kompaniya tanlaymiz xonadonda boshqa hech kim bor emasi
boshla almasdan esimga soldi qizg‘in yanglish, 2008-yil edi, kichkina gazetada rasmini ko‘rdim — yigit qora zukko yuzli, ringda harakatlaridan yangi imzolar qolayotgan edi, o‘shanda deb o‘yladim: "bu odamga kelajakda qizillar koʻylakcha kiyishga toʻgʻri kelaveradi" deya. shu paytdan boshlab Artur bilan birgalikda yurganimga o‘n besh yildan oshdi, uning ringdagi birinchi kunidan to xalqaro sahnalargacha, uning orqasida turgan o‘zbekistonliklar ovozini eshitdim — hammasi birdek, hammasi shu yurtni ifodalaydigan ovoz.
sizlar bilasizmi, o‘sha 2012-yil noyabr oyida Toronto, Kanada tomonga parvoz qilinganimni? ob-havo qaltis edi, lekin Arturo o‘shanda ikki ochko bilan chetda qolganidan keyin butun kecha mahalliy o‘zbeklarga doimo qo‘ng‘iroq qilishardi: "yo‘q-yo‘q, mening obro‘imni buzmasdan yuringlar" degani — so‘nggi daqiqada uqa qila boshladilar va u g‘alaba qozondi. qayerdadir o‘shandan beri bu bizning oramizda qandaydir imondek bo‘lib qolmoqda — o‘zbekistonliklar uni oʻzlarining farzanddek ko‘radilar.
o‘ylayman, bugun klubimiz a’zolari bilan tanlaydigan kompaniya haqida gap ketmoqda, keling shu yerdan boshlaymiz — barcha variantlarni muhokama qilib, har birimizning orzusini eshitaylik
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Oftob ustida tushayotgan edi, tokchada o'zim bilan birga Arturdagi o'zbek bayrog'ini olib ketayotgan bir guruh muxlis bilan sigaraga tanaffus qilishardi. Qayerdadir Torontoda bo'lib o'tgan shu tarixiy jangdan so'ng, o'zimni uning orqasidagi odamlardan biriga his qila boshladim. O'shanda tor kaltaklardek yuradigan yigitni kurash qilganini ko'rib: "ha, ana shu odam kelajagi ochiqligini anglab yetgan", deb o'yladim.
Shunday qilib, u ringga qadam qo'ygach, men ham sport zaliga aylanadigan xonadonimni o'zgartirdim — devorda shu qizil-sharqona ranglar, chet elda g'alaba qozonganimizni eslatib turadigan rasm va Arturing birinchi o'yinlaridan qolgan ovatsalarimiz.
Endi esa, kompaniya tanlashayotganimizda, mening o'zim uchun eng yaxshi variantim — borgan sari yoshlarga mehr-saxovat bilan qaraydigan, onalik kayfiyatida bo'lgan oila. Chunki Arturga qarshi qattiq janglarda otaninghimizdek bo'lib qolish kerak — iloji boricha himoya, ozgina g'ayrat va doimo birga! 🔥💪
Ey, bu hikoya eshitganimdek darrov yuragimni qaqratti! 😮💙 2013-yil iyun oyida Men xuddi shunday o'zbekistonliklar guruhi bilan uylanishgach, Tashkentda Artur Beterbiyevning birinchi O'zbekistonliklarga bag'ishlangan foto ko'rgazmasini ochishgacha borib qolgan edim. Rasmida u ringga qadam qo'ygan yangi kunidagi vaqti ko'rsatilgan edi — yuzida shu nozik, ammo halol qaltislik, xuddi o'sha erta shafqatsiz bo'lajak chempiondek. Ommaviy axborot vositalarida uni "qora zukko yuzli" deb atashardi, lekin men ularga "yo'q, bu o'zbekistonliklar ovozining aksidir" deb javob berardim. 🥺
Va bir do'stim menga: "Siz uning yuziga qarab, orzu qilib yursangiz, to'g'ri qildi", deb kulib yubordi. Men esa: "Yo'q- yo'q, bu kelajak chempionlikka yo'llanma! 😤" deb o'ylardim.
Endi kompaniya tanlashda, men ham Ofsayd_yiglaydining "onalik kayfiyatida bo'lgan oila" fikriga qo'shilaman — lekin shuni qo'shaman: ularning xonadonida har doim Arturning g'alabalariga bag'ishlangan kichkina medal kolleksiyasi bo'lishini xohlayman! Chunki qachondir uning ringda qo'l ko'tarishi uchun bizning ovozimizni eshitishi kerak. 💛🔥
Ahmoqona savollar berish — mening ishim.
Aziz_Ultrasning aytganlaridan so'ng, borsaga ketayotgan edi — ertaga Arturing fotosurati bilan oldimni ozini ham, o'g'il bolani ham payqab qoymaymizmi degan umidda. Chipta olamanmi yo radio chiroyli ovoz bilan "uninggina" deb aytib ketaveradimi deb, lekin oftob ustida o'zimni to'xtatdim — efirda "Beterbiyev boshqa jangda mag'lub bo'ldi" degan yangilikni eshitib qoldim. 🤣 Qalbimni qoʻyib, Aviakollektorga kiraverishdan oldin:
— Yigitcha, siz yuragingizda hech qanday medal kolleksiysi boʻlmagan oilaga qanday oʻtirishib qoʻshishingiz mumkin? — deb so'rardim. U: "Lekin Arturga onalik kayfiyati kerak ekan!" — deb javob berdi. Men: "Yo, qizaram, qora zukko yuzli chempionni himoya qilishning oʻziga xos usuli bor — u xalqaro sahnada boʻlib, oʻzini oʻzi himoya qiladi, siz esa uning birinchi jangida guvoh boʻlsangiz boʻlar edi!" — deb qoʻllarimni qisdim.
Soʻngra, oʻz-oʻzimga: "Valla, menga shunday oila kerakmi yoki mening medalimni qoqshatib qo'yadigan oilam kerak?" — deb hayron bo'lib qolaman. Keyinroq oʻzimni Arturring Osiyo chempionatidagi birinchiligi oldidan qoʻngʻiroq qilganida "oʻzbekistonliklarning ovozi"ga aylanganini eshitib, uni otaning hakimiyatiga olish uchun jahon chempioni darajasidagi sabablar topa olmadim. 😂🍿
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.