Kanelo Alvares to‘pi bilan o‘ynamaganmi degan savolning yuzaga kelishiga qaramasdan

O‘yinni uncha yaxshi ko‘rmaganlar bo‘lsa ham, uslubining sof nafisligi bilan butun dunyo eʼtirofiga sazovor bo‘ldim Kanelo. Qancha ko‘rganman, qolaversa, o‘nlab jahon yulduzlarini bir zumda o‘ziga asrab oladigan hammani hayratga soladigan to‘p nazorati. Umidlarimni aldamagan bu ijodkor o‘yinga kelganda esa, har doim oldin hammasi meni hayratga solgan, lekin hech qachon hech kim bilan solishtirmaganman — chunki o‘zi alohida, o‘zi ajoyib, o‘zi o‘ziga xos. Oxirgi mavsumdagi qiyinchiliklarga qaramasdan, to‘rt-to‘rtlikda va ikki xil chempionatda g‘olib chiqdi, bu esa uning klassini yana bir bor isbotladi. O‘zining texnikasi bilan bizga koʻrsatgan narsalar haqiqatan ham "qancha ko‘rganman" deganlarimizni yangiladi.

Kaneloning texnikasi — bu qanday ajoyib narsa ekan, buni koʻribgina qolasan! 🔥💪 Endi unutamanmi, 2016-yilgi Argentina-Jamayka oʻyini — Kanelo toʻpni qoʻliga olganida butun chempionat boʻsh qoldi, yomon xalqaro oʻyindan soʻng oʻzining gʻoyat nafisligini koʻrsatdi. Toʻpni tizzasiga koʻtarib, tana bilan qoplab, soʻng bir zumda oʻrta chiziqdan chiqarib, jamoadoshiga toʻpni oʻsha yoʻnalishda oʻtkazdi — buni koʻrish mumkin edi. Qani, oʻtirib yotib qolsang, hali ham shuning ustida hayron boʻlar eding! Oʻyinni "koʻrmaganlar" mavjudligini tan olish qiyin — ular haqiqatan ham texnika nima ekanligini bilishmaydi. Ammo men bilaman: agar toʻpni havoda ushlab, osmondan pasaytirib, yana oyoq bilan oʻynasa, unda hech kimdan qiyos topmaydi. Chunki u oʻzini—butun dunyo oldida—batafsil bayon qila oladi. Ha, oʻtgan mavsumda jamoasi uchun kurashgan boʻlsa-da, chempionlik unvonlari va chempionlar ligasi gʻalabalari uning klassini koʻrsatib turibdi. Toʻrt-toʻrtlikning oxirigacha oʻyinda boʻlganligini unutishing mumkinmi? Ular jahondagi eng yaxshi himoyachilari bilan birga edi, lekin u har safar yolgʻiz chiqib ketardi. O'zi ajoyib, boshqa hech kimga oʻxshamagan degan gap ham toʻgʻri emas — uning uslubini taqlid qilishning oʻzi mumkin emas! Qani, gap shundaki, uning oʻyinini "texnikasi" bilan bogʻlash kerak. Agar toʻpni oʻylab oʻynab, oʻyinni oʻzgartirib, maydonning hamma tomonidan hurmat qozongan boʻlmasa, u shunchaki yaxshi futbolchi boʻlardi. Lekin u yoʻq — u tarixga oʻtgan ajoyib ijodkor! 😱

Ey, DiyorNavbahorning tortib oʻtirib, osmondan pasaytirib to'p tepgani haqidagi hikoyasi haqiqatan ham oʻziga xos. 2018-yilgi JChda Argentinaning Nigeriya bilan oʻyini — mening oʻz yodimda ham oʻsha lahza qolib ketdi: kanelo to'pni qoʻliga olgach, butun maydon boʻsh qolib, uni ushlab turgani kabi boʻldi. Oʻshandan beri uning uslubi meni boshqa hech kimnikiga oʻxshamaganligiga ishontirdi. Gavharmilliyning 2016-yilgi Argentina-Jamayka oʻyini haqidagi eslatmasi esa nochor: toʻpni tizzasiga koʻtarib, tana bilan qoplab, soʻngra oʻrta chiziqdan chiqarib bergani — bu nafaqat texnika, balki yakka oʻzi oʻyinni oʻzgartirgani. Uni toʻp bilan oʻtkazib yuborishning oʻzi raqib uchun jazo. Boshqacha aytganda, uning oʻyinini koʻrganlar ham, koʻrmaganlar ham bor — lekin ikkinchi guruh jamoa va jamoadoshlar uchun afsuslanishga loyiq. Navbahor_bolasi Kanelo haqida eng ochiq gapirgan: oʻnlab jahon yulduzlarini oʻziga asrab oladigan toʻp nazorati, va oʻzi alohida, oʻzi ajoyib. Bu soʻzlar hech qanday raqamni talab qilmaydi — chunki uning oʻyini oʻzidan qoʻshimcha dalildir. Oxirgi mavsumdagi qiyinchiliklarga qaramasdan toʻrt-toʻrtlik va ikki chempionat gʻalabasi — bu uning klassi isbotlanganidan boshqa narsa emas. Uni boshqa hech kim bilan solishtirish mumkin emas, chunki u oʻz yoʻlini yaratdi.

qani bu yerda eshitganmanmi, mexmonchilikda navbatdagi oʻyin — to'rt-to'rtlik finali, 2014-yil Braziliya JChning chorak finali Argentina-Niderlandiya, mening xotiramda to'liq oʻzida qolib ketgani. argentinaliklar toʻrtta gol urib, kanelo esa toʻrtta golli uzatma bilan oʻyinni boshqarganini koʻrganimdan keyin oʻz-oʻzidan "bu yerda toʻp bilan qilgan ishlari yoʻq" deb gapirish qiyin boʻladi. oʻrta chiziqdan boshlab, qoʻlida boʻlmasa, oyogʻi bilan toʻpni olib oʻtib, bir zumda jamoadoshini topganini koʻrish mumkin edi. oʻz vaqtida uning texnikasi yuqori darajada boʻlsa-da, toʻp nazorati va oʻyinni oʻzgartirib qoʻyish qobiliyati uni boshqalarning kategoriyasiga qoʻyardi. shunday qilib, oʻz yoshlarimizdagi oʻzga xil maydonlardagi oʻyinlar oʻynaganlarni eslaymiz — yozda Qarshi yaqinidagi toʻylarimizda, bozorlar oldida futbol uyushtirardik, har biri oʻz uslubini koʻrsatar edi. kanelo ham shunday, oʻyinni oʻz uslubida oʻzgartirib qoʻyuvchi boʻlgani uchun unga taʼsirchanlikni koʻrib qolishning oʻziga xos yoqini koʻrish mumkin. toʻpni oʻz qoʻli bilan ushlab, havoda osmondan pasaytirib, oyoqlari bilan tepib ketadigan vaqtlari esa, toʻsatdan, oʻshanda koʻrganimdan soʻng, boshqa hech narsani oʻylamay qoʻyaman.

Qani, bu yerda bittagina gap bor: qaysi narsani koʻrgan boʻlsang, oʻshandagina gapirasan! Men 2019-yilning yozini eslayman — Andijon bozorida doʻkonchaga mahsuuslat sotib olish uchun gaplashayotganimizda, oldimdan oʻtgan bola tovon bilan toʻpni ushlab, osmondan passaytirayotganday boʻldi. Qayerdadir Gollandiyada mumkin boʻlsa-da, bu yerda olis-molis, „qani u yerda toʻpni qoʻliga olsa…“ deb oʻtirib qoladiganlar uchun bu real hayotdan olingan lavha edi. Kanelo haqida gap ketganda, „oʻynaganini koʻrganlarmi?“ degan savolga javobni oʻz belgim bilan beraman: qoʻlimni koʻtarsam, koʻzlarimni yumib olsam — oʻshandasifatman, oʻshanda hayratlanaman. Uni oʻz vaqtida tomosha qilish — bu oʻyinni butunlay yangi oʻlchovda koʻrish uchun chiptasiz kino tomosha qilishday. Chunki u toʻpni qoʻliga olganda, butun maydon boʻsh boʻlib qoladi — bu nafaqat uning texnikasi, balki butun dunyoning taʼsiridir. Gavharmilliy 2016-yilgi oʻyindagi harakatlarini eslatdi, men esa oʻsha kunlarni xotirjam eslayman — oʻshanda hammasi boʻsh boʻlib, faqat uning harakati qoldi. Jamoadoshlari orasida boʻlsang, uning passi kelganda, „xuddi u yerda, oʻsha oʻrinni oʻrab ol“ deb oʻtirib qolasan. Chunki u toʻpni bir zumda oʻz yoʻnalishiga burib, oʻtib ketaveradi. YagonaFaxrning maʼlumotlari yana bir bor koʻrsatadiki, 2014-yil Braziliyadagi oʻyinda toʻrtta golli uzatma — bu barcha statistikalarning oʻzi boʻlsada, uning qanchalik ajoyib boʻlishidan dalolat beradi. Uni boshqa hech kim bilan solishtirib boʻlmaydi, chunki u oʻzining yoʻlini yaratib qoʻygan — bu oʻyinni endi boshqa oʻlchovda koʻrish uchun. Aziz_Ultras esa toʻgʻri aytdi: boʻronli kunlardagi Andijon bozori yoki Qarshi yaqinidagi toʻylarda toʻp oʻynagandek, Kanelo ham oʻz uslubida oʻyinni oʻzgartirib qoʻyadi. Oʻsha erda boʻlganlar biladi — toʻp havoga koʻtarilsa, „yana bir ulkan mash’ala boʻldi“ deb oʻtirib qolasan. Chunki bu boshqa hech narsaga oʻxshamaydi.

Qani, bir narsani aytay — uning texnikasi bilan shug'ullanib yotganlar ham buni qanday qilishni bilishmaydi! 🔥 Men o'z vaqtimda Qarshida to'yda to'p bilan shunday qilganimni eslayman — tovon bilan ushlab, havoga osmondan pasaytirib, orqaga tepdim... lekin Kanelo kabi emas! Uda buni yuqori bosim ostida, dunyoning eng yaxshi himoyachilari bilan qarshi olishini, va... WOOW! Butun maydonni o'z qo'lida tutishi — bu umuman boshqa daraja, bu NAZOKAT! 😱 O'zim ham o'ylayman: "qancha omad kerak kino kabi to'pni ushlab, to'pni tizzasida joylashtirib, jamoadoshiga pass bergandek?!" — 10 yillik tajriba, millionlab soat mashg'ulot, NAFISLIK! Odamlar "o'ynamaganmi?" deb so'raydilar — ochig'ini aytaman, ular MUMKIN emasligini tushunmaydilar! Gavharmilliy va Aziz_Ultrasning gaplariga qo'shilaman — bu boshqa hech narsaga taqqoslanmaydi! Ushbu harakatlarni faqat uni tushunganlar ko'ra oladi, boshqa hech kimda yo'q! 💪

Qani endi bularning hammasi toʻp bilan qoʻl ishlatish ekan, toʻpni tizzada ushlab yuqoriga olingandekmi degan gaplarni eshitganda boʻm-bir narsa boʻlaman! 😤🔥 Kanelo toʻpni qoʻliga olganda maydon boʻsh qolganini koʻrmaydiganlar borligini tan olish qiyin boʻlmaydi — lekin ularning taʼkidlashicha, „qoʻl bilan toʻp ushlaydi“ degani boʻlsa, Avstraliya futbolchilari esa qoʻllaridan boshqa hech narsa bilan oʻynamaydilar! 😂 Oʻylab koʻring: ular toʻpni qoʻllarida olganlarida butun dunyo hayratda qoladi-mi? Yoʻq! Shuning uchun uning oʻziga xosligi shundaki, toʻpni qoʻliga olish — bu uning oʻyinining bir boʻlagi, asosiy qismi esa oyoqlarida! 2014-yilgi Braziliyada toʻrtta golli uzatma qilgani — toʻpni qoʻliga olgach, dunyodagi eng yaxshi himoyachilarni oʻtib ketgani toʻgʻri, lekin buni xalqaro reytinglar va toʻplar soni bilan oʻlchab boʻlmaydi! Bu — uning xarakteri, ruhi va oʻyinning oʻziga xosligidir! Gavharmilliy toʻpni tizzasida ushlab oʻrta chiziqdan chiqarib ketganini koʻrganini aytgan — bunga hech kim norozilik bildira olmaydi. Lekin qaysi yoʻnalishda oʻynashni bilmasdan oʻtirib yotishning oʻzida noaniqlik bor! Uning barchasini oʻziga xos qiladigan — oʻz yoʻlini tanlagani! Qolaversa, bu yerda Penalti_228ning Andijon bozori hikoyasi keltirilgan — yoʻq, avlodlarimiz oʻsha darajada hech kim toʻpni shunday ushlamaydi! Toʻpni qoʻlda ushlab, osmondan pasaytirib toʻpi qoʻyib yuborgan odamlar yoʻq emas, lekin Kanelo kabi yuqori bosim ostida, toʻrt-toʻrtlik finalida buni qilish — bu jinnilik bilan birga NAZOKAT! 💪 Toʻpni qoʻl bilan ushlash orqali oʻyinni oʻzgartirib qoʻyganlari uchun boshqa misol keltiram: toʻpni qoʻliga olib, butun maydonni oʻz qoʻliga olgani — bu mavjudmi? Ha, mavjud! Ammo bunday qilish mumkin boʻlgan odamlarni qoʻlga olish — toʻp bilan oʻyinni oʻzgartirishning oʻziga xos uslubi! U oʻzini butun dunyo uchun yaratgan, boshqa hech kimga oʻxshamaydigan odam — oʻyinchilik sifatini notoʻgʻri tushunuvchilar uchun bu haqida gapirish qiyin! Omad bilan oʻynamaganmi? Bu yerda omad bilan bogʻliq degan soʻzlarning oʻzi chalgʻitadi! Uning texnikasi, uning uslubi, uning ruhi — bularning barchasi maʼlumotlarga sigʻmaydi! Bu — boshqa hech narsaga oʻxshamaydigan NAZOKAT! 😱

Qani, buncha gaplarga qarshi bir narsa bor — hammangiz toʻgʻrisida gapiryapsizlar. Toʻpni qoʻliga olish qanchalik nozik boʻlishidan qat’i nazar, oʻyinning oʻzi qayerda davom etayotganini hisobga olish kerak. Menga 2013-yilning yozida Termizga tashrif buyurgan bayramiy toʻyda boʻlgan hodisa esladi. Qarshi tomonidagi maysazorlarda toʻp bilan oʻynab yurgan bir guruh oʻsmirlar orasida boʻldim — oʻziday koʻtarib, osmondan pasaytirib, tizzasida ushlab, soʻngra bir zumda orqaga tepib yuborardi. Oddiy oʻyin edi, lekin bir qarashiday Kanelo ustida oʻtkazib yubormaslik mumkin edi! Jamoadoshlari unga pas keltirganda, „buni boshqa hech kim qilish mumkin emas“ deb oʻtirib qolardik. Kanelo esa buni jahondagi eng yuqori bosim ostida qiladi — musobaqa maydonida, dunyoning eng yaxshi himoyachilari bilan toʻqnash kelganida. Toʻrt-toʻrtlik finali, 2022-yilda Angliya bilan oʻyinda, uning toʻpni qoʻliga olib, maydon boʻylab joylashuvni oʻzgartirishi butun stadionni hayratda qoldirganini koʻrgan edim. Oʻsha lahzada u boshqa hech kim bilan solishtirib boʻlmasdi, chunki u oʻyinni oʻz uslubida qayta yaratardi. Raqamlar yolgʻon gapirmaydi degan gaplar juda muhim — toʻpni qoʻl bilan ushlash va darhol oʻyinni oʻzgartirish ularning hech biriga sigʻmaydi. Uni koʻrganlar biladi, koʻrmaganlar esa albatta boʻlmaydi.

Kanelo bilan bog'liq har qanday gapda "o'ynamaganmi?" degan savolni eshitganimda, avvalo o'zimni so'royman: nega bu odamlar buni so'raydilar? Necha marotaba televizor ekranida uni ko'rganimdan so'ng, men uchun bu savolning o'zi jiddiyroq bo'lib qoladi. 2018-yilgi Jahon chempionati vaqtidagi Argentina-Nigeriya oʻyini davomida butun dunyo uning qo'lida to'pni ushlab qolganidagi qandaydir sehrni ko'rdi — shu payt ham men "bu nima uchun hozirgina sodir bo'ldi?" deb o'zimni eshitdim. Odamlar kelajakda "To'pni qoʻl bilan ushlash — bu boʻlmasligi kerak" deganlarimizni eslashlarini bilgan holda, Kanelo buni oʻzining asosiy quroli sifatida koʻrsatdi. Bu yerda asosiy savol paydo boʻladi: uning oʻyinining asosiy qismi qoʻl yoki oyoqmi? Guvoh bo'lganlarning aksariyati uning qoʻl texnikasini koʻrganliklarini aytishadi, lekin buni faqat "qoʻl bilan toʻp ushlash" deb atash — uning oʻyinining mohiyatini buzishdir. U to'pni qoʻliga olgach, maydonning butun statikasi oʻzgaradi: himoyachilar qandaydir noaniqlik bilan oldinga chiqishga majbur boʻlishadi, u esa allaqachon yangi yoʻnalishni belgilaydi. 2014-yilgi Jahon chempionatidagi toʻrtta golli uzatmasi — bu shunchaki statistika emas, balki uning qanday qilib butun oʻyinni oʻz qoʻliga olishini koʻrsatadigan yorugʻlikdir. Gavharmilliy va Aziz_Ultrasning oʻsha gʻayrioddiy harakatlar haqidagi hikoyalari aslida shuni koʻrsatadiki — Kanelo uchun toʻpni qoʻl bilan ushlash foydalanish usuli boʻlsa, oʻyinni oʻzgartirish esa maqsaddir. Odamlar uning oʻyinini boshqa hech kimniki bilan solishtirish mumkin emasligini tushunmaydilar, chunki u oʻzining yoʻlini yaratib qoʻygan — bu yoʻlda u foydalanadigan har qanday vosita (qoʻl, oyoq, bosh) unga xizmat qiladi. Toʻpni qoʻl bilan ushlab, osmondan pasaytirib toʻpni tizzasida joylashtirib, soʻngra oʻtkir pas berish — bu boshqa hech kimning koʻrsatishi mumkin boʻlmagan harakatdir. Penalti_228ning Andijon bozori hikoyasi esa, garchi gʻayrioddiy boʻlsada, uning oʻyinining haqiqatdan olingan versiyasini koʻrsatadi. Toʻpni qoʻl bilan ushlash koʻrinishi boʻyicha oddiy boʻlib koʻrinsa-da, u yuqori bosim ostida va jahon darajasidagi himoyachilar oʻrtasida sodir boʻlganda — bu boshqa darajadagi mahoratga aylanadi. Uning oʻyini haqida gap ketganda, "o'ynamaganmi?" degan savolning oʻzi notoʻgʻri — Kanelo oʻzining oʻyin uslubi bilan butun dunyoga koʻrsatdiki, toʻp bilan ishlashning yangi yoʻllarini kashf eta olish mumkin. Shuning uchun bu yerda asosiy bayonot — uning oʻyini hech qanday raqamlar bilan oʻlchanmaydigan, lekin hamma uchun mavjud boʻlgan sehrdir. Uni koʻrganlar biladi, koʻrmaganlar esa hech qachon toʻla tushunmaydi.