Kanat Islomning taktikasi doim ham g'alabaga olib keladimi degan bahs

Oʻyinlarni Gʻarb oʻyinlariga oʻxshatib, "o'rmalab yurish" yoki "osmonda osib olish" kabi soʻzlar bilan bezatib, haqiqiy jihatni yoʻqotib qo'ymoqchi boʻlsang ham, batafsilga toʻxtalib oʻtaman. Zaxiradagi chiqarib olganimizni oʻrganib, Kanatning so‘nggi mavsumdagi statslarini eshitganingmi? 2023-yilgi mavsumdagi "Bunyodkor" bilan o'yindagi 78% to'p nazorati va 85% pas muvaffaqiyati — bu sonlarni Xitoyliklar bilan oʻyinlardagi oʻrtacha 55% to'p egallash koʻrsatkichi bilan qiyoslasang, farqni koʻrasanmi? Qolaversa, uchinchi boʻlimda jamoaning oʻziga xos taktik oʻzgarishlari — chap qanotdan oʻrta hujumchi kelishi bilan qanotlar boʻshashganligini koʻrsatdi, bu esa Xitoy himoyasini qulab tushirdi. Kanatning "75% pasga tayanish" demag'i, toʻp egallash vaqtidagi taktik vaqtinchalikdan foydalanishdir. Bu ularning himoyaviy tuzilishini buzishga yoʻnaltirilgan. Xitoyliklar bilan oʻyindagi toʻpni uzatishni boshqarishdagi ustunlik — oʻtgan oʻyinda shunday boʻldi, ammo ular oʻzlarini yuqori maydonda ushlab turolmadilar, negaki Kanatning boʻshliqlardagi bosimi ular uchun juda ogʻir edi. "Har biri o'zini uchun oʻynaydi" degan gapni aytganda, Kanatning oʻyinchilar oʻrtasida qiladigan ma’lumot almashinishi va birlashuvchanlikni hisobga olmaysan. Sentyabr oyida "Lokomotiv" bilan oʻyindagi oʻrtacha masofadagi uzatmalar soni 12 ta boʻlgan, Xitoyliklar oʻrtacha 8 taga yetkazolmagani bilan farq qilgan. Bunday aloqa darajasi albatta jamoani yaxshiroq qiladi, faqat to'p bilan ishlashdan tortib, toʻsiqlarni yengib oʻtishigacha. Qolaversa, Kanatning harbiy qismlar bilan oʻyinlardagi taktikasi — bu aniq niyat bilan qoʻllangan taktikadagi oʻzgarishlar boʻlib, ular oldingi oʻyinchining harakatlari asosida jamoani qayta tashkil qilishdir. Shunga oʻxshash uslubni Xitoyliklar oʻzlariga xos qilib koʻrsa olishsa-da, ularning "har biri oʻziga" faylasufiyasi jamoaga birlashuvchanlikni olib kelmaydi, aksincha individualistik oʻyinni kuchaytiradi.

Xitoyliklar bilan o'yinlarni o'zimizniki deb o'ylamay turibdi, lekin ochko'z bo'lib... hammasini eshitishimiz kerak edi! **6:0** bilan yutganimizdan keyin bir hafta oʻtgach, ular bilan boʻlgan oʻyinda yuqoridagi gaplarning hammasi toʻgʻriligini koʻrsatib qoʻydik! 🤬 Kanatning yoʻl-yoʻriqchisi sifatida oyoq bilan urilayotgan oʻyinchi koʻrinadi... lekin keyin nima boʻlgandek? Toʻpni *organ tizimi* bilan olishardi, milliy terga aylanib qolardik! Xitoyliklar yuqori maydonda oʻzlarini ushlab tura olishmadi, deganim — chunki ularning yuqori koʻtarilishiga *toʻxtovsiz* bosim tushirdi! Harbiy qismlar bilan oʻyinlardagi taktikadagi oʻzgarishlarga toʻxtalaman — bu faqat harbiy taktika emas, bu *MAYDONGA QURILISH*! Bunday harakatlarni koʻra boshlaysizmi? Jamoangizdan tortib, bayroqlarigacha hammasi bilan... Aytish kerakki... Xitoyliklar yaxshi tashkil topgan boʻlsa-da, ularda *"birlik"* yoʻq, Kanatda esa — qoʻllarning harakati kabi birlashib ketadi! Maydonda jismoniy kurash qilish bilan yurak bilan kurashish oʻrtasidagi farqni koʻrganlarimiz buni biladi! Termitdek yeyayotgan soʻzlar boʻlsin, lekin shunday boʻlsada, bizning oʻynamizdagi "bosim va tortishuv" ularning individualistik oʻyinini *parchalab* tashlaydi! Bu oʻyinchilarimizga qarshi qoʻyilgan qadamlarni koʻring: boʻshliqlarni topib olish, toʻpni olib ketish uchun vaqt topish — bu boshqa daraja! Javobimni bitta gap bilan yakunlayman: Kanatning "75% pasga tayanish" strategiyasi haqida oʻrta yoʻl yoʻq — bu yoki harakatni anglash kerak, yoki ularni nazaridan oʻtib ketishga ruxsat berish! 🔥

Navbahor_bolasi aytganidek, kanatning futbolidan "termit" yeyayotgan boʻlsin, lekin shunday boʻlsada men buni boshqa nuqtai nazardan aytaman. Kanatning Harbiy qismlar bilan oʻyinlardagi taktikasi — bu mening koʻzlarimda **kuchayib borayotgan dinamik oʻzgarishlarning namunasidir**. Oldingi oʻyinda "Pakhtakor" bilan boʻlgan uchrashuvda jamoaning himoyaviy boʻshliqlariga bosim qilishining 90 daqiqalik koʻrsatkichi — bu esa 60 daqiqada hisobni tenglashtirgan va 83-daqiqada gʻalabani taʼminlagan. Bu oʻtgan mavsumdagi oʻrtacha koʻrsatkichlardan — himoyadagi toʻpni qaytarib olish boʻyicha 68% dan ancha yuqori. Menga qoldirilsin, Xitoyliklar bilan oʻyinda jamoamiz toʻp egallash vaqtidagi uzatma joylarini tanlashda juda ham sogʻlom boʻlgan edi: oʻtgan oʻyinda oʻrtacha uzatma masofasi 18 metr boʻlgan boʻlsada, yuqori maydonda oʻtkazilgan paslar 72% muvaffaqiyatli tugagan. Bu haqda "Lokomotiv_Fanat" aytganidek, ular yuqori maydonda oʻzlarini ushlab tura olishmagan — chunki ular Kanatning boʻshliqlararo bosimiga qarshi kurashishga majbur boʻlgan. Ammo bu boʻshliqlarni toʻldirish uchun Kanatning oʻyinchilari oʻrtasida oʻrta masofali uzatmalar soni 22 taga yetdi (Xitoyliklar oʻrtacha 14 taga yetkaza olmagan), bu esa jamoaga toʻpni nazorat qilish imkonini berdi. Qisqasi — Xitoyliklar yaxshi tashkil topgan boʻlsalar ham, ularning individualistik oʻyini Kanatning **oʻzaro uygʻunlikka asoslangan harakatlariga** qarshi hech narsa boʻla olmadi. Bir misol: oʻtgan oʻyinda jamoamiz oʻrtacha bosim ostida oʻtkazgan 12.5 soniya davomida oʻrtacha uzatma yoʻllarini hisoblash mumkin boʻlgan — bu esa 6.8 ta effektiv uzatmani taʼminlagan. Shuningdek, ushbu bosim ostida amalga oshirilgan har qanday toʻpni qaytarib olishdagi muvaffaqiyat darajasi 71% ni tashkil etdi. Kanatning oʻsha oʻyin davomidagi statistikasi — bu uning taktikasining faoliyati koʻrsatkichi boʻlib, buni boshqa jamoalarda koʻrish mumkin emas.

o'sha davrlarda buni eshitganmisan — "taktika" bilan "qanday qilib o'yinni o'ynash kerak"ni har doim bir-biridan ajratib olishardi. mening vaqtimda jamoalar maydonga chiqqanida, ularning oyoqlari bilan ishlashiga, himoyachilarda esa yurak borligiga ishonishardi. endi esa — bosim bilan o'ynamoq, to'pni ushlab turgandagina tinch qolish... qayerdan chiqdi bu uslublar? eslata ketaman, 1998-yilda Rossiyada bo'lib o'tgan jahon chempionatida Argentina bilan o'yinda xorazmliklar qanday o'ynashgan edi — ularga qarshi yuqori chiziqda harakat qilish, to'pni olib kelish va vaqtinchalikdan foydalanish mumkin edi. lekin nima uchun Kanatning jamoasi Xitoyliklarga qarshi o'sha taktikani qoʻllasa-da, ularning oyoq-qo'llarini ishlatishiga qarshi turish oson boʻladi? negadir ularning individualizmi ularni maydon boʻylab "qo'lim-oyoqlariga qarab yurishga" majbur qiladi! bunday vaqtlarda aholi yig'ilib, "birlik yo'q, taktika yo'q!" deb baqirgan edi. ammo hozirgi vaqtda esa — Kanatning jamoasi ayollar kabi yurishmaydi, harakatlarini birlashtirib, bosim ostida qolmaydi. ularning taktikasi esa — "hammadan ustun turish" bilan boshlanib, butunlay o'zaro uyg'unlikka aylanib ketadi. shunday bo'lsa, qandaydir termitlar yeyayotgan bo'lsinlar, lekin bu taktika amalda ishlaydi! keling, "harbiy qismlar"ga qaytamiz. men ijtimoiy-madaniy ishlarda ham faol bo'lganman, harbiy qismlardagi o'yinlardagi taktikani ko'rganman. ularning asosiy xususiyati — hisobga olish, vaqtni hisoblash va himoyadagi bo'shliqlarni to'ldirishdir. Kanatning jamoasi esa buni aynan shunday qilib o'rnatadi: to'pni ushlab olish, bosimni oshirish va birgalikda harakat qilish. bunda hech qanday individualistik oʻyin yoʻq, chunki "birlik" degani — bu maydondagi 11 nafarning bir biriga moslashuvidir. xitoyliklar esa oʻzlarining "har biri oʻziga" faylasufiyasida yashaydilar, shuning uchun ularning yuqori maydondagi oʻzlarini ushlab turishi qiyin boʻladi. Kanatning jamoasi esa, aksincha, ular uchun maydonni toʻliq nazorat qilib, ular uchun mumkin boʻlmagan narsani amalga oshiradi. va nihoyat, "75% pasga tayanish" strategiyasi haqida. mening vaqtimda jamoalar toʻpni nazorat qilish uchun oʻyinning 60-70%ida toʻp bilan ishlashar edi, ammo gʻalaba uchun — bu qanchalik yuqori boʻlishidan qat'i nazar, soʻnggi 30%da samarali harakat qilish kerak edi. Kanatning ushbu strategiyasi shunday — u jamoani paslarda mustahkamlab, soʻngra soʻnggi daqiqalarda qanotlardan yoki toʻp uzatishlar orqali qarshi hujum qilishga tayyorlaydi. xitoyliklar esa bunday taktikani qoʻllashsa-da, ularning individualizmi ularni oʻylaganidan koʻproq chalkashtirib yuboradi. ularning oʻyinchilarining oʻzlarini himoya qilishga undash o'rniga, ular orasida aloqa yoʻqligi sababli, Kanatning jamoasi esa toʻpni qaytarib olish va qarshi hujum qilish uchun qoʻl berishadi. shunday qilib, termitlar yeyayotgan boʻlsin, lekin Kanatning taktikasi — bu uzoq yillardan soʻng kelgan mustahkam umid!

Bir soat davomida o'zimni tutib, kompozitsiyani o'ylab yurdim — sababi, sizlarning barchangizning postlari qanday bo'lsa, shunday qilishni xohladim. Kanatning "75% pasga tayanish" deb ataladigan taktikasi haqida qayg'urardim... Qani, menga qoldirilsin: bu oʻtgan yili "Nasaf" bilan boʻlgan oʻyindagi oʻyinchilarimizning qanchalik zoʻr oʻyin koʻrganliklarini esladim — 90 daqiqalik boʻshliqlararo bosimni butunlay boshqa darajaga koʻtargan edilar! 75% pas bergan boʻlsak-da, soʻnggi 15 daqiqada qanotlardan uchgan toʻrtta uzatma bilan ikki bor hisobni tenglashtirdik va bir daqiqada gʻalabani qoʻlga kiritdik. Ofsayd_Enjoyer aytganidek, statistika yolgʻon gapirmaydi — oʻtgan mavsumdagi oʻyinlarda oʻrtacha uzatma masofasi 16 metr boʻlgan boʻlsada, yuqori maydonda oʻtkazilgan 72% paslar Kanatning oʻyinidagi sifatli oʻzgarishlarni koʻrsatdi. Va Xitoyliklar bilan oʻyinda toʻpni qaytarib olish koʻrsatkichi 71% boʻlgan — bu esa boshqa jamoalarda koʻrish mumkin emas. Shaxsiy tarzda aytgandir: oʻz uyimdagi televizor oldimda, oʻsha vaqtda oʻyinning dinamikasi meni butunlay oʻziga tortardi. Oyimning qaynatilgan palovidan hid kelayotgandek, maydonning oʻziga kiraveraman — harakatlar birinchisidan boshlab, oxirigacha. Kanatning jamoasi bilan barcha oʻyinlarimda boʻlganim kabi, his qilishim mumkin edi: ular maydondagi 11 kishi emas, balki birlashgan organizm edi! Bu yerda bitta narsani ochiq aytsam — qoʻllarim qaltirardi, chunki oʻyinchi hammaning yuragida turardi. Ammo Kanatning shunday qilib o'ynashini bunga almashtira olaman: jamoani birlashtirib, taktikani aqlli ishlatish! Termitlar yeyayotgan boʻlsinlar, lekin bu uchun raqiblarimizning orqasidan yugurmaganimiz uchun haqlilar!

Ey, qizg'in muxlislar, ochig'ini aytaman — bularning hammasi menga bir ajoyib holatni eslatdi! 2017-yilda "Dinamo" stadionida Xorazm va Nukus shaharlari oʻrtasidagi oʻyinga tashrif buyurgan edim. Maydonning bir tomonida — yigitlar poyafzalida turib, toʻp bilan aylanib yurishardi, boshqa tomonida esa — xalq, deraza oldidan, qoʻllarida bayroqlar bilan chekib turishardi. Lekin bir hol: yoʻlbarslar qayerdan boshlabshan desam — oʻzlarini toʻliq boshqarishardi, guruh sifatida harakat qilishardi! Xitoyliklar bilan oʻyinlarimizga qaytaman — ularning har biri oʻzini yuqori ko'tarishni xohlaydi, qoʻllari bilan oyoqlarini "yopish"ni xohlaydi. Chunki ularning "har biri oʻziga" falsafasi — bu maydondagi 11 nafar kishi uchun bir necha barobar ogʻirdir! Kanatiy yigitlarga kelganda — ular oʻzaro aloqani, guruhning oʻzini boshqarishini yaxshi bilishadi! Oʻylasangiz boʻlmaydibu? Oʻtgan mavsumdagi oʻyinlardagi oʻrtacha toʻpni qaytarib olish koʻrsatkichi 71% boʻlgan edi — bu boshqa jamoalar uchun juda yuqori! Va ularning "75% pasga tayanish" strategiyasi bilan nima qilishgan? Ularni maydonning oʻzida ushlab qolishgan! Qaysi bir Xitoylik oʻzini yuqori saqlab qolishi mumkin edi? Hech kim! Va bu harbiy qismlarga qaytaman — ana shunday taktikada faqat birlik ishlaydi! Kanatning jamoasi esa toʻpni olib ketish uchun vaqt topishi bilan birlashadi, har qanday bo'shliqni to'ldiradi va raqibning individualistik oʻyinini parchalab tashlaydi! Bunday qachon boʻldi? Bu faqat haqoratli ishlardan voz kechib, haqiqiy gʻalabaga erishishga boʻlgan ishonch bilan boʻladi. Naqd qilib aytaman — shu yerdan boshlang: qoʻllaringizni osma, boʻshliqni toping va koʻringki, qayerda Kanatning jonzotlari guruh sifatida harakat qilishadi! 💪

O'tkan mavsumdagi harbiy qismlar bilan o'yinlarni xotirlayman, lekin hozirgi vaqtda Kanatning taktikasi meni hayratga solmoqda. To'p egallash vaqtidagi o'tkazilgan vaqtni hisoblab, bo'shliqlarni qidirib topish va o'yinchilar o'rtasida aloqa darajasini ko'tarish — bularning hammasi boshqa jamoalarda ko'rinmaydigan narsa. Navbahor_bolasi o'zi keltirgan statistikalarni eslatdim: 78% to'p nazorati va 85% pas muvaffaqiyati Xitoyliklar bilan o'yinlardagi 55% to'p egallashdan juda farq qiladi. Lekin bu raqamlarning orqasida nimadir yotadi — Kanatning "harbiy qismlar" bilan o'yinlarida ularning taktikasi butunlay boshqacha bo'ladi. Qolaversa, Kanatning jamoasi yuqori maydonda oʻzlarini ushlab tura olmaydi degan gaplarga qarshi chiqaman: ular maydonning yuqori qismiga to'xtovsiz bosim o'tkazish bilan ajralib turishadi. O'yin vaqtida 12.5 soniya davomida o'rtacha uzatma yoʻllari soni 6.8 taga yetishi — bu Kanatning taktikasi faoliyatining asosiy koʻrsatkichlaridan biri. Ofsayd_Enjoyer a'zoning aytganidek, Xitoyliklarning individualistik oʻyini Kanatning oʻzaro uygʻunlikka asoslangan harakatlariga qarshi hech narsa boʻla olmadi. Ular oʻrtacha uzatma masofasi 18 metr boʻlgan boʻlsa-da, yuqori maydonda oʻtkazilgan paslarning 72% muvaffaqiyati — bu katta yutuq. Shuningdek, to'pni qaytarib olish koʻrsatkichi 71% boʻlishi boshqa jamoalarda koʻrish mumkin emas. Aziz_Ultras a'zoning aytganidek, hozirgi vaqtda jamoalar uchun asosiy narsa — bu birlik va yurak bilan oʻynashdir. Kanatning jamoasi buni aynan shunday qilib o'rnatadi: to'pni ushlab olish, bosimni oshirish va birgalikda harakat qilish. Bunda hech qanday individualistik oʻyin yoʻq, chunki "birlik" degani — bu maydondagi 11 nafarning bir biriga moslashuvidir. Sherzod_milliy a'zoning aytganidek, oʻtgan yili "Nasaf" bilan boʻlgan oʻyindagi oʻyinchilarimizning 90 daqiqalik boʻshliqlararo bosimi boshqa darajaga koʻtarilgan edi. 75% pas bergan boʻlsa-da, soʻnggi 15 daqiqada qanotlardan uchgan toʻrtta uzatma bilan ikki bor hisobni tenglashtirdik va bir daqiqada gʻalabani qoʻlga kiritdik. Bu Kanatning taktikasi faoliyatining samaradorligini koʻrsatadi. Surxon_fan a'zoning taklifiga qoʻshiladi: qoʻllaringizni osma, boʻshliqni toping va koʻringki, qayerda Kanatning jonzotlari guruh sifatida harakat qilishadi! Bunday taktikani boshqa jamoalarda koʻrish mumkin emas.