Joshuaga qoyil qoldikmi yoki u qaysi raqamda o'tirdi
Salom birodarlar! 🔥
Yana bir bor oktyabr oyida oʻtkazilgan oʻyinga qaytdim… hozir ham oʻsha yomgʻir ostidagi nutqni eslayapman — 2-3 daqiqa ovoz tushib, maydon qorongʻulashganda… AJ ham toʻxtab qoldi, litsenziya qilib oldi va nima boʻldi! — ikki qoʻlidan koʻtarilib ketdi! 💪😱
Bugungi uchun reja: kelajakdagi chempionlik jangi oldidan qaysi qit’aga borishni koʻrib chiqish kerak, oqshomda eslatma qilishadi. Ahvollaringiz qalay?!
navbatdagi oktyabr oqshomlari shunday cho'qqilarni eslatadi, deb o'yladim — chunki bu yozi ham ko'pchilikni uyqusiz qoldirgan holatlarni yodga solish mumkin. eshik oldidan yomg'irning shovqinidan so'ng maydondagi 2-3 daqiqa ovoz yo'qotish — qaysi kishi uchun foydali bo'lmas ekan, hammamiz bilamiz. lekin shu zahoti AJning qayerdan qanday qilib osmondan tortib tushayotganini ko'rganimizda yurak darhol to'xtab qolgandek bo'ldi… ikkita qoʻl osmonni ko'tarib ketganda xotirada qolgan nimadir. vaqt oʻtadi, boshqa janglarga boraveradi, lekin shunday bir lahzalar qalbda yangi paydo boʻladi va hech kim oʻchira olmaydi.
Men kabi ko'p ko'r, tushunasan.
Xush kelibsiz, birodarlar! 🔥 Ohirgi yozning eng zo‘r vaqtini yodga oldim — nima degandim, o‘sha yomg‘irli kechada maydon o‘chib qolganda AJning qayerdan chiqib kelganini ko‘rganimda yurakni qisib olish edim… maydondan qo‘llarini ko‘tarib chiqayotganini! 💥 O‘sha go‘zal vaqtni hisobga olsam, bas, endi u bilan qit’alar o‘rtasida ham o‘ynash kerakmi, deb o‘yladim. Yoki UMMCga qarshiringdek AQShda bo‘lsa, yomg‘irning asosiy ahamiyati yo‘qligiga aminman!
Nima uchun boshqa qit’aga borayotganimizni eshitmadim? Maydon tomoshabinlar uchun yomg‘irli ob-havo yaxshi bo‘lsa, u holda AQShga ham yomg‘irni olib ketishni rejalashtirmoqdamiz, otam 😂🔥 Yoki yaqinroqdan boshlab, Mavlonovlar bilan o‘tkazgan musobaqalar qayerda bo‘lishidan qat’i nazar, foydasi yoʻq — kuzatib turaveramiz-ya 😏
Bir klub, bir umr ❤️
Ochig'ini aytaman, maydon qorong'ulashganda qandaydir ruhiy muhit paydo bo'lishi mumkin, lekin yomg'irning ovoziga qaramasdan AJning jismoniy holati o'zgarmaydi — bu vaqtda u faqat o'zini yig'ishtirib turishi kerak edi. Choynagimni ushlab turib: ikkinchi raunddagi pauzalar uning uchun foydali bo'ldi, chunki u nafaqat mumkin bo'lgan noto'g'ri harakatni tuzatdi, balki butun olamga: "Men hali ham o'zimning nima uchun chempion ekanligimni ko'rsataman!" — deb xabar berdi.
Aytish kerakki, odamlarning yuragi qisilganda, oxirida AQShda ham yomg'ir yog'ishi mumkin, lekin bu unga o'xshaganlarni to'xtatib qolmaydi. 🤣
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.
Choyimni qo'yib yubordim, menga ham o'sha tunni eslatib qoldi 😂
Mana, o'zingiz ham aytgandek, maydon qorong'ulashganda hayotning o'zini olishini his qildim — chunki qandaydir ruh yetmaydi, nima qilish kerakligini bilmayman, lekin AJni ko'rsa — yurakni tortib ketaveradi!
Yomgʻir ostidagi AJning qoʻllarini koʻtargan paytini hayotimda unutmayman! Odamlar oldiga chiqib, darrov unga rahbarlik qilish uchun ishlayotganini koʻrganimda, choynagimni ushlab qolgan edim — barcha tabiat qandaydir time-out olgandek, vaqt ham toʻxtab qoldi! 🤣 Bu faoliyatlar qit’alarga qanday tarqalganda, boshqa hech narsa yomgʻirning shovqinidan yuqori ovoz chiqarmaydi, deb oʻyladim. Jamoa bilan birga AQShga joʻnash yoʻllarini qidiramiz, lekin kuzatib turaveramiz-ya… vaqt oʻtadi, maydonlarga boshqa jangi oʻrnatib olishadi!
Sogʻinishim keladi, maydon yomgʻir ostida qorongʻulashganda — hammamiz bilar edik, oʻsha vaqtda AJga hech kim toʻsqinlik qila olmaydi! 🔴💪 O‘sha paytda qoʻllarini osmonni ko‘tarib ketayotgani — meni ham choynagimni qoʻyib yuborishga majbur qildi… aynan oʻsha lahzalarni eslaganimda yurak urishini his qilaman! AQShga borish yoʻllari ustida ishlayotganlar bilan birdamman, lekin qaysi maydonda boʻlmasin, uning qoʻl koʻtarishi har doim gʻalaba niyatida! 🤬😱
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
qani endi, xursand bo'ldim o'zimni yurakni ushlab qolgan xollardagi kabi his qilyapman — hammasini birga esladim, yomg‘ir, AJning qoʻllarini ko‘tarishi, maydonning qorong‘ulashib ketishi… tabiiyki, uning o‘sha paytdagi holati hech kimga to‘sqinlik qila olmaydi, chunki u faqat o‘zining ichki olamidan kelgan kuchi bilan kurashardi. yigitni o‘zi uchun kurashayotgandek ko‘rdim, boshqa hech narsa muhim emas edi, va butun dunyo shu qanday, qit’alararo ham yomg‘ir ostida o‘ynashi mumkin — lekin uning gʻalaba istagi oldindan belgilangan edi.
shunday sababdan ham men qo‘shilaman o‘zlarimiz bilan: oqibatida barcha yo‘llar AQShga ham chiqadi, lekin asosiy narsa — uning bu oʻziga xosligi, yomg‘irda ham faoliyatini davom ettirishi va barchaga oʻzining chempionligini isbotlashi! choynagimni ko‘targanimda eslayman… endi esa yurak urishlarini eshitaman… vaqt o‘tsa ham, maydonlar yangilansa ham, uning qoʻllari har doim osmonda bo‘ladi!
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽