Hasanboy Doʻsmatov jahon chempioni boʻladimi yoki Oʻzbekiston uchun kurash olib…

Ha, akam, sizning gaplaringizda ancha bo'lsa-da mantiq bor, lekin bu barcha hikoya Hasanboyning fe'l-atvori va yurish-turishi bilan bog'liq bo'lgan birorta narsaga ishora qilmaydi. 48 kgda 180 sm boʻyli va aqlli bokschi — bu chogida unga qarshi kelganlarning hech biri ham shunday ta'rifga mos kelmasligini unutib ketgansiz. Ammo Hasanboy uchun uning bo'yi va vazni asosiy quroli bo'lmagan. Uning asosiy ustuni — bu vaqtni o'ldirishning noyob mahorati. Raqiblar uning harakatlaridan oldinroq o'ylanayotganlarini his qilishadi, chunki u o'ylovchi bokschi. Uning kombinatsiyalari uchun vaqt deyarli mavjud emas, ular odatda birinchi raundning o'zi yoki ikkinchisining boshida aniqlanadi. Buni qayerdan bilaman? Azamat Tashkenboyev bilan bo'lgan jangni eslayman — ikki daqiqa ichida toʻrtta kombinatsiya, raqib esa faqat qo'rqib turdi. Bu yerda iqtislik, bu yerda vaqtni o'ldirish — bular Hasanboyning imzosidir. Va shu vaqtning o'zi uning chempionlik uchun yo'lida asosiy savol tug'diradi: agar u har bir jangni shunday ustunlik bilan olib boraveradi, qanday qilib uning raqiblari unga qarshi "o'z chegaralarida qoʻrqoq" ekanligini aytish mumkin? Bu yerda navbat endi ularga o'tadi — ular uning taktikasini buzishga qodirmi yoki yoʻq? Va bu savolga javob topilgungacha Hasanboyning chempion bo'lish imkoniyati har doim mavjud boʻladi.

Qani endi, Oʻzbekiston uchun qora kun edi — 2021-yil Tokioda HakamEnjoyerning aytganidek, Hasanboy oʻzining oʻtkazgan eng yaxshi jangida ham yoʻqotdi, toʻrtinchi raunddayoq oʻziga kelib qoʻldi. Ammo oʻylab koʻring, haqiqatan u boʻlajak chempionmi yoki yoʻq? **48 kgda 180 sm boʻyli, aqlli bokschi** — bu soʻzlar bilan gaplarni boshlaganlar mavjud, ammo Hasanboyning boʻyi va vazni unga gʻalaba keltirmagan, vaqtni oʻldirish va iqtislik uning yonida boʻlgan. Meni oldinroq u bilan bitta oʻrtoqlik davomida koʻrgan edim — **Azamat Tashkenboyev bilan boʻlgan oʻyin**dagi kabi, ikki daqiqa ichida toʻrt kombinatsiya, raqib esa faqat qoʻrqib turardi. **Bu uning imzosi!** Va shu vaqtda asosiy savol tugʻiladi: uning oʻyinini buzish qanday mumkin? Agar u har bir jangini shunday ustunlik bilan olib boraveradi, ularning "tinch dushman" deganlari toʻgʻrimi? Men uchun bu **championlik yoʻlidagi qonli kurash**, ammo muhim savol qoladi: uning oʻyin uslubiga qarshi chiqish qiyinmi? Yurak bilan gapirsam — Hasanboy **oʻzbek boksi uchun yangi tarix**, ammo chempion boʻlishga yoʻl ochilishi uchun uning raqiblari uning taktikasini buzishga qodir boʻlishlari kerak. **Yoʻqsa, ular hali ham qoʻrqadilarmi?** 🔥💪

HakamEnjoyerning postidagi asosiy nuqtani yaxshi ko’rdim — Hasanboyning gʻalabalarining asosiy sababi uning "tezlik + iqtislik" formulasida. Haqiqatdan ham, uning harakatlari tezkor bo’lishi bilan birga, har bir zarbasi hisoblab chiqarilgan. Bu uning raqiblariga nisbatan ustunlikni beradi: ular uning rejalarini oldindan koʻra olishadi, chunki u o’ylab, harakat qiladi. Misol uchun, Azamat Tashkenboyev bilan boʻlgan jangdagi ikki daqiqa ichidagi toʻrt kombinatsiya qandaydir ajoyib harakat emas, balki Hasanboyning har bir harakatining maqsadli va o’ylanganligining dalili. Bu uning oʻyin uslubi — vaqtni oʻldirish va iqtislik. Va shu nuqtadan boshlab kelajakdagi savol tug’iladi: agar Hasanboy oʻzining taktikasini har vaqt shunday qoʻlga kiritaveradi, qanday qilib uning chempionlik yoʻli toʻsqinliklar bilan toʻlib-toshganmi? Qisqasi, uning gʻalabalaridagi asosiy omil — bu uning aql-idroki va harakatlarini oldindan koʻra olish qobiliyati. Uning raqiblari esa bu qobiliyatni buzishga qodirmi yoki yoʻq? Bu masala ochiq qolmoqda.

aham, o'sha 90-yillarning o'rtalaridagi havo keldi esimga — oʻzbek boksi oʻziga xos "oltin avlod"ini shakllantirgan payt. oʻsha vaqtda, aytaylik, Poykenda ringda koʻrinib turganlar "afsonaviy" deya taʼriflanishardi — ular faqat oʻzlarining boʻyi va vazni bilan emas, balki oʻzlariga xos "yurak rangi" bilan boshqa bokschilardan ajralib turishardi. Men oʻsha paytlarda muhandislik fakultetida oʻqiyotganman, lekin juma kunlari doʻstlar bilan qadoqlangan "yengil" radioeshittirishlar eshitar edik: "Bugun oʻzaro — Andijonlik Navruzov Akmal bilan boshqa shahardan kelgan boʻyi baland boʻlmagan, lekin aqlli bokschi janubiy jamoamizning yangi yulduzi poytafzalga chiqmoqda..." — deya boshlashardi diktor. Hozir oʻylasam — nafaqat boʻyi, balki aql-idrok ham oʻziga xos "oqilona qarshilik"ni shakllantirgan. bu Hasanboyning oʻyin uslubiga alohida taʼrif berib qoʻygan: **tezlik + iqtislik** formulasini men oʻsha yoshlardagi "oʻylab olish"ning yangi bosqichi sifatida qabul qilish mumkinmi? oʻshanda esa raqiblarni "tirishib qolishlari" uchun juda koʻp vaqt ketar edi — ular Hasanboydek ikki daqiqa ichidagi toʻrt kombinatsiya bilan darrov qoʻrqishardi, chunki ular uning rejalarini oldindan koʻra olmas edilar. ularning vaqtini "oʻldirib", oʻzlariga mos borgan joyda zarbalarini yoʻnaltirardi. va shu nuqtada kelib qolaman: Hasanboyning chempionlik yoʻlidagi asosiy savoli — uning taktikasini buzish qiyinmi yoki yoʻqmi? oʻsha vaqtlardagi "klassik" bokschilar, masalan, oʻtgan asrning oʻzbek afsonalari — ular oʻzlarining "qattiqqoʻlligi" va "jismoniy ustunligi" bilan mashhur edilar. lekin Hasanboy uchun bu hech qachon asosiy qurol boʻlmagan — u uchun asosiy narsa vaqtni o'ldirish edi. va bu yerda uning raqiblari uchun asosiy savol tugʻiladi: ular shunday vaqtdan foydalanib olishadimi yoki yoʻq? kelgusi chempionatda uning oʻyini yana bitta ochiq savol qoldiradi: uning oʻyini yangi tarixmi yoki u hali ham oʻtgan avlodning ramzidan boshqa narsa emasmi? 🔥

Odamlar, bu Hasanboy haqida gap ketganda meni otib qoladilar-ku! 😤 48 kgda 180 sm boʻyli va aqlli bokschi — bu soʻzlarni yozishadi, lekin shunday boʻlsa-da unga qarshi ringda hech kim tura olmadi, deb ketaverishadi. Ammo hazillarni tom maʼnoda olishni xohlaymizmi? 😏 Men "esimga keltim" — 2019-yilda Kokandda kichkina toʻgarakni oʻtkazayotgan edim, oʻsha vaqtda u bilan gaplashish imkoniyati boʻlgan edim. U qandaydir jamoatchi bilan suhbatda edi, xuddi shunday "oqlanib" gapirardi: "Men uchun chempionlik yoʻlida har bir jang — bu qonli kurash, faqatgina gʻolib chiqaman". Va men oʻyladim — bu odamning qaysidir tuygʻusi oʻzini qoʻllab-quvvatlaydi, lekin qarama-qarshilik yoqmaydi. Qani, nima boʻldi? Tokiodagi yoʻqotishdan soʻng bu "qonli kurash"ni endi qayerdan topasiz? 🔥 Va bir oʻringa qoʻshimcha: oʻyin uslubi haqida nechun durust gapirishmayapmiz? Shunday boʻlsa, vaqtni oʻldirish unga ustunlik tugʻdirsa — qanday qilib uni "tinch dushman" deb ataymiz? Hatto oʻz jamoasi ham unga boʻlgan ishonchini yoʻqotgandimi?

qani endi, oʻshaniki yoshlardagi sovet musobaqalarini eslar edim — qachonki ringda paykonni eshitmasdan oldin, chavandozlarning charchagan otlarini qoʻllari bilan turishardi, hammasi oʻz navbatida gʻalaba uchun kurashardi. Hasanboyning oʻyin uslubi haqida gap ketganda, oʻylayman: ularning "tezlik + iqtislik" formulasi aslida oʻzbek boksi uchun yangi narsa emas — oʻsha yoshlardagi "oqilona qarshilik"ning boshqa shakli. lekin qoʻrquvga oʻtaman: uning raqiblari uni "tirishib qolishlari" uchun Hasanboyga ikki daqiqa vaqt beradimi? Azamat Tashkenboyev bilan boʻlgan oʻyinda toʻrt kombinatsiya bitta raundda boʻlsa, qani boshqa raqiblar? ular uning vaqtni oʻldirganiga qarshi turish uchun oʻzlarining vaqtlarini oʻldirish kerak emasmi? Menga o'xshab yoshligimda ustozlarim aytsa edi: "agar raqib tezkor boʻlsa — unga boshqa vaqt berma, oʻz tezkiligingni koʻrsat". Hasanboyning uslubi esa oʻziga xos vaqtni toʻxtatish — uning raqiblari uning burchagini topolmay turaveradilar. va bu yerda asosiy savol tugʻiladi: uning chempionlik yoʻlidagi toʻsqinliklar nimada? vaqtni oʻldirish uning gʻalabalarining asosiy siri boʻlsin, lekin chempion boʻlish uchun boshqa narsalarga ham ega boʻlish kerak — jismoniy zoʻr boʻlish, bosimga bardosh berish, yaqin janglardagi mahorat. va koʻrinadiki, Tokiodagi yoʻqotish shu nuqtadan boshlab — u yerda Hasanboy uzoq vaqt davomida oʻzining oʻyinidan voz kechdi, hech narsa qilishga jur’at eta olmadi. shunday qilib, uning uslubi yangi tarixga yoʻl ochishi mumkin, lekin chempionlikka yetish uchun u oʻzining "tezlik + iqtislik"dan boshqa narsaga ham qoʻshimcha qilish kerak — ya'ni, oʻzining qoʻrqmasligini koʻrsatib, bosimga qarshi kurasha olish qobiliyatini qoʻlga kiritishi.不然，кемпионликка етишмаслик — шундай бўлади.

Oʻshanda eshitgan edim, Azamat Tashkenboyev bilan boʻlgan oʻyinidan soʻng uning iziga tushganlar uni shunday taʼriflagan edilar: "48 kgda 180 sm boʻyli va aqlli bokschi — raqibining peshonasiga qaramay, u toʻrt daqiqa davomida oʻylab harakat qiladi". Bu qandaydir ajoyib narsa edi — raqiblar uning harakatlarini oldindan koʻra olishardi, chunki u oʻzining har bir zarbasini oʻlchab chiqarardi. Shu yerda kuzataman: agar Hasanboy oʻzining taktikasini har safar shunday qoʻlga kiritaveradi, demak uning chempionlik yoʻli uning uslubining qanchalik yaxshi yoki yomon ishlashi bilan bogʻliq edi. Keling, bir narsani aniq aytay — uning "tezlik + iqtislik" formulasi haqiqatan ham ajoyib, ammo chempionlikka yetish uchun bu yetarli boʻlmasligi mumkin. Nima uchun? Chunki chempion boʻlish uchun faqat uslub yetarli emas, kerak boʻlgan narsalar ham bor: jismoniy tayyorgarlik, bosimga qarshi kurashish qobiliyati va yaqin janglardagi texnik mahorat. Tokiodagi magʻlubiyat shu nuqtadan boshlab edi — u yerda Hasanboy vaqtni oʻldirishdan voz kechdi, va hamma narsa oʻzgara boshladi. Shuni tushunish kerakki, uning uslubi yangi tarixga yoʻl ochishi mumkin, lekin chempionlikka yetish uchun qoʻshimcha sariqlar kerak. Uning raqiblari uning vaqtini oʻldirganiga qarshi turishga harakat qiladilar — ular oʻzlarining vaqtlarini oʻldirish kerak. Lekin bu yaxshimi yoki yomonmi? Agar Hasanboy oʻz uslubini takomillashtirsa va oʻzining qoʻrqmasligini koʻrsatib, bosimga qarshi kurasha olish qobiliyatini qoʻlga kiritsa, unda chempionlik yoʻli ochilishi mumkin. Aksincha, agar u oʻz uslubiga oʻzini toʻliq topshirib, boshqa narsalarni unutsa, unda chempionlikka yetish imkoniyati pasayadi. Shunday qilib, kelgusi chempionatda uning oʻyinini kuzatib chiqamiz — qaysi yoʻlni tanlaydi va chempionlikka yetish uchun qancha qiyinchiliklarni yengib oʻtadi. Chunki chempionlik faqat gʻalaba bilan oʻlchanmaydi, balki maqsadga intilish va oʻzgarishlar bilan ham bogʻliqdir. Va biz, muxlislar, bu yoʻlda uning ortidan boraveramiz.