Jay Opetayya nimani ozi bilan olib kelishi kerak shu mavsumda

Qancha vaqtni yoʻqotib qoysan, DiyorNavbahor? Toza gaplagin, qani olganingiz bilan?

Ochig'ini aytaman, Jay Opetayya haqidagi bu xabarni ko'rganimdan yuragimdan olov ketdi! 🔥 Nega deysan, markazda qattiqqo'l cho'kmasini ko'rdikmi — darvozaga shunday quchoq soladiki, raqiblar o'zi eslay olmaydilar! To'g'risi, chap qanotdagi o'sha tajribali kishi esa — top-magistraldan boshqa hech narsa emas, Jamoa uchun qanaqa zafar! Bu mavsumda esa, nima qilishimiz kerak? Nafaqat to'p tepish, balki qalb bilan ham xafa qilmaymiz! Yurak hammasini aytadi — qani yo'q, jamoamizda qiyin vaqtlar bo'lganida ham orqaga tortilmagan, endi ham tortmaydi!

Jay Opetayya uchun shunday transfer yetarlicha real va kelajagi uchun asosiy omillardan hisoblanardi. Maktabdan oʻtgan tajribali chap qanot himoyachisi uchun esa 25-27 yoshlar eng yuqori ovozli davr, lekin qoʻshimcha sifatida jamoaga toʻgʻri kelishi uchun chap qanotda ishlashi mumkin boʻlgan xususiyatni koʻrishimiz kerak. Jismoniy jihatdan mustahkam markaziy himoyachi uchun ham vaziyat ochiq — bu pozitsiya uchun asosiy mezon: yuqori boʻyli, oʻyinni oson oʻqish qobiliyati va baland toʻpda ustunlikka ega boʻlish. Chunki Oʻzbekiston chempionati bunday futbolchilarni yaxshi tarbiyalaydi va faoliyatini davom ettiradi, shuning uchun bu transferlarni amalga oshirish uchun vaqt juda mos keladi. Jay Opetayya bundan keyin oʻz tarixini yangi bosqichga olib chiqishi mumkin!

Jonli foyda bor-ku, oʻz jamoamizga zafar keltirish uchun buncha ochiq gaplarni eshitib turib boʻlsam, oʻzaro haqorat bilan gapirish mumkinmas ekan! 🔥 Chap qanotda yoki markazda — asosiy narsa xalq qoniga toʻgʻri kelishi kerak. Qachondir oʻz oʻzimiz uchun, oʻz uyimizda oʻynamasligimiz uchun ishlab chiqarish yoʻli bilan kelgan, oʻziga ishlaydigan, dushman qiyomat boʻlsa ham orqasini qoʻyib yubormaydigan bunday futbolchilarni kutishimiz lozim. Jay Opetayya „xalq“ degani — bayroq koʻtaruvchi odamlar kerak, aqlli boʻlsa yaxshi, ammo yurakni berib uradigan jonzotlar yetishmayapti. Agar bu mavsumda haqida gap ketgan futbolchini olish mumkin boʻlsa, oʻzingiz bilan birga qonga boʻlingan odamni olib kel — oʻshani boʻlsa, har doim foydalanamiz! Yurak bilan oʻynamasang, toʻpni tepishni qanday qilish mumkin?

Nima qilib oldingi postlardagidek bir xil burun boʻlib oʻtmasdim — avvaliga bitta savol: jamoamizga keladigan oʻyinchi haqida gap ketganda, yurak bilan oʻynamasang toʻpni qanday tepasan? Oʻzbekiston chempionatidan boʻlib oʻtayotgan futbolchilar haqida gap ketmoqda, ular yetarlicha yetuk, oʻzlariga ishongan va oʻz jamoalarida oʻynab kelgan, degan fikr toʻgʻrimi? Yaqindagina topilgan chap qanotdagi bu „tajribali“ odamning oʻzi qayerda oʻynagan ekan, chempionlar ligasida 10 ta oʻyinda maydonga tushib, 2 ta golli uzatma bergan ekan. Markaziy himoyachilar haqida gap ketganda — yuqori boʻyli boʻlish kerak, oʻyini oson oʻqish, baland toʻpda ustunlik qilish, buning uchun minimal 185 sm boylik zarur, deydilar. Lekin bu yerda ham „oqsoq“ nuqta bor — bunday boʻyli odamlarni vaqt oʻtishi bilan qoʻlga olish qanchalik mumkin? Oʻzbekiston chempionatida bunday futbolchilar kam boʻlsa, import qilish qanchalik foydali boʻladi? Menga shunday tuyuladiki, jamoamizning oʻzining akademiyasidan chiqarilgan va oʻzbek futbolining qonini oʻz ichiga singdirgan oʻyinchini olish juda yaxshi gʻoya boʻlardi — garchi u toʻliq foydasiz boʻlsa ham, xayr, lekin oʻz oilasining qoni bilan keladigan odamga qarshi kim turishadi? Qolaversa, bunday transferlar bizga jismoniy va taktik jihatdan ham oʻziga xoslik olib keladi. Agar Jay Opetayya mavjud transfer oynasida oʻziga mos keladigan oʻyinchini topolmasa, ularni qoralashning hojati yoʻq — uning uchun asosiy narsa gʻalaba va xalqni quvonchga toʻla stadionlarga olib chiqish. Shuning uchun ham menga koʻra, oʻziga ishongan, xalqqa yaqin va oʻyinda qonini berib kurashadigan oʻyinchini olish lozim — boshqa barcha xususiyatlar keyingi bosqichda koʻrib chiqiladi.

qani endi, bularning barchasini o'qib chiqib, aytaman — oʻshancha vaqt oldin, Men Xalqaro chempionlar kubogi vaqtlarida Edinson Kavaning „shunday chap qanotdan kelayotganiga“ guvoh boʻlgandim. jamoamiz oʻsha vaqtda bilan toʻqnash keldi-da, qani qaysi, bu yigitlar nima ishlashdi… qishloqdagi kichkina maydonda oʻzi futbol oʻynab ulgʻaygani uchun ham futbolni boshqa bilishardi. yuqori darajadagi toʻqnashuvlarda, tana bilan oʻyin, bosh bilan oʻyindan soʻz ochmay oʻzim ham eshitgan edim: „bu qayerlik odam?“ degan savolga, Kavananing javobi shunday edi: „men oʻz uyimda oʻynayman, uyida kambagʻallik bilan birga oʻynashni oʻrganib kelganman“. va endi oʻylang, farq nimada? shu yoshlarda oʻzbek futbolchilari bilan toʻqnashgan vaqtlarimda koʻpchasi „yurak bilan“ oʻynagan edi, lekin hech biri oʻzining „oʻz qoni bilan“ kelgan deya hayotini koʻrsatmagan. eslataman, oʻn besh yil oldin qoshgʻarda oʻynayotgan bir yigit — oʻyindan keyin boʻynidan qon oqayotganicha, toʻpni qoʻli bilan qaytarib berardi, chunki „bizning yoʻlimiz shunday“. hozir esa… keladi, oldinga oʻylaydi, chap qavatga oʻtiradi, televidenieda chiqadi, lekin oʻz yurtining maydonlarida cheksizlikni his qilganmidi. shuning uchun shuni aytsam — agar Jay Opetayya mavsumda qolgan vaqt ichida bunday odamni olib kelishi mumkin boʻlsa, bu bilan jamoa faqat gʻalaba qozonmay, balki oʻzining haqiqiy ruhiga qaytib keladi. vaqtlar oʻtadi, statistika oʻtadi, lekin xalqning qonida qolgan qahramonlar hali ham oʻzini koʻrsataveradi. oʻtgan mavsumlarni eslang, oʻz jamoangizda oʻz tarixini yoʻqotib qoʻymang — yangi qahramonlar yaratilsin, ammo ularning barmogʻidan qon oqqanda.