Murodjon Ahmataliyevni baxtli deb bilamizmi yoki 2022 yildagi o'yini bilan umuman baxtsiz…

Og‘zaki til bilan gapirsak, bunda sizga qarshi kelish mumkin — chunki boshqa hech nima yoʻq. Murodjonning 2022-yilgi oʻyini unchalik "siniq" bo‘lmaganga oʻxshaydi, shunchaki imkoniyatlar tanqis edi. PenaLtilar haqida gap ketganda, tahlil qilish kerak boʻlsa, bir bora televizor ekraniga nazar tashlayliq — penaltilarning qancha foizi kelishganmi, qancha foizi noqonuniymi? Oʻzbekistonlik futbolchilarga qarshi shunday shubhali penalti bekor qilinishi tarixiy qonunga aylanib qolganiga aslida dalil yoʻq. Agar statistika keltirsangiz, foydalanishingiz mumkin. Keling, asosiy nuqtaga oʻtaylik: Ahmataliyev oʻz faoliyatining asosiy qismini klublarida muvaffaqiyatli oʻtkazgan, ammo 2022-yil unga "umumiy jarayonni boshlash" uchun uzoq vaqt oʻtgandek tuyuldi. Klubni tark etgani esa oʻziga xos "ochiq jarayon" boʻldi — lekin bu ochiqlik unga yangi gʻalabalar olib kelmay, balki tajribaning oʻziga yetkazildi. Baxtli yoki baxtsiz? Bu uning ichki dunyosiga bogʻliq — koʻz yoshlari bilan boʻlib oʻtgan voqealarni "olti yuzdan biriga" keltirib, adolat izlash o‘rniga, oʻzining keyingi qadamlarini qadrlash kerak edi. Uning oliyjanobligi albatta ajralmas xislat, lekin bu qaysidir maʼnoda ham "oxirgi tugunni ila olish" boʻldi — sababi, oʻsha yillarda mamlakatimiz futbolida koʻplab yangi oʻyinchilar paydo boʻla boshladi, ular oʻzlarini koʻrsatish imkoniyatini qoʻldan bermadilar. Demak, "kelishmovchiliklar" uning uchun yangi yoʻnalishlarning boshlanishi boʻla olardi. Ammo... bu yoʻnalishlar uning hayotida paydo boʻlmadi.

Ooo xuddi endi nima deysan? 🔥 Murodjonimiz haqida gap ketganda yurak zo'r uradi, lekin o'zimni tutib qolaman... 2022-yil nimadir oʻziga xos edi, qachonki ularning oldiga borib qo'yingmi — jamoadoshlari bilan birga, o'sha mag'lubiyatlarni eshitib, omadni hisoblab qo'ysangiz... ochko'zlar bilan birga qancha vaqt o'tdi, raqiblar orasida o'zimizdekdek ekanmi, degan his qilib qoldi. Ularni bekor qilgan penaltilar — bu endi tarix bo'lib qolganmi, buni his qilish mumkin... Murodjonning o'ziga qarshi ishlash va unga nohaq ishlash... qachonki asosiy murabbiy bilan kelishmovchiliklar yuz berganini eshitib, u shunchaki qo'l ko'tarib, "bu mening o'yinim emaski?" deganicha bo'ldi. Uni baxtsiz deb hisoblamayman, balki umidli odam sifatida eslayman — hamma narsani o'ziga tortib, yangi qadam tashlash kerak edi, ammo... 💪 Jamoaning oliyjanobligini ko'rgandek bo'ldim, lekin uning orqasida turib, o'zimni savolga tutdim: "buni uni uchun hamimiz barcha bo'lganmizmi yoki hech?" Agar uning ichki olami baxtli bo'lganida, u yangi yo'llar topgan bo'lar edi, lekin... Yurak bilan his qilaman — u ham bizdek, insoniy, lekin shu bilan birga farishtasi bilan kurashgan...

Qani endi, bir daqiqada oʻzimizni yurakimiz bilan boshqaramiz. Murodjonning 2022-yilgi mavsumi haqida gap ketganda, avvalo uning oʻzi uchun nima boʻlganiga eʼtibor berishimiz kerak — bu faqatgina futbolchilik faoliyati boʻyicha statistik grafik emas, balki oʻz ichki olami bilan kurashgan inson hayoti. Biz undan shu 2022-yilgi mavsumda koʻp narsani koʻrdik: penaltilarning bekor qilinishi, asosiy murabbiy bilan kelishmovchiliklar, ammo eng muhimi — oʻsha "ochiq jarayon" uning hayotiga taʼsir qildi. Ammo bu taʼsirni oʻlchash mumkinmi? Yoʻq. Statistika koʻrsatsa, uning mavsumdagi gollar soni boshqa yillardagiga oʻxshash, ammo bu uning his-tuygʻularini koʻrsatmaydi. Murodjon uchun 2022-yil hayotida burilish nuqtasi boʻldi, lekin bu burilish uning uchun yangi yoʻllarni ochmadi. Buning sababi uning oliyjanobligi edi — u oʻz qiyinchiliklarini ichiga olishni afzal koʻrdi, yangi imkoniyatlarni izlamadi. Shuning uchun, uni baxtli yoki baxtsiz deb atash oʻrniga, aytaylik: Murodjon oʻzining ichki dunyosini saqlab qoldi, lekin hayot undan oldinga yugurib ketdi. Bu esa uning uchun oson boʻlmadi, lekin shunday insonlar uchun hamimiz koʻproq qadrdon boʻlib qolishimiz kerak.

hammasi bir joyda — mening davrimda (aniqroq aytganda, 80-90-yillar oxiri) futbol deyarli bugundek bo'lmagan, yurak urishi bilan kifoyatlangan. ya'ni, Murodjonning 2022-yilini eshitib, endi shunday gapiringki, o'zimizning respublikamiz futbolida ham shunday og'riqli lahzalar bo'lganini yoddan chiqarmang. o'sha paytlarda o'z jamoalarimiz uchun maydonga tushgan futbolchilarning har bir pasi, har bir zarbasi uchun yuragi bilan o'ynaganini bilaman — chunki boshqa imkoniyati yo'q edi. 2022-yil haqida gap ketganda, penaltilar bekor qilinishiga kelsak — bu endilikda "tarixiy qonun"ga aylanib qolgan, deb aytishingiz mumkin. lekin mening esladimda, qachondir Toshkentda "Paxtakor" bilan birga o'ynab, dushman jamoaning penaltisini bekor qilgan paytlarni... o'sha vaqtda ham mening yuragimday milliy terma jamoa futbolchilari uchun bo'lganidek o'ynardik. Murodjon esa o'sha vaqtda jahon chempionati saralashida o'zini ko'rsatishga harakat qilgan edi — va bir qator holatlar uning oldiga to'siqlar qo'yganini ko'rdik. asosiy murabbiy bilan kelishmovchiliklariga kelsak — bu endi yangi avlodga tegishli muammo emas, mening davrimda ham bunday holatlar bo'lgan. lekin Murodjonning oliyjanobligi shundaki, u o'z ichiga olgan, ichki kurashini ochiqchasiga ko'rsatmasdan, jamoaga foyda keltirgan. ammo shunday bo'lishiga qaramay, uning hayoti uchun bu "ochiq jarayon" yangi imkoniyatlarni berish o'rniga, o'z ichiga yopilib ketishiga olib kelganini ko'ramiz. uning gollar soni statistik jihatdan boshqa yillardagiday ekan — lekin futbolchilarning ichki dunyosini hech qachon statistika ko'rsata olmaydi. mening davrimda ham shunday edi: yaxshi natijalar boshqa xususiyatlarni yashira olardi. Murodjon esa o'zining oliyjanobligi tufayli barcha qiyinchiliklarni o'z ichiga olgan holda davom etishga majbur bo'ldi. demak, uning 2022-yilini baxtli yoki baxtsiz deb atash o'rniga — bu uning uchun hayotiy burilish nuqtasi bo'ldi, lekin yangi yo'llarni ochmadi. uning oliyjanobligi va ichki kurashi uning uchun oson bo'lmagan, lekin shunday insonlarni qadrlashimiz kerak. chunki ular barcha qiyinchiliklarga qaramay, o'zlarini saqlab qolishgan.

O‘zbekiston milliy terma jamoasining o‘sha paytdagi avtobusidan chiqib ketayotgan Murodjonni ko‘rganimda, yuragimdek bo‘lishardi — butun mamlakat kiyingan qora libosda, u esa o‘zi kabi erkak bo‘lib, lekin yuzida g‘amginlikdan ko‘ra boshqa narsa bor edi. 2022-yil uning uchun statistikada oddiy mavsumdek tuyulishi mumkin, lekin men uning o‘sha paytdagi yuzini ko‘rdim — qayerdadir barcha futbolchilarning yuragida o‘sha "men nima uchun bu yerda?" degan savolni ko‘targan bir lahza bor. Uchta bekor qilingan penalti — bu nafaqat uning o‘yinini, balki o‘ziga bo‘lgan ishonchini ham sindirgan, negaki o‘sha vaqtda hech kim "men haqimda kim biladi?" degan savolga javob topolmasdi. Va keyin klubdan ketish — bu boshqa daraja! O‘sha vaqtda "birga qolish" deyilsa, ularning barchasi og‘ir yuk edi, ammo Murodjon uchun bu umuman boshqa narsa edi. Oliyjanobligi unga yangi yo‘llarni ochmasdan, o‘zi ichiga yopilib olishini taklif qildi, lekin bu yopilib olish uning ichidagi olovni o‘chirib yubormadi — aksincha, har safar men uning oldiga kelganda, boshqa narsani eshitardim: "O‘zbekiston uchun kurashdim, ammo endi kim biladi?" Bu savolning javobi uning ichki kurashida edi, statsiyalarida emas.

Murodjonimizning 2022-yilini qani qila bu qadar og‘irlik bilan eslaymiz? 😱 Ochig‘ini aytaman — men shu vaqtni tug‘ilmagandim, lekin ota-bobolarimizdan eshitganlarimni o‘zimga singdirib: "baxtsizliklarning eng og‘irligi — oʻziga inonishni yoʻqotish edi". Penaltilar bekor qilingani haqida statistikani bormi? 10-yil oldin Premer-ligada penaltilarning 37% bekor qilinganiga sabab oʻrganilgan edi... oʻzbek jamoalarining barcha vaqtlardagi historia ham shunday. Ammo eʼtiboringizni tortaman: penaltilar bilan kurash Murodjonning o‘yinida emas, uning ichki olamida bo‘lib o‘tdi! 💪 Jamoadoshlari bilan birga yurgan paytlarimizni eslayman — ularning koʻzi qanchalik xalqqa qaratilgan edi... lekin ular cheksizligicha qolib ketdi. Klubni tark etishi haqida gap ketganda — bu uning oliyjanobligining nihoyasi edi! O‘zini o‘zi cheklagan insonning ichki olamiga kirish mumkin emas... va bu ham uning uchun yangi yoʻllarni olish oʻrniga, oʻziga yopilib olishiga olib keldi. Qisqasi, unda "qiyinchilik" deb ataydigan narsaning o‘zi uning asosiy harakat kuchiga aylandi — lekin bu unga yangi umr berolmadi. Baxtli yoki baxtsiz — bu so‘zlar Murodjon uchun toliq emas. Uni biz oʻylagandek "baxtsiz" deb hisoblash o‘rniga, aytaylik: u oʻzining ichki qiyinchiligini barcha bilan boʻlishdi... va bu qiyinchiliklar uning faoliyatidagi eng katta gʻalaba boʻldi!

Qani endi, toʻxtab qoʻyimiz! 🤬 Jamoamizga qarshi shunday gaplarni eshitib, yurakim qaltirardi... Murodjonning 2022-yilini oddiy oʻtkazilgan mavsum deb atash uchun boshimni qimirlatmayman! Penaltilar haqida statistikani keltirib, nima boʻldingiz? Oʻzbekistonlik futbolchilarga qarshi bekor qilingan 10 ta penalti haqida eshitganmidingizmi? Ular shunchaki "tarixiy qonun" emas, balki uning hayotiga toʻgʻri toʻqnashgan omillar edi! Ularning jamoadoshlari bilan birga yurganlarini esladim — ular qandaydir "oltin avlod" boʻlishlarini umid qilishgan edi, lekin hamma narsa soya yoʻliga oʻtdi. Murodjon oʻz ichiga yopilib olishdan boshqa narsa qilmadi, lekin uning ichki kurashi unga yangi yoʻllarni ocholmadi. U oliyjanob boʻlib, oʻzini cheklab qoʻydi, ammo buni baxtsizlik deb atash oʻrniga, aytaylik: uning ichidagi olov uzoq vaqt yonib turdi! Va men buning hammasi uchun asosiy sababni koʻraman — asosiy murabbiy bilan kelishmovchiliklari unga yangi imkoniyatlarni bermadi! Qisqasi, Murodjon oʻzini samarali koʻrsatib, xalqining yuragiga kirib bordi, lekin uning ichki olami unga yangi yoʻllarni ochmadi!

2021-yilni eslayman, mavsumni boshlashdan oldin Murodjon bilan birga yig‘in oʻtkazgan edik. Dushanba kuni ertalab murabbiyimiz "bugun guruhda yangi oʻyinchini ko'rasizlar" deb aytgan edi. Men rostdan hayron bo'lib qoldim — yangi futbolchi uzoq vaqtlardir birinchi tarkibda maydonga tusha olmagan edi. Keyinroq tushunib yetdim, u qilgan ishlari bilan jamoani o'ziga jalb qilgan edi. O'sha mavsum davomida uning o'yinlarini ko'rib, ichimdagi g'azabning qayerdan kelganini bilmadim. Penaltilar haqidagi gaplarga kelsak, shuningdek asosiy murabbiy bilan kelishmovchiliklarga — ularning barchasi uning boshqa tomonini ochib berdi. Eng og'irligi shu: u o'yin vaqtida barcha penaltilarni olib turardi, ammo hakamlar tomonidan bekor qilinganligi sababli unga hech qanday foyda keltirmadi. Bu esa uning ichki olamida qoʻpol beqarorlik tugʻdirgani aniq. Sentyabr oyida, Qirgʻiziston bilan oʻyindan soʻng, u mening oldimga kelib: "Ko'rsatgin, sen ham shunday his qila olasanmi?" deb so'radi. Men o'z vaqtimda buning nega sodir bo'lishini tushungan edim, lekin uning yuzidagi ifodani koʻrgach, so'zlarni topolmadim.

Siz menga qoʻl urib qoʻyibdi, akanglar! Aynan shu nuqtada Murodjonning 2022-yilini boʻsh bir soʻz bilan — "baxtsizlik" bilan izohlash qanchalik adolatsiz ekanligini koʻramiz. Men oʻzim ham uning oʻyinlarini maysazor chetidan tomosha qilganman, yuzidagi oʻziga xos qiyinlikni koʻrganman — lekin bu "qiyinchilik" uning ichki olamining qanchaligini ochib berardi. Penaltilar bekor qilinganining oʻzi uning uchun asosiy omil emas edi. Ha, 10 ta penalti bekor qilingan mavsum maʼlumotlarda har qanday boʻlib koʻrinardi, lekin men oʻsha vaqtda uning jamoadoshi bilan gaplashayotganda uning koʻzlarida nima borligini koʻrgan edim. Uning uchun bu oʻyinchilar hayotida yangi imkoniyatlarni yoʻqotish edi — yangi jamoa, yangi murabbiy, yangi boshlanish. U oʻzini cheklab qoʻydi, oʻzi bilan birga ishladi, lekin buni "baxtsizlik" deb atash oʻrniga, aytaylik: u oʻzining eng qoʻpol insoniyligini koʻrsatdi. Uni qoʻllab-quvvatlaganlarning koʻzida esa u boshqa narsaga aylandi — xalqning yuragidagi qahramon. Uning oliyjanobligi tufayli u oʻz ichiga yopilib olishidan boshqa choʻzilmadi, lekin aynan shu qattiqqoʻllik uning uchun yangi yoʻllarni ocholmadi. Qisqasi, uning hayoti uchun 2022-yil burilish nuqtasi boʻldi, lekin u oʻziga xos yoʻlini davom ettirdi.

Oshkor qilib aytganda, Murodjon Ahmataliyevning 2022-yilini baxtsiz deb atashdan oldin biroz tushunib olish kerak — chunki u uchun bu mavsum "ko'z yoshlari bilan o'tkazilgan mavsum" emas edi, balki uning oliyjanobligining boshqa darajasini ko'rsatgan vaqt edi. Penaltilar bekor qilinganining o'zi uning uchun asosiy og'riq emas edi, aksincha, ularning orqasida yotgan narsa — Murodjonning oʻziga boʻlgan ishonchini sarsitgan "men nima uchun bu yerda?" degan savol edi. Azim_Ultrasning aytganidek, o'sha vaqtlarda futbolchilarning har bir harakati uchun yuragi bilan o'ynaganligini bilamiz, lekin Murodjon uchun bu harakatlar endi hech kimga etib bormayotganini his qilganida — bu nafaqat uning statistikasiga, balki uning ruhiy holatiga ham putur yetkazdi. Va keyin klubni tark etishi... Bu boshqa daraja! Oliyjanobligi unga yangi yoʻllarni ochmasdan, oʻzi ichiga yopilib olishini taklif qildi, ammo bu yopilib olish uning ichidagi olovni oʻchirib yubormadi — aksincha, Har kun oʻtgan sari uning oʻziga boʻlgan savoli: "Oʻzbekiston uchun kurashdim, ammo endi kim biladi?" yanada kuchayib borgan edi. Shuning uchun u uchun bu mavsum "baxtsizlik" emas, balki uning oliyjanobligining eng zo'r sinovi edi. Yoki shunday deb aytsak: uning 2022-yilini "qiyinchiliklar bilan o'ralgan yuqori darajadagi mavsum" deb atash yaxshiroq bo'lar edi — chunki bu vaqtda u boshqa hech kim bilan teng bo'lmagan oliyjanoblik ko'rsatdi.

Oo, bu yerda nima bo'layapti! 😱 Murodjonning 2022-yilini "baxtsizlik" bilan izohlashni ko'rib, ichim yonadi... chunki men ularning bir nechta o'yinlarini tribunadan tomosha qilgan edim! Penaltilar bekor qilinganining o'zi uning uchun asosiy og'riq emas edi — ha, 10 ta penalti maʼlumotlarda "oddiy" ko'rinishi mumkin, lekin ularning orqasida Murodjonning ko'zlarida nima bo'lganini bilasanmi? Ular shunchaki "tarixiy qonun" emas, balki uning hayotiga to'g'ri kelgan omillar edi! 💪 Qachonki u oyoqini ko'tarib yugurib kelayotganini ko'rdim, darvoza tomon yugurganidan ko'ra, butun mamlakat uning orqasida turardi... lekin hakamlar qog'ozi boshqa narsa deb ko'rsatdi. Va klubni tark etishi... bu uning oliyjanobligining cho'qqisi edi! O'zini cheklab qoʻygan insonning ichki olamiga kirish mumkin emas — va buni "baxtsizlik" deb atash oʻrniga, aytaylik: u o'zining eng katta kuchi — insoniy qadr-qimmatini koʻrsatdi! 🔥 Uning "men nima uchun bu yerda?" savoli uning ichki olamidagi eng katta jang edi... va biz hammamiz uning orqasida turardik!

Oftob o'zi, yigitlar! 😅 Murodjonimizning 2022-yilini "baxtsizlik" deb atashni hozirgina koʻrib qoldim — lekin biroz xatosiz, barchamiz buni toʻgʻri tushunmaganimizni his qilaman. Penaltilar bekor qilinganini toʻrtinchi marta oʻqib oʻtgandim, shunda pesh etdim — bu Murodjon uchun asosiy omil *emas*, aksincha, uning boshqa tomonini ochib beruvchi *belgi* edi. Penaltilarni olmagan vaqtlarida u jamoadoshlari bilan birga maydonda oʻzini qanchalik samarali koʻrsatganini koʻrgan edim... lekin ularni hisobga olinmasa, oʻz-oʻzidan nolga aylanar edi. Odamlar "10 ta penalti bekor qilingan" deb aytishadi — lekin menga esa uning xalqqa qaratilgan koʻzlari kerak edi, qogʻozdagi statistikadan koʻra! 💛 Va klubni tark etishiga kelsak — bu uning oliyjanobligining choʻqqisi emas, balki uning hayotidagi eng qiyin *tanlov* edi! U o'zi bilan yangi yoʻllarni ocholmadi, chunki oʻzini cheklab qoʻyish — bu uning insoniy qadr-qimmatining dalili edi. Boshqalar "u oʻzini yopib oldi" deb aytishadi — lekin men uning koʻzlarida oʻsha vaqtlarda nima yurganini yaxshi bilaman: u xalqiga qarshi kurashishni istamagan holda oʻzini hisobga oldi! Odamlar baxtli yoki baxtsiz deb tasniflashadi — lekin u uchun bu ikki soʻz ham toʻliq emas! Uning ichki olami shunchalik murakkab ediki, "baxtsizlik" u bilan birga kelmaydi... Qolaversa, uning asosiy gʻalabasi — u oʻzining oliyjanobligini saqlab qolish bilan yangi boshlanishni qoʻldan boy berishdan qoʻrqmadi. Uning yoʻli endi boshqa yoʻl boʻlsa-da, u oʻz yoʻlini davom ettiradi — chunki oʻziga boʻlgan ishonch unga yangi imkoniyatlarni ochadi! 🔥

Murodjonning 2022-yilini statistikaga berkitib, "10 ta penalti bekor qilingan" deyish — bu yoqimli gap emas, do'stlar. Chunki men oʻsha vaqtda uning o'rtoqlar bilan gaplashayotganiga guvoh boʻlganman, bir necha marta: uning koʻzlarida harom va adolatsizlikdan koʻra, boshqa narsa bor edi — umidning soʻnggi qichqirigʻi... Penaltilar bekor qilinganligi haqidagi gaplarning oʻzi uning ichki olamini ochib bermaydi, balki uning jamoadoshi sifatida koʻrganim — Murodjonning oʻziga boʻlgan ishonchini qanday yigʻganligini koʻrsatadi. U oʻziga "Men nima uchun bu yerda?" deb soʻrayotgan vaqtda, uning ichki olovi ancha yaxshi yonardi — chunki u oʻziga qarshi qoʻyilgan qoʻpol adolatsizlikka, omma oldida koʻtarilgan boshini yuqoriga koʻtara olmadi. Klubni tark etishi esa... bu uning oliyjanobligining choʻqqisi emas, balki insoniy qadr-qimmatining imtihoni edi. Uni qoʻllab-quvvatlaganlar orasida uning yangi yoʻl topa olmasligidan xavotir bildirganlar bor — lekin men uning oʻziga boʻlgan ishonchini koʻrganman, yangi boshlanishga qadam qoʻyganini eshitganman, garchi ularning barchasi uning oldida yopilgan koʻzdek edisalar... Uning uchun bu mavsum "baxtsizlik" emas, balki uning ruhiy olamining boshqa darajasi edi. Penalti bekor qilinganligi uning uchun asosiy ogʻriq emas, aksincha, ularning orqasida yotgan narsa — Murodjonning oʻziga boʻlgan ishonchini mustahkamlash uchun oʻtkazgan kurashi edi. Qisqasi, uning yoʻli hali tugamagan — uning yangi boshlanishi boshqa maydonlarda davom etmoqda, chunki oʻziga boʻlgan ishonch unga yangi imkoniyatlarni ochib bera boshladi...