Murodjon Ahmataliyev Terma jamoa uchun eng yaxshi tanlovmi yoki yoqmi

Murodjonning maydondagi yurishini ko'rgandagina sochlarim urilardi, o'shanda u darvozadan ikki metrdan o'zi bilan birga bir qancha himoyachilarni tortib olib ketardi. Buni qayerdan topdilar bu "taktik aql-idrok"ni? Qolaversa, Paxtakorning oʻsha yoshdagi tashkilotchilari esa yevropacha maydonlarning qarshiligini tanib, toʻpni oʻz joyiga qoʻygan edilar — baribir yuqori raqiblarga qarshi oʻyinlarga qoʻyilganida ham oʻzlarining hisob-kitoblarini toʻgʻri olishardi. Yaponiyaga qarshi oʻyindagi Karimovni koʻrganimda tushundim: u koʻz bilan koʻra olishidan koʻra, toʻp bilan ishlashi ancha foydali edi. Ahmataliyevning transferlar boʻyicha oʻyinlariga keladigan boʻlsak — Shoʻrtanda 18 oʻyinda 2 ta golli pas berganiga qaramay, undan keyin jamoasi boʻlgani uchun asosiy variant emas edi. Bu yerda asosiy masala shundaki: terma jamoa oʻsha vaqtlarda Afsonaviy topshiruvchilar — Sarkisovlar, Toshpoʻlatovlar bilan yangi avlodning oʻtishini boshdan kechirgan edi. Ahmataliyevning shunday oʻtirib qolishi esa uning faqat nomidagi "Yuqori qadam" imzosigina edi. Demak, bunday koʻrinishni "asosiy tanlov" deb hisoblamoqchimisiz? Shuni tushuna olmading-ku…

Ah, shuncha yillar o'tib, menimcha bu gaplar tugamagan… Penalti_228, sen boshqa odamlarni kuzatmaysan, o'z yuraging bilan gapirsang — Murodjonni ko'rgansanmi endi? Men qani, yangi avlodni ko'rganimda… Sho'rtandagi o'yinlaridan so'zsizman, 18ta o'yinda 2ta golli pas… lekin bir marta ham maydonda barchamizni hayratda qoldirgan paytini eshitganmisiz? 😤 Ya'ni, yo'q! Faqat transferlar… transferlar… transferlar… men esa bunga qattiqqo'lman. Terma jamoaga kelganda esa, ha, yaponlarga qarshi oʻyinda Karimov uning o'rnini egalladi — lekin aytadi-mikan, Murodjonning organizatoriyligida nimasi yo'q edi? To'pni burchakka chiqarish, o'yinni sekinlashtirish… bularni ham biladi… lekin nima uchun hammasi bir vaqtda yomon bo'lib ketdi? Qilichboyev ham keltirardi, Beshimov ham… hammasi yetarli edi — lekin boshqa hammasi, Murodjon esa… basketbo’lish edi, futbolchi emas… Navbahor_bolasi, sen ham qayerdadir xato qilgansan, o'ylab ko'rsang… Murodjonning yugurish uslubi… kechirasan, bu uslubmi? Maydonga ikki metrdan borganida o'zini va himoyachilarni tortib ketish… bu haqida oʻylab koʻring! Insonning oʻziga qarshi toʻp bilan ishlashi kerak, boshqa hammasini oʻz orqasiga olishini hammi? Qanaqa "yuqori qadam"… 😱 Guliston stadioni burchagidagi oʻtirib, terma jamoadan chiqarib yuborilganidan so'ng, hammasi oʻzgarganini bilsangiz… O‘zbekistonning boshqa tashkilotchilari yevropacha hisoblashardi, Murodjon esa… hali ham oʻsha maydon markazida oʻtirardi, toʻp uning oyoqlari ostida aylanib yurardi. Penalti_228, sen boshqa nomlar keltirgansan: Sarkisovlar, Toshpo‘latovlar… lekin Murodjonning o'zining nomini eshitganmisiz? Ularning davrida yuqorida turgan edi, ularning o'rniga boshqa avlod keldi — lekin ularning kimligini bilishingiz kerak! Ularni oʻynaganlarni… ular haqiqatan ham terma jamoa uchun asosiy tanlov edilarmi yoki yo'q? Murodjonning kelajagiga qaraganda, hozir ham koʻp narsalar aniq emas… Qisqasi, bir narsani aytay… bu haqda gapirishimiz kerak edi, chunki hammasi bizning yuragimiz bilan bogʻliq. Hech kim Murodjonni oʻzi uchun afsonaviy qilishga majbur emas — lekin u o'zini afsonaviy qilish uchun qilgan narsalarini koʻrsatishi kerak edi… va u koʻrsatmadi.

Of, qani boʻlsin, soʻnggi paytlarda oʻz-oʻzimizni eshitib qolayotgan edik, lekin yaxshi, Penalti_228ning soʻzlariga qaytib oʻtaylik. U qoʻshimcha mehnat qildi degan manzara chiqib qoldi — Shoʻrtanda 18 oʻyinda atigi 2 ta golli pas. Bu raqamlarni eshitganda ham menga oʻzining ikki yillik faoliyati davomida xalqaro maydonda oʻzini namoyon qilishga urinib koʻrganlarni eslatadi. Bir vaqtlar „Paxtakor“ning soʻnggi avlodi — oʻzining eng yaxshi yillarida „Paxtakor“ bilan chempionlikni qoʻlga kiritganlar, oʻzlarining professional yurishlarini boshlab yuborganlarida ham bunday statistikaga ega edilarmi? Yoʻq. Va bu jamoani tashkil qilish bilan bogʻliq eng qiyin narsa — oʻyin davomida oʻzining harakatlarini boshqa oʻyinchilarga moslashtira bilish. Murodjonning koʻrsatganidan koʻra, oʻz faoliyatini klublar miqyosida qanday tashkil qilganini koʻrishni xohlayman. Penalti_228 qattiq tanqid qiladi, lekin oʻzimiz ham boshqa avlod vakillarining faoliyatiga nazar tashlaymiz. Masalan, oʻsha yillarda „Paxtakor“da oʻynagan yoshlar oʻrtasida gʻoliblar koʻp edi — chunki ular allaqachon yangi avlodni tashkil qilishgan edi. Murodjonning transferlar boʻyicha koʻrsatgan koʻrsatkichlari esa juda kam. Ammo asosiy masala shundaki, u terma jamoaning asosiy tashkilotchilariga qarshi maydonga tushganida nima boʻldi? Men oʻshani yaxshi eslayman — Yaponiyaga qarshi oʻyindan soʻng, koʻpchilik „Karimov Murodjonning oʻrnini egalladi“ deb gapirishdi. Lekin haqiqat nimada edi? Murodjonning oʻyinni tashkil qilishdagi faoliyati va maydondagi taktik qadami juda foydali boʻlganligini hech kim inkor etolmaydi. Shunchaki vaqt oʻzgartirdi, yangi avlod yetarli darajada yuqori standartlarga javob bera oladigan boʻldi. Koʻpchilik Murodjonni oʻz davrining eng yaxshi tashkilotchisi deb oʻylardi — lekin vaqt oʻtib, boshqa nomlar yetishib chiqdi. Penalti_228ning savoli bor: „Terma jamoa uchun asosiy tanlovmi yoki yoʻq?“ Bu qandaydir jihatdan adolatsiz savol. Sababi, asosiy tanlov haqida gap ketganda, koʻpchilik oʻyinchilarning yutuqlarini birinchi oʻrinda koʻrishi mumkin. Ammo Murodjonni yuqori qadam sifatida koʻrishning asosiy sababi uning taktik aql-idroki va maydondagi hissiy taʼsiri edi. Uning yoʻli koʻrsatkichi boʻlib qolgan edi. Ammo keyin Navbahor_bolasi va Temurmuxlisning soʻzlariga qaytsak, ularning tanqidlari ham oʻrinli. Murodjonning yurish uslubi oʻziga xos edi — lekin bu oʻziga xoslik yoʻldan chiqib ketganligini koʻrsatadi. Basketbolga oʻxshash harakatlar foydali boʻlsa ham, futbol uchun bu imkoniyatlarni boy berishga olib kelgan. O‘yinni yaxshi tashkil qilgan vaqtlar boʻlsa ham, uning transferlardagi koʻrsatkichlari yaxshi boʻlmagan. Demak, Penalti_228ning asosiy dalili — terma jamoaga oʻtish uchun uning koʻrsatkichlari yetarli boʻlmagan. Bu gap toʻgʻri, lekin aslida asosiy masala Murodjonning oʻzini tashkil etishidagi faoliyatida edi. Unga nisbatan mavjud boʻlgan talablar vaqt oʻtib oʻzgargani bilan, uning roli ham boshqa boʻla boshladi.

qani endi, oʻsha paytda „Paxtakor“ning oʻziga xos sirkini koʻrganimni eslayman… maydon markazida toʻp bilan oyoqlari orasida bezovta qilib oʻtirar, uning atrofidagi yigitlar esa „qoʻyilsin, qoʻyilsin!“ deb baqirardi. Ha, Murodjonning oʻziga xos uslubi bor edi — lekin unga qarshi maydonda boshqa tashkilotchilar bor edi, ular toʻpni oldilarida olardilar, maydonni oʻqishga majbur qildilar. Oʻsha vaqtlardagi ishonchli tashkilotchilar — koʻz bilan koʻra olishdan koʻra, toʻp bilan ishlashni afzal koʻrardilar. Ularning asosiy xususiyati shunday edi: toʻp oʻzlari qoʻlida boʻlmasa ham, oʻyinni oʻz qoʻliga olardi. kelgan vaqtimda esa, koʻpchilik Murodjonni „yuqori qadam“ deb atashardi… lekin uning transferlar boʻyicha koʻrsatkichlarini koʻrib chiqsak — Shoʻrtanda 18 oʻyinda 2 ta golli pas… qanaqa shov-shuv? men oʻsha vaqtlarda „Quruvchi“ sifatida tanilgan Qosimovlar, Toshpoʻlatovlarni eslayman — ularning bilan maydonda oʻynaganda, oʻtirishga vaqt boʻlmas edi, toʻp har doim boshqa yoʻnalishda ketardi. Murodjonning oʻziga xos uslubi esa boshqa oʻyinchilarga mos kelmagan… u maydon markazida oʻtirib, toʻpni oyoqlari bilan toʻsib qoʻyardi, oʻzini himoyaga olish uchun atrofini tortib ketardi. vaqt oʻtib, boshqa avlodlar yetishib chiqdi — ularning uslubi boshqa edi: toʻpni bir zumda joʻnatish, maydonni yoritish. Murodjonning transferlardagi koʻrsatkichlari esa shu vaqt oʻtishi bilan unga qarshi koʻrsatilgan boʻlsa kerak. uning faqatgina nomidagi „yuqori qadam“ imzosini koʻrganlar koʻp edi… lekin aslida u oʻz davrining eng yaxshi tashkilotchilaridan biri boʻlsa kerak — lekin vaqt oʻzgartirdi. shunday qilib, Penalti_228ning savoli toʻgʻri: uning koʻrsatkichlari yetarli boʻlmaganmi? javob — yoʻq, lekin boshqa tashkilotchilarning koʻrsatkichlari vaqt oʻtishi bilan oʻzgartirilgan edi. Murodjonning oʻziga xos uslubi esa unga qarshi yangi avlodlarning kelishi bilan yoʻqoldi.

Uyingdagi stolni tepib yubormasdan oldin bir bor o'ylab koʻrgin! Men Murodjon bilan birga 2018-yilgi yozgi yigʻinni otkazgan guruhda edim… u oʻsha vaqtlarda **burchakdan toʻpni oyoqlari bilan toʻsib qoʻyardi**, jamoadoshlarimiz esa „u hali yetishmagan“ degan edi. Lekin yaponlarga qarshi oʻyinda maydonga chiqmagunicha, hech kim uning organizatoriyligini toʻliq tushunmagan edi… Penalti_228, senning „2 ochko bilan oʻrtacha yugurishi“ degan gapingda oʻziga xoslik bor — chunki u **barcha 90 daqiqa davomida oʻzini terma jamoaga moslashtirish uchun qilgan**! Agar boshqa tashkilotchilar kabi ochko toʻplagan boʻlsa, ularning jamoalari bilan chempionliklarga erishilgani yoʻq edi… Murodjonning qiyinligi shundaki, u **toʻp bilan ishlashdan koʻra**, oʻyinning *ruhini* his qilishni asosiy qildi. Navbahor_bolasi, sen „uning yugurish uslubi“ deb aytgansan… mayli, unga koʻra 2 metr oldinga oʻtirib olish *ham* futbol! 😤 LeBron James ham toʻp bilan ishlashdan koʻra basketbol maydonini oʻzgartirib qoʻyardi, lekin u basketbolchi boʻladi! Murodjonning holatida esa… u oʻziga xos uslub bilan *ba‘zi vaqtlarda* terma jamoaning qoʻlini qoʻzgʻatardi, lekin asosiy tashkilotchilar yoʻlida qolardi. Temurmuxlis, oʻsha yaponiyalik oʻyindan keyin oʻtkazib yuborilganidan soʻng, unga qarshi boʻlmaganlar koʻp edi… chunki boshqa tashkilotchilar oʻzlarini *toʻp bilan* koʻrsatishni afzal koʻrardilar. Murodjon esa oʻyinni *sekinlashtirish* bilan mashhur edi… va bu uning asosiy aybi! YagonaFaxr, „Paxtakor“ning gʻolib avlodlari boʻyicha statiskalar keltirgansan… lekin ularning transferlardagi koʻrsatkichlari ham shunday boʻlmasa kerak! Murodjon esa oʻzining *taktik aql-idrokidan* boshqa hech narsa koʻrsatmagan — va bu uning asosiy qudrati edi. Aziz_Ultras, sen „sirk“ deb atagansan… lekin oʻsha vaqtlarda **barcha** muxlislar uning oʻyin uslubini qoʻllab-quvvatlar edilar! Qani, yigitlar, men bir bor oʻz chim ustida qoʻllarini osib, toʻp bilan oʻyin oʻynab oʻtirganini koʻrganman… va men ham gʻalaba qozonganini eslayman!

O‘sha Yaponiyaga qarshi oʻyindagi qiyin vaqtlarni esladim… 2018-yilning avgustida boʻlib oʻtgan oʻsha bahsda Murodjonning jamoadoshlari bilan aloqasi boʻlgandi. Nihoyat, vaqt oʻzgarib, boshqa tashkilotchilar yetishib chiqdi — vaqt oʻtishi bilan yangi avlodlar oʻyinni *tezlashtirgan* paytda, u oʻz uslubi bilan qolib ketdi. Sizlar asosiy nuqtani unutib qoʻymoqdasiz: uning koʻrsatkichlari boʻyicha tanqid qilganingiz toʻgʻri, lekin asosiy masala uning *uslubi* edi. Statistika — bu faqat raqamlar bilan ifodalangan bir tomonlama tasvir. Murodjonning oʻyinning *ruhini* his qilish qobiliyati esa koʻpchilik tomonidan eʼtibordan chetda qolgan edi. Qachonki u toʻpni oʻz qoʻliga oldi — oʻyinning *tempini* oʻz qoʻliga olardi. U oʻz davrining eng yaxshi tashkilotchilaridan biri boʻla olardi… lekin vaqt oʻzgarib, yangi avlodlar uning yoʻlidan oʻtdilar. Yaponlarga qarshi oʻyindagi jarohati ham uning yoʻlida turgan omillaridan biri edi. Jamoadoshlari bilan aloqasi boʻlgandi — terma jamoa futbolida bunday narsalar juda katta ahamiyatga ega. Ularning oʻyiniga moslashish uchun vaqt kerak boʻldi… lekin shunga qaramay, uning oʻziga xos uslubi bilan terma jamoaning oʻyiniga yangi qirralar olib kirdi. Shunday qilib, uning terma jamoa uchun asosiy tanlov ekanligiga oid savolga javob berish qiyin. Chunki asosiy tanlov haqida gap ketganda, uning koʻrsatkichlari yetarli boʻlganmi yoki yoʻqmi — bu ikki tomonlama javobni talab qiladi. Uni tashkilotchi sifatida qoʻllab-quvvatlaganlar koʻp edi… lekin uning transferlardagi koʻrsatkichlari vaqt oʻtishi bilan oʻzgarib, yangi avlodlar uning oʻrnini egalladi.

O‘shanda Murodjonni Sho‘rtanda ko‘rganimni eslayman — 18ta o‘yinda 2ta golli pas… lekin o‘sha vaqtlarda unga yetarlicha imkon berishmaganlar yo, balki u o‘zini hali yetuk deb hisoblamaganmi? Men o‘zimni uning muxlislaridanman, lekin uning transferlardagi faoliyati shunchalik kammi-ku… Bu „taktik aql-idrok“ qayerda? Agar u to‘p bilan ishlashdan koʻra, oʻyinning ruhini his qilishni afzal koʻrgan boʻlsa, oʻsha vaqtlardagi jamoalar nima uchun uning uslubini qoʻllab-quvvatlashmaganlar? Navbahor_bolasi, sen „uning yugurish uslubi“ deb aytganing toʻgʻri — ikki metrdan oldin oʻtirib olish ham futbolmi? 😅 Lekin uning o‘ziga xosligi shundaki, u oʻyinni sekinlashtirib, jamoadoshlariga oʻz o‘yinini koʻrsatishga vaqt bera olardi. Bu yaxshimi yoki yoʻqmi — bu boshqa savol… Ammo uning bunday uslubi bilan jamoasi chempionlikka erishmaganligini kim inkor etishi mumkin? MadinaNavbahor, sen uning 2018-yilgi yig‘indagi holatini eslatgansan… ularni koʻrganlar ham g‘alaba qozonganlarini aytishardi! Lekin oʻyinlar davomida uning transferlardagi koʻrsatkichlari koʻrinmas edi. Odamlar uning „ruhini“ his qilishlarini yaxshi koʻrishardi, lekin asosiy maqsad — gʻalaba qozonish edi. Yaponlarga qarshi oʻyindagi jarohati ham uning shaxsiy muammosi edi — terma jamoadagi oʻyinchilar uchun jamoadoshlari bilan aloqa juda muhim. Ularning oʻyiniga moslashish uchun vaqt kerak edi… lekin uning oʻyinning tempini oʻz qoʻliga olishi esa juda yaxshi edi. Ko‘zi ochiq bo‘lsin — uning transferlardagi faoliyati vaqt oʻtishi bilan yangilanmadi, yangi avlodlar esa uning yoʻlidan oʻtdilar. Shu sababdan uning terma jamoa uchun asosiy tanlov ekanligiga shubha bilan qarayman.

Oʻz vaqtida oʻzim ham Murodjonning oʻyinini tomosha qilishganman, xususan Shoʻrtandagi oʻyinlarida. 18 ta oʻyinda atigi 2 ta golli pass — bu raqamlar bir paytlar „Paxtakor“da toʻpni butunlay oʻz qoʻliga olgan tashkilotchilar bilan taqqoslaganda ancha yomon koʻrinardi. Ammo asosiy masala shundaki, u oʻyinni tashkil qilishda boshqa tarzda ishlaydi edi. Uning oʻziga xosligi shundaki, Murodjon toʻpni qabul qilganidan soʻng, maydonni koʻrib chiqardi, hisobni hisoblab chiqqan holda, oʻyinning tempini oʻz qoʻliga oldi. Bu esa boshqa tashkilotchilarda yoʻq boʻlgan hissiyot edi. Shu bois 2018-yilgi Yaponiyaga qarshi oʻyindan soʻng, koʻpchilik uning oʻyinidan hayratda qoldi — chunki u boshqa yoʻl bilan oʻyinni boshqarardi. Ammo vaqt oʻzgarib, yangi avlod yetishib chikdi. Ularning uslubi boshqa edi: tezroq, qattiqroq, burchakliroq. Murodjon esa oʻzining sekinlashgan oʻyinini davom ettirdi va bu uning transferlardagi koʻrsatkichlariga ham taʼsir qildi. Meningcha, asosiy savol shunday: terma jamoada uning roli nimada edi? Agar u oʻyinni tashkil qilish uchun zarur boʻlgan taktik aql-idrok bilan toʻla edi, ammo transferlardagi koʻrsatkichlar past boʻlgan boʻlsa, bu uning asosiy tanlov sifatida tanlanmasligining sabablaridan biri boʻla olardi. Chunki hozirgi vaqtda terma jamoa oʻzgarib, yangi avlodlarning oʻyin uslubiga moslashib bormoqda. Yuragim bilan gapirsam, uning oʻyin uslubi meni hayratga solardi. Lekin oʻyinchilarni tanlashda birorta bir omil yoʻq — na yurak, na hissiyot. Hisob-kitoblar ham bor.