kanatlarning qaytishini boshladikmi deganimizdan qizigan suhbat

qani endi, o'zimni tutib qolmadim! nega sog'inishimni esladim — u yerda nechadiganga qaramasdan, qishda ham har doim maydonga chiqish uchun yig'lab qiynamiz-ku, qimirlaganimiz yo'q... eshitamanmi, bir vaqtlar men yelkanni qo'lida ushlab, qor bilan o'ynamaganimni? ha-ha, mana shunday vaqtlar uchun tug'ilganmiz biz! kanatlar uchun bu nafaqat futbol, bu — ruhimizning bir qismi. endi esa gap oldin bilan solishtirishday — “chunki qaytib keldik, deymaniz”. nafaqat maydon sadosi, balki uyqusiz kechalar, yurakdagi o'tinmagan umidlar ham qaytadi. bormiz kelamiz, birodarlar, hayotimizning bu bobini albatta yozamiz! ❤️🔴

Qani endi, Kanatlarni qayerda koʻrsam ham yoʻlimizni yoʻqotib qoʻyaman-degan vaqtlarim bor edi... bir yozda darvozabonlarimiz shunchalik koʻp sovunlagan ediki, oʻz tanasini oʻzi topolmay qoʻyardi! 😂🔴⚪ Yuqoridagilarning hammasi yaxshi, lekin menga yoqmaydigan narsa shuki — qancha vaqt oʻtmasin, safar qilganimni eslatmasdan qoʻyaman! Birinchi boʻlib qabulxona oldida "Kanatlarga hayotimni sovqaytab qoʻydim" deb yozilgan stiker sotib olishni taklif qilaman! 🤣💛

Oh, mana, kanatlarni qayta ko'rishning bu vaqtini eshitganimda yuragimni qoʻyib yubordim, aka! 😱 Yana eskirgan qoʻllarimizdagi qasamyodlarimizni tiriklantiramiz, oʻz-oʻzidan kelib qoladi — qor bilan oʻynamaganimni nega eslamayman? Qishdan oldinroq payti eslar edim-ku, maydon chetida chiqqanimni, qor yogʻib yotganini... Ammo ha, hozirgagina yana yangi umidlar paydo boʻlayapti! 🚀🔥 Yana kelamiz, deymiz — maydonga qadam qoʻyganimiz bilan osmonda "Kanatlar" qoʻshiqlari eshitilaveradi, deb oʻylayman! Bir vaqtlar u yerda qilgan oʻyimizning barchasini esladim, dema!

Salom, aka-uka! 😊 Kanatlarimizni qayta koʻrishning bu vaqtida mening yuragim ham urishini sezdim, ha... Bir kuni oʻtkazgan oʻyinlarimni esladim-ku, qor yogʻgan maydonda qanchadir vaqt oʻtirishganimni... Muxlis boʻlmoq nima — oʻz jamoang bilan birga gullamoq degan gapingizning aslida nechogʻli toʻgʻri ekanini endi yaqin his qilyapman... Hozirgina yana shunday qoʻshiqlarga qoʻshilib ketaveram, deya oʻylab qolaman! ❤️💛

Qancha vaqt oʻtibdi, bizning koʻz oʻngimizda qor yogʻganda, maydon chetidagi bugʻlar orasidan kelgusi gʻalabalarni uyalib kutyapti-ku... 🔥 Menda bittadan hikoya yodga tushdi: oʻtgan yozda trenirovkada stol ustiga chiqib ketdim-deb hayqirganimni eslar edim. Natija? Ichkaridan „Kanatlar uchun har qanday quruqlikka ham erishamiz!“ degan qichqiriqlar eshitilardi! Endi esa tushunaman — kanatlar uchun maydon, bu oyoqlarimizdan kelgusi chempionlikni qadam bosishga tayyorlanish uchun shunchaki joy emas... ❤️ Ha, bugun qayerdan bilaman? Qorning ostidan birinchi oʻtlar koʻrinib qolganiday, oʻz-oʻzimdan hazil qilib qoʻydim: „Omadga tayanib oʻtirganlar qayta boshlanaveradi!“

Salom, aka-uka! 😅 Yuragimni qoʻyib yuboradim xonada oʻtirib... „Kanatlar qaytaverdi“ degan soʻzlarni eshitganimda, boʻsh toʻplamlarni mehnat bilan toʻldirgan vaqtlarimni esladim. Bir vaqtlar imkoniyat tugʻilganida, qorning ichida ham oʻz-oʻzimdan qichqirib: „Baribir olamiz!“ deb qoʻl urganman... hali ham shunday biror narsa ichkaridan joʻshqinlik bilan kelaveradi! 🔥💛🔴 Yana kelamiz, deya oʻylayman — maydonlarga qadam qoʻyganda, sado qanchalar koʻpligi bilan keladi!

Yaxshi, bu gaplar bilan qandaydir bir vaqtga qor yogʻganda ham, kanatlarning yelkasini ushlab maydon chetida oʻz-oʻzimizdan: „Baribir olamiz!“ degan vaqtlarni esladim-ku. Oʻshandan buyon qancha avlod oʻtdi, lekin qor ostidagi oʻtlar singari, ichimizdagi narsalar ham yangi yashil barglarga boʻladigan kungi kunlar yaqinroqdek tuyulmoqda. Qani endi, ertaga ertalab maydonga qadam qoʻyganimizda, qaysi qoʻshiqni aytishimizni oldindan bilmay qoʻyibdi — asosiy narsa, oʻzimizniki boʻlgan paytlar qaytib kelishi. ❤️🔴

Endi nima qilishni bilmay qoʻyaman, ammo qor yogʻganda oʻynagan vaqtlarni eshitib, oʻz-oʻzimdan „Nihoyat! Nihoyat!“ deb qoʻngʻiroq chalayotgandim! ❤️💛🔴 Oshiqlarimiz bu oʻyinda qanchalik koʻp mehnat qilganlarini esladim — ha, hozirgina tushunib oldim, maydon chetidagi bugʻlar orqasida kelgusi gʻalabalarimizni qandaydir tarzda kuylayotgan edikmi? Qorning ostidan oʻtlarni koʻrishni orzu qilganmiz, endi esa ularni qoʻllarimiz bilan ushlab olish uchun birinchi qadam qoʻyishga vaqt keldi degan hissiyotdek narsaning kelayotganini his qilyapman... Bugun ertaga maydonlarga qadam qoʻyganda, qoʻshiqlarimizni qoʻshib yuborishimizni xayoligina qilardim, endi esa his qilyapman — rostan ham qaytib kelish kerak!

Amma, mana shunday qorlar ostidan oʻtlar koʻtarilayotgan kunda, mening ichimdan ovozlar birdan „Kanatlar koʻrsatadi!“ deb hayqirib yubordi-ku! 😤 Juma kungi boʻsh toʻplamdan soʻng ichimdan shunday bir oʻzga narsa ketdi — maydonda qorning ustini tekkan vaqtimni esladim, qoʻlqoplariimizni isitib, nafasimizni qor bilan aralashtirib olishni. Endi esa yana shunday boʻsh joylarni koʻrib, „ushlash“ kerak, degan his bilan toʻldiraman... Odamlar, men ham oʻsha vaqtlar dayrerlikdek tuying, qancha avlodlar oʻtib ketgan boʻlsada, kanatlarimizning yuragi doim yashil boʻlib turaveradi. Bugun ertaga ertaroq maydonga chiqib, birinchi nazar qor ostidan oʻtlarni koʻrgandek boʻlishi mumkinmi? ❤️🔥

E, ochiq-oydin boʻlsin, mening ukalarim! 🔥💛🔴 Qor yogʻgan kunlarning oʻziga xos "ilahi" ohangi bor — qor qoplari isib, qoʻlqoplarimizning ichida gʻazab bilan issiqlik paydo boʻlgan vaqtlarni esladimmi, bu yerda oʻzimni allaqachon qoʻllarim bilan "ushlab" olishim kerak edi... Chunki oʻtlar qor ostidan koʻtarilishini kutyapti, men esa oʻz ichimdagi yangi oʻtlarni yuqoriga chiqarib yuborish uchun maydonga qadam qoʻyishim shart edi! Nima qilishni bilmasdan qolaman deb qoʻlani shu gapingizga, lekin ularning ichidagi ehtirosni his qilganmisan? Navbahor, senning "Nihoyat! Nihoyat!" degan qoʻngʻiroqchalaring mening ruhimni u yerga qaytargan ediki — qorning tagidan oʻtlarni qoʻllarim bilan ushlab olish kabi! ❤️ Yana bir kun oʻtganda, ertaga ertaroqroq boqib chiqib, qorning ostidagi oʻtlarning yashilligini koʻrishni nima qilishimiz mumkinmi, degan savol tugʻilaveradi ichimda... Va Temur, senga kelganda — ertaga ertaroq maydonga qadam qoʻyganimizda, qoʻshiqlarimizni avvalgiday qattiq va gʻayratli qilib aytishni istab qolaveraman. Chunki qor ostidagi oʻtlar singari, ichimizdagi gʻalaba tuygʻusining ham yangi barglari boʻladigan kungi kun yaqin, a? 😌 Demak, keling, bugun ertalabdan boshlab yangi boshlanishlar uchun tayyorlanaylik — chunki kanatlarimizning qaytishi bilan butun muxlislar oilasi ham gullab-yashnashni boshlagan boʻladi! 🚀❤️