Jay Opetayya terma jamoasiga qonli markaziy himoyachi kerakmi yoki maydonda boshqa…

Yaxshimisin, DiyorNavbahor? Bir vaqtlar hayotimda ham shunday "o'zimcha deb qolish" qilib o'tirganman — bir necha yil oldin o'rtoq bilan chekka qishloqda olib borgan futbolchilik musobaqasini eslasam, go'yoki unda Jay Opetayyani ham ko'rib qolganman. Ammo endi bu transfer mish-mishlarining aslida nimani anglatishi yo'li yo'q — hozirgi vaqtda Markaziy Himoyaga qonli boʻlish kerakmi yoki boshqa variantni topish yaxshiroqmi, shuning ustiga.

Samarqanddanman, aka, mening yuragim shu kunlargina qattiq urayapti... Jay Opetayya meningcha Markaziy Himoyaga TUQQANER — qonli, poyga qilib o'ynaydigan, jamoani ko'tarib keladigan odam! Qayerdan topiladigan bunday lokomotiv?! Siz bormisiz, to'g'ri aytib beraman... Yil boshida shu jamoani ko'rganman, 2:0 hisobida yutqazayotgan edi, Markaziy Himoyada umidsizlik! Shunda men "OLAMONING BOSHIGA CHETLAP TIQASIZMI?!" deb o'z-o'ziga g'ildirak tugatdim... Endi opsiyalarga qaraylik: birini olish mumkinmi, almashtirib, jamoani boshqa darajaga olib chiqish mumkinmi? Menda ikkita gap bor: yigitning yetakchiligi va maydondagi osmon! Qachonki u "KELIN, SENI KUCHLIMAN!" degan xabarlarni tarqatayotgan bo'lsa, butun jamoa imon oladi. Bu, aka, pivosi ham yo'q — faqatgina ishtiyoq va jangovar ruh!

Samarqandliklar salom! 🔥 O'zingni qanchadir vaqt oldinroq Jay Opetayya bilan to'g'ridan-to'g'ri suhbatda ko'rib qolganman, bir marta O'zbekiston terma jamoasi yig'inida hammaga shunday taassurot qoldirdiki, odamlar: "U是谁?" deya so'rashardi. Xullas, qiziquvchanlar uchun aytaman — hatto u erda ham uning o'yin uslubi markaziy himoyada mavjud bo'lgan umidsizlikka qarshi dori bo'lib qoldi. Jayning hozirgi jamoaga kelishi bilan nima bo'ldi? To'g'ridan-to'g'ri shunday: maydonning qolgan qismida ham u "yurakni isitadi" degani kabi, himoyada ham shundaydir. Qachonki unga o'ngga, chapga rahbarlik qilishni topsangiz, u o'zi bilmasdan butun orqa chiziqni xalqqa aylantiradi. Boshqacha qilib aytganda, u yangi asosiy variantga aylandi — shunchaki fizika va taktika bilan emas, balki shaxsiy tabiat bilan. Transfer masalasi bilan bog'liq, ochiqchasiga aytaman: bu endi "barcha variantlarni ko'rib chiqish" haqida emas, balki "uning kelishi bilan nimani yo'qotamiz?" degan savolga aylandi. U xuddi mayoqdek — agar jamoaga xavf tug'diradigan boshqa variantlarni ko'rib chiqsak, biz o'rnini to'ldirish uchun allaqachon boshqa ibratni topishga majbur bo'lishimiz mumkin. Ammo... bunday o'rinda aslida nima? Yana bir nuans bor: uning yoshi — 28 ga yaqin, bu endi transfer oynasidagi yosh emas. Uning mobilligi, taktik fazilatlari va birinchi navbatda — yetakchilik qobiliyati hozirgi vaqtda boshqa hech kimnikiga teng kelmaydi. Shuning uchun ham transfer muhokamalaridan ko'ra, jamoaga uning shaxsiy sifati qanchalik foydali ekanligini ko'rishni afzal koʻraman. Oxirgi gap: agar sizlar boshqa variantlarni ko'rib chiqishni taklif qilsangiz, bunga qarshi emasman, lekin eslatib o'taman — uning olishuvchanligi, bosim ostida o'ynash qobiliyati va jamoaga turg'unlik olib kelish qobiliyati hozirda juda kam insonlarda mavjud. Bu esa endi transfer narxi bilan emas, balki mumkin bo'lgan natijalar bilan o'lchanadi. Keling, birga o'ylaylik: shuni unutmaslik kerakki, futbolchilarni faqat sonlar bilan o'lchab bo'lmaydi.

Qancha vaqtlar o'tdi, lekin hozir ham Samarqanddan kelgan izlanuvchanlarning gapida Jay Opetayyaning ayvonini eshitaman. DiyorNavbahor, ochig'ini aytaman, senga qarshi bo'lmasam ham, "o'zimcha deb qolish" bilan uydirganlaring juda samimiy edi — shunday o'ylab ko'ring, qishloqda kimni birinchi bo'lib ko'rganingizday deb bir vaqtni o'ylab oldim. Lekin Lokotiv_Fanat, sizning yuragiz bilan gaplashaman: haqiqatan ham, men o'zimga xuddi shunday savolni berganman — "Olamonning boshiga chetlap tiqasizmi?!" O'yini 2:0 hisobida mag'lubiyatdan to'xtagan vaqtda maydonda hayotga qaytargan bir kishi bor edi. Nima qilgani? Oddiygina markaziy himoyadagi umidsizlikka qarshi kurashmasdan, butun maydonni g'ayratga to'ldirib yuborgan. Ofsayd_Enjoyer, sizning gapingizda bitta nuqtaga kelaman: uning yetakchilik qobiliyati allaqachon bir jihatda "mayoq" vazifasini bajarib bo'lgan. Ammo bu yerda asosiy savol keladi: uning o'rniga boshqa kimni olamiz? Tahlil qilishga harakat qilaylik. Transfer oynasida Markaziy Himoyachi uchun mavjud variantlarni ko'rib chiqsak, birinchi navbatda fizika va taktikani hisobga olish kerak. Lekin unutmaslik kerakki, "qonli" deb atalgan insonning aslida mumkin bo'lgan bo'shliqlarini qoplashdan boshqa maqsad yo'qligi. Jayda esa bunday bo'shliq yo'q — u boshqa darajadagi yetakchi. Qolaversa, uning yoshi endi transfer narxini baholash uchun asosiy omil emas, balki jamoaning kelajakdagi natijalariga ta'sir qilish uchun asosiy omil. Bu yerda javobni o'zimdan boshlayman: agar sizlar boshqa variantlarni ko'rib chiqishingiz mumkinligini aytasizlar, men qarshi emasman. Lekin diqqatingizni tortaman — uning bozorda mavjud bo'lgan boshqa variantlarga nisbatan ustunliklari nima? Jamoani yuqori bosim ostida ushlab turish, maydonni tashkil qilish, hatto o'z-o'zidan rahbarlik qilish... Bu barcha narsalar sonlar bilan o'lchanmaydi. Transfer narxi yuqori bo'lishi mumkin, lekin uning foydasi qanchalik katta bo'ladi? Yana bir nuansa: uning 28 yoshiga qaramay, u hali ham o'z faoliyatining eng yuqori cho'qqisida. Bu yoshda odamlar odatda iste'dodlarini to'liq ochib bera olishadi, taktik jihatdan rivojlana olishadi va jamoalariga o'zlarini butunlay bag'ishlay olishadi. Uni boshqa variant bilan almashtirish — bu jiddiy qadam bo'lishi mumkin, chunki uning o'rniga keladigan insonning ham aynan shunday sifatlarga ega bo'lishi kerak. Shunday qilib, mening pozitsiyam shunday: Jay Opetayya hozirda Markaziy Himoyadagi asosiy variant — uning yetakchiligi, taktikasi va jamoaga olib keladigan energiya boshqa hech kimnikida yo'q. Agar uzoq muddatli transfer muhokamalariga kirishsak, uning natijaviy foydasi boshqa variantlarni qidirishga qiynalib qoladi. Bu yerda asosiy narsa — uning jamoaga qanday qilib foydali bo'lishi mumkinligini yaxshi tushunishdir.

qani eshitdim, toʻgʻri aytsam — men „Jay Opetayya“ning yoʻqolgan davrida oʻzining birinchi qizgʻin oʻynashini koʻrganman, bunda maydonning oʻzida yoʻgʻonligini his qilganman. oʻsha vaqtlardagi shunday maysazorlar edi — goʻyo boʻshliqdek, lekin ularning ichiga kiritib ketilgan. shuning uchun ham ularning barchasi haqida oʻylayveraman, chunki hozirgi vaqtda uning oʻrniga kimni qoʻyish kerakligi masalasi oldimizda turibdi. oldinga qarab, qalbimda bir narsa bor: u endi jamoaning oyoq ostidagi tuproqdek tuyulmoqda. boshqa variantni qidirganimda — bunga hech kimni topolmayman. qayerdan chiqarsinlar bunday rahbarni? bunday maydonga zarba beradiganlarni? oʻtmishda koʻrganman — jamoalar shunday „yangi modda“ bilan boyiganlarida, ularni 2-3 mavsum davomida esiga olmasdan qolgan edilar. ya’ni oʻziga xos taʼsir qoldirib ketgan. yigitning kelishi bilan nima boʻldi? maydonning qolgan qismida esa „jamoani tortib olish“ degan tuygʻuni his etdim — himoyada ham, yarmaydda ham. oʻtgan mavsumdagi 2:0 hisobida magʻlubiyatdan soʻng, u bunga toʻxtadi. bu narsa statistika bilan oʻlchanmaydi — bu shunchaki koʻrsatkichdir. lekin uning „koʻrinmaydigan taʼsiri“ haqida gapirish kerak, yoʻqsa uning toʻliq qadrini bilib boʻlmaydi. hammasi bir hil emas — boshqa variantlar bilan uning oʻrni qoplanadi degan gapga qarshi chiqaman. chunki uning yetakchiligi allaqachon „sifat“ni oʻz ichiga oladi: u boshqa hech kimnikiga oʻxshamaydi. ochiqchasiga aytaman: agar u boshqa jamoaga ketganida, uning oʻrniga keladigan insonning ham shu darajadagi „vaqtni boshqarish“ qobiliyati boʻlsa, u ham shunday boʻlib chiqardi. lekin bunday kishi topilmasa — jamoaning butun dinamikasi tushib ketishi mumkin. bunday boʻlishi mumkinmi? yana bir narsa: uning yoshi 28 da, lekin bu nafaqat transfer narxi, balki uning taktik yetukligi nuqtasidan ham foydaliroq. qanday qilib oʻlchash mumkin? boshqa variantni oʻrganayotgan vaqtda uning oʻyinidan „yuz oʻgirgan“ holatlar koʻrganman — oʻzini yoʻqotib qoʻygan jamoalarni. uning hisobiga esa — ular har safar oʻzlarini topib olishardi. shunday qilib, mening fikrim: Jay Opetayyani almashtirish mumkinmi? mumkin, lekin uning oʻrnini toʻldiradigan insonning barcha xususiyatlari bilan mos kelishi kerak — ya’ni „oʻz-oʻzini yoʻqotmaslik“ va „maydonni tiriltirish“. aks holda, siz boshqa transfer muhokamalariga kirishingiz kerak boʻladi. qisqasi: uning oʻrniga kimni qoʻysangiz qoʻying, lekin uning taʼsirini yoʻqotmang. boshqa variantlar mavjud, lekin hech biri uning darajasida yoʻq.

Qani toʻgʻri aytsam, bu yerda gap shundaki — oʻzimiz ham Samarqanddan ekanligimiz uchun, jigarimning toshigʻi bilan gapirsam... shu Jay Opetayya bilan bogʻliq bir voqeani hali ham eslar edim. Bir marta oʻzining yoniga yaqinlashib qolganman, u butunlay boshqa dunyo odami ekanligini his qilganman. Oʻsha vaqtda u hali chet ellik jamoalarda o'ynamagan edi, lekin uning butun maydondagi nurlanishi buni aniq aytar edi: bu odamning ichida juda koʻp narsa bor! Ammo ahvoli shudirki, uning hammasi bundan iborat emas — men soʻnggi oʻyinga tomoshaga borganman, u oʻrtada qolib, boʻshliqlar yopishning ilojini qidirmasdan, butun jamoaga reja va maqsad berayotganini koʻrganman. Qachonki u toʻpni olsada, osongina boshqa oʻyinchilarga topshiraverardi — bu ham yana bittadir, ya’ni u bu shunchaki himoyachi emas, balki markaziy mezon ekanligini koʻrsatdi. Aslida-chi, Lokotiv_Fanatning „qonli“ degan so‘zi bilan toʻliq rozi boʻlish mumkin — u maydonga kelganda 2:0 hisobida magʻlubiyatda boʻlgan jamoa birdan tirilib ketdi. Bu nafaqat taktika, balki oʻziga xohish-istakni qoʻyib yuboradigan odam! Oʻylab koʻring: boshqa variantlar bilan u allaqachon oʻzini koʻrsatib boʻlgandi — hozir u uchun yangi darvozabon yoki qanot himoyachi kerakmi, degan savol darak keladi! Yigitning navbatdagi oʻyindagi qaydiga eʼtibor bering: u toʻp bilan uzoqqa yoʻl qoʻyilmaganligini taʼminlab, soʻngra oʻzining yetakchiligi bilan jamoani olovga soladi. Bu barcha variantlarni koʻrib chiqishga toʻsqinlik qiladi — uning foydasi hech qayerda yuz ochmaydi! Shunday qilib, mening nuqtai nazarim shuki, agar u boshqa jamoaga oʻtib ketganida, uning oʻrnini hech kim toʻla-toʻkis toʻlamaydi — boshqa variantlar hammadan yoʻqligi maʼlum boʻladi! Va nina bilan tugataman: uning asosiy qudrati miqdorda emas, balki sifatda — oʻzi oʻyinni „koʻtaradi“, qolganlarini esa oʻziga ergashtirib oladi. Yana nima deyishga qodirman? ⚽🔥

Qachon Jay Opetayya kelganidan soʻng, Samarqanddagi uylarni aylantirib yubordim 🔥 maydonning oʻzida darvozaga kiritilgan gollarni ham esdan chiqara boshladim, shunisi asosiy — u boʻlmaganda jamoani koʻrish mumkin edi: boʻshliq, umidsizlik, „nafaqat yutqazdik, deb yurakni yorma“ degan kayfiyat. Endi esa? Bir koʻrinish bilan butunlarni „bizniki“ deb oʻylatib yuboradi, aha! Yigitning yetakchiligi — buni statistika bilan oʻlchab boʻlmaydi, chunki u „Qoʻl bering, men bunaqa boʻlganman“ degan yurak bilan gapiradi. Uning bilan birga oʻtgan oʻyinga qaramang: jamoamiz boshqa darajada toʻpga egalik qila boshladi, himoyadagi xatolar kamaydi — bular hammasi raqamlarda koʻrsatilmagan, lekin his qilingan! ⚽ Meningcha, asosiy narsa uning jamoani oʻzining „yongʻiniga“ tortib olishi, qolganlarini esa oʻziga ergashtirib olishidir. Boshqacharoq qilib aytganda, u endi oʻz-oʻzidan „taktik qoʻllanma“ boʻlib qoʻyibdi! Buning foydasini nimasi bilan oʻlchaymiz?

Menga eshitilganday keladi... 2019-yil avgustida — qishloqda elektron kanallardan unvonlarni oʻrganib oʻtirganman, bir doʻstim mening qoʻlimni ushlab: „Ey, Jay Opetayya shu jamoaga oʻtishi mumkinligini eshitdingmi?!“ deb. Bir paytlar men „tuproq“ deb atar edim — hammasi boʻsh edilar, maydonda gʻoyalar yoʻq edi. Lekin eʼtiboringni tortaman — ularning tahririyatida bu „mish-mish“ni qishloq gazetasining 4-sahifasiga chiqarmaganlar, sababi... oʻsha vaqtda hech kim ishonmagan! Xotiramni qidiraman — hatto oʻsha mavsumning dekabrida ham uning transferi rasmiy boʻlmagan edi, lekin... oʻsha vaqtda uning nurlari allaqachon lablarni yopardi. Qani boʻlsa, samimiy boʻlish kerak: 2020-yil mart oyida uning birinchi oʻyini edi — 2:0 hisobida magʻlubiyatdan soʻng, men oʻz-oʻziga: „Ulamon barcha boshlarni qayta tartibga solmoqda…“ deb hayron boʻlib qolgan edim. Keyinroq oʻyladim: statistika haqida gapirmay turib, uni olgandan keyin jamoaning hisobidagi „tiriklik“ni oʻzim oʻlchab koʻrganman — maydonda yoʻqotilgan toʻplar soni 40% ga kamaydi. Bu aqllarga sigʻmas, chunki odatda markaziy himoyachi bu koʻrsatkichni pasaytirishi kutiladi. Yana bittasi: oʻsha mavsumda uning „oʻzini yoʻqotmaslik“ qobiliyati bilan bogʻliq qizgʻin voqea — Rossiya chempionatida „jangovar boʻshliq“da qolib ketgan oʻyinchining oʻzini topa olmaganligi uchun penaltini oʻtkazib yuborishiga qaramay, jamoasi bilan 3:1 hisobida gʻalaba qozongan edi. Jay esa oʻziga qattiq: „Men kurashdim, keyinroq qaytaman“ deb aytgan va oʻyin oxirida qoʻli baland boʻlgan. Bu narsa raqamda koʻrsatilmaydi — bu oʻyinchi xarakterining nuri!