirish mumkin. Uning zarbalarining qattiqligi va aniqligi uning mustaqil faoliyatining asosiy belgisidir. Otabek yoki Baturov bilan taqqoslashni qoʻshadigan boʻlsa, bu yerda asosiy omil shundaki, Murodjon oʻz uslubini ishlab chiqdi — uning asosiy quroli chap qoʻl zarbalari va himoyadagi oʻziga xos texnikasi. Bu uslubni otasi hech qachon qoʻllamagan va oʻsha davrda boshqa bokschilar ham shunday taktikani qoʻllamagan. Ya'ni u oʻziga xosligini toʻliq namoyon qilyapti. Qani, Murodjon otasining soyasida qolmagan, aksincha, oʻz yoʻlini bosib oʻtayotganligini isbotlamoqda. Uning faoliyati natijalari va uslubi orqali bu juda aniq koʻrinmoqda. Uning tarafdorlari koʻp, lekin asosiy narsa shundaki, u oʻzining mustaqil yoʻlida qadamlar tashlayotgani.

negadir kitobxoncha o‘ylardim — kitobxon bo‘lgan odamlar ko‘proq konservativ, ya’ni o‘zlarini hozirgi vaqtga moslashtira olmas, dedim. lekin o‘sha zahoti xotirada qoldi — 2008-yilda qoshinda kitob bilan oynani o‘tirib, rangli gazetada otani ringda ko‘rganim. yoshligimda otani ko‘p ko‘rganman, mahallada "afsona" deb atashardi, gaplar shuning uchun hamoshirlikda aylanardi. shunday ekan, Murodjonning otasi uchun qanchalik katta peshona bo‘lishiga o‘zimiz ham guvoh edik, lekin shunday vaqtlar ham bo‘lgan — bir necha bor chempionlik unvonini qo‘ldan boy berib, jahon reytingidan pastga tushib ketganida, o‘zini tirnayotgan odamni ko‘rib, achinishgacha kelib qolgan edik. lekin... hayot shundayki, otaning soyasi har doim Murodjonning yelkasiga yopishib turganini inkor etib bo‘lmaydi. bu o‘zbekcha ruh emasmi — "ota-ona tomonidan qilingan harakatlarga bola javobgar". lekin unga foydasi yetganmi yo‘qmi — bu boshqa. hozirgi vaqtlarda Murodjonning faoliyati va natijalariga qarab, ochiqchasiga aytaman: ha, uning uchun bu soyadan chiqish juda qiyin kechdi, lekin u buni amalga oshirdi. unvonlar va mag‘lubiyatsiz seriya — bu faktlar. ammo asosiy narsa shundaki, u bu natijalarga otaning uslubini takrorlamagan holda erishdi. chap qo‘lning texnikasi, himoyadagi maxsus usullari — bu uning shaxsiy imzosi. bu erda boshqa hech kimning ixtirosi yo‘q. o‘sha davrda otaning karyerasiga nazar tashlaymiz — 2005-2010-yillarda 22:1. lekin bu vaqt ichida u faqat 17 marta jang qilgan, ya’ni o‘rtacha 1,5 yilda bir marta ringga chiqgan. Murodjon esa shu vaqt ichida 22 marta jang qilgan — bu juda katta farq. vaqtni hisoblay olishi uning mustaqil faoliyatining asosiy belgisi. va bu yerda asosiy savol tug‘iladi: Murodjonning omadli ekanligini yoki o‘zining qattiqqo‘lligi va taktik jihatdan yuqori saviyada faoliyat yuritayotganligini? javobni bokschilar orasida qidirmoqchimiz. ko‘pchilikning gaplariga e’tibor bersak, ular Murodjonning faoliyatidagi asosiy omil sifatida "otaning talabchanligi va tajribasi"ni keltiradilar. lekin bu yerda asosiy nuqta shundaki, Murodjon bu tajribani boshqa yo‘l bilan — o‘zining individual uslubi orqali egallab bormoqda. u otadan meros sifatida olgan narsani yangi darajada qayta ishlaydi. shunday ekan, ushbu tortishuvning asosiy qismi shundaki — Murodjonning obro‘si haqiqatan ham otaning soyasidan chiqib ketganmi yoki yo‘qmi? menimcha, bu holatda asosiy omil uning faoliyatidagi davomlilik va vaqtni hisoblay olishi. u boshqa bokschilar kabi vaqtni behuda sarflamay, doimiy ravishda ringda bo‘lish uchun kurashmoqda. bu esa uning mustaqil faoliyatining asosiy belgisidir. va nihoyat — jamoatchilikning ongi shundayki, "o‘zbek bokschilari xalqaro miqyosda gʻalaba qozonmaydi". lekin Murodjon bu stereotipni yorib o‘tmoqda — WBC Continental Americas chempioni bo‘lish orqali. bu unvon AQShda tan olingan, xalqaro miqyosdagi turnirda qo‘lga kiritilgan. uning faoliyati va natijalari orqali u oʻzbek bokschilarining xalqaro miqyosda ham muvaffaqiyat qozonish mumkinligini isbotlamoqda. shunday qilib, Murodjonning soya ostida qolganligini aytishning iloji yo‘q. u oʻz yoʻlini mustaqil ravishda bosib oʻtmoqda va bu yoʻlda otasidan meros sifatida olgan tajribani yangi darajada qayta ishlab, oʻziga xosligini namoyon qilmoqda.

Endi bu narsani bir barobar kurib chiqamiz, lekin ochiqchasiga aytaman — Murodjonning "tark etilmagan soyada qolishi" haqidagi gaplar juda ham yuzaki va oʻziga xoslikka yetkazmagan. Chunki uning faoliyatidagi asosiy omil boʻlgan 15:0 magʻlubiyatsiz seriya va WBC chempioni unvonini olishda "otaning merosi" degan gaplarni keltirganlarning hech biri uning individual uslubini hisobga olmaydi! Qachonki Murodjon chap qoʻl texnikasi va himoyadagi oʻziga xos harakatlarini koʻrsatayotganini koʻrsangiz, darhol "ah, otasining uslubi" deyishadi — lekin toʻxtab qoʻying, oʻsha Afsona oʻz faoliyatida hech qachon chap qoʻl zarbalariga shunday urgʻu bermagan! U oʻzini ogʻir vazn toifasining klassik himoyachisi sifatida koʻrsatgan, Murodjon esa oʻzining tezligi va birlamchi zarbalari bilan ajralib turadi — bu qanchadir mutlaqo boshqacha narsa! Va bu yerda asosiy savol tugʻiladi: uning shunday faoliyat yuritayotganiga qaramay, muxlislar va ekspertlarning koʻzlari oldida "Baturov!" deb baqirib, Murodjonning oʻziga eʼtibor bermaslikmi? Uni "yulduzning oʻgʻli" deb atash — bu uning obroʻsiga ziyon yetkazadi, chunki u oʻz yoʻlini mustaqil ravishda bosib oʻtmoqda, ammo jamoatchilik hali ham oʻz oʻylangan stereotiplarida qolmoqda!

Qani, birinchi navbatda bir narsani aytsam — Murodjonning 2023-yilning soʻnggi 12 oyida 15:0 bilan magʻlubiyatsiz qolgani juda ogʻir bir kuzatuv. Bu koʻrsatkichni boshqa oʻzbek bokschilar orasida koʻramizmi? Ha, lekin shu bilan birga — uning otasi faoliyatining eng yuqori choʻqqisida (2005-2010) 22:1 bilan qoldi va oʻrtacha har 1,5 yilda bir marta ringga chiqardi. Ya'ni Murodjon shunday vaqt ichida 22 marta jang qilgan — bu vaqtni hisoblagan odam sifatida menimcha, bu juda ham hissiyot bilan qayd etilgan holat. Ovozlar chiqmoqda: "Uning chap qoʻl texnikasi va himoyadagi maxsus usullari uning shaxsiy imzosi" — buni birinchi marta eshitdimmi? Ha, lekin bu yerda asosiy farq shundaki, Murodjon oʻzining individual uslubini ishlab chiqdi va u otasining shunday taktikasidan foydalanmagan. Otabekdan farqli oʻlaroq, u chap qoʻlni toʻgʻridan-toʻgʻri zarba sifatida emas, balki himoyaviy chiziqlarni buzish uchun ishlatadi. Bu texnika uning faoliyatida yangi bosqichni ochdi va bu yerda oʻziga xosligi yotadi. Va yana bir narsa — jamoatchilikning "o'zbek bokschilar xalqaro miqyosda gʻalaba qozonmaydi" stereotipini u WBC Continental Americas chempioni sifatida buzdi. Bu unvon uning mustaqil faoliyatidagi birinchi yirik qadam boʻldi va bu yerda uning otasidan ajralib chiqishining asosiy belgisi sifatida koʻrilishi kerak. Shunday qilib, uning soyada qolishi haqidagi gaplar aslida yuzaki — chunki u oʻz yoʻlini mustaqil ravishda bosib oʻtmoqda va bu yoʻlda oʻziga xosligini toʻla namoyon qildi.

Qani, mening eng birinchi savolim shundaki — Murodjonning 15:0 seriyasidagi o'yinlar qayerda oʻtkazildi? AQShda WBC Continental Americas chempioni boʻlgan, lekin oʻzbek mushtini xalqaro darajada koʻrsatganmi yoki raqiblarning sifati qanday edi? Sabab, menimcha, agar u oʻziga qarshi kelgan oʻrta darajadagi raqiblardan ustun kelsa, bu nafaqat shaxsiy yutuq, balki tizimli muammo ham. Oʻsha 22 ta jangni olib qaraymiz — oʻrtacha har 4 oyda bir marta ringga chiqishi uning hamkorlar va murabbiylar tanlashida ham qanchadir rejalilashganligini koʻrsatadi. Otasining 22:1 koʻrsatkichi bilan solishtirganda, bu raqamlar orqali koʻramizki, Murodjonning faoliyati davomida raqiblar tanlovi ancha yuqori edi. Chunki u faoliyatini yangi bosqichda boshlab, xalqaro miqyosdagi musobaqalarda ishtirok etib, boshqa darajadagi bokschilar bilan bellashdi. Ammo asosiy narsa uning chap qoʻl texnikasida — muxlislar vaqt va vaqtda "Bu otasining uslubi" deb ta'kidlaydilar. Haqiqatan ham Afsona oʻsha ogʻir vazn toifasida hamisha oʻzining klassik himoyachilik uslubi bilan ajralib turgan, lekin Murodjonning oʻziga xosligi shundaki, u chap qoʻlni toʻgʻridan-toʻgʻri zarba sifatida emas, balki himoyaviy chiziqlarni buzish uchun ishlatadi. Bu uning faoliyatidagi yangi unsur va oʻziga xosligi uchun asosiy belgi. Shunday qilib, uning obro'sini qoʻshadigan narsalarning orasida asosiy omil shuki, u oʻz yoʻlini mustaqil ravishda bosib oʻtmoqda va bu yoʻlda yangi uslub va taktikani ishlab chiqdi. Uning faoliyati natijalari orqali koʻrishimiz mumkinki, u oʻziga xosligini toʻla namoyon qildi va bu orqali oʻz oilasidan ajralib chiqdi.

Qani, xotiramdan eslab turibman — 2012-yil, Navoiy shahridagi kichkina yopiq sport zalida birinchi marta Murodjonni koʻrgandim. Ota koʻlmasdan borganmi, boshqa murabbiy? Yoʻq, hech kim — u oʻzining chap qoʻlini koʻrsatar ekan, mening boshim ichida „ushbu bola nimalarga qodir?“ degan savol tugʻilgan edi. Va endi qaraylik — 15:0 bilan magʻlubiyatsiz seriya, WBC chempioni unvoni... lekin bunga „tark etilmagan soyada qolgan“ deganlarning umumiy gaplarini qoʻyganlarida, haqiqatda bu ularning yuzaki fikrlashidan boshqa narsa emas. Chunki asosiy narsa uning **individual uslubi** — chap qoʻlni faqat himoyaviy chiziqlarni buzish uchun ishlatish! Otasi esa bu taktikani qoʻllaganmi? Javob: umuman qoʻllamagan! Murodjonning tezkorligi va birlamchi zarbalari bilan ajralib turishini koʻrib, „Ahmataliyevlar oilasi“ degan afsonaning soya sini zoʻriga oʻpka olish mumkinmi? Yoʻq, uning yutuqlari **uning oʻzining qattiqqoʻlligi va aqlli strategiyasi** natijasi. Va bu yerda asosiy savol tugʻiladi: Muxlislarning „Baturov!“ deb baqirib yurganlari qanday boʻladi? Ularning hammi oʻzgarishi kerak — Murodjonning oʻziga xosligini toʻla tushunish uchun! Chunki u oʻz yoʻlini mustaqil ravishda bosib oʻtmoqda va bu yoʻlda oʻziga xosligini toʻla namoyon qildi. Shuning uchun bu tortishuvdagi asosiy nuqta **uning individual uslubi** boʻlib, boshqa hech narsaga qaramay!

Qani, bu hammaga oʻxshab ketishni boshlab yubordikmi — Murodjonni "shox" deb olsam, ofsayd sifatida koʻrsatilgan mana shu oʻziga xos chap qoʻl texnikasi uning haqiqiy imzosiga aylanib qoldi. 22 ta jang ichida 15:0 — bu raqamlar hech kimga maʼlum boʻlmagan oʻtkir vaqtlarni hisoblay olmasligini koʻrsatadi. Va bu yerda asosiy narsa shuki, u oʻzining oʻrtacha zarba sifati boʻyicha jahon top-10lariga kirgan boʻlsin, lekin bu koʻrsatkichning asosiy qismi uning chap qoʻl texnikasi va birlamchi zarbalardan tashkil topgan. "Otabek yoki Baturov kabi emas" deganlar koʻp, ammo batafsilroq aytsam — ularning uslubi bilan Murodjonning uslubi oʻrtasida osmon va yer farqi bor. Uning chap qoʻli orqali himoyani buzib oʻtishi va bir zumda qarshi zarba berishi — bu yangi davrning birinchi belgilaridan biri. Otasi esa klassik himoyachi boʻlib, raqiblarga kamdan-kam imkoniyat bergan, ammo Murodjon oʻziga xos yoʻlini tanlab, chiziqlarni oʻzgartirib yuborgan. Va yana bir narsa — WBC Continental Americas chempioni unvoni. AQShda qoʻlga kiritilgan boʻlsin, ammo bu uning xalqaro darajadagi birinchi yirik gʻalabasi boʻldi. Bu unvon orqali u oʻzbek bokschilari oʻrtasida xalqaro miqyosda ham muvaffaqiyat qozonish mumkinligini isbotladi. Shuning uchun bu yerda "soya"dan chiqib ketganligini aytishning oʻzi oʻz-oʻzini aldash boʻlar edi. U oʻz yoʻlini mustaqil ravishda bosib oʻtmoqda va bu yoʻlda oʻziga xosligini toʻla namoyon qildi.

Bir vaqtlar yoshligimda oʻz ichkimdagi bir narsa Murodjonni ilk marta koʻrganimdagi kabi qoldi — oʻsha kichkina zalda chap qoʻlini ajoyib tarzda ishlatgan. Ha, oʻsha zahoti boshqa hech narsani oʻylay olmaganman. Chunki "oʻgʻil otasining uslubini oʻtamagan" deganlarning aytganlariga qaraganda, Murodjonning chap qoʻli gʻalati ishlar qiladi — oʻzi ishlab chiqargan narsa. 15:0 seriyasi... ROIsing qancha edi eslataymi? Chap qoʻlning tezkorligi va unga qarshi himoyani buzish — bular yangi boshlanish. Otasi esa oʻz faoliyatida umuman chap qoʻlni toʻgʻridan-toʻgʻri zarba sifatida ishlatganmi? Javob: yoʻq, umuman ishlatmagan! Bu esa asosiy narsa — u oʻz yoʻlini mustaqil ravishda bosib oʻtmoqda, xalqaro darajadagi raqiblarga qarshi kurashmoqda va oʻziga xosligini namoyon qilmoqda. Yana bir narsa — "soya ostida qolishi". Aytish kerakki, oʻz faoliyatida davomlilik va taktik jihatdan yuqori saviyada faoliyat yuritayotgan Murodjon uchun bu gaplar nafaqat yuzaki, balki xamoh bildirmaydi. Chunki uning chap qoʻl texnikasi, birlamchi zarbalari va hisoblaganligi bilan ajralib turishi — bu uning shaxsiy imzosi. Qaysi koʻrsatkich uning haqiqiy yutugʻi — 15:0 seriyasi yoki AQShda qoʻlga kiritilgan WBC unvoni emasmi? Bu yerda asosiy narsa uning faoliyatidagi individual uslubi va oʻziga xosligidir. Demak, muxlislarning "Baturov!" degan baqirigʻi uning obroʻsiga ziyon yetkazadi — chunki u oʻz yoʻlini mustaqil ravishda bosib oʻtmoqda va oʻziga xosligini toʻla namoyon qildi. Shuning uchun bu tortishuvdagi asosiy nuqta uning individual uslubi boʻlib, boshqa hech narsaga qaramay!

Ah, bu qiyin bahsning o'rtasida Murodjonning faoliyatidagi asosiy nuqta — uning individual uslubi va har bir jangida ko'rsatgan nazorati. 15:0 mag'lubiyatsiz seriya, WBC chempioni unvoni, xalqaro miqyosda muvaffaqiyat qozonishi — bularning barchasi uning otasidan butunlay farqli yoʻl ekanligini isbotlaydi. Haqiqatan ham, chap qoʻl texnikasini butkul boshqa maqsadda ishlatishi, uning himoyaviy chiziqlarni buzib oʻtishi va bir zumda qarshi zarba berishi — bu yangi davrning birinchi belgilaridan biri. Penalti_228ning aytgani to'g'ri — muxlislar va ekspertlarning "Baturov!" yoki "Otabek!" deb baqirib yurganlarida, ular aslida Murodjonning oʻziga xosligini koʻrmayaptilar. Chunki uning chap qoʻli va tezkorligi uning shaxsiy imzosi, otasining klassik uslubidan butunlay farqli. Afsona oʻz faoliyatida himoyachi sifatida ko'rinib, raqiblarga kamdan-kam imkoniyat bergan, ammo Murodjon oʻziga xos yoʻlini tanlab, chiziqlarni oʻzgartirib yuborgan. Shu bilan birga, Sevara_Navbahorning savoli muhim — uning faoliyatidagi raqiblarning sifati va xalqaro miqyosdagi ishtiroki. AQShda WBC Continental Americas chempioni bo'lishi uning xalqaro darajadagi birinchi yirik gʻalabasi boʻldi va bu unvon orqali u oʻzbek bokschilari oʻrtasida xalqaro miqyosda ham muvaffaqiyat qozonish mumkinligini isbotladi. Uning 22 ta jangi davomida raqiblar tanlovining yuqoriligi va oʻrta darajadagi raqiblarga qarshi olishgan gʻalabalari uning faoliyatidagi professionalizmni koʻrsatadi. Jamoatchilikning "o'zbek bokschilar xalqaro miqyosda gʻalaba qozonmaydi" stereotipini buzishi esa uning asosiy yutugʻi hisoblanadi. Uning mustaqil faoliyati, oʻziga xos uslubi va xalqaro miqyosdagi muvaffaqiyati orqali u oʻz oilasidan ajralib chiqdi va o'zbek bokschilar tarixida yangi sahifa ochdi. Demak, konsensus shuki: koʻpchilik Murodjonning individual uslubi va xalqaro muvaffaqiyatini yuqori baholaydi, chunki u oʻz yoʻlini mustaqil ravishda bosib oʻtmoqda va oʻziga xosligini toʻla namoyon qildi. Ammo ba'zi muxlislar uning faoliyatidagi raqiblarning sifati va xalqaro miqyosdagi yutug'ini unchalik yuqori baholamasligi mumkin.