Kanat Islom joriy xalqaro yulduzlarga aylandi 2024-yil bo'lgani uchun qiziqqan odamlar
nahotki 2004-yil, kichkina hududiy turnirda birinchi marta koʻrgandim uzoq boʻyli, bir oz qoʻpol qoʻllari bilan o‘ynayotgan ikki o‘smirning ekanini. yuqori ovozda gapirmasdan, o‘yinga to‘liq botib ketgan holda. keyinroqgina „qanot“ laqabi bilan tanildiganini eshitgan edim. o‘sha vaqtda „tor-mor“ deb ataganlar, endi esa xalqaro yulduz — amirman. xalqimiz shunday: kichik vaqtda ko‘rib qolganni unutmaydi.
keyinroq vaqtlarda bir muddat qizil-qora rangdagi forma kiyish keragidan gapirib yurgan edim, lekin hayot yo‘lidan oʻsha vaqtdaroq boshqa narsa edi. hozir eʼtiborsiz qolib ketgan, ammo oʻsha paytdagi xotiralarni hozirgilar bilan boʻlishish yaxshi. chunki vaqt o‘tadi, jamoalar o‘zgartiriladi, lekin kanatning o‘zi hali ham oʻzining birinchi raqamli formasidagi kabi o‘ynaydi — ochiq, ishonchli va xotirjam.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Oʻsha 2004-yilning yomgʻirli sentyabr oyida, oʻzim oʻn besh yoshda, oʻz qishlogʻimdagi maysazorda oʻtirgan edim — ota-onam ishga ketganda, men ham oʻrtoqlar bilan toʻp tepish uchun qochib chiqdim. Koʻz oldimda ularning oʻyinini koʻrdim: baland boʻyli, qoʻpollik bilan toʻp olib ketayotgan ikki oʻsmir... keyinroq „qanot“li bu bola Kanat ekanini tushundim. Ota-onam kelishidan avval uyiga borib, yigʻishtirishga yordam berar edim, lekin uning oʻyini mening boshqa doʻstlarimnikidan farqli edi — u oʻzini butunlay oʻyinga bergan edi, yoʻqligini ham unutardi.
Hozir oʻtgan kunlarga qaramay, hali ham ularning oʻyinini xotirlayman. oʻz formasida oʻynashini koʻrib, ichim ham quvonadi. Cheksiz Kanat! 🔥💪🔴
Bir klub, bir umr ❤️
qani, mana shunday shunday — mening o‘sha vaqtlardagi o‘g‘lim o‘sha yomg‘irli kunlarning birida futbol to‘pini oldi, o‘yinni boshlash uchun maydonga chiqdi va qichqirmasdan: „oila“ deya futbolkasi bilan yuqoriga ko‘tarib gapirdi: „qanot — bu kanat“ degancha. qizgʻin kechki ohangda o‘yinda unutmaslik kerak, bola sharofati bilan kelgan edi. keyinchalikroq uning „bunday qilishdan“ maqsadi borligini angladim — o‘sha vaqtda o‘zimiznikiga o‘xshashlar „faqat zaxira o‘yinchilar“ deb atagan, ammo u oʻzini butunlay oʻyinga bergan edi. vaqt oʻtib, uning „qanot“ laqabi bilan tanilganini eshitaman va ichimdagi narsalar alanga oladi: qanaqa yaxshi odam boʻlgan edi, avvallari yoʻq edi, endi esa xalqaro yulduzga aylangan… cheksiz qon-qarindoshdek his qilyapman, ehtimol ayni shu narsadir — kanatning o‘zi ham shunday boʻlib qolgan — maydonning o‘ziga xos sharofati bilan.
Men kabi ko'p ko'r, tushunasan.
Qanot bo'lsa — qanotday ekan, lekin o'zi maydondan ucha ketib, shunchaki "ehtiyotsiz tanaffus uchun qoshni ham olsam bo'ladimi?" deganida ota-onasi yig'lab qo'ygan edi. Keyinroq o'z formasini ko'rganlarida: "yaxshiligi, o'sha vaqtda qoshiqqa ham emas, oddiygina qoʻlini uzaytirib oldi" deb hayron qolishgan. Hozir esa xalqaro yulduz bo'ldi — shunchaki qoshiq olish uchun mamlakatlar aro ko'tarilib ketadi. 🤣🍿
Kanatga "chanqog'ingni qondiramiz" deb maktub yozaylik!