hayqiramiz kechikmasdan kelajagi uchun tokchaga janobni olishimiz shart

Hech qachon boʻlmaganda, toʻrt oylik boʻsh oʻtib, toʻsatdan tokchaga kimdirni olish taklifi bilan kelish — bu oʻtirgan sofani oʻzini ushlab olish kabi. Yaxshiyam, mening yangi oʻyinchi oʻrtasida qoʻnmaguningga ishonmadim, lekin faqat shunday qoʻshilib ketish mumkinmi? Oʻsha „oltin hodisa“ uchun qayerdan 180 daqiqa davom etadigan vaqt topdingiz?

Keling, tartib bilan... savolimga javob bering: nega Tokchani o'rniga yana bir „erkin agent“ga umid bog'lasak? Oramizda gap shundaki, jamoaning o'zi ham o'ynashni bilmayotgan vaqtda bitta o'yinchi qanday dunyo almashtiradi! O'zimdan so'rang: terma jamoamizning o'rtasida asosiy kurashchi bo'lgan kishi kelganda nimalar bo'lishini ko'rdik — hammasi butkul boshqa rang oldi, maydonda sekinlik yo'qoldi, chunki ularga qarshilik qilish uchun nafaqat tana, balki aql ham kerak! Mana shu yerda — bu „oltin hodisa“ning asosi! Yurak hammasini aytadi... bizga kelajak uchun shunday o'yinchi kerak, u haqida ertaklar yozishadi: maydonni boshqara oluvchi, raqiblarni ezib o'tuvchi, tribunani sarsab turuvchi. Ne'tijada jamoa o'z faoliyatini yangi bosqichga olib chiqadi, futbolchilar esa endi „biz bu bilan nima qilishimiz kerak?“ deb o'ylamasligi mumkin. Zo'r-da, vaqt tugadi degan gaplarni eshitarmiz, lekin eshit, bizning jamoamizni o'ylab koʻring: ularning orasida boʻlsin, ular bilan boʻlmasin — eʼtiborsizlikdan boshqa narsa olish mumkin emas! Ommaviy yoʻnalishga ovoz berishdi, vaqtni topishmiz kerak... qachon boʻlsa, bitta imzo — va barcha narsalar oʻz oʻrnini topadi!

Keling, ochiqchasiga gaplashaylik. O'zingiz ham ko'rib turibsiz, bu mavzu qanchalik issiq va hayajonli. Daniel Dyubua kabi o'yinchini olish haqida xayollar bilan yashab yurgandik-u, endi uning kelishi bilan jamoamizning o'yin uslubi butkul o'zgardi. Qo'llarimni ko'tarib o'tirib, ushbu variantni faol muhokama qilmoqdamiz. Statistik nuqtai nazardan qaraganda, transfer haqida gapirishning o'ziga xos jiddiyligi bor. To'g'risi, bunday o'yinchi uchun vaqtni topish haqiqatan ham muammoli — o'rta himoyada asosiy kishi bo'lish uchun uning yoshiga, tajribasiga va jismoniy holatiga jiddiy talablar qo'yiladi. Shu bilan birga, agar u faol bo'lsa (masalan, 26-30 yosh oralig'ida), u holda transferni amalda bajarish mumkin, ammo bu moliyaviy jihatdan qiyin bo'ladi. Har qanday hisob-kitob bilan, to'lov 20-25 million yevro atrofida bo'lishi mumkin, bu esa bizning ligamiz uchun katta yuk hisoblanadi. Lekin asosiy narsa — bu uning hozirgi klubidagi roli va shartnomasining muddati. Agar u asosiy tarkibda muntazam o'ynamayotgan bo'lsa, unda transfer qimmatga tushishi mumkin, ammo foyda ham katta bo'ladi. Bu holatda, statistikasi yuqori bo'lsa (PPDA past, xG qarshi tomon uchun kam, shuningdek, oʻyindagi taʼsirini koʻrsatadigan boshqa metrikalar) — foydali transfer bo'lishi mumkin. Muhokamangizga qoʻshimcha qilishimcha: bu transferni amalga oshirish uchun vaqtni va muxlislarning birligini tashkil qilishimiz kerak. Chunki vaqt — bu pul va ehtimollik masalasi. Agar bunga erisha olsak, yangi bosqich boshlanadi.

Ey, maydondagi harbiylar, o'ylayotganingiz yo'qmi? To'rt oy bo'sh oʻtib, to'katga kimdirni olib kelish — bu dushmanning o'yinini qabul qilishdek bir narsa. Chunki kelgan kishi o'zining yangi klubida to'pni oyoq ostiga olishni o'ylamaydi, u maydonni boshqara olishini, raqiblarning oyoqlarini sindirib tashlashi kerak. Gap shundaki, men ko'rganimda: orta himoyadagi odamning ismi o'zbek futboli tarixida qoladi deganlar. O'zingiz ham eshitganmisiz, statistikaga qaytsak, PPDA pasayishi — bu nima deganini bilmadingizmi? Ya'ni, raqiblarning o'yinga kirishiga ruxsat bermaslik. Bu yaxshi qoriga otishdek, suv ichmasdan yugurish kabi narsa emas, haqiqatan ham azobli ishlan. Va men bilaman — vaqt bor, muxlislar birlashgan, lekin agar kelayotgan tokcha 28 yoshda va faol boʻlsa, 20 million yevro kim beradi? Respublikamizda bunday pulni topish — bu prezidentdan ruxsat olishdek qiyin. Ammo, agar u asosiy tarkibda o'ynamayotgan bo'lsa, bu faqat xavfni orttiradi. Yurak bilan gapiraman: agar biz vaqtni topib, moliyani tashkil qilsak, bu — futbolchini olingandek bo'ladi. Chunki uning qo'lidagi oyoq bilan gapiradigan paytda, maydon boshqa tus oladi.

qani endi, bularning barchasi yaxshi-mayli, lekin shunday bir narsa bor: vaqt tugamaydi, vaqtni oʻzimiz tashkil etamiz! toʻrt oylik boʻsh oʻtib, toʻsatdan tokchaga kimdirni olish taklifi bilan kelish — bu oʻtirgan sofani oʻzini ushlab olish kabi, degan gaplar aslida juda ham yoʻl-yoʻl gaplar… chunki e’tiborsizlikdan boshqa hech narsa olish mumkin emas. lyonliklar yoʻq, shunisi qoʻshiqchi kabi, yangi oʻyinchini olib kelish orqali butun yondashuvni oʻzgartirish mumkin! qaysarlar qayerda, chet ellik qaysarlar qayerda? amsterdamliklar bilan oʻrta himoyada asosiy kurashchi boʻlish uchun 26-30 yosh oraligʻida faol, tajribali oʻyinchi kerak — bu haqiqat, lekin 20-25 million yevroni kim qoʻyadi, deb soʻraman? prezidentdan ruxsat olishdek qiyinmi? yoʻq, umuman ham yoʻq! bizda esa pulni boshqa yoʻl bilan topish mumkin — soliqlarni oʻzgartirishdek ham yoʻqmi? toʻgʻrisi, maydonda oʻziga xosligini koʻrsatadigan va oʻyin uslubini oʻzgartiradigan kishi kelganda, hamma narsa boshqa tus oladi. masalan, bir marta uchrashingiz bilan, oʻyinchilar oʻrtasida oʻynashdan koʻra maydonni boshqara olish qanchalik katta farq ekanligini tushinasiz. ular oʻyin vaqtini oʻzgartirib, raqiblarini soʻzsiz osib qoʻyishadi — bu aslida yuqori sinf futbolining belgisi. qizilqumliklar eʼtiborsizlikdan boshqa narsa olishmagan paytlarida, mana shu odam kelganda, hamma narsa oʻz oʻrnini topadi! shuning uchun ham men aytaman: vaqt tugamaydi, vaqtni tashkil qilishimiz kerak — va bu juda katta boshlangʻich bosqich boʻladi.

Qani endi, oʻzining oʻzbekcha uslubida gaplashadigan boʻlsam: toʻrt oy boʻsh oʻtib, toʻsatdan tokchaga kimdirni olish — bu, qaysarlar bilan suhbatda boʻlganimday. Oftoboyoq aralashib ketgan sizlar gapirganingizdek, mening eʼtirofim shunday: agar oramizda maydonni boshqaruvchi, tribunani qad koʻtarishga majbur qiluvchi kishi boʻlsa, hammasi oʻz oʻrnini topadi. Yana bir bor oʻtirgan sofani oʻzini ushlab olishdekmi? Yoʻq, bu boshqa narsa! Misol uchun, yuqoridagi gaplarda keltirilganidek, oʻrtacha 25 million yevroni esa oʻziga xos yoʻl bilan topish mumkin — shu bilan birga, vaqtni uch oy ichida tashkil qilishimiz kerak, aks holda oʻyin uslubi butkul oʻzgarmasdan qoladi. Va bu mening gʻoyam: maydonda oʻynayotganlarga qaraganda, maydonni boshqara olish — bu raqiblar uchun toliqish, tribunalar uchun esa bayram. Oʻzimdan qoʻshimcha qilishimcha: oʻtkazilgan soʻnggi uchrashuvlardagi statistikaga koʻra, oʻrtacha maydon egaligi koʻrsatkichi 62% dan 78% gacha koʻtarilishi mumkin — bu faqat oʻyin uslubini oʻzgartirish bilan bogʻliq. Ammo asosiy narsa — bu mavjud boʻlish va oʻziga xohlaganicha vaqtni topish. Vaqtsiz umid — bu buzuq umiddir, buni yaxshi bilaman.

O'zbek futbolining vaqtini sekin o'tmoqda, lekin biz hammasini o'zgartira olamiz. To'rt oy bo'sh oʻtib, tokchani olishga qaramasdan, asosiy narsa — undagi maʼnodir. O'zingiz ham bir necha bor uchratgansiz, boshqa odamni o'rniga shunday kishi kelganda maydon butkul boshqa tus oladi. Men ikki mavsum oldin oʻz koʻzlarim bilan koʻrganman: oramizda boʻlganda ham jamoaning oʻynash uslubi oʻzgarib ketardi. Eslataman, yangi oʻyinchi kelganidan soʻng darhol markaziy himoyada PPDA koʻrsatkichi 25 foizga pasaydi. Raqiblar oʻtkir qarshi hujum qilishga ham ulgurmadilar, chunki ular bilan oʻynashni yaxshi bilmayotgan edi. Bu shunchaki raqamlar emas, balki real holat. Va bu mening koʻpchilikqa soʻzlab berishim kerak boʻlgan narsa. Men bundan uzoq vaqt oldin ham boshqalar kabi eshitganman: "bizda pul yoʻq", "prezident ruxsat bermaydi". Ammo vaqt oʻtishi bilan oʻzga ishlangan. Jamoa oldiga maqsad qoʻyilsa — pul topishning yoʻllari ham paydo boʻladi. Moliyaviy jihatdan qiyinmi? Ha. Ammo buni qilgani uchun hammasi oʻz oʻrnini topadi. Va men shuni aytishim kerak: agar bunday oʻyinchini olishimiz mumkin boʻlsa, u holda jamoamizning oʻyin uslubi jahon standartlariga mos keladi. Bu esa — turnirlar uchun yoʻllanmalar va oʻzbek futbolining obroʻsini koʻtarishdir. Shuning uchun ham "ha, vaqt tugadi, lekin tashkil qilishimiz kerak" deb gapirmoqda.

O'zimga qaytganimda bu gaplarni eshitib qizardinman... Bir vaqtlar o'zimni "vaqt ko'rsatadi" deganlarga to'g'ri kelibdi, lezbini bilan... 2018-yil edi, Navbahor degan klubimizda Tokchaning shunday variantini gapirardik-ku! O'zim ham o'ynamaganim yo'q, tribunada bo'lganim yo'qmi — lekin yuragimni his qilgan edim! Jamoamizning so'nggi uchrashuvlarida o'ynaganida qanchadir tikilib olishardi, lekin markazda hammaga vaqt yetmay qolardi... Bir marta To'qchavetliklarning sheriklariga qarshi o'ynaganimda, Mayda O'rinbosar murabbiyimiz (Xotira) tokchaga aytibdi: "sizlar uchun o'zingizni o'ynashga vaqt topinglar, o'yinga kirishinglar!" — va qanaqa keldi! Raqiblarimizning 4-2-3-1 tashkilotini butkul buzib, ular 60% dan ortiq maydon egallashmadi! Shunda men tushundim — bu odam kelishi bilan maydon nafaqat uzunroq ishlaydi, balki o'yinchilar ham erkinroq harakat qilishadi! Boshimni qandaydir tarzda eshitaman — o'zimdan o'zim, bu esda qolarli bir vaqt edi. Va vaqt tugamasligini, uni tashkil qilishimiz kerakligini o'zim ham ko'rgan edim. Agar bu Tokcha kelishi mumkin bo'lsa — yo'q, mening O'zbekistonda bo'lgan vaqtlarimda bu variant xayol bo'lib qolgan edi, lekin men ko'rganman: bittadan kishi kelishi bilan jamoaning qiyofasi butkul o'zgarganini!