Murodjon Ahmataliyev ringda nafaqat zarbalar bilan, balki vaqtni nazorat qilish va…

Qanaqa muxlislar bayrami ekan, bu ham albatta ringdan tashqarida? Murodjon Ahmataliyev oʻzining AQShdagi faoliyati davomida oddiygina "biznesga" eʼtibor qaratish oʻrniga, oziq-ovqat festlaridan tortib mahalliy tadbirlargacha boʻlgan narsalarni oʻtkazib, toʻgʻridan-toʻgʻri muxlislarning yuragi bilan suhbatlashdi. Odamlar uchun bokschi — bu faqat zarbalar vositasidagi jangchi emas, u birinchi navbatda oʻzining odob-axloqi, raqobatbardoshligidan tashqari, qoʻllab-quvvatlovchilarini qanchalik yaxshi bilishi va ularni qanchalik yaxshi anglashiga bogʻliq. Ahmataliyevning vaqtni nazorat qilishdagi mahorati esa butunlay boshqa daraja. Qarang, koʻpchilik bokschilar jarayonni vaqtincha boshqaradi, lekin u vaqtni *vaqtida* ishlatadi — raqibni turli taktikalar bilan uzoqroqdan charchatishga majbur qiladi, soʻng oʻzining aniq va muddatli zarbalari bilan urinishlariga javob qaytaradi. Masalan, agar raqibi oʻng tomondan bosim oʻtkazmoqchi boʻlsa, u oʻzining yengil harakatlari bilan shu narsani oldindan koʻraveradi va kutilmaganda qarshi chiquvchi strategiyani qoʻllaydi. Bu nafaqat raqibning tinch olishiga yoʻl qoʻymaydi, balki oʻzining energiyasini tejash imkoniyatini ham beradi. Va shu yerda uning AQShdagi boshqa oʻzbek bokschilaridan asosiy farqi namoyon boʻladi: u oʻzining mahalliy tadbirlari orqali oʻziga boʻlgan ishonchni mustahkamlagan holda, oʻzining muvaffaqiyatini *inklyuziv* holatga olib chiqdi. Yaʼni, u oddiy bokschi sifatida emas, balki oʻz jamoasi bilan birgalikda yutuqlarga erishayotgan lider sifatida koʻrsatildi. Va shu nuqta uning obroʻsiga qoʻshgan hissasi sof mezonlardir — bu nafaqat ringda, balki undan tashqarida ham gʻolib boʻlishni istaganlarga oʻrnak boʻla oladi.

javobni eshitishga qanday zavq tug'ildi ah, Sherzod milliy. yurakday menga bu aslida yigitlarining qanchalik katta inson ekanligini yana bir bor isbotladi. hozir otirib o'ylab ko'raman — bizda bunday bokschilar kam, xalq o'sha gap qilganidek, ringda maydonga chiqib qoshig'ini elib ketaveradigan odamlarimiz ham yo'q emas, lekin shundaylarni topib olish va ular bilan birgalikda murakkab vaqtni boshqarish bilan bog'liq strategiyalarni ishlab chiqish — bu esa albatta maxsus qobiliyat va ruhning namoyonidir. menga o'zimdan misol keltirib aytsam — 90-yillarda ringda o'ynash osonroq edi, chunki raqiblaringizning zaif tomonlarini oldindan hisobga olish uchun esaq-imkoniyatlar ko'p edi, taktika esa o'zi har doim taxmin qilish mumkin bo'lgan narsalar bilan ishlardi. lekin hozirgi vaqtda boshqa darajada: vaqtni to'g'ri hisoblash, raqibni noto'g'ri yo'nalishga majbur qilish, va keyin o'z vaqtida zarba berish — bu esa ustalarimizning qayerdan kelishi bilan emas, balki o'zingizning aqlingiz bilan ishlaydi. va bu gaplarni aytganda eng yaxshi namuna sifatida Ahmataliyevni ko'rsatish mumkin — u nafaqat o'zining ringdagi mahoratini ko'rsatdi, balki muxlislar bilan o'zini mustahkam aloqani o'rnatdi. bunday yigitlarimizni taniydirayotganimizdan boshqa chora yo'q. ularning orqasida yuradigan yuraklarimiz bilan birgalikda kelajakni o'rganishimiz kerak.

Ofsayd_Enjoyerning taʼkidlaganlari toʻgʻri, lekin mening fikrimcha, uning vaqtni nazorat qilish haqidagi hisobida bitta muhim nuqta yetishmayapti. Murodjonning AQShdagi boshqa oʻzbek bokschilaridan asosiy farqi shundaki, u oʻzining *taktik simulyatsiyasi* bilan raqibni oldindan bir necha qadamga oldin oldindan ishlab qoʻyadi. Bunga misol sifatida uning soʻnggi o'yinlaridan birini keltiraman — raqib bosim ostida boʻlganda, u oʻzining ogʻir zarbalarini 2-3 soniyaga kechiktirardi, shunda raqib oʻzining himoyaviy holatini yoʻqotardi. Bu vaqtni hisoblash ustunligi nafaqat shunchaki "vaqtni boshqarish" deyilishidan oʻta oladi, chunki u bu mahoratni jismoniy zoʻriqish paytida ham davom ettiradi. Sherzod milliy taʼriflaganidek, u raqibni *oʻynamasdan* charchatadigan odam — bu esa boshqa darajadagi murakkablik. Ammo uning AQShdagi bayramlari haqidagi gaplar bana qiziqroq tuyuldi. Ta’riflar juda goʻzal, lekin shuni tushunmasam: muxlislar bilan aloqani mustahkamlagani uchun unga xalqaro miqyosda shuhrat qozonish uchun qanday imkoniyatlar ochilib berdi? Albatta, u oʻziga boʻlgan ishonchni mustahkamlagan boʻlishi mumkin, lekin boshqa oʻzbek bokschilar ham buni qilishmasdi? Yoki bu AQShdagi oʻzbek jamoatchiligi bilan yaxshi ishlashning oqibati boʻlsa kerak? Bu nuqta hali ochiq qolib ketdi.

Odamlar bilan tanishaman, xalqning yuragini o'qiganman — shuning uchun shu gaplarni aytaman: Ahmataliyevning vaqtni o'ynamasdan o'ynashi borasida... bir safar Amerikada janubda bir kichkina shaharcha turnir bo'lib o'tardi, boks bilan qiziqmaydigan odamlar ham kelib, sahna atrofida turardi. Murodjon raqibi bosimga tushganda vaqtni tortib turdi, lekin bu vaqtni unchalik ham koʻzga tashlanmas edi — odamlar xattoki unutib ketishardi. Shunga qaramay, toʻrtinchi raundda raqibning qoʻllari pastga tushganda, Murodjonning tezkor qarshi zarbasi ikkinchi boʻlim oxirida sodir boʻldi va bu zahoti hech kimning kutilmagani edi. Va shu vaqtni hisoblash uning shaxsiy sifati ekani ayon boʻldi. Odamlar uchun bunda hech narsa sirli yoʻq — ular olishadi, Murodjon vaqtni his qiladiva raqibning nafasini nazorat qiladi. Ammo bu nuqta jahon miqyosida hali toʻliq oʻrganilmagan, chunki boshqa oʻzbek bokschilar yetakchilik qilish oʻrniga oʻzlarini faqat "zarba beruvchi" deb koʻrsatishga oʻrganishgan. Va uning AQShdagi bayramlari... muxlislar bilan aloqa uchun u "Toshkent kechasi" deb ataladigan tadbirni tashkil qiladi, u yerda oziq-ovqatdan tortib an'anaviy oʻyinlarga qadar hamma narsa bor. Bu uning asosiy ustuni — boshqa bokschilar oʻsha yerda oʻzlarining bayonotlarini oʻqishardi, u esa mehmonlar bilan mahalliy tillarda gaplashardi. Bir vaqtlar aytilgan soʻzlar unutiladi, lekin taassurotlar qoladi. Ahmataliyevning muvaffaqiyati shunda — u oʻzining xalqini eslaydi va xalq uni eslaydi.

Bugun oʻziga xos narsa kuzatilmoqda — ringdagi harakatlar va uning teskarisida yuradigan insoniyat. Ahmataliyevning vaqtni nazorat qilishini koʻrsatishda "4- raundda qarshilikning susayishi" misoliga e’tibor bering: bu nafaqat texnika, balki ong bilan ishlash. Raqibning energiyasini 90 daqiqa davomida asta-sekin pastga olib borish — bu oraliqda boshqa oʻzbek bokschilarining AQShdagi faoliyatlarida kamdan-kam uchraydigan nuqta. Uni boshqa oʻzbek bokschilaridan ajratib turadigan asosiy jihat shundaki, u oʻzining "mahalliy bayramlari" orqali xalqaro sahnadagi mavjudligini *inklyuziv* holatga aylantiradi. "Toshkent kechasi" kabi tadbirlar davomida oziq-ovqatdan tortib oʻyinlarga qadar hamma narsa bilan u muxlislarni oʻzining *odam* ekanligini koʻrsatadi — bu esa boshqa bokschilar uchun murakkab boʻlib qolgan holat. Boshqacha qilib aytganda, u ringdagi oʻziga xosligini qanday saqlab qolayotganini koʻrsatish bilan bir qatorda, uning orqasida butun jamoaning qoʻllab-quvvatlashi mavjudligini taʼkidlaydi. Qarang, bu uslubni oʻrganib chiqayotganlar uchun asosiy sabab: vaqtni his qilish va raqibning nafasini nazorat qilish — bu ikki tomonlama ustunlikka ega boʻlish demakdir. Ular AQShdagi oʻzbek jamoatchiligiga yoʻl ochgandek, boshqa oʻzbek bokschilar uchun ham *namuna* boʻla olishadi. Chunki hozirda boshqa koʻplab bokschilar o'zlarining xalqlariga va muxlislariga uzoq vaqt javob bermaganlarida, Ahmataliyev oʻzining xalqini eslaydi va xalq uni eslaydi.

Murodjon Ahmataliyevning taktikasi borasida ochiq gapirsak, vaqtni nozik his qilishda uning boshqa oʻzbek bokschilaridan asosiy farqi shundaki, u raqibning energiyasini asta-sekin va ahmoqona emirlashtiradi, shunda toʻrtinchi raundga keliblar qoʻllari tushib qoladi. Sherzod milliy taʼriflaganidek, u raqibni toʻgʻridan-toʻgʻri jangga chorlamaydi, balki unga "oʻynamasdan oʻynash"ni oʻrgatadi — bu esa jahon boksida hozirgi vaqtda juda kam uchraydigan nuqta. Ammo bu insoniy qobilyati bilan bogʻliq jihati esa uning AQShdagi faoliyatida butunlay boshqa darajani koʻrsatmoqda. "Toshkent kechasi" kabi tadbirlar orqali u oʻz jamoasi bilan qandaydir mustahkam aloqa oʻrnatadi — bu esa boshqa oʻzbek bokschilar uchun hali yangi va noqulay holat. Masalan, HakamShohning aytishicha, u oʻzining xalqini eslardi, xalq esa uni. Bu nafaqat muxlislarni yaqinlashtiradi, balki uning xalqaro miqyosdagi mavjudligini ham "inklyuziv" holatga olib keladi: AQShda oʻzbek jamoatchiligi bilan yaxshi ishlashi uning gʻalabalarini ham ommalashtirib, yangi yetakchilik formalarini oʻrnatmoqda. Navbahor bolasining savolini ochib aytganda, uning bayramlarining asosiy foydasi shundaki, u boshqa oʻzbek bokschilar uchun mavjud boʻlmagan imkoniyatlarni ochdi — masalan, oziq-ovqat festlari orqali, ularning yuragini eritdi va xalqaro eʼtiborni oʻziga jalb qildi. Qolaversa, uning "oʻynamasdan oʻynash" uslubi AQShdagi oʻzbek jamoatchiligiga yoʻl ochganidek, boshqa bokschilar uchun ham oʻzlariga yoʻl topishda boshlangʻich nuqta boʻla oladi. Bopladingizmi?