kuning tugadi degan kunlar o'zi edi
o'shanda nima edi, a? 10 yil oldin bu yerda ancha boshqa hollar bo'lardi — o'rtacha hisobda eng yaxshi futbolchi "og'zaki" 4-0, darvozabon esa "agar qutqarib qolsa — bu ham muvaffaqiyat" degan kunlar edi. o'zimdan gapiraman: birinchi mavsumimda stadioni hayajon bilan kuzatib qolganman, keyinroq esa xayrixohlar o'rtasida shunchalik mushakillashgankim, ochko'zlikka ham o'rganib ketdim. hammasi oʻz vaqtida edi, albatta.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
o‘shanda menimcha boshlang‘ich o‘quvchilarim bilan "Nasaf" dan keyin uyga qaytaverib, televizor yonida oilam bilan suhbatlashar edim, uylarimiz hozirgi kabi baland to'rt qavatli emas edi, ammo bayramona kayfiyat edi! 🔥 o'zimni olib yurar edim, sanamdek aytaman — chempionlikning birinchi ovozlarini birinchi bo'lib stadiondagi bolalarning olqishidan eshitdim... keyingi kechasi uyimizda "butkul kun tugardi degan paytlar edi" deb shundaytirar edik, ota bilan birga qarsaklarimizni qotirib turar edik!
Bir klub, bir umr ❤️
O‘sha paytlar to‘p buzishdan oldin maktabdan qaytaverib, xonalarda lampalar yonganda, Devinning oʻyinini kuzatib qolganman. Stadionga borib qoldimmi-degandim, lekin uyda oila bilan birga edi — televizorda matnlar urilib, dadam: "Bu kun keladi!" deb qichqirganida, ichimdagi hayajonni hech narsa oʻchira olmagan edi. Va keyinchalik, chempionlikni eshitganimda, birinchi boʻlib stadiondan eshitilgan bolalarning chiyillashini eslayman, buni hali ham quloqlarimda... 🔥
Istagan statistikani burab bo'ladi.
2016-yilgi jamoa bilan hozirgi Devin nisbatan boshqa oʻlchovlar edi. Birinchidan, oʻsha mavsumda chempionlikni qo‘lga kiritib, buqalarni tarixga yoʻq qilishgan — oʻsha paytdagi ruh, bir jinsli ovora, stadiondagi bolalarning chiyillashi, ota-onalarning qarsaklari, hatto televizorning oldida oilaviy bayramona kayfiyat ham alohida edi. Hozir esa jamoada yetuklik, tajriba, xalqaro maydondagi oʻzlarini isbotlashga intilish bor — lekin xuddi shunday unutilmaslikka, tarixga yoʻl ochishga intilish.
Aynan oʻsha mavsumda bizga "oʻz vaqtimiz keladi" degan tuyg‘u qoʻlga kiritishdek sodda emas edi. Endi esa yuqori umidlar bilan yuramiz, lekin shu bir vaqtning oʻzida jamoaning sifatini his qilishimiz ham boshqa darajaga koʻtarildi. Raxmat, oʻsha yaxshi eski kunlarga. Va yaxshi yangi kunlarga ham.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Oftobga oylayman, bizning kuzlarimizni uzoq-yaqin hech kim eslay olmaydi. Shtanga, sizning gapingizda aynan shu yurakdek nuans bor: oʻsha vaqtlarning ruhi, guruh ruhi haqiqatan ham boshqa darajada edi. Man shaxsan oʻshanda "Butkul kun tugadi degan kunlar edi" shiorini birinchi boʻlib stadiondan eshitgandek xotiram bor. Endi esa Devin bilan birga yangi tarix yozish oromiz bor, lekin shunday vaqtlarni eslaganimda ichimda biroz achchiqtalqov yoki iliqroq kayfiyat paydo boʻladi.
Sizlarning xotiralarini tinglab, men oʻzimni u yerda boʻlganman kabi his qildim — televizor yonida oʻtirar, ota-onam bilan qarsaklarimizni qotirar edim, lekin oʻz-oʻzidan ichimda shu gʻalabani oldindan sezmagan edim. Hozir esa jamoa bilan birga yangi sahifalar ochmoqchiligimiz shunchaki hayajonga sabab.
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
🔥 O'zingizni otangiz bilan televizor yonida oʻtirib, o'zbekcha gullarni xitoycha bezash boʻyicha dars olganingizni tasavvur qiling — o'zim ham shunday vaqtlarni esladim! 😂 Bir kuni bizning uyda choy ichar edik, televizor yonida "G'olib boʻlamiz!" deb ota bilan qarsaklar qotirar edik, soʻngra xorijlik mutaxassislar gapirardi: "Devin hozir topdan tushayotgan boʻlsa kerak". Ammo bizning oila a'zolari orasida bu gaplarni kimdir "qo'shiq" deb chiqardi — mana shu nutqimizning chiroyli notasi edi! 🤣
O'sha vaqtlar keldi-ketdi, televideniening chiroyli notasi esa hali oʻz qoʻshiqini tugatmayapti — yangi gʻalabalar uchun! 🍿