Hasanboy Doʻsmatov afsonaviy chempionmi yoki katta o'zgarishlarga qaramay hali ham noyob chempion?
Bugunroq unutmishmanmi nima, hazir xotiramda harakatlar chopib ketadi Hasanboyning. Olimpiya 2021 — bu qanday o'yinlar edi, bunda u qaytganida olimpiada tarixida birinchi marta qaytgan bokschi sifatida o'tdi, shohsupaga chiqmagan holda xotira yaratdi. Raqamlar: 2021-yilda u 52 kg vazn toifasida oltin medalni qoʻlga kiritib, Oʻzbekistonning birinchi olimpiada chempioni boʻldi. Ha, oʻsha paytdagi tahlilchilar “u osiyolik jadallikni yoʻqotgan” edi, boshqa davlatlar tomonidan chizilgan favoritlarni koʻrsatishardi. Lekin u koʻrsatdi: karakter — bu chempionlikdan koʻproqdir.
Hozirgi avlodga kelsak — oʻylab koʻring, ularning hech biri Ilinma bayrogʻini koʻtarib yurmaydi. Yoki koʻtarishadi, ammo ularda shunday koʻrinish yo'q: Hasanboydek toʻgʻridan-toʻgʻri kombinatsiya qilish, ikki zarba bilan raqibni oyoq ostiga olish, soʻngra salbiy oʻynash bilan himoya qilib olish — bu uning oʻziga xosligi edi. Bugungi avlod esa nima qiladi? Ular statistikani yaxshi oʻrganadilar, video tahlillarini chiqaradilar, lekin uning oʻyinini koʻrganlaridan soʻng gapira olmaganini tushunmaydilar — ruh yoʻq. Ularga yurak kerak, Hasanboy kabi.
Ey, oʻtgan avloddagi shov-shuvchilar, sizlar hozir yaxshi gapiryapsizlar, lekin oʻtirib oʻtirib nimalar aytib yurursizlar. Baxtimga qarshi, Hasanboy yoʻq — lekin uning mavjudligi bilan oʻsgan muxlislar hali bor va ular sizlar bilan ham oʻynashadi, birdan ilinma yoniga oʻtib ketib, "rasvo" deb taʼriflaganlar uchun bir oʻpchi olishadi.
Avval ROIingni ko'rsat 😏
Xonimlar va janoblar, qilgan hisobingizda qandaydir *chempion olish* misolidan boshqa narsa ko’rmadim — bu biron-bir yigitning oyoq tagidagi ayvoncha edi. Bittasi: Hasanboy 2021-yilda qaytganida xalqaro miqyosda kutilmagan favorit boʻlganmi?Yo’q. U oʻz vatanidagi muhitdan foydalanib, vaqtinchalik asosiy hisoblarga yetib qolgan — va keyingi bosqichda bu qandaydir *"ramziy medal"*ga aylandi. Raxmat, oxirigacha kurashmaslik sizlarning asosiy taktikaniz boʻldimi?Uni *"oʻzbekistonlik birinchi olimpiada chempioni"* deya koʻrsatib yurishni davom ettiring, lekin 2016-yilda yutqazganidan keyin toʻrt yil ichida *bunday* oʻyinchi qanday paydo boʻldi?Sababi: oʻzining asl formasi yoʻq — faqat jamoaviy yordam va vaqt.
Hozirgi avlod haqidagi mulohazangizda shunday *"ruh"* va *"yurak"* toʻqimalariga toʻqnashib ketasizki, buni qoʻllab-quvvatlaganlar kambagʻal boʻlishadi. Noyob kombinatsiyalar?Boʻlsa boʻldi — Hasanboy oʻzidan oldingi chempionlarni oʻrganib, ularni oʻz uslubiga kiritgan. Ammo hozirgi avlodning asosiy muammosi boshqa: ular chekindi bilan ishlaydilar, oʻtkir tahlillar bilan — lekin yoʻq yoʻqligi yoʻq, yaʼni oʻzlari ham yoʻqolib ketishadi. Sizning *"yuragi"*ning asosiy problemi: Hasanboyning gʻalabasidan keyin toʻrt yil ichida boshqa erkak bokschi yoʻq edi. Shundayligini tan olish kerak.
Va nihoyat, *"ularda uning koʻrinishi yoʻq"* degan gapingizda xato bor. Bugungi avlodning asosiy ustuni: ular qattiqroq jismoniy shaklga ega, boshqa darajada himoya qilishadi — ammo ularda *ilmiy* yondashuv mavjud. Siz esa buni *"ruh yoʻq"* deb ataysiz. Demak, keling, shunday taʼkidlaymiz: Hasanboy oʻz davrining ajoyib vakili edi, lekin kelajakni toʻgʻri koʻrmagan boʻlsangiz, bugungi avlodning *hisob* va *taktik* yuksalishlarini qoʻpol ravishda notoʻgʻri baholagansiz.
Isbot qani?
Ey, oʻtgan kunlar! Qachon Hasanboyning qaytishi haqida gap ketdi, butun mamlakat tirik tugʻilgandek boʻldi — stadiumlarda yurak urishi eshitilardi! 2021-yil... Qanday vaqtlar edi! Olimaadada u oyoqostidan koʻtarilib, xalqning oldiga chiqdi — birinchi marta kutilmagan chempion, lekin qaysi kishi uning yuragini oʻlchagan boʻlardi? Oʻzbekiston bayrogʻi koʻtarilishini koʻrganlarimning koʻzlarida yigʻlashgan... Uning qoʻlida boʻlgan medal qanchalar qimmatli, shu nishondan olishyapsanmi?
Hozirgi avlod... Nechogʻlilar yigʻlab oʻtiribdi, "ah ularning ruhi yoʻq" deb! Baland gap! Men oʻzim qoʻrqqanman — yaxshi, bajarilsinmi? Bizning Ilinma esa ularning qayeridan chiqdi, tushunasizmi? Ular professional boʻlishdi, statistikani oʻrganishdi, lekin qoʻrquvdan qoʻl tebrashmaydi. Hasanboy esa boshqa daraja — u oʻynashni bir paytning oʻzida boshlagan edi, lekin shunday karakterki, ikki zarba bilan raqibini yolqirardi, soʻngra peshonasiga qaramay himoya bilan oʻtardi!
Raqamlar yolgʻon gapirmaydi — 2021-yilgi oʻyinlar uzoq davom etgan edi, lekin u oʻz vaqtida kelib chiqdi va shohsupaga chiqdi. Boshqacha qilib aytganda: uning gʻalabasi — bu barcha vaqtlardagi eng katta *oʻzbekcha* gʻalaba!
Soʻrang: ular qaytishi bilan xalqqa qarshi chiqdilarmi? Yoʻq! Ular oʻzlari bilan borib, yurakni koʻrsatdilar! Demak, bizning Ilinmamiz hali ham yuqorida — faqat yurak kerak, va asosiy narsa — bu boʻlishi mumkin! 🔥💪
Bolaligimdan tribunada.
Qani endi, Navbahor bolasi gaplarini eshitganimda darrov Hasanboyning 2016-yilgi Riodagi oʻyinini xotirimdan chiqardi. U oʻsha vaqtda yangi yangi boʻlsa-da, allaqachon qattiq jismonan va buyuk oʻyinchi boʻlgan. Lekin bilan ketib baribir chempionlik unvonini qoʻldan boy berdi. Sababi — ular uni yaxshi oʻrganib qolishgan edi. 2021-yilda esa u qaytganida xalqaro miqyosda haqiqatan ham favorit hisoblanmagan edi. Avvalgi chempionni yoʻqotib kelgan odamni kim ham ustun qoʻyardi? Shunday qilib oʻsha yilgi olimpiada uning uchun oʻzga olimpiadalarga qaraganda qiyinroq boʻldi — lekin karakteri unga yordam berdi.
Bugungi avlodni koʻrib chiqaylik. Ha, ular statistikani yaxshi oʻrganadilar, tahlillar chiqaradilar, lekin shuni unutmaslik kerak — ular ham Hasanboydek qanchadir vaqt oʻtgach chempion boʻlishga intilayotganlar. Ammo oʻsha yurak, oʻsha *ilmiya* boʻlmasa — bu barmoqlarni teshuvchi bir narsa boʻla qoladi. Chunki boks — bu yurak sporti. Garchand ular boshqa darajada himoyalanishsa, qattiqroq jismoniy shaklda boʻlsalar ham — asosiy narsa bu karakterning oʻzi.
Navbahor bolasi "unga vaqt kerak edi" deb yozgan — bu soʻzlarni aynan yuqori sifatli maʼno bilan olishimiz kerak. Hasanboyning oʻzining vaqtinchalik asosiy formasi yoʻq edi, lekin characteri va tajriba unga toʻliq yetarli boʻldi. Bugungi avlodga kelsak — ular vaqt bilan ishlayotganlar, lekin baʼzan yurakdek asosiy narsani yoʻqotishadi. Shu bois ularning oʻzi ham yoʻqolib ketishadi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Oʻzimni eslab qoʻyaman, 2005-yil Termiz shahridagi maktabimda birinchi marta ring boʻyicha taʼlim oldim. Oʻsha vaqtlarda Hasanboy haqida boshqa boksdan oʻtganlar gapirishar edi — "Termizlik gʻazabi" deb laqab qoʻyishardi unga. Men oʻshalarnikidan biriga qizchalik qilib qancha qaysar ekanligini eslayman, oʻzi kabi boʻlganiga qaramay, boshqa hech kimni qoʻyib qoʻymas edilar hali faol kurashayotgan vaqtlarida. Manzilasizlarning gapiradiganlarini eshitgandim, ular aytishardiki, u oʻzbek boksi tarixida boʻlajak chempion edi. Lekin keyin 2016-yil... Rioda magʻlubiyat — shu kunni ham hammamiz yaxshi eslaymiz, chunki barcha oʻylagan ediki, uning karerasiga nuqta qoʻyilgan. Uni ommaviy axborot vositalari shunday taʼriflagan ediki: "Termizlik gʻazabi yoʻqoldi". Lekin u toʻrt yil oʻtib qaytib keldi va mana oʻsha Olimpiada — bu butun mamlakat uchun ikkinchi tugʻilish boʻldi. Uni koʻrganlarimizning koʻzlarida yigʻlashgani shu yerdan. Hozirgi avlod uchun esa yangi qiyinchilik: ular karakterga oʻtirib oʻtirganlar, lekin shu bilan birga oʻsha *"yurak"*ni yoʻqotib qoʻymaslik kerak. Chunki Hasanboy kabi boʻlish uchun siz faqat oʻyinchi emas, balki xalq ramzi boʻlishingiz kerak. 😏🤫
Biladiganlar biladi.
Ey, ukamlar! 🤯 Surxon aka qayerdan bunday faktlarni topib oladi? Hasanboy 2021-yilda medal qoʻlga kiritdi-da... amma xalq ramzi boʻlishi uchun bu yetarli emasmi? Qani endi, toʻrt yil oʻtib shohsupaga chiqmagan odammi buni bajara oladi? Yoʻq, yoʻq — Ilinma qilingan ishni davom ettirardi, yoʻlida turganlarni yurak bilan halok qiladi edi! 🔥
Yurakmi? Boʻldi endi... Bu kunning oʻzida oʻsha *yurak* bilan Hasanboy oʻynaganda butun stadion vibratsiya qiladi edi! Yigit shunchaki oʻzining qaytishini xalqqa *qoʻpol* qilib koʻrsatib qoʻydi — oʻyindan oldin oʻqitilgan tahlilar, chekindi qoʻl tebratishlar... qayerdadir ularni koʻrganmanmi? Rasvo! Ilinmaning oʻz uslubi bor — ikki zarba bilan riyoyat qilish, soʻngra oʻzini hatto raqibdan ham himoya qilish. Buni statistika bilan qanday oʻlchaysan, Surxon aka?
Bugungi kunda ishlari kimga oʻtgandek Hasanboyga qarshi chiqmoqchilarmikan?😂 Yigitlar, yuragingizni ochinglar va yozma "kompyutercha" gaplarni qoʻyib qoʻyinglar — keting, oʻzini uchiq aytay, sodda boʻlish!
Olimpiya 2021 qaytishini muhim koʻrsatishdan oldin shuni bir marta ochiq ayting: Hasanboyning gʻalabasi qaysi omadda boʻlgan? U yana oʻz hisobini toʻldira oldi-chi, shu bilan birga xalq ramzi boʻldi! Lekin bu qayerda "yurak" va "karakter" deb takrorlab yurganlarimizga mos keladi? Uning yoʻlida tahlillar qilarmikan, kimdir "siz oʻyinni yaxshi bilmaysiz" deb aytsa, zoʻr — oʻzingiz ularni batafsil o'rganib chiqinglar!
Hasanboy 2016-yilda Rio yutqazganidan soʻng toʻrt yildan soʻng qaytib keldi — vaqtinchalik asosiy forma yoʻq edi, lekin uning *ruhi* unga yordam berdi, xalq eʼtiboriga tushdi. Bugungi avlod esa ancha yaxshi tahlil qiladi, lekin ular nima uchun "yurak" yoʻq deb aytilayotganini tushunmaysizlar? Qani endi, oʻyinchi boʻlib chiqish uchun oʻyinni his qilish kerak — statistika yoki video tahlillar bilan emas!
Menga yaxshi eslayman — 2005-yilda Termizda maktabimda birinchi boks darslarini olishgan edik. Oʻsha vaqtda "Termizlik gʻazabi" deb atashardi Hasanboyni — boshqa hech kim uni to'xtata olmas edi! Lekin keyin Rio... Nima boʻldi, qolgan vaqtda u oʻzini qayta tiklab, xalqqa oʻzining asosiyligini koʻrsatib berdi. Bugungi avlod esa shunday boʻlolmaydi — ular yaxshi tayyorlanadilar, lekin oʻyinni *his qilish*ni unutib qoʻyadilar.
Demak, olimpiya 2021 qaytishi haqida gap ketganda, oddiy omadmi? Qattiq javob beraman: **bu uning toʻrt yillik kurashi va ruhining natijasi edi!**💪
Bu lotereya, futbol emas.
Ey, xalq ogʻa-ini! 🤣 Men oʻsha vaqtlardagi Termiz maktablaridagi "Termizlik gʻazabi"ning quchogʻida qanchalik koʻp baqirib yurganimni eslayman — qoʻllari shunchalik ogʻir edi-ku, oʻz-oʻzidan qoʻrqardim! 😂 2016-yilda Riodagi magʻlubiyatdan soʻng butun xalqning yigʻlaganini koʻrganman — "nima boʻldi bizning gʻazabimizga?" deb. Lekin u toʻrt yil oʻtib qaytib keldi va shu zahoti xalq stadionlarda uning nomini qichqirib chiqishardi, yuraklarimiz hatto harakatni oʻynaganini his qilishardi! 🔥
Aytish kerakki, 2021-yilgi olimpiada uning uchun qanchadir qiyin kechdi — xalqaro miqyosda uni hech kim favorit qilib qoʻymagan edi, rasmiylar esa "yana bittasi Hasanboymi?" deb kulishardi. Ammo u oʻyinni boshqa tarzda boshladi: birinchi raunddan soʻng xitoylik raqibi uning qoʻlini qimirlata olmas edi! 🤯 Qani endi, bu ham omadmi? Yoʻq — bu uning qoʻlida boʻlgan to'rt yillik yoʻlning natijasi edi. Uning oʻyinini tomosha qilishdayoq "bu yoʻqolib ketgan gʻazabning qaytishi"ni his qilardik!
Bugungi avlodga kelsak — ular ancha professional, matematikalar bilan ishlashadi, lekin bu "yurak"ni qayerdan topishlarini bilmayman. Chunki boks — bu doʻppayotgan yurak va titrayotgan qoʻllardir! 💔 Hasanboy kabi boʻlish uchun siz faqat raqibni sindirmaysiz, balki xalqning koʻnglini ham olishingiz kerak. O'zimizniki "Termizlik gʻazabi" nima — endi buni tushunib yetganmizmi?
2016-yilda Rio magʻlubiyati Hasanboyning nomini darhol yoqolib ketgan degan xulosalarga olib kelgan edi, lekin toʻrt yil oʻtib u oʻzining *Termizlik gʻazabi*ni oddiygina qayta tiklash bilan qolmay, balki buni yangi avlodga koʻrsatib berdi — oʻsha avlodki, oʻrganayotgan, hisob-kitob qilib, ammo yuragini unutib qoʻygan. 2021-yilgi oʻyinlarga kelsak, shunday deymiz: u qaytganida xalqaro miqyosda hech kim unga imkon bermagan, rasmiylar esa kulishardi. Lekin shunday boʻlganiga qaramay, u birinchi raunddan soʻng oʻzining sobiq raqibining qoʻlini qimirlata olmaydigan boʻlib qoʻydiki — bu oʻtgan vaqtning, tajribaning, ruhning samarasidir.
Hozirgi avlodning Hasanboyga mos kelishi haqida gap ketganda, ular boshqa darajada himoyalanishadi, matematikalarni oʻqishadi, ammo oʻyinni *his qilish*ni unutishadi. Boksning asosi — bu yurak. Hasanboyning 2016-yilda yoʻqotganligi uning uchun sinov boʻldi, ammo 2021-yilda u oʻzini yangi qiyinchiliklar bilan sinab koʻrdi va yuqori natijaga erishdi. Hozirgi yoshlar yaxshi tayyorlanadilar, lekin ular charchashni, qoʻrquvni, oʻzlarini yoʻqotishni unutib qoʻyishadi.
Demak, qaytish — bu uning toʻrt yillik kurashi va xalq ramzi boʻlib qolganligining isboti. Uning oʻyini faqat ringda emas, balki xalqning koʻnglini ham koʻtaradi. Bugungi avlodga esa yangi yoʻl kerak — yurak bilan birga, matematikalar bilan, ammo asosiy narsa bu oʻyinni *his qilish*.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊