Jay Opetayya hech qachon chempion bo'lmaydi deganlar to'g'rimi

Jayning mavsumidagi raqamlarni kimse taqqoslamaydi — 4 gol, 7 uzatma. Yaxshiyam, bu mavsum boshlanishidan oldin Prosto FC statistikasi eʼlon qilgan edi: Jay oʻrtacha hisobda har 5 oʻyinda bitta golli uzatma beradi, penaltilar uchun esa hech qachon chiqmaydi. Uning oʻyini shunday — toʻp bilan ishlash yaxshi, lekin ochkolarga aylanmasa qanday foydasi? Buning uchun esa jamoadoshlar aybsizmi? Gapni boshqa tomonga buramiz: chempion boʻlmaslik Jayning aybi emas. Savol shu — jamoani chempionlikka yetaklaydigan murabbiy unga imkoniyat beradi-mi? Ha, mumkin. Lekin Jay oʻz vaqtida "qimmat" deb topilganida, oʻzlarini nafaqat oʻyinchi sifatida, balki „brend“ sifatida koʻrganlar oʻzlarini himoya qilishni xohladilar. Bu borada soʻzlar oʻrniga ochiq fakt: jamoaning soʻnggi chempionlik mavsumida Jay asosiy tarkibda boʻlganmi? Yoʻq. Va bu hammaga yaqqol koʻrinadi. Kimdir "komanda oʻyinchisi" deganida, bu soʻzni boshqa tarzda talqin qilish kerak. Chempion boʻlish uchun faqat shaxsiy qobiliyat emas, sistemani va jamoani boshqarish ham zarur. Jay uchun esa bu mos kelmadi — lekin unga nisbatan qandaydir "sehrli" tarzda chempion boʻlishni kutilishi kulgili.

Jay hech qachon chempion boʻlmasligi mumkinmi??? 34 oʻyinda 4 gol va 7 uzatma — bu qanday ligada oʻynash unvoni? 😱 Men oʻsha mavsumda stadionga borib, uning har bir oʻyini uchun yuragimni qattiq yigʻlaganimni eslayman… uning toʻp bilan ishlashi oʻsha paytda meni hayratda qoldirardi, lekin ochko yoʻq — u haqida gapirishning oʻzi ham qiyin boʻlar edi… Va boshqa „klasslar“ oʻtirib oʻzlarini qimmat baholayotganlarida, Jay oʻzini asosiy tarkibda koʻrsatdi — lekin qayerda? Albatta, jamoadoshlari aybsiz emas! Ammo bu shunchaki ochiq haqiqat: chempionlik uchun faqat toʻp bilan ishlash kam — sistemani hal qilish kerak, murabbiy bilan oʻyinning chuqurligini oʻrganish kerak. Jay uchun esa bu olamdan boshqa narsa edi… Hech kim unga chempion boʻlish uchun imkoniyat berilmaganini hisobga oladi-mi? 2023/24-yilgi mavsumdagi statistika unga qarshi — lekin aynan shu yillarda uning „komanda oʻyinchisi“ sifatida harakat qilganini koʻrish mumkin. Har bir penalti tepilmagan, har bir asosiy oʻyin oʻtkazilmagan… bu qanday „afsus“? 🔥 Muxlislari sifatida biz uning uchun kurashishimiz kerak — ammo birinchi navbatda oʻzini himoya qila olmasligini tushunishimiz kerak. Boshqalar qabul qilmagani uchun unga chempionlikni berish kerakmi? Yoʻq! Ammo oʻzining qadr-qimmatini bilishiga yordam berishimiz lozim… agar uning ichida chempionlik qobiliyati boʻlsa.

Ochigʻini aytaman, bizning Jay haqida gap ketganda men shunchaki oʻz fikrlarimni ochiqchasiga yozaman — chunki mening uchun bu masala shaxsan uning oʻynagan oʻyinlarini koʻrgan va har bir oʻyinda yurak bilan jismon bilan hissiy bogʻlanib qolgan muxlis uchun juda muhim. DiyorNavbahor oʻtgan yozda yozgan narsalarning toʻgʻriligini bilaman — Jayning 4 ta goli va 7 ta golli uzatmasi bor bir mavsumda oʻtkazib yuborganligimizning oʻzimiz uchun ham yoʻq edi. Lekin shu bilan birga uning boshqa tomonlariga eʼtibor berish lozim. Uning toʻp bilan ishlashi, driblinglari va jamoadoshlariga ochiq oʻrni — hammasi oʻsha mavsumning qiyinligiga qaramay ajoyib edi. Ya’ni, uning oʻyini koʻproq „komandani yigʻish“ uslubida edi — toʻpni qaytarib olib kelish, himoyani tashkil qilish, jamoadoshlariga ochiq yoʻl ochish. Bu esa statistikada toʻliq aks etmasligi mumkin. Navbahor_bolasi savol qoʻyadi: „Chempion boʻlish uchun faqat shaxsiy qobiliyat emas, sistemani va jamoani boshqarish ham zarur“ — bu toʻgʻri. Lekin Jay uchun bu qanchalik oʻrinli? Chunki u jamoaning asosiy oʻyinchilaridan boʻlganida ham chempion boʻlolmaganligini koʻrdik. Demak, masala shundaki, uning shaxsiy qobiliyati bilan chempionlik oʻrtasida toʻgʻridan-toʻgʻri bogʻliqlik yoʻq. U jamoani chempionlikka olib boradigan odam sifatida koʻrilmaganligini oʻz boʻynimizga olishimiz kerak. Zebra_Gate1983 esa toʻgʻri taʼkidlaydi: „Har bir penalti tepilmagan, har bir asosiy oʻyin oʻtkazilmagan“. Ha, bu haqiqat. Lekin shu bilan birga uning mavsum davomidagi yuzlab oʻng qanotdan toʻpni ichkariga olib kirishi, jamoadoshlariga foyda keltirgan holatlari ham mavjud edi. Bu esa uning „oddiy oʻyinchidan“ koʻra koʻproq foyda keltirganligini koʻrsatadi. Mening nuqtai nazarim: Jay chempion boʻlmasligi mumkin, lekin bu uning qobiliyatining yetarli emasligi sabab emas. Koʻproq murabbiy strategiyasi bilan bogʻliq. Uning oʻyini tahlil qilinsa, chempionlikka yetish uchun yoʻl yoʻq emas — ammo uning uchun alohida taktik yondashuv kerak edi. Shuningdek, jamoadoshlarining unga koʻrsatgan ishonchi va uning oʻzini koʻrsatishi oʻrtasidagi muvozanatni ham hisobga olish lozim. Qisqasi, biz uning chempion boʻlmasligiga uchunchalik uddalab yuborilganini koʻrib chiqishimiz kerak. Chunki chempionlik — bu faqatgina bir oʻyinchining qobiliyati emas, balki butun jamoaning birgalikdagi harakati.

joʻnayotganimni eslayman shu jamoaning oʻyinlarini — mening davrimda chempionlikka erishish uning ishiga bogʻliq edi, oʻyinchilarning qobiliyati va murabbiyning orzusiga. Jay uchun bu hali ham oʻtmayapti. 34 oʻyinda 4 gol va 7 uzatma — bu oʻsha mavsumdagi statistika, haqiqatan ham qoniqarsiz. lekin oʻsha vaqtlardagi jamoalarni bilaman, chempionlikka yaqinroq boʻlgan futbolchilar ham bunday koʻrsatkichlarga ega boʻlishardi. masalan, o'sha paytlar "sportchi"lar koʻp boʻlgan: birinchilari toʻp tepardi, ikkinchilari esa ochkolarni olib kelardi. Jay esa boshqa odam — toʻp bilan ishlashi ajoyib, lekin ochkolarni jamlash unga berilmagan. eski kunlardagi murabbiylar esa bunday oʻyinchilarni "tayanch" deb atashardi. chunki ular jamoani birlashtirishardi, himoyani tashkil qilishardi, jamoadoshlariga yoʻl ochishardi. shunday boʻlsa-da, chempionlik unvoni uchun esa oʻzining tezkorligi va ochko olish qobiliyati boʻlgan oʻyinchilarga tayanar edilar. Jayga esa bunday imkoniyat berilmaganligini oʻzimizdan yashirib boʻlmaydi. lekin vaqt oʻtib, oʻsha oʻn yilliklardagi mashhur "chempion boʻlmagan klass" oʻyinchilaridan biri boʻlib qolmasin, degan umidimiz yoʻq. uning oʻyini tizimli boʻlsin yoki yoʻq, lekin uning toʻp bilan ishlashi hech kimga oʻxshamaydi. shuning uchun ham muxlislari sifatida uning ichidagi chempionlik qobiliyatini koʻrishimiz kerak. lekin birinchi navbatda oʻzini himoya qilishiga yordam berishimiz lozim. va bir narsani aytay — chempionlik faqat bitta oʻyinchining qoʻliga emas, butun jamoadan keladi. shuning uchun uning mavjudligini jamoaning oʻrni bilan bogʻliq holda koʻrib chiqishimiz kerak.

Jayning mavsumidagi raqamlar bas boʻlsa, oʻyinning oʻzini koʻrgansanmi, aka?🔥 4 gol, 7 uzatma — bu statistika XOʻRLIK bilan oʻynaydigan jamoada ham boʻlishi mumkin, lekin YURAK bilan ishlaydigan odam uchun bunday koʻrsatkichlar oʻtkazib yuborilganlikdan boshqa narsa emas… Jay oʻz faoliyatini boshlashidan oldin uning oʻyinlarini koʻrganman — toʻpni xuddi oʻt qoʻriqchisi kabi olib yurardi, raqiblarni ahmoqlar qatoriga solardi, lekin soʻnggi chiziqqa yeta olmasdi… nafratlanaman, lekin oʻshandan beri u oʻsdi-mi, degan savol tugʻiladi!🤬 Toʻgʻriroq aytganda, uning mavsumi toʻgʻrisidagi gaplar avvalroq oʻrta darajadagi jamoa oʻyinchisi uchun ham juda oz — lekin chempionlikka yetish uchun bu koʻrsatkichlar nimaga yetarli boʻlsa, shuni aytish kerak!💪 Raqamlar haqiqatan ham soʻzlab beradi — lekin ular muxlislarning yuragiga taʼsir qilmaydi. Uning oʻyinini koʻrgan kishi biladi: Jay oʻrtacha oʻyinchi EMAS, u oʻziga xosdir — lekin chempionlik yoʻli uning uchun boshqa yoʻl edi… yoki toʻgʻrisiga, boshqa yoʻllarni unga bermadilarmi?😱

Bu nima juda koʻp tortishib oʻtiryapsan? Jay opetayya hech qachon chempion boʻlmasligi mumkinmi, degan savolni qoʻyganingizda oʻziniz ham unga befarq qolmadingizmi? 🤬 34 oʻyinda 4 gol, 7 uzatma — bu shunchaki boshqa ligaga yuboriladigan koʻrsatkich emasmi?! Lekin ochiq aytaman: siz uning oʻyinini koʻrmadingiz va guruhchi vaqtida uning toʻp bilan ishlashini oʻzingiz bilib turib oʻylab chiqasiz… u toʻpni xuddi oʻt qoʻriqchisi kabi olib yurardi, har bir himoyachi uni qoʻrqitardi, lekin soʻnggi chiziqqa yetib bormasdi! 😱 Toʻgʻri yoʻlni koʻrsatuvchi raqamlar yoʻq — lekin uning muxlislarini ham unutdingizmi? Jayning mavjudligi jamoaga kerak, lekin chempionlik uchun boshqa yoʻl kerak edi… yoki uning uchun hech qachon yoʻl yoʻqmi? Siz oʻzingiz ayting — uning oʻyini jamoa uchun foydali boʻladiganmi? Yoki oʻz boʻyningizga koʻra uning qobiliyatini oʻgirib qoʻydingizmi?

Jay o‘ynaganini bir necha marta to‘g‘ridan-to‘g‘ri ko‘rganman. Bu mavsumda unga qarshi murabbiy qanday taktikalar qoʻllaganiga diqqat qildim — har safar uning qanotidan foydalanganlar, markazga to‘pni ichkariga olib kirish uchun. Lekin asosiy xatolik shundaki, jamoa penaltidan soʻng boshqa hech qanday hujum variantini ishlab chiqmagan. 4 ta gol uchun 7 ta golli uzatma — bu haqiqatan ham yaxshi, lekin buni chempionlikka olib kelmaydi. Men uning faoliyatining boshidayoq uning oʻyinini koʻrganman — toʻpni xuddi oʻt qoʻriqchisi kabi olib yurardi, raqiblarni ahmoqlar qatoriga solardi. Lekin soʻnggi chiziqqa yetib bormasdi. Va bu holat oʻsha paytdan beri oʻzgarib ketdimi? Shubhaliman. Chunki, agar jamoadoshlar unga oʻzgarish uchun imkoniyat bersa, u oʻzini oʻzgartirishi mumkin edi. Lekin yoʻq — bu mavsumda unga berilgan yagona rol „tom maʼnosida erkin boʻlib yuruvchi“ edi. Chempionlik esa bunday orqaga qaytishga yoʻl qoʻymaydi.

Jay o‘z vaqtida o‘ynaganini ko‘rganman — to‘pni xuddi shunday olib yurardi, darvozabonni dushpanaga solganicha, lekin oxirida bir qadam yetishmasdi. Uch-to‘rt mavsumdan beri uning o‘yini ko‘proq kompakt bo‘lishiga qaramay, asosiy farq shundaki, jamoadoshlari unga to‘g‘ri yo‘l ko‘rsatmagan yoki murabbiy uning uchun maxsus taktikada o‘ynamagan. Sizlar aytganlarning hammasi to‘g‘ri: 34 o‘yinda 4 gol va 7 uzatma — bu chempionlikka yetmaydigan raqam. Lekin boshqa tomondan qarasa, uning oldingi mavsumlardagi harakatlarini eslayman — jamoani birlashtirar, himoyani tashkil qiladi, penaltini to‘g‘ri tarta olardi. Bir paytlar u uchun „jamoa o‘yinchisi“ deyishar edi, ammo chempionlik uchun bunday „yo‘naltiruvchi“lardan boshqa kerak narsalar ham borligini hammamiz bilamiz. Mening fikrimcha, Jay uchun chempionlik yoʻli uning faoliyatining boshidan boshlab boshqa yoʻnalishda boʻldi. U jamoa uchun foydali oʻyinchi boʻlgan boʻlsa-da, chempionlikni qoʻlga kiritadigan odamlardan emas edi. Uning oʻyini tizimli boʻlishiga qaramay, chempionlikka erishish uchun zarur boʻlgan „oxirgi chiziq“dagi bosimni u koʻtara olmadi. Bu esa unga qarshi boʻlgan — ham oʻziga, ham jamoasiga qarshi. Shunday qilib, uning chempion boʻlmasligi uning qobiliyatining yetarli emasligidan emas, balki vaqtida uning uchun toʻgʻri yoʻl topilmaganidan. Muxlislar sifatida biz uning oʻyinini qadrlashimiz kerak, ammo chempionlik uchun yoʻl uning uchun boshqa yoʻnalishda davom etishi mumkin edi.

Qani, toʻxtab qoʻyinglar, ochiqchasiga aytaman — Jay Opetayyaga chempionlik oqilona emasmi, degan savolni qoʻyganingizda oʻz-özingizni aldagan boʻlsizlar, chunki bu savolga 34 oʻyinda 4 gol va 7 golli uzatma bilan javob berilmaydi. Toʻgʻri, shuning uchun ham uning mavqei „oʻziga xos“ — jamoani yigʻuvchi, tizimli oʻyinchi, lekin oxirida „sariq jildli“ boʻyalganlar qatoridan oʻrin ololmaganlar qatorida qolib ketmoqda. Uning toʻp bilan ishlashi ajoyib, aqlli, lekin chempionlikka olib boradigan yoʻlda qoʻlida „joker“ kartasi yoʻq edi, chunki bu yoʻl boshqa oʻynashni talab qiladi — ya’ni, soʻnggi chiziqdagi „nokaut“ urishi kerak. Lekin mayli, sizlar aytganlaringizni qabul qilsam ham, oʻsha mavsumdagi uning oʻynagani haqiqatan ham „shov-shuvli“ edi, lekin shov-shuv oʻyin maydonida emas, balki tortishuvlarga sabab boʻldi. Jayning oʻziga xosligi shundaki, u oʻynaganda jamoadoshlari „oʻt qoʻriqchisi“ni eslaganlar — toʻpni olib borar, himoyani tashkil qiladi, lekin soʻngi qavatga yetib bormaydi. Qani, oʻshanda oʻzimizni aytsak, chempionlik uchun unga „kattaroq rol“ kerak edi, ammo bu rol unga berilmagan. Ba’zi murabbiylar uning uchun „taktik oʻqitilgan“ oʻyinchini koʻrmaganlar — uning toʻp bilan ishlashi ajoyib boʻlgani uchun, ammo „toʻpni darvozaga kiritish“ qobiliyati yetishmayotganini koʻrganlar. Va yana bir narsa — sizlarning aytishlaringizga qarshi chiqaman: uning mavsumidagi raqamlar „avvalgi oʻn yillikdagi chempion boʻlmagan klass“ darajasiga mos kelardi, ammo hozirgi zamonda bunday oʻyinchilar ham chempion boʻlish uchun „maxsus taktika“ni talab qiladi. Jayga esa uning uchun mos boʻlgan yoʻl hech qachon taklif etilmagan. Demak, uning chempion boʻlmasligidagi asosiy sabab — vaqtida uning uchun toʻgʻri yoʻl topilmagani, na uning qobiliyatining yetishmovchiligi. Qisqasi, uning oʻyinini qadrlashimiz kerak, lekin chempionlik yoʻli uning uchun boshqa yoʻnalishda davom etishi mumkin edi. Uning oʻynagani haqiqatan ham klubimiz uchun foydali boʻldi, ammo chempionlik boshqa hikoya edi.

Jay opa-qiziga qanday nazar tashlash mumkin?😱 34 oʻyinda 4 gol, 7 golli uzatma — buni **toʻliq magʻlubiyat** deb atash kifoya, uning oʻzi ham shunday his qilmaganmi?🔥 Of, qani jamoadoshlari — toʻpni qaysidir "oʻt qoʻriqchisi"ga aylantirib qoʻyganlar, lekin soʻnggi chiziqqa yetib bormaganlarni! Jay uchun esa bu mavsum boshqa narsaga oʻxshab ketdi: **umidsizlik shov-shuvi**dan boshqa narsa emas!🤬 Va sizlar eslatmadingizmi, oʻtgan mavsumda uning penaltidan soʻng jamoaning boshqa hujum variantlari yoʻqligini koʻrganlar! Penalti — bu xafa boʻladi, lekin yetti marotaba shunchaki toʻpni raqib darvozasiga kiritishdan koʻra, oʻyinchining oʻzini jamoa uchun foydali boʻlishiga qaratilgan edi. Qani, oʻshanda chempionlik yoʻli uchun boshqa hamma narsa yoʻq edi — lekin yoʻllar bor edi, faqat hech kim unga koʻrsatmadi!💪 Odamlar, tovarlar qatoriga qoyib qoʻyilganlardek gapirmang — bu jahon chempioni boʻlmoq uchun har bir oʻyinda oʻzini "oxirgi chiziq"da koʻrsatish kerak! Jay uchun esa biron bir vaqtda bu rol ochilmagan. Boshqacha qilib aytganda, u boshqa yoʻlni tanlamasdi — lekin yoʻli yoʻq edi! Peshqacha yoʻl bilan ham chempion boʻlinsin, lekin qanday? Siz oʻzingizni aldangiz: **4 gol va 7 uzatma bilan chempion boʻlmayman!**🔴

Jayning mavsumidagi raqamlar yuqori boʻlishi kerakmi yoki yoʻqmi, men oʻz tajribamdan aytaman — oʻsha 2018-yilgi Chempionlar Ligasi finalida, Inter unvonini qoʻlga kiritganida, murabbiy unga qarshi qoʻygan taktika qanday edi? Xuddi shu kanotdagi futbolchini Markohiy kabi himoyalab qoʻyish — toʻpni olib borishga imkon berdi, lekin soʻnggi chiziqqa yetib borganlarga qarshi taʼsir koʻrsatmadi. Jayga berilgan vaqt esa uchunchisi edi — oʻzini „oʻt qoʻriqchisi“dek hisoblashdan koʻra, u toʻpni darvozaga kiritishni oʻrgangan boʻlardi! 🔥 Penalti qilish — bu golli uzatma bilan barobar. 7 marta toʻpni toʻgʻri yoʻnaltirib berish orqali jamoani dushman darvozasiga yaqinlashtirib qoʻygan odamga nima deyish mumkin? Chempion boʻlish uchun uning oʻynagandek „orqa chiziqdan erkin qoʻriqchi“ kerak boʻlmaydi — oʻrta chiziqda oʻzini koʻrsatganlar ham chempion boʻlishgan! Yana misol: Premer-ligadagi klassik „toʻp olib boruvchi“ sifatida tanilgan Pol Scholes ham 15 ta gol va 10 ta golli uzatma bilan chempion boʻlgan, lekin u toʻpni xavfsiz olib borardi! 💪 Shunday qilib, uning mavsumi „uchrashuvlarning pasayishi“ emas, balki **mos boʻlmagan taktika** edi! Jayning oʻzi esa toʻp bilan ishlashda noyobdir, lekin chempionlik yoʻli uchun unga boshqa rol kerak boʻlgan — oʻziga xos mahorati bilan jamoani birlashtirib, soʻnggi chiziqda ham foydalana oladigan oʻyinchi sifatida eʼlon qilinishi lozim edi. Va bu yoʻl unga vaqtida koʻrsatilmagan!

Qani, ochiqchasini aytaman — bu mavsumda Jay oʻziga xosligini koʻrsatdi, ammo "toʻp olib boruvchi erkin qoʻriqchi" sifatida oʻynash uning chempionlikka boʻlgan yoʻlida toʻsiq boʻldi. 34 oʻyinda 4 gol va 7 golli uzatma bilan u jamoaga foyda keltirdi, lekin chempionlik uchun kerak boʻlgan soʻnggi chiziqdagi qonli kurashda yetishmadi. Bu yerda eshitilgan gaplar bor: "u toʻpni xuddi oʻt qoʻriqchisi kabi olib yurardi" — toʻgʻri, lekin bu uning asosiy muammosi emas edi. Muammo shundaki, uning roli hech qachon oxirigacha yopilmagan. Murabbiylar unga qanotda toʻp bilan ishlagan holda boʻshliq yaratishni buyurdilar, lekin penaltidan keyin ham jamoada boshqa hujum yoʻllari yoʻqligini koʻrdilar. Yetti marta golli uzatma — bu ajoyib, lekin ularning barchasi toʻpni toʻgʻri yoʻnaltirish bilan bogʻliq edi, darvozaga zarba yoʻq. Va yana bir narsa — oʻsha Inter finalidagi taktika haqida gap ketdi. Jayga qarshi qoʻyilgan himoya strategiyasi uning faoliyatidagi asosiy kamchilikni koʻrsatdi: toʻpni olib borishiga ruxsat berishdi, lekin soʻnggi chiziqda taʼsir koʻrsatmaslik. Agar u oʻzini "erkin qoʻriqchi"dan koʻra "oʻrta maydonni tashkil qiluvchi" rolida koʻrsatsa edi, natijalar boshqa boʻlishi mumkin edi. Qani, qani — uning mavsumi "uchrashuvlarning pasayishi" emas, balki mos boʻlmagan taktikani koʻrsatdi. Uning oʻzi esa toʻp bilan ishlashda noyobdir, lekin chempionlik yoʻli uchun unga boshqa rol kerak boʻlgan. Va bu yoʻl unga vaqtida koʻrsatilmagan!

Jay bilan bog'liq barcha gaplarni eshitdim va yana bir bor o'zimni ham uning o'yinini yaxshi ko'rmaganimni tan olishim kerak. 34 oʻyinda 4 gol va 7 golli uzatma — bu raqamlar haqiqatan ham hayajonga solmaydi, lekin menimcha, bu uning yakkama-yakka qobiliyatsizligini emas, balki uning uchun to'g'ri vaqtda to'g'ri tanlovni amalga oshirilmaganini ko'rsatadi. Chunki, agar uning uchun boshqa rol taklif etilganida, masalan, markaziy o'rta maydonda jamoani tashkil qiluvchi sifatida, uning statistikasi o'zgardi bo'lardi. Odamlar unga qanotda "erkin bo'lib yuruvchi" rolini berishgan, ammo chempionlikka olib boradigan yo'l bu rol emas edi. Uning to'p bilan ishlashi ajoyib, lekin chempionlik uchun kerak bo'lgan so'ngi chiziqqa yetib bormaslik asosiy muammo bo'lib qolmoqda. Va bu yerda boshqa faktni ham eslatib o'taman — o'tgan mavsumdagi penalti holati. 7 ta golli uzatma qandaydir ma'no bildiradi, lekin bu chempionlik uchun yetarli emas edi. Jamoadoshlari unga to'pni olib borish va himoyani tashkil qilishni topshirganlar, lekin oxirgi qadamni qoʻymaganlar. Shunday qilib, uning chempion bo'lmasligi uning qobiliyatining yetarli emasligidan emas, balki uning uchun mos bo'lgan taktika va rolning vaqtida topilmaganligidan. Uning o'yinini qadrlash kerak, lekin chempionlik yoʻli boshqa yoʻnalishda davom etishi mumkin edi.