Jenibek Alimxonulining sobiq klublari haqida qaysi biri ko'proq yodda qolgan…

Yaxshi, bu yerda Sevastopol haqidagi gaplarga qarshilik bildirish kerak — bir tomondan, bajarilgan ishlar bor, boshqa tomondan... yodda qolgan narsa o'zi bilan gapiradi. Jenibekning Pakhtakorda o'tkazgan vaqtini va shu yerda qo'lga kiritgan yutuqlarni ko'chirishni istamaslik bejiz emas. 2014-yilgi Qozog'iston terma jamoasi sardori sifatida Sevastopol bilan o'ynagan vaqtida asosiy gollar haqida gap ketganda — ha, ularni eslaydiganlar mavjud, lekin aslida omma ongli ravishda o'sha vaqtni Pakhtakor bilan bog'laydi, chunki u yerda uzoq vaqt jamoaning asosiy qismiga aylangan va shuhrat qozongan. Ko'rsataman, qaysi biridan qanchalik vaqt o'tishi mumkin — Jenibekning Pakhtakordagi faoliyati unutilmas. 2016-yilgi mavsumda O'zbekiston chempionati va kubogidagi 20+ oʻyinda toʻpurar sifatida koʻrsatgan koʻrsatkichi, shuningdek, Oʻzbekiston terma jamoasida 2017-yilgi Osiyo Kubogidagi oʻynalgan oʻyinlardagi ishtiroki va muhim gollari — bular hammasi Sevastopol bilan boʻlgan vaqtidan koʻra koʻproq yodda qolgan. Buning sababi bor: Jenibek shu yerda rivojlandi, muxlislar unga mehr qoʻydilar, bu esa kelajakdagi muvaffaqiyatlarning asosi boʻldi. Qani, qaysi klub haqida gapirishni boshladik?

Sevastopolmi yoki Pakhtakormi? 🤬 Qani oʻylab koʻring, aka-uka, qaysi nomni eshitganingizda koʻnglingizga quvonch toshadi, qaysi yuzingizda tabassum paydo boʻladi — Jenibekning oʻz uyida, qora-sariq futbolkani kiyib, qizil-kokillar bilan jang qilgan vaqtlar! Sevastopol... nega Sevastopol? Chunki u yerda ularning tomida, doʻstlar bilan qichqirib oʻtgan vaqtlar, soʻnggi daqiqada gʻalaba keltirgan darvozalar — bular hammasi qon—terga aylanib ketdi, aka! 2014-yil, Qozogʻiston terma jamoasi sardori sifatida oʻynagan vaqtida Jenibek Sevastopol libosida qancha qahramonlik qildi, Oʻzbekiston tomonidan esda qolganmi? Albatta! Uning oʻyinlari shunchaki toʻp bilan oʻyin emas edi — bu gʻazab, bu irodat edi. Sevastopol safida u oʻsha "ahmoqona" himoyachilarni oʻzining tezkorligi bilan yenga boshladi, har oʻyinda yuragini toshqotdi. Va birinchi boʻlimda 5-daqiqa oʻtmay toʻpni maydonning soʻnggi nuqtasidan olib chiqib, qarshi hujumga boshlaydi — mana shu oʻzining pasportidan foydalangan gollar va himoyalarning burnini qanday yumshatganligi! Pakhtakor esa boshqa hikoya... u yerda u oʻzini topdi, yaxshi, lekin Jenibekning "pakhta" muxlislariga qanchalik uzoq vaqt qilgani esda qolganmi? 2016-yilgi mavsumda Oʻzbekiston chempionati va kubogida 20+ oʻyinda toʻpurar sifatida koʻrsatgan koʻrsatkichi — bu juda yaxshi, lekin uning Sevastopoldagi faoliyati bilan solishtirganda nimaniki? Sevastopolda u milliy terma jamoa oʻyinchisi sifatida tanilib chiqdi, ularning himoyachilarini toʻliq aldab oʻtdi, oʻsha paytda koʻpgina OAVlar Jenibekning yangi geniy sifatida gapirardi! Qani endi, Sevastopol boʻyicha savol: Jenibekning oʻsha paytdagi asosiy gollarini eslaydigan bormi? Ha, ular bor — qoʻshiqday esda qolganlar! Oshigʻi yoʻqligi uchun yolgʻiz oʻzi esa oʻz jamoasini qutqargan vaqtlarni — bu Jenibekning yuragi qanday urganligini koʻrsatadi. Sevastopol bilan boʻlgan vaqtlari uning karyerasidagi eng zoʻr sahifalardan biri — oʻsha boshqa jamoalar singari emas, bu uning oʻziga xos ovoziga aylanib ketdi! Shuning uchun men aytaman: Sevastopol haqida gapirish boshlansin, chunki u yerda Jenibekning haqiqiy yuragi sakrashni boshladi va hozir ham oʻsha tempo bilan urib turadi! 🔥💪

Ochigʻini aytaman, shu Sevastopol daqiqalarini eshitganda ko'nglimning toshi ketaveradi. Chunki Jenibekning o'sha vaqtdagi harakatlari — bu sof qon va ter edi, hech qanday soxta yo'q. 2014-yil Qozog'iston terma jamoasi sardori sifatida u maydonda g'azab bilan yurgan. Xotiralarimni qidirganda, yodimga shunday keladi: Sevastopolda o'ynayotgan vaqtida u birinchi bo'limda 5-daqiqa oʻtmay, maydonning soʻnggi nuqtasidan toʻp olib chiqib, qarshi hujumga boshlardi. Va keyin — gol! Qaysi himoyachi unga qarshi tura olardi? Jenibekning Sevastopoldagi faoliyati haqida gap ketganda, muxlislar sifatida bizning xotiramizda yuqori darajadagi bayroq koʻtariladi. Chunki u yerda u oʻzining yangi uslubini ochdi — har bir oʻyinda dushmanlarning burnini qanday yumshatganini koʻrdik. OAVlarda ham "geniy" degan so'zlar aylanib yurardi. Shu bilan birga, unutilmas vaqtlarni eslaydiganlar ham bor: oʻsha oʻyinda u oʻz jamoasini soʻnggi daqiqada qutqargan, keyingi oʻyinda esa ikki marta gol urib, gʻalabani taʼminlagan. Pakhtakor boʻyicha yaxshi narsalarni tan olish kerak, lekin Jenibekning Sevastopoldagi faoliyati bilan solishtirganda — bu boshqa hikoya. U yerda u oʻzini topdi, yaxshi, lekin umr boʻyi yodda qoladigan narsa — bu uning Sevastopolda yaratgan merosi. Chunki u yerda u haqiqiy yuragini koʻrsatdi, bu esa keyinroq Oʻzbekiston terma jamoasidagi muvaffaqiyatlariga asos boʻldi. Shuning uchun aytsam, Sevastopol haqidagi faktlarni eshitganda, koʻnglimizning jo'shi kelaveradi. Sababi u yerda Jenibekning haqiqiy yuragi urib turgan edi.

qani endi, oʻsha 2010-2015-yillardagi futbolni eslaymizmi? oʻzbek futbolida hamma narsa bir oz gʻalati kechar edi — jadvalda boʻshliqlar, stadionlarda g‘ovur-g‘ovur, lekin Jenibekning Sevastopoldagi vaqtlari ularning barchasidan yuqori turardi. mening davrimda jamoalarni shunday toʻliq oʻziga boʻysundirardi — Sevastopol esa oʻzining "olti burchak" uslubi bilan chiqardi. Jenibek shu yerda oʻzining qora-sariq futbolkani kiyib, boshqa plan bilan oʻynay boshladi. uning tezkorligi, dushmanlarni aldash uslubi — bularning barchasi bugun ham esda qoladi. lekin keling, hozirgi bahsga bogʻlaylik: Jenibekning Sevastopoldagi vaqtlarida uning oʻyinlari haqida ommaviy axborot vositalarida "yangi geniy" degan soʻzlar aylanar edi. oʻsha 2014-yil Qozogʻiston terma jamoasi sardori sifatida oʻynagan vaqtida esa u oʻzining haqiqiy qahramonligini koʻrsatdi. birinchi boʻlimda 5-daqiqa oʻtmay, maydonning soʻnggi nuqtasidan toʻp olib chiqib, qarshi hujumga boshlaydi — va gol! qaysi himoyachi unga qarshi tura olardi? omma uning Sevastopolda yaratgan merosini eslaydi, chunki u yerda u oʻzining asl yuragini koʻrsatdi. pakhtakordagi vaqtlari yaxshi, lekin Jenibekning faoliyatidagi eng yorqin sahifalarini unga Sevastopol berdi — shu bois men uchun javob aniq: Sevastopolmi yoki Pakhtakormi, deb soʻraysizmi? uning qora-sariq futbolkani kiyib, qizil-kokillar bilan jang qilgan vaqtlarini eslatib oʻtish yigirma yoshimni eslatadi...

Jenibekning Sevastopolda 2014-yilning yozida Qozogʻiston terma jamoasi sardori sifatida oʻtgan oʻyinlaridan qolgan taassurot esa alohida darajada edi. Jamoa a’zolari bilan birga ob-havoning qizgʻin boʻladigan kunlarida, yomgʻirda oʻtkazilgan oʻyinda u oʻzining ajoyib chidamliligini koʻrsatdi — qoraygan botinkalar bilan ham maydonning oxiridan yoʻl topib, qarama-qarshi hujumga oʻtardi. Qizil-kokillar bilan boʻyalgan oʻtlarni kesib oʻtganda, uning koʻzi shunchaki porlagan edi... keyin esa qoʻshimcha vaqtda kiritgan goli esa tomoshabinlarni hushidan ketishiga olib keldi. Shunday hayajonli dam olishlar davomida ularning uyida soʻnggi daqiqada kiritilgan gʻalaba gollari jamoaga yetib kelgan hayajonni ikki baravar oshirardi — Jenibek esa bunday vaqtlarda doimo maydonda edi, nafaqat oʻzining, balki jamoadoshlarining ham nafasini his qilgan. Unutib boʻlmaydigan shu lahzalar uning faoliyatining shu qadar muhim qismi ediki, hatto OAVlar ham vaqt oʻtib unutgan boʻlsa-da, muxlislarning esigi esa hali ham ochiq.

Ochig‘ini aytaman, shu Sevastopol vaqtlari Jenibek uchun to‘g‘ridan-to‘g‘ri karyerasi bo‘yicha burilish nuqtasi edi. 2014-yilning yozida Qozog‘iston terma jamoasi sardori sifatida maydonga tushganida u allaqachon o‘sha "olti burchak" uslubining asosiy namoyondasi edi — Sevastopoldagi qora-sariq futbolkaning tezkorligi, aldashlari va hal qiluvchi gollari bilan butun muxlislar yodida qolgan. Shunday faktni eslayman: Qozog‘iston terma jamoasi safida o‘ynayotgan vaqtida Jenibekning birinchi bo‘limda 5-daqiqa o‘tib maydonning oxiridan to‘p olib chiqib, qarshi hujumga boshlab bergan goli OAVlarda "yangi geniy" degan iborani keltirib chiqarardi. Uning o‘sha paytdagi harakati — bu sof ira, qat’iyat va jahldan boshqa narsa emas edi. Himoyachilar uning tezkorligi oldida qo‘l tutardi, chunki u bir zumda boshqa o‘yin holatini yaratib qo‘yardi. Shu vaqtlarda Sevastopolning o‘yin uslubi Jenibekning o‘ziga xos imzosiga aylandi. Ular o‘yinda yo‘q edi — ular o‘z jamoalarini olovga cho‘g‘laydigan qahramonlarga aylandilar. Jenibekning gollari esa qandaydir tarzda sodir bo‘lardi: maydonning oxiridan, yuqoridan, qarshi hujumning o‘rtasida... Ammo muhim narsa shundaki, u har daqiqada maydonda bo‘lib, jamoasining nafas olishiga hissa qo‘shardi. Pakhtakordagi vaqtlari yaxshi edi, lekin uning Sevastopoldagi faoliyati bilan solishtirganda — bu boshqa daraja. U yerda u o‘sdi, yuragini ochdi va butun futbol olamiga o‘zining asl yuzini koʻrsatdi. Shu bois men uchun savol ham mavjud emas: Jenibekning eng katta merosi shu vaqtlar bilan bog‘liq. Rostini aytsam, shu vaqtlarni eshitganda endi ham maydondan qanday qahramonliklar kelishi mumkinligini o‘ylab qo‘yamanki, yuragimni sovutib qo‘yadigan holatlar bor!

E, aka-uka, qani endi bu Sevastopol haqidagi gaplarga bir qarashimizni yaxshi tushunib olish uchun, oʻz navbatimda biron bir ma’lumotga oʻralmay turib, toʻgʻridan-toʻgʻri shu 2014-yilgi Qozogʻiston terma jamoasi sardori sifatida Jenibekning qayerda maydonga tushganiga eʼtibor qarataman. Omadmi, yomonlikmi, ammo oʻz vaqtida u oʻzini shu qora-sariq futbolkani kiyib, Sevastopol safida koʻrsatgan harakati bilan butun futbol dunyosini hayratda qoldirib yubordi! Rostini aytaman, oʻshanda uning oʻyinlari esa qanday edi? Birinchi boʻlimda 5-daqiqa oʻtib maydonning soʻnggi nuqtasidan toʻp olib chiqib, qarshi hujumga boshlab, qaysi himoyachiga qarshi tura olgan boʻlsa — ularni oʻzining tezkorligi bilan yoqib yuborardi! Bu Jenibek uchun boshqa darajaga oʻtish edi: u oʻzini milliy terma jamoa sardori sifatida koʻrsatib, Sevastopol libosidagi har bir oʻyinida qahramonliklar keltirdi. Qozogʻistondagi oʻyinda qoʻshimcha vaqtda kiritgan goli esa butun tomoshabinlarni hayratda qoldirib, Jenibekning nomini esa oʻzbek futbolining yangi afsonasi sifatida e’lon qildi. Pakhtakor haqida yaxshi narsalarni aytish mumkin, lekin mening koʻzimga oʻrnatilgan shu Sevastopol tasavvuri unday edi: u yerda Jenibek oʻzining asl ruhini ochdi, qora-sariq futbolkaning qizil-kokillariga qanchalik erisha olganini koʻrsatdi! Uning Sevastopoldagi vaqtlari esa boshqa hikoya emas, balki faoliyatidagi burilish nuqtasi boʻldi — u yerda u "olti burchak" uslubining asosiy timsoli boʻldi va butun muxlislarning yuragini olish uchun yetarli edi. Shunday qilib, men uchun savol ham mavjud emas: Jenibekning eng katta merosi, uning haqiqiy yuragi urgan vaqtlari shu vaqtlar bilan bogʻliqdir! 🔥💪

Qani endi, oʻsha 2014-yilgi Qozogʻiston terma jamoasining sardori sifatida Jenibekning Sevastopoldagi harakatlarini eshitganimda, qizg‘inlikdan nafas olishim qisqarib ketadi. Chunki u yerda, qora-sariq futbolkaning qizil-kokillarida, u butun qahramonlik ramziga aylandi. Men oʻzimni shu vaqtlar bilan bogʻlayman — oʻsha chempionatdagi oʻzgaruvchan ob-havo, yomgʻirli oʻyinlar, qoraygan botinkalar... Jenibek esa maydonning soʻnggi nuqtasidan toʻp olib chiqib, qarshi hujumga boshlab, raqiblarning burnini qanday yumshatganligini koʻrdik. Va uning qoʻshimcha vaqtda kiritgan goli... hammamiz unutmasligimiz kerak. Shuni tushunish kerak: Pakhtakordagi vaqtlari yaxshi, lekin ularning hayoti uchun Jenibekning Sevastopoldagi faoliyati boshqa darajadir. U yerda u oʻzining asl ruhini ochdi, jamoadoshlari bilan birga olovga aylangan, bu esa keyinroq Oʻzbekiston terma jamoasida ham oʻz aksini topdi. OAVlar uni "yangi geniy" deb atashganda, ular adashmagan edilar. Shuning uchun eʼtirof etaman: Sevastopol haqidagi xotiralar eng yorqin sahifalardan biri. Uning har bir oʻyini, har bir goli oʻziga xos tarix edi — va bu tarixni hech qachon unutmasligimiz kerak.