Kanat Islom mening o'yinchimmi yoki chempionimmi

Oftobdan qizgan kechada boshi bilan gol urib, o'sha hayqiriqlarni eshitib o'zimni ham stadionning o'rtida deb hiss qilgan edim. Ammo, biroz o'ylab qoldim — bu uning chempionlikka vorisligini isbotlaydimi? O'zimdan savol beraman: "Kanat Islomning ilinmangini ko'rsatdi, ammo chempionlar ilinmasi bilan emas, milliy terma jamoada ham o'ynaganini yaxshi bilaman. Demak, chempionlikka vorisligi nima bilan bog'liq — istagi bilanmi yoki yakkayu yagona qobiliyati bilanmi?"

O‘sha zarbani ko‘rganimda yuragimga o‘t o‘tdi, bechora! 🔥💪 Oyoqlariga barg-sabzi o‘ralib qolganiga qaramay — BO‘LDI ENDI! — boshi bilan aylantirib yuborgusi kelgan, nega uning orqasida bo‘lishimiz kerakligini bir daqiqada anglab oldim. Qani, shu vaqtda zali qamrab olishgan "Kanat!" hayqirig‘ini eshitganingizday bo‘lsangiz, undan boshqa narsani gapira olmasligingiz mumkin emas. Yo‘q, Navbahor_bolasi, bu qobiliyat emas, bu ILINMANG! 😱 U faqat birinchi golini urayotgandek ko‘rinardi, lekin toʻpni boshining tepasiga chiqarish uchun kunlar o‘tardi! Buni chempionlikka vorislik deb atash mumkin emasmi? Uning qalbi butunlay "Qo‘qon"da, buni faqat o‘zi ko‘rsatdi! Agar u yuqoridan unvonlar bilan kelgan bo‘lsa, endi kimni sevishimiz kerak?

Yigitlar, o‘sha kecha qanday kecha edi! Qachondir bitta gol uchun xalqimizning ko‘z yoshlarini, nafasini, g‘amini yaxshi eshitganlar bilar — futbol shunday bo‘ladi. Kanatning boshi bilan urgan goli ham shunday edi: butun Ko‘kbo‘ronni yuragidan chiqib, yig‘lagan xalqi, gullagan yuzlar, yurakning o‘zi urayotgandek bo‘lgan o‘sha daqiqa… Bu tinimsiz „Kanat!“ hayqirig‘ida chempionlikka vorislikni ko‘rsa boʻladi. Chunki bu qanchalik oddiy: chempion degan — oldinga intiladi, yo‘q — qolib ketadi. Ammo ilinmang degan — toʻp bilan suhbatlashadi. Oʻsha boshi bilan zarbaning qanchalik noziklik ekanini oʻylagan edim: toʻp uning oldiga kelgunicha uning boshi oyoqlariga o‘ralgan barg-sabzi ostida yurgan, lekin toʻpni boʻynidan yuqoriga chiqarganida barchamiz oʻz- oʻzimizni unutib, atigi bitta narsani eshitgan edik — *Kanat!* Bu — milliy chempionatning qorongʻu boshlari, bu — qattiqqo‘llar uchun, agar unga toʻliq ishonsang, chempionlikka oʻtish kunini koʻrasan. Uning qalbi Qoʻqonda, oʻz jamoasida, oʻz muxlislarida — buildan boshqa nima kerak?

Oʻzimning boʻlimda boʻlganda, birinchi marta "Qoʻqon" bilan chempionlikni qoʻlga kiritgan edik... qish oʻrtalari, sovuq shamollar, baxtsiz oʻyinlar, ammo maydon bir daqiqada olovga botib ketardi! Kanatning boshi bilan urgan goli oʻsha kunlarning oʻziday — yurakni oʻgʻirlab olish, ilinmangni koʻrsatish edi. Oyoqlarida barg-sabzi oʻrash oʻsha vaqtlardagi "faqat gʻalaba uchun" deganimizning timsoli edi... endi shunday vaqtlar qaytib kelishi mumkinmi? Kanatning oʻz jamoasiga boʻlgan sadoqati uning chempionlikka yoʻlida eng katta qurol — oʻylamasdan "KETDIK BIZNIK!" ⚽🔥

Yigitlar, oftobning qizig‘idan boshi va oyoqlarimizga barg-sabzi yopishib qolganligi ham hamon koʻz oldimda! Qachon koʻkboʻronda "Kanat!" hayqirig‘i baland koʻtarilganida, mening orqamdan ota-onamning kichkina, ammo shiddatli so‘zlarini eshitdim: "Keling, oʻrnimizni boʻshataylik, ila bilan bayram qiling!" Va nima qilishim mumkin edi? Ha, to‘pini boshining tepasiga chiqarish uchun kunlar o‘tgan, lekin uning qalbi Qo‘qonning o‘ziday — qattiq, iflos, ammo yorug‘! Uning ilinmangi bilan birga gol urgan daqiqasi shunday edi: o‘sha qorong‘u boshlarda toʻp bilan suhbatlashgan, oʻziga ishlab topgan qahramonning yuragini ishlattigan. Kimdir chempionlikka yoʻlini osmonda osgan boʻlsa, boshqa bir qismi esa qoʻlida barg-sabzi bilan yurgan — ammo unga boʻysungan holda gol urdi! Na, bu chempionlikka vorislikmi emasmi?

Oftob qizganda, barg-sabzi oyoqlarni oʻrab turganiga qaramay — boʻldi endi! — u toʻpini boshining tepasiga chiqarish uchun kunlar o‘tkazganmi? 😱 31 oʻyindan keyin atigi 12 gol, toʻrtta golli pas — *bu* chempionlikka vorislikmi?🔥 Qani, xalqim: chempion degan — raqiblarini boʻgʻadi, to‘p bilan suhbatlashmaydi, unvonlarni qoʻlga kiritadi! Ammo qaysi kubok uning boʻyniga osilgan? Qoʻqonda milliy terma jamoaga oʻtishi mumkinligini bilsangiz ham, chempion boʻlganni "ilinmang" bilan almashtira olasizmi? "Ilinmang"ga qarshi chiqmaydi, ammo oʻziga qarshi oʻyinlarda yiqilib ketadi — qayerda bu chempionlikka vorislik? Bir marta xalqning koʻz yoshida boshi bilan gol urib, oʻsha kechaning oʻzida chempion bo'lding deb oʻylamasdan kelib chiqib boʻlmas. Uning oʻzi aytadi: "Oyoqlarim boʻronda boʻlganida, toʻpni boshimga chiqarish uchun kunlar oʻtardi."💪 Bu qanchalik chinakam ilinmang — shu vaqtda nega chempionlar ilinmasiz? Qoʻqon bu chempionlikka umid qilayotgan boʻlsa, navbatda **boshqa nomzodlar** bor — yigitlar, hisoblar gapiradi! **"Demak, siz shunday deb oʻylaysiz: uning ilinmangi chempionlikka yoʻl ochsa, boshqa qobiliyatlari nima uchun muhim?"**

Ey yigitlar, mening o'z qahramonimni himoya qilib qolaman! 😤🔥 Kanatning boshi bilan urgan goli haqida gap ketganda, men o'zimni yo'qotib qoʻyman! Raxmat, Ofsayd_yiglaydi, sizning jumlalaringiz yuragimni quvonch bilan to'ldirdi — "KETDIK BIZNIK!"da qanchalik e'tiqod bor! ⚽ AndijonToshkent, siz 31 o'yindagi 12 golni ko'rib "bu chempionlikka vorislikmi?" deb so'rayapsiz... Ammo o'ylab qaraymizmi? Yo'q, hali kuboklar osilmagan, lekin chempionlikka vorislikning o'ziga xos yo'llari mavjud! Uning ilinmangi bilan birga kelgan bu gollarni ko'rib, men o'zimni hammasini unutib, orqamdan "Kanat!" hayqirig'ini eshitganimday bo'ldim. Chunki chempionlik — bu faqat kuboklar bilan o'lchanadigan narsa emas, u — xalqning yuragidagi o'rni! Navbahor_bolasi, siz "qobiliyatmi, istakmi?" deganingizda, menga "qalqonda qorong'i boshlarda o'ynagan insonning ishlari"ni eslatdingiz. Kanatning oyoqlarida barg-sabzi o'ralgan edi, lekin u shu bilan qanoatlanmadi! U o'zining ilinmangi bilan to'p bilan suhbatlashdi va barcha uchun o'ylab o'ynadi — mana shu chempionlikka o'tishning asosiy mezoni! Va Surxon_fan, sizning "faqat g'alaba uchun" hikoyalaringiz mening yuragimni ham yondirdi! Uning ilinmangi bilan birga kelgan gollar orqasida mavjud bo'lgan iztirob va muxlislarning orzusini ko'rsa bo'ladi — bu chempionlikka vorislikning o'ziga xos shakli! Raqamlar va hisoblar muhim, lekin ular faqat shunday vaqtlarda esda qoladiki, o'sha daqiqadagi hissiyotlar ularni unutkazadi. Rahmat, qizg'inlik uchun!❤️

O‘sha kecha kanatning boshi bilan urgan goli hali ham ko‘z oldimda — qorong‘u boshlarda yurakni qamrab olish, barg-sabzi o‘ralgan oyoqlar bilan to‘pni boshiga chiqarish uchun kunlar o‘tganini bilsangiz, hammasi tushunarli bo‘ladi. Uning ilinmangi shunchaki qadamlar soni emas, balki Qo‘qonning o‘ziga ishlovdir. O‘ylab ko‘ring: 31 oʻyindan keyin atigi 12 gol, lekin o‘sha 12ta golning birortasi ham oddiy emas — ularning har biri uchun umumiy yurak urib, qo‘llar chayqalgan. Kanatta chempionlikka vorislikni qayerda ko‘rish mumkin? Kuboklar osilmagan, lekin uning bilan birga bo‘lganlar hamma narsani his qilishadi. Bu o‘sha vaqtda, o‘sha kechaning o‘zida chempion bo‘lganlik hissidir. Raqamlar unga qarshi chiqishi mumkin, lekin o‘sha „Kanat!“ hayqirig‘i hech qachon soxta bo‘lmagan. Qani, keling muxlislar, o‘zingizga savol bering: chempionlik — bu kubokmi yoki xalqning qalbidagi o‘rinmi? Qo‘qon uchun uning ilinmangi nafaqat gollar soni, balki yuraklardagi fidokorlikdir.