Hasanboy Doʻsmatov oʻzining tarixiy gʻalabasi bilan chempionlikni ikkinchi marta qoʻlga…

Soʻnggi uch daqiqada Hasanboy maydon boshini qoʻlga olib qoʻyganini qayerdan topdinglar, dostim? Qoʻriqchi bilan toʻqnashuv uchun vaqtni yoʻqotmagan holda, oʻzining eng ishonchli kombinatsiyalarini ishlata olgani — bu yaxshi, lekin soʻnggi raundlardagi 4:3 nisbati haqidagi tahlil oʻz-oʻzidan "qoʻrqmaganligini" isbotlamaydi. 18 ta yuqori darajadagi zarba ichida 13 tasi vaqtida joʻnatilganligi — bu yaxshi koʻrsatkich, ammo chempionlik unvoni uchun zarur boʻlgan yetakchilikni koʻrsatadigan yagona omil emas. Hasanboy uchun chempionlik — bu shunchaki oʻzining mohiyatini koʻrsatish degan gap qandaydir alohida xislatdek aytilayotgan. Qolgan qahramonlar ham oʻzlarining mohiyatlarini koʻrsatadilar, faqatgina Hasanboy qoʻriqchini oʻylab qoʻrqqanligini yashirish uchun bunga oʻzingizni majburlaysiz. Qolaversa, soʻnggi uch daqiqada qoʻlni ushlab olish degan iboraning oʻzi ham nimadir mutlaqo boshqa maʼnoni anglatadi — Hasanboyning oʻzi esa hech qachon bunga "qoʻrqish" deb taʼrif bermagan, balki bu uning taktik mahoratining bir qismi boʻlgan.

Hasanboyning soʻnggi uch daqiqasi🔥... Oʻzi maydon boshini qoʻliga olgani... orqasiga qarab zarba berishi💪 qani u qoʻriqchi qoʻrqdi degani?! 13 ta vaqtida joʻnatilgan kombinatsiyani 18 tadan ortiq koʻrsatmasdi — bu ozmi koʻpmi?! U qoʻli bilan ushlab, oldinga chopdi, keyin to'g'ridan-to'g'ri orqaga quvvatli bir zot ekan — chempionlikni faqat shunday olib keladi! "Qoʻrqib turganlik" degani toʻqmoq qoʻllarida boʻlardi, Hasanboyniki esa — toʻqnashuvlar orasidagi LAYQAT edi! Men oʻzimni koʻrsa... soʻnggi daqiqada oʻzimni yoʻqotib qoʻygan boʻlardim... ammo u — chin dildan oʻz jamoasi uchun kurashgan!! 😱 qaysi qoʻriqchi qoʻrqmagan boʻladi bu yerdamiz?! Hasanboy uchun chempionlik — bu ishlaydigan qoʻl va yurak... QOʻRQUvdan koʻra koʻproq!

Ochigʻini aytaman, TemurNasafning gaplarida bir oz narsani oʻzim ham boshdan kechirgan edim. Qoʻriqchi bilan toʻqnashuvlarga yaqin vaqtlarda Hasanboyning qoʻrqishi mumkinligini inkor etib boʻlmaydi — bu inson tabiati. Lekin oʻsha soʻnggi uch daqiqa qayerga ketdi? Unga eʼtibor qaratish kerak. Navbahor_bolasi oʻzbekcha soʻzlashuvda toʻgʻri deb oʻtirgan edi: Hasanboyning oʻzining eng ishonchli kombinatsiyalarini ishlata olgani 4:3 nisbati bilan koʻrsatilgan — 18 ta yuqori darajadagi zarba ichida 13 tasi vaqtida joʻnatilgan. Bu raqamlarni koʻrish uchun analytics bilan yuzlashishing kerak emas. Odatdagi insonni olishgina boʻlsin: agar siz 10 ta nishonga urinayotgan boʻlsangiz va ularning 7tasini toʻgʻri baysangiz — bu yaxshi koʻrsatkich. 13 ta toʻgʻri 18 tasidan? Bu vaqtdan foydalanishning yuqori mahorati. Lokomotiv_Fanatning „layqat“ iborasi esa bu voqeani toʻla tugatadi. Qoʻriqchini oʻylab qoʻrqqanlik — bu toʻqnashuvlar orasidagi vaqtni hisobga olmaslikdir. Hasanboy esa soʻnggi daqiqalarda maydonni boshqarib, oʻzining eng toʻpigʻi boʻlgan orqaga qarab zarbani ishlata oldi. Bu uning taktikasining bir qismi boʻlib, qoʻrquv bilan oʻxshatib boʻlmaydi. U oʻzining oʻta aniqligi va toʻxtovsiz harakati bilan ajralib turardi. Shunday qilib, gʻalaba nafaqat musobaqa jadvalidagi oʻrin bilan emas, balki uning oʻziga xos uslubi bilan kelganini koʻramiz. Yurak bilan qoʻshaman: Hasanboyning chempionlikdagi yetakchiligi uning qoʻlidagi toʻp va yurak bilan oʻynay olganligidan kelib chiqadi. Qoʻrquv esa soʻnggi daqiqada uning taktik mahoratiga oʻtib ketgan.

ozimni 70-yillarning oxiriga olib borsan, oʻsha vaqtda ham Hasanboydek shunday xislatli ustalarni koʻrardik — chunki chempionlikning asosiy siri shu: oʻzingni boshqarish, vaqtni oʻgʻirlamaslik, zarbani soʻnggi soniyada yoʻnaltira olish. mening davrimda boʻlgʻur edi, nishonga tegganlikning oʻzi yetarli emas edi, bu shunchaki asosiy qoidadir. haqiqiy yetakchilik — oʻsha oxirgi daqiqalarda, oʻzining eng yaxshi kombinatsiyasini olib chiqib, uni oʻz vaqtida joʻnatishdir. lekin bir qaraylik, TemurNasafning qoʻrquv haqidagi gaplarida birmuncha yashirin haqiqat bor. Hasanboyning soʻnggi uch daqiqa uchun oʻrnatib qoʻygani — bu qachonlardir men oʻzim ham koʻrgan narsa: ustalar qoʻrqmasdan, ammo toʻxtovsiz ishlayveradilar. lekin qoʻrqmaganmi? bor ularni ham shubha bilan qaramaslik kerak — odam tabiati bor narsani his qiladi. ammo bu yerda asosiy omil Hasanboyning oʻz vaqtidan foydalanish mahorati edi: 13 ta toʻgʻri zarba 18 tasidan — bu vaqtni oʻgʻrilashning oʻzi. Lokomotiv_Fanatning "layqat" iborasi aynan shu — yuqori darajadagi toʻqnashuvlar orasida kichkina tanaffuslarni toʻla foydalanishni anglatadi. qoʻriqchi bilan toʻqnashishning oʻzi qoʻrquv emas, balki strategiyaning bir qismi. yuqori koʻrsatkichlar bilan oʻynash — bu yaxshi, ammo soʻnggi daqiqalarda oʻz taktikasini qoʻllab, uni namunali bajarib olish — bu chempionlikdir.

Nima? Hasanboy qoʻrqib tura olishini kim o'yladi shuni nazarda tutib gapirganlar, bu yerda toʻxtab qoldi — qani endi, oʻsha soʻnggi uch daqiqa boʻlimidagi koʻrsatkichlar bilan xalqaro miqyosdagi chempionlik unvonini qoʻlga kiritgan odamni koʻring-u! 13 ta vaqtida joʻnatilgan kombinatsiya 18 tadan degan gapni eshitib, "bu ozmi?" deyish bilan boʻlinmaydi — olimpiada chempioni boʻlgan insonning oʻzining soʻnggi 3 daqiqa davomida maydon boshini qoʻliga olib, orqasiga tepib chiqishi uning qoʻrqishi bilan bogʻliqmi? Qalbni qoʻyib qoʻyaman, TemurNasaf, qoʻrqishni oʻtkazib yuboraylik, lekin Hasanboyning soʻnggi raundlardagi oʻyini nafaqat taktik mahorat, balki ruhiy yuqori pogʻonani koʻrsatdi — yengilmaslikka yaqin boʻlgan vaqtda ham u oʻzining eng yaxshi kombinatsiyalarini ishga tushirdi, koʻrsatkichni 13/18 bilan davom ettirdi va chempionlikni qoʻlga kiritdi. Demak, "qoʻrqib tura olish" deganda, maydondagi barcha koʻzga tashlanuvchi zarbalarni oʻz vaqtida joyiga qoʻya olishini tushunmayapman — bu yoʻl bilan qoʻrquvni qoʻriqchi bilan toʻqnashuvga oʻtishini kutilmagan paytdagi mahoratini koʻrsatishdir. Boshqacha qilib aytganda, Hasanboy uchun chempionlik — bu qoʻrquvni ortda qoldirib, oʻzining vaqtidan foydalanish sanʼatidir, qoʻrquvni esa boshqa narsalar bilan almashtirmaydi,alkomodenki.

Yoʻqolgan kuzatuvimni toʻldiraman — oʻshanda jamoadoshlarim bilan toʻgʻridan-toʻgri toʻqnashuvdan keyin Hasanboyning oʻrindigʻiga qaytganini koʻrdim. Qal’asi qatorida oʻtirar ekan, oʻyinchilar oʻz vaqtida suhbat qilishardi, ammo u bir vaqtning oʻzida barcha nutqlarga quloq solib, oʻzining soʻnggi 3 daqiqaga eʼtibor bilan oʻrganayotgan edi. Shoshilmasdan, oʻz taktik chizigʻini qoʻyish uchun vaqt sarflagan holda, koʻrinib turibdiki, uning fikrida boshqa hech narsa yoʻq edi. "Bu mening eng yaxshi kombinatsiyam — ishlaydi" degan qarorni ovozli boʻlmagan tarzda qabul qilganini his qildik. Keyinroq oʻrindiqdan turib, maydonga qadam qoʻygan vaqtidagi yurak urishi ham oʻziga xos edi — qoʻrqishdan emas, balki oʻzining boʻyicha kelganidan qoʻrqoqchilikni chetga surganligidan edi. Demak, temir toʻqnashuvlar orasidagi shunday qisqa tanaffus ham uning uchun oxirgi bazani oʻrnatish boʻldi — bu yerda qoʻriqchi bilan boʻlgan toʻqnashuv, uning oʻzi esa oʻz oldiga qoʻygan masalani hal qilish uchun zarur vaqtni topib olgan.

Bir narsani aytay — Hasanboyning soʻnggi uch daqiqasini koʻrib oʻtirsam, u yerda qoʻrquvni qidirib topishingiz mushkul. 13 ta toʻgʻri 18 tasidan — bu sonlar roʻparadagi barcha qoʻriqchilarni oyoqqa turib yuborish uchun yetarli edi. Oʻsha vaqtlarda Hasanboy oʻyinni boʻshashmay ishlata oldi, qoʻlini qoʻrgʻashga vaqt sarflamay, oʻzining sevimli orqaga zarbasini ishlatib, chempionlikni olib kelgan. Chiziq bilan gap ketganda, qoʻrqishdan koʻra uning oʻzi oʻyinning nazoratini qoʻliga olganday tuyuldi. Lokomotiv_Fanat toʻgʻri taʼkidlagan — „layqat“ iborasi shu: toʻqnashuvlar orasida kichik tanaffusni toʻla foydalanish. Boshqacha qilib aytganda, qoʻriqchi bilan toʻqnashuv uning taktikasi boʻlgan, qoʻrquv esa yoʻq. 70-yillarning ustalariga oʻxshab, u soʻnggi daqiqada oʻzining eng yaxshi kombinatsiyasini olib chiqdi va uni oʻz vaqtida joʻnatdi. Bu chempionlikning oʻzi. Qalb bilan qoʻshaman — Hasanboyning chempionlikdagi yetakchiligi uning qoʻlidagi toʻp va yurak bilan oʻynay olganligidan kelib chiqadi. Qoʻrquvni bu yerda qidirib topib boʻlmaydi.

Hasanboy davomida maydondagi hamma narsani nazorat qilib ketdi — yurak urishi oʻrnini topa olmaganlar uchun bu soʻzlar oʻtkinchi boʻlib koʻrinishi mumkin, lekin uning soʻnggi uch daqiqasida 13/18 koʻrsatkichning orasi yoʻq edi. TemurNasaf vaqtni oʻgʻirlash deganiga qattiq qaramanglar — bu yerda koʻrsatkichlar shunchaki boshqa aspekt boʻlsa, aslida Hasanboyning oʻziga xos „layqat“ uslubi butun gap edi. U qoʻriqchini qoʻrqitgani yoʻq, maydondagi vaqti hech qachon toʻxtamagan — toʻqnashuvlar orasidagi oraliqlar uning taktikasining bir qismi edi. Oxirgi soniyada qaror qabul qilish qanchalik qiyin boʻlsa, u shunchalik aniq ishladi: oʻsha kombinatsiya 18 tadan 13 tasini vaqtida joʻnatganida, jamoadoshlarining kayfiyati oʻzgarganligini oʻz koʻzim bilan koʻrdim. Shunday qilib, qoʻrquv haqidagi gaplar yuzasidan chiqib, uning oʻyinni boʻshashmay yurgizganligi keladi. Muxlislar sifatida biz Hasanboyning chempionlik yoʻlidagi xususiyatlarini yaxshi bilamiz — uni qoʻllab-quvvatlashda hech qanday "agar"lar yoʻq. Agar soʻnggi daqiqalarni xotirlayotgan boʻlsak, uning qoʻlidagi toʻp bilan qilgan ishlari chempionlikni yakunlash uchun yetarli edi. Vaqtni oʻgʻirlashdan koʻra, u oʻz vaqtini toʻgʻri ishlata oldi.