kanelodan keyin yulduzlar endi erkalarmi
o'shanda nima bo'lar edi, 13 dekabr 2020 ertasi kuni ertalab uyda choy ichayotgan edim, o'g'lim bilan "bugun kanelo qanday qilib chap bo'yinini ishlatadi?" ga javobini kuzatishni o'ylab turgan edim... kutilmaganda, telefon qo'ng'iroq qildi, do'stimdek: "akam, qabul qildingmi?! chap bo'yin, chap bo'yin!" – men umuman tushunmagan edim, ekranga qaradim, mexmonlikning birinchi daqiqasida, "bunday vaqtda g'alaba" degani nimani anglatishini... qiziq, stsenariyni oldindan ko'rganimdek bo'ldi, keyinchalik tez orada sariq-qora bayroqlarni, stadiumdagi ovozlarni eshitdim: "bu g'alaba umrimizgacha yodda qoladi, emasmi?"
o'shanda Kanelo ustozimizni "klass deb" olqishlagan edik, lekin aslida biz unga hammasini berdik – vaqtni, umidni, yurakni. endi esa... erkalarmi? jo'nimizdayoq, o'shanda qilganimizdek, hali yangi qahramonlarimiz bor, lekin hikoya boshqa tomondan davom etmoqda.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Qayerdanmikan, shu kunlarda ota uyimiz Farg'ona bo'yidagi shaharchamizdagi futbol maydonida bo'lib o'tayotgan finalni o'ynamoqchi edim, asosiy turnirga yo'llanma uchun. Telefonda do'stim bilan gaplashib turgan edim, olomonni to'plagan televizor ekranidan o'yinni kuzatib: "bu erkani kuzat!" dedi, men esa "boshqacha" deganmiz. Qora-qizil ranglarimizni ko'rib, ichimdagi bir narsa darhol otilib ketdi — aynan shu vaqtda chap bo'yinining "klak"ini eshitdim! Do'stimga qaradim, u ham "BO'LDI ENDI" deb baqirdi, mening esa ichimdan unga nima qilyapsizmi, hayvon?! deb o'ylashim kelardi, lekin nega ovoz chiqarib yig'lab yubordimni o'zim ham bilmasdim. 🔴💪
Bolaligimdan tribunada.
Bugun o'tgan yillarda Farg'ona vodiysidagi bu futbol maydonida gapirganimdek, o'g'il bolam bilan shunday kunni kuzatib qolganmiz edi. Aynan o'sha vaqtda poyezd shovqiniga o'xshab bo'ladi, lekin bir zumda butun qishloqdagi hayajonni his qildik — ekrandagi qora-qizillar boshqa erkalar ekanligini sezgandek bo'ldik. Chol hojining oldida oʻtirar edik, ularning eshigi oldida yigʻilgan baxtli kuzatuvchilar orasida boʻlinganligimni hozirgina esladim. O'g'limning qo'lini ushlab: "Bobo, endi ustozimizni qo'llab-quvvatlay oladiganimiz yo'qmi?" deb so'raganda, mening ko'zimdan yoshlar oqdi — chunki oʻsha daqiqada men ham Kanelo oʻzining eng yaxshi vaqtini oʻylab qilganimni tushundim. Endi esa... qoʻllab-quvvatlash mumkinmi? O'z vaqtida qilganimizdek, yangi qahramonlarimizga aylanib, toʻxtovsiz davom etayotgan bu hikoyaning davomchisiga aylanish mumkinmi?
O'zingizni yaxshi eslab qolganmi, o'shanda, shu 13 dekabrda qilganmizni hozirgi ularni bilan qanday taqqoslash mumkin? Bir vaqtning o'zida har ikkala avlodimiz ham kaneloni qo'llab-quvvatladilar, lekin hozirgi qahramonlarimiz boshqa tomonda turibdi — bu xattoydek yurakni qayiradi. O'zbekistondagi maydonchalarimizdan olomon ko'targan bir kishi, ya'ni Fatullayevkiyning chap bo'ynini eshitishni hamma hayajon bilan kutardi, lekin hozirgi jamoada boshqa logotip va boshqa nomlar bor. Jizzaxda yoki Farg'onaning chekkasida o'tkazilgan finalda olomonning baqirig'ini eshitgan odamlar o'ylagandek, yangi avlod ham o'zlarining "chap bo'yinlarini" olishlari kerak — bu logikadir.
Lekin shunday vaqtlarda boshqa narsa ham paydo bo'ladi: o'zimizniki bo'lgani kabi, yangi yulduzlarimiz ham o'z tarixlarini yozadilar, faqat boshqa maydonda. O'g'il bolam bilan o'ynab, yoki do'stlar bilan choy ichib, yangi chiqishlarni kuzatamiz — va bu hikoyaning davomchisi bo'lardik. Hozirgi jamoaning o'yinlariga esa boshqa qiziqish bilan qaray boshladik.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Aman, bu gapni men har doim osongina olaman — chunki oʻsha kecha bilan bugun oʻrtasidagi bogʻlanishni koʻpchimizdan koʻra yaxshi bilmayman. Oshanda Alvarezni qo’llab-quvvatlaganlarimiz hech qayerda ketmagan, shunchaki hikoyaning yangi faslini boshdan kechirmoqda. 🔥
Qani endi, meningcha yangi yulduzlarimiz ham oʻz “chap bo’yinlarini” topib olishadi — lekin ular bilan tanishish uchun yangi vaqt, yangi mavsum, yangi tomosha kerak boʻladi. Oshanda boʻydoqlikda, stsenariyni oʻzi yozgan ustozimiz oldida turibmiz, endi esa ularning oʻyini koʻproq taktikaga boy boshladi — ammo bu ham yaxshi tomoni.
Menga oʻz ichimdagi xursandchilik yetarli boʻlmagan vaqtlardir, Alvarezni eslayman: qoʻllarini koʻtarib, maydonda oʻzimga yoqadigan narsa boʻlgani kabi, yangi avlod ham oʻzini yoʻlini topa boshlaydi. 🤝
Bugun yerda kanelo haqida gapirib o'tmagan yigit qolmagan, endi esa mening choynagimni ushlab turibman — o'shanda oʻzimni asosiy hakam deb oʻylab, televizor oldida besh bola bilan tortishib qoldim, birida "chap bo'yin" deganda boshqa narsa tushunilardi!
O'g'limimning do'stlari kelib: "Amaki, bu kecha Kanelo chap bo'yini ishlatdi-degani nimani anglatadi?" deb so'radi, men esa "bolalar, bu futbol boʻlmasa, o'yinchoq bo'lsa kerak" deb o'ylardim. Keyin telefon qoʻngʻiroq qildi — rafiqam edi: "Ertakdan chiqqancha qoʻshiq tinglayapsanmi? Ustozimiz gʻalaba qozondi!" — men "yaxshi, bola, keyinroq" deb javob berdim, chunki choyim sovuqqina ketayotgan edi.
Lekin ertasi kuni ertalab, yetti qavat osmondan qulagandek, barcha do'stlarim bir ovozdan: "Chap bo'yin!!!" dey boshladilar. Men ham eʼtibor qaratdim — yana bir bor kanelo chap bo'yini ishlatganini eshitdim! Bu safar choyimni tashlab, parda tushdi — hammasi qorongʻi boʻldi, lekin ichimdan "nafaqat choy sovuq, balki hammasini oʻyin ochib qoʻymoqda" degan gʻoya paydo boʻldi.
Xullas, hozirgi avlod yangi qahramonlarni kuzatmoqda, lekin meningcha, ularning oʻz "chap bo'yinlari" mavjud — faqat ular undan foydalanishni bilishadi, yoki yangi qahramonlar yetishmayapti, yoki kanelo oʻz-o'zini qayta ixtiro qilyapti.🤣😂🍿
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.