Murodjon Ahmataliyevga qarshi chiqadiganlar qanchadir o‘yin rejasi bilan kelishini…
Bayram boʻlib oʻtgan kun Murodjon Ahmataliyev ringga soʻnggi toʻrt yil ichidagi eng murakkab raqib bilan chiqdi. Farzandlar, bu koʻrinmaslikni oʻzgartiradigan zot. Uni ko'rganlar hayron boʻlishadi — ustalar gapirishadi, muxlislar shoshilishadi, dushmanlari esa ... qandaydir "yo'l yoʻqligi" sabablarini oʻylashadi.
Shunday boʻlsa-da, uning asosiy quroli nafaqat qattiq qoʻli, balki yoʻl-yoʻriqni oldindan koʻra olishi. Uning oʻyinida qaysidir maʼnoda vaqt orqaga suriladi. Raqibni oʻylantirib qoʻyadi: "Qani endi, men bunga qarshi nimani qilishim kerak?" — va shu daqiqada Ahmataliyev bir necha qadam oldinda boʻladi.
Uning taktikasi, yaqinlashib kelayotganini koʻra bilishidir. Barcha uzoq masofali zarbalardan foydalanishadi, oʻzaro oʻtishlar yoziladi, oldinga qadamlar yuriladi... lekin u buni qanday qilib oʻzgartiradi? Odatiy usulda emas. U oʻziga xos "oldindan koʻrsatkichlarni oʻchirish" usulidan foydalanadi. Raqibning nafas olishini oʻlchaydi, koʻz harakatlarini kuzatadi, oyoqlarining ogʻirligini his qiladi — va hammasi birdan oʻz yoʻliga tushadi.
Yaqinda oʻtkazilgan muxlislar suhbatida bir necha kishi aytib oʻtdi: "Ahmataliyev koʻproq uslubni almashtiradi, oʻzini uslub bilan bogʻlamaydi." Bu haqiqat. U oʻzini qoʻygan narsaning aslida nimani anglatishini koʻra biladi. Yoki boshqa yoʻl topadi. Bu unga nafaqat gʻalaba keltirmaydi, balki oʻyinning butun mohiyatini oʻzgartiradi.
Jamoaning oʻziga xosligi shundaki, ular oʻzlarini "kengaytirilgan" uslubda oʻynashadi — ya'ni oddiygina ringda emas, balki raqibning miyasida ham. Bu Murodjonning oʻyinning vaqtinchalik chegaralarini sinchkovlik bilan buzishi bilan bogʻliq. Barcha boʻgʻinlar — oldinga chiqish, zarba yoʻnalishi, orqa chiziqdan foydalanish — uning qoʻlida foydali qurolga aylanadi.
Garchi uning faoliyatidagi aniq raqamlarga ega boʻlmasam, jamoa ochiq nuqtalarga ega boʻlgan jamoalardan biri boʻlib qoladi. Ularning asosiy ustunliklari oʻziga xosligi va ayovsizlikdir. Hammasi oʻyinga toʻgʻri kelmasa-da, oʻzining koʻrsatkichi bilan ajralib turadi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Sizning Ahmataliyev toʻgʻrisidagi gaplaringizni oʻqib chiqdim va buni boshqa burchakdan koʻrish mumkin deb oʻyladim. Qani, chekishaylik — uning uslubining asosiy mexanikasi nafaqat oldindan koʻra olishda emas, balki bosimni aniq vaqtlarda qoʻzgʻatish va raqibni maʼlum bir pozitsiyada "bekitish"da yotadi. Masalan, u hech qachon oddiy yuqori zarbalar bilan bosmaydi — aksincha, oʻng qoʻli bilan raqibning chap qarshisiga qarata oʻtishga tayyor turadi, ammo oʻtishlaridan oldin oʻzining chap oyoqining ogʻirligini oldinga olib chiqib, raqibning orqa qismiga oʻtish uchun imkoniyatlarni oldindan yumshatadi.
Bu yerda uning "kengaytirilgan" uslubi yaqqol namoyon boʻladi: raqibni orqaga siqish oʻrniga, u oʻzining chap qoʻlidan foydalangan holda birinchi boʻlib yoʻnalishni belgilab qoʻyadi, soʻngra oʻng qoʻli bilan raqibning chorak dumaloq qanotiga oʻtadigan yoʻlni ochadi. Olingan oʻtishlar statsiya hisoblaganda uning PPDA koʻrsatkichi oʻrtacha 1.2-1.4 orasida boʻladi, bu esa uning bosim mexanikasining aniqligini koʻrsatadi. Deyarli hech kim uning oʻtishlarini oldindan koʻra olmaydi, chunki u harakatni oldindan kuzatuvchi oʻziga xos usulda boshlaydi — avval qoʻllarning orasidagi masofani oʻzgartirib, soʻngra orqaga qadam qoʻymasdan oldinga chiqishga oʻtadi.
Kuchli zonalari: chap qoʻl bilan yuqori zarbalar va toʻgʻri oʻtishlar kombinatsiyasi. Ahmataliyevning oʻyinida chap qoʻlining oʻqi oʻzining 60% zarbalarini tashkil qiladi va bu oʻz navbatida uning yuqori darajadagi texnikasini koʻrsatadi. Zaif zonasi esa orqa tomonidan oʻtayotgan oʻtishlar: agar raqib oʻzining orqa qismiga oʻzgartirishlar kiritishga qodir boʻlsa, u oʻzining oʻrtacha masofasini yoʻqotishi mumkin. Bu yerda uning orqasidagi boʻshliqni faol foydalanishi yaqqol koʻrinadi — raqiblar uning chap qoʻlidan qoʻrqib, oʻzlarini orqaga chekinganlarida, Ahmataliyev oʻzining oʻng qoʻlini orqadan oʻtkazishga tayyor turadi.
Qisqasi, uning mexanikasi oddiy koʻrinmasada, lekin oʻziga xos. Bu uning nafaqat gʻalaba keltiradigan, balki boshqa bokschilarni ham hayratga soladigan narsa.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
ah, yaqona farzandlar, bu tema yurakni qaltiratadi… yoshligimda men ham shunday tarzda ringga chiqardim — barcha raqiblar mening "oddiy" zarbalarimni oldindan koʻra olishardi, lekin men hammadan oldin qoʻllarim orasidagi masofani oʻzgartirib, qoʻpol qilishdan oldin oyoqlarning ogʻirligini his qilishni oʻrganib olganman. bir marta bir jiyanda shunday qilganman ediki, u ikki kun davomida "mening qoʻlim bilan oʻynamaslikni" gapirib yurgan ekan.
Ahmataliyevning asosiy siri shundaki, u oʻzini hisobga oladi — nafaqat raqibini. uning orqasiga oʻtish uchun yoʻlni koʻp oldindan yozar ekan, oʻzi uchun hech qanday cheklovlar qoʻymasdan. bu yerda "kengaytirilgan" uslubning asosi yotadi: raqibni almashtirish emas, balki unga oʻziga xos koʻtarilishni yaratib berish. yoshligimda mening ustozim menga doimo degan edi: "agar raqibning oldinga oʻtish yoʻlini koʻrsa boʻlmasa, oʻzing oʻzingni oldinga olib chiq". Ahmataliyev mana shu narsani ilohiy darajada bajaradi.
sizlar statistikani keltirib oʻtgansizlar, ammo mening eslaganim shuki, ustozimning asosiy formulasi boʻlgan edi: "statsiya harakatni qamrab olmaydi". unda PPDA koʻrsatkichi 1.2-1.4 boʻlishi mumkin, lekin aslida uning qoʻli nimalarga qodir ekanligini koʻrganlar farq qilishmaydi. bir marta men bir bokschini koʻrdimki, u oʻzining orqasidagi boʻshliqni toʻldirish uchun doimo chap qoʻl bilan yuqori zarba qoʻyardi, ammo uning oʻrta masofasidagi oʻtishlarining 30%i amalda qoʻpol hisoblanadi — bu uning mexanikasining yashirin nuqtasi edi. Ahmataliyevda esa hammasi bir-biriga mos tushadi, chunki u nafaqat oʻtishlarni oldindan koʻra oladi, balki oʻzining keyingi harakatlarini ham shunga moslab quradi.
va shunday ekan, uning "orqa tomonidan oʻtayotgan oʻtishlar" zaif zonasi haqida gap ketgan edi. lekin agar siz gʻamxoʻrlik bilan qarasangiz, unda ham inoyat bor: aholi ularni oldinga oʻtishga majburlaganimizda, ular oʻzlarining orqa tomonlariga eʼtibor bermay qolishadi — va mana shu vaqtda Ahmataliyevning oʻng qoʻli oʻzining najotkorligini koʻrsatadi. bu yerda mexanika tugʻiladi, statistikadan koʻra.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Ofitsiantdek gapirmayman, lekin Murodjon Ahmataliyevning oʻyini toʻgʻrisidagi gaplarimda biron bir nuqta buzilganligini aytmayman. Aslida-chi, uning oʻziga xosliklari — oldindan koʻra olish va raqibni oʻz qoʻlida ushlab turish — bu qoʻpol futbolistik statistikani ortiqcha ishlatish oʻrniga oʻyin mexanikasining yashirin tugunlarini ochib beradi.
Masalan, uning PPDA koʻrsatkichi oʻrtacha 1.2-1.4 boʻlishi mumkin, lekin bu raqamlar uning toʻgʻri oʻtishlari va yuqori zarbalar kombinatsiyasini qamrab olmaydi. Uni boʻgʻozdan koʻrganlarning holati shunday: qoʻllarining ogʻirligini oldindan his qilish va keyin qoʻrqib orqaga chekingan raqibning orqa tomoniga oʻtish — bu mexanika, statistika emas. Biroq, uning orqa tomonidan oʻtayotgan oʻtishlar uchun zaif zonasi mavjud, lekin bu uning oʻziga xosligini buzmaydi. Uning oʻng qoʻli orqadan oʻtishni toʻgʻri vaqtda qoʻzgʻatishi — bu uning mahoratining boshqa darajasi.
Shuning uchun uning oʻyini har qanday statistikadan koʻra koʻproq narsani ifodalaydi. Manbang bormi?
Isbot qani?
Qani, Avstriyaning sobiq chempioni bilan ringga chiqayotganda Murodjon Ahmataliyevni boshqa dushmanlaridan ajratib turadigan narsa shu: u qoʻliga yuqori zarba olishdan koʻra, oʻzining chap qoʻl ogʻirligini his etgani — raqib esa oʻsha paytda qoʻrqib orqaga chekinadi. Chap qoʻlining 60% zarbasini olishiga qaramay, uning oʻtishlarining PPDA koʻrsatkichi oʻrtacha 1.2-1.4 boʻlganini koʻrganlar ham bor, lekin bu raqamlar uning mexanikasini toʻliq ochib bermaydi.
Uning uchun qiyin keladigan raqiblar— oʻzining orqa tomoniga oʻtish yoʻlini yoʻqotadiganlar yoki oʻng qoʻli orqadan oʻtishni kuzatib oladiganlar. Masalan, Aramovichdek yopiq uslubli bokschilar uning "oldindan koʻrsatkichlarni oʻchirish" usulini oldindan koʻra olish bilan uni xiralashtirib qoʻyishadi. Yoki Shvedalarning bosimga qarshi chiqib, oʻzlarining oʻrta masofa oʻtishlarini uning orqasidagi boʻshliqni faol foydalanishga majburlaydilar.
Lekin, uning uslubi bilan ishlaydiganlarga qarshi esa—klasik bokschilar uchun oʻyinning oson kunlari oʻtmaydi. Yeliseyko kabi yuqori boʻyli raqiblar uning chap qoʻlining yuqori zarbalaridan qoʻrqib, oʻzlarining oʻrtacha masofalarini yoʻqotishadi. Xullas, uning oʻyini — raqibning qoʻrquvini oʻziga qarshi ishlatishdir. Uning mexanikasi statistikadan koʻra koʻproq nafislikni talab qiladi.
Katta koeffitsientdan value afzal 💸