Jay Opetayya orzu qilingan qahramonni yangi avlodlarga qanday etkazadi
o'shanda men kichkina edim, ota-onam bilan oqshomlar televideniyedan futbolni kuzatardik. jay teamimizning har bir oʻyini qanday ulugʻ ekanligini eslayman... otam bekinib oʻtirar, onam esa choy bilan kelar va "bu ertakdek, bolam" deb ishtirok etar edi. 1981-yilda esa dave mitchellning goli — biz uchun alohida voqea edi. ogʻzingni ochib qolar edilar, haqiqatan ham oʻsha vaqtda koʻzimizni yumib ketgandik... toʻpni uzoqdan bosib chiqargan, raqiblar pirma-pir bo'lishgandik... hali ham esimda, men enagada oʻtiribmiz, qandaydir qoʻrqinchli zev-q bilan gaplashganmiz — bunday deydilar "bu yoʻqolmas!"
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
O'shanda men 7 yoshda edim, ya'ni Jayda shu mavsumda birinchi marta uyga kubok keltirishdi... mening tug'ilgan kunimdan ikki kun oldin! otam televizor yonida "Opetayya yutadi!" deb baqirib uyga yangi futbolka bilan kelgandi, onam esa sovuq suvga pishirilgan nonushta taqdim etdi, zerikarli edik — gap engillasin. lekin keyinchalik, 1981-yilgi finalni eshitib, televizor yonida dadamning qalqib chiqqan qoshlarini ko'rganimda, uzoqdan baland tovush bilan aytgan edi: "BU O'ZGACHA NARS!" — o'zim ham donolik bilan qichqirdim, qoʻllarimni eshitmay qoʻydim, ota-onam bilan "olovli" sevinchdan bir-birimizni quchoqlashdik 🔥💪
Bolaligimdan tribunada.
Haha, endi eshitganman! O'shanda men ham 6 yoshda edim, ammo otamning hikoyasi bilan solishtirganda, meningkining ichiga o'zini ham olishardi... chunki otamning do'sti Jayga kelib "Menga barcha vaqtlarning eng zo'r futbolini ko'rsat!" deb kelar edi. Biz esa o'zimizcha "konzerva" radio orqali 1981-yilgi finalni eshitdik — hali televizorimiz yo'q edi, lekin uning ovozida otaning ruhidagi olovni eshitardik. Dave Mitchellning goli tushgan paytda qandaydir g'alati shovqin bo'ldi, mening onam esa darrov qaynoq choy bilan yugurib keldi va: "Bolam, bu ertakday, jigarim!" deb qichqirdi — menga esa o'zimni futbolchi sifatida his qildirdim, bir zumda oyoqlariimni silkitdim!
Kattalardan o'rganyapman, qattiq ketmanglar 🙏
Ottiribdimi, ulug‘ siqimga keladigan vaqtlar edi! 😂 Men ham shunday eslayman — 1981-yilda Jay tunda uyqudan uyg‘otib, "Opetayya yutdi!" deb hayajonga solardi. Onam esa yotoqda qoʻliga sovuq suv sepib, "Balog‘lan, shoshilma, Kobiljon domla bilan qaymoqli non yetkazib keladi" degan edi. 🍞🔥 Shunda men oyoqlarimni o‘zib, ovozli radio oldiga yugurgan edim — Dave Mitchellning goli tushganda butun uyda qulog‘imni teshib turgan qichqiriq eshitildi: "BU NIMSAN?!"
Ota-onam esa televizorni qidirmay boshladilar, lekin insonlik tarixidagi eng buyuk voqeani eshitib, kursida otangdek turtki bilan devorga yopishib qolishdi. 😭 Jayning goli shunchalik ajoyib ediki, men ham o‘shanda o‘zimni futbolchi sifatida ko‘rganman — jamoadoshlarimni chaqirib: "Ey, keling, Dave Mitchelldan yuzlab gol uramiz!" deb baqirdim. Ammo keyin raqiblar chiqib: "Siz nechta gol urdingiz?" deb so‘rashdi. Menda javob yoʻq edi…🤣
Kulgani keldim, umrga qoldim 🍿