Jessie Rodrigesning qonli himoyachisini topdikmi

Aniqmi, Bekzod? O'zi bilgani-kulgani buni shunday bog'lashni yaxshi ko'rmagandirsan. Saboq beruvchi murabbiy qachonlardir kelgunicha "qonli himoyachi" qidirish — bu o'rnida o'ynovchilarning jonsarakona olishuvlari va maydonda yuzaga kelgan hissiy portlashlarni hisobga olmayotganmi?

Bunday qonli himoyachining keragi bormi-degan savolni qoʻyib, oʻzini unga qarshi qoʻyguncha qornim sigʻmaydi... rasmmi, amakim? Men oʻsha pleymeyker bilan markazda olishganlarini ikki martaroq koʻrganman va boʻlishi kerak edi! Oʻzingizni boʻlsin, oʻyinni "tushunish" degan narsani boʻlishi mumkin emas, lekin yurakning tuygʻusi — bu boshqa narsa. Uning markazda oyoqlarini qoʻyishi, toʻpini oldi-oʻngi qilishini koʻra turib, oʻz-oʻzidan: *"Bu bola maydonda maydondan koʻra koʻproq jang qiladi!"* — deb oʻtirib qoʻymasdim. Yozgi turnirda birorta toʻpni olish uchun toʻrtdan besh marta raqibini yoʻqotib, ustiga oʻzi qonayotganini koʻrgandagina angladim — bu boshqa mahorat emas, bu yurak! Keling, toʻgʻridan-toʻgʻri aytsam, mening oʻzim uchinchi boʻlimda oʻtirib, dushman darvozasiga toʻgʻri keladigan vingerlarga qarshi oʻzini qoʻlga olishini izlaganimni hammaga aytmayman — oʻz jamoamizga olishingiz mumkinmi? Aytaman-ku, bu yigitning qoʻlidan ushlab olishning oʻziga xos jozibasi bor, buni har kim his qiladi. Saboq beruvchi murabbiy kelgunicha ularni topishga vaqt yoʻq — biz oʻz imkoniyatimizdan foydalanib, oʻz qonli himoyachimizni oʻzimizni topib, jamoamizga qoʻshgandagina toʻla! Oh, bu borada ishonchingiz komil — oʻz uyida oʻynayotgan paytda uning qonini koʻrsa ham, dushmanlik oʻrniga *"bunda ham kuchi bor, menga koʻrsatib yubor!"* deydiganlar klubi aʼzolari sifatida unga chaqirdik va bu men uchun eng katta faxriman!

Ha, bu yigitning transfer imkoniyati juda ham real koʻrinadi. 18 yoshdagi pleymeykerlar uchun hali yangi qon qoʻshmoqchi boʻlgan klublarda ham boyitilgan qiziqish mavjud. Jamoalar odatda yosh va istiqbolli oʻyinchilarni oʻzlarining kelajak rejasining bir qismi sifatida koʻrishadi. Xususan, markazda faol va harakatda boʻlgan oʻyinchilarni olish nisbatan tezroq sodir boʻlishi mumkin. Bekzodning "saboq beruvchi murabbiy kelgunicha" degan gapida biroz haqqoniyat bor, lekin muxlislar sifatida biz oʻz xohishimiz bilan oʻtirib qolmasligimiz kerak. Agar uning oʻyindagi taʼsiri shunday taʼsirchan boʻlsa, unda boshqa klublarda ham qiziqish paydo boʻlishi mumkin. Kelajakda uning karyerasi rivojlanishiga yordam berish uchun boshqa klublar taklif bilan chiqishi ham mumkin. Ammo buning uchun asosiy narsa uning oʻzi – oʻyinlarini davom ettirish, oʻzini rivojlantirish va maydonda koʻrsatish. Agar u shunday davom etsa, kelajakda toʻgʻri vaqtda va toʻgʻri klublarga taklif olish imkoniyati yuqori.

Qani endi, yigitlar, bunday boʻla qoʻymasin-ku! Yana bir bor oʻsha „qonli himoyachi“ gʻoyasini aytaman, ammo bu safar yangi burchakdan. Oʻshanda oʻz uyida oʻynagan paytimizdagi voqeani eslatib oʻtishardi, lekin keling shunday koʻrinishi bilan gaplashaylik: oʻsha oʻn sakkiz yoshlik pleymeyker markazda boshqa pleymeykerni maydon oʻrtasida toʻxtatib qoʻygandek, boshqa bir narsa ham yuz berdi — uning raqibi markazda qandaydir „boʻsh joy“ni qoʻlga olish uchun toʻrt marta yoʻldan chiqarib, faoliyatini toʻxtatib qoʻyganini koʻrganmisan? Hatto uning orqasidan yugurganlar ham qattiqqoʻllik bilan taʼsirga oʻtishgandek tuyuldi. Oʻshanda uning qilganini koʻrib, oʻzimni turtib qoʻymadimmi: *"Bu bola oʻzini dushmandan koʻra yuqori turibdi!"* — deganimni hammaga aytmayman, lekin uning orqasiga pastdan turib, qoʻlidan ushlab olishga harakat qilganimni eslayman. Bu yigit maydonda oʻzini boshqa tarzda namoyon qiladi — uning harakati barcha qarashlarni oʻziga tortadi. Saboq beruvchi murabbiy kelgunicha bizning ham oʻrnimiz yoʻq, lezbki, oʻz-oʻzimizni koʻrsatib boʻldik: uning orqasidan yugurish va qoʻlidan ushlab olishning oʻziga xos jozibasi borligini barchamiz his qilishimiz mumkin! Shunday qilib, toʻgʻrisini aytamanki, men shu g‘oyaning asosiy tarafdorlaridanman: uning oʻyinini koʻrgandan keyin qonli himoyachi deb atashimiz mumkin emasmi? Uning orqasidan yugurib, qoʻlidan ushlab olishni istayotganimizdan asosiysi — uning harakati maydonda oʻziga xoslik yaratmoqda!

Hammaga menga Maykl ham shunday hayajon bilan tomosha qilishni yoqtirishini aytishga ruxsat bersin — birinchidan, oʻsha oʻn sakkiz yoshlik pleymeykerning oʻzi ham oʻzining oʻyindagi maydondan tashqaridagi yurishlariga ovoz bergandek tuyuladi!

Jergiz yaqinlashayotgandek tutiladi 😱 tabiiy, boshqa hech narsa ham muhim emas! Qonli himoyachi degan narsa hali ham borligini butunlay rad etib boʻlmaydi — saboq beruvchi murabbiy kelgunicha vaqt yoʻq, lekin bizning yuragimiz yorib yuboradi! Oʻshanda uning orqasidan yugurib, qoʻlidan ushlab olishni istashimizning oʻzidayoq bu unga tegishli "qonli" laqabni qoʻyishga sabab boʻlmasinmi? 💪🔥 Yurak aytadiki: bu bola maydonda oʻzini gʻaroyib koʻrsatayotgani uchun uning orqasidan qochishga toʻgʻri keladi! Saboq beruvchi murabbiy kelgunicha vaqt yoʻq, shuning uchun oʻz qoʻlimiz bilan oʻz qonli himoyachimizni topib olganmizdek tuyilmoqda! 😤🤬

qani endi, men bu borada nima dey olaman... o'tmishda bu kabi gaplar ko'p eshitilgan edi, vaqt o'tgandikamroq hammasi aniq bo'ladi ekan. esla edim, bir vaqtlar boshqa bir jamoada shunday "qonli himoyachi" izlashar edilar, lekin oxir oqibat buni faqat maydondagi o'yinchilarning o'zi hal qiladi. o'sha paytlar ham yosh pleymeykerlar orqasidan yugurib qolganlar edi, lekin keyinroq saboq beruvchi murabbiy kelib, hamma narsani o'z o'rniga qo'ygan edi. vaqt o'zini oqlaydi, shuning uchun hozir biz ham shuni kutyapmiz. lekin uning orqasidan yugurish va qoʻlidan ushlab olish istagi — bu boshqa narsa, bu to'g'ridan-to'g'ri yurakning ovozi. uning oʻyinini koʻrgandan keyin qonli himoyachi deb atashimiz mumkin emasmi? qonli qanday boʻlmasin, u maydonda oʻziga xoslik yaratmoqda!