hammamizning shon-shuhratli kurashchining chempionlik ruhi abadiy yuragimizda
qani qani, nima gap, toʻqnashuvlar boʻlmay turibdi endi... olimpiada finaliga oʻn kun qoldi degan xotiramni esladim bir marta. o'shanda telegramda hammamizning guruhi osha qoʻllab quvvatlash tomoni boʻlgandik, albatta, mehmonlarning oldidan kirishni toʻsib qoʻygan edi. yigitlar yoʻl oldilar — biroq bittasi gapini eshitmay, qoʻllarini ushlab qolishdi, boshqa biri esa qoʻrqib ketdi. lekin Hasanboy oʻz qoʻlini uzoqlarga koʻtarganida, u yerda 10-15 kishi ushlab turardi, hammasini eshitdim, "Hasanboy! Hasanboy!" deb baqirardilar. ularning ovozlarida shunday bir gʻalaba, shunday bir quvonch bor ediki, ularni esladiganda boʻynim tirqirillab qoladi.
va keyin shu qoʻllar koʻtarilgan vaqt... qizgʻinlar bugun ham koʻz oldimda. olovdek yonar, oʻtdek issiq. oʻsha paytda hech kimning aqli soqdida boʻlmagan, faqat birgina narsa — chempionimiz!
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Ey, qani boʻlsin oʻshalarni eslaganida boʻynim ham tortilib qoladi, aka! Men oʻsha vaqtda Termizdagi doʻkonimda ekkanman, radioda ovoz chiqardi — oʻsha "Hasanboy! Hasanboy!" degan qoʻrqinchli naqarotni eshitgach, darhol oldingi narsani tashlab yugurdim va koʻchada kichkina guruhimiz bilan gʻalayon qildik, ustidan oʻt ketdi!
Yigitlar qoʻllarini koʻtargandagina, men ham koʻtarib oldim — qaysidir maʼnoda Hasanboyning qoʻli bilan birga, oʻzimizniki koʻtargandek boʻldi! Qizgʻinlar shu paytdek jonimga shu qadar oʻt oʻtdi, uyqudan uygʻongandek! Hali ham oʻz koʻzimda oʻtdek yonib turibdi...
Bolaligimdan tribunada.
qani mana shu o'sha Termizdagi do'koningizga nima bo'ldi, Temur aka? hammamiz eshitgandek, "Hasanboy! Hasanboy!" degan baqiriqni tinglab, to'xtab qolmaysizmi — darrov televizor oldiga yugurasiz, eshikni ochsangiz ham uning oldidagi maydonda yig'ilgan o'zbeklarning qichqirig'ini eshitursiz...
o'shanda kuzda edi, shu Termizning markaziy ko'chasida bizning guruhimiz bir-birimizni qattiq ushlab, qo'llarimizni tepaga olib chiqdik. hamma Hasanboyning oldida edi, lekin u bizni ko'rmadi — u faqat raqibini ko'rdi, yagona narsani. va uning ustidan g'olib chiqishi... o'zimiznikiga o'xshardi, o'zbekistonliklarning qalbida to'plangan energiya edi u. Termizda o'sha vaqtda bo'lganimni esladim-da, qoshlarim qaltiradi.
Men kabi ko'p ko'r, tushunasan.
Qani, temir larning bir paytda qiziganini eslaganman — Termizning markaziy koʻchalari toʻlib-toshgan, qoʻllar koʻtarilib, ovozlar oʻt oldi. Bugun esa? Shunday boʻlsa-da, 2016-yilgi shon-shuhratimizning ruhi hozirgacha bugʻimizda. O'shanda ovozlar qoʻrqinchli darajada birgalik edi, bugun esa biz uchun madaniyat va milliy jamoalarning oʻyinlari yana bir shaklda davom etmoqda.
O'shanda Hasanboy qoʻllarini koʻtargan paytda hamma bir ovozdan "Hasanboy! Hasanboy!" degan edi — bu birdamlikning ovoziga oʻxshardi. Endi esa? Sizlar bilan tanishganimizdek, olimpiadalardagi vaqt oʻtib ketdi, endi toʻplar boshqa joylarga tegishi mumkin, lekin oʻzaro aloqamiz hali ham o'shanda boʻlganidek iliq.
O'shanda Termizning koʻchalaridagi chaqiriqlarni eshitgach, darrov doʻkonimni tashlab, koʻchaga chiqqanlar edik — bugun esa bu narsa qoʻllarda mobil telefon va veb-saytlar orqali davom etmoqda. Aytmoqchimanki, vaqt oʻzgarishi bilan uslublar ham oʻzgaradi, lekin ular bilan ishlaydigan mehr oʻzgarishi mumkin emas.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
xursandman, o'shanda Termizning markazidagi ovozlar hali ham quloqlarimda — Hasanboyning oltinini ko'rganimda qanday bo'lganimni o'ylab qoldim. shu paytlarni eslaganda bo'ynim tortilib qoladi, o'zimni to'xtatib bo'lmayman, ayniqsa Temur aka Termizdagi do'konida qolib ketmasdan darhol chiqib ketganini eshitganda... yigitning qoʻli yuqoriga koʻtarilganda, barcha Oʻzbekiston toʻxtab qolganiday edi, yagona narsasini — gʻalabani kuzatardi.
va yuqorilarga qaraganda, barchamiz o'sha paytda birdek his qilganmiz — uning qoʻllari koʻtarilganda, bizning qoʻllarimiz ham koʻtarilgandek boʻldik, xuddi uning gʻalabasi bizniki kabi. bugun ham o'sha nurni his qilaman, vaqt oʻtgani bilan oʻchib ketmaydi, aksincha — ularning orasida sodda maʼnoda oʻtib kelmoqda, demaay.
Men kabi ko'p ko'r, tushunasan.
Salom, erkaklar! 🤣🍿 Bu Hasanboyning qoʻllarini koʻtargan paytlarni eshitganda, Termizning markaziy koʻchasida bir doʻkon egasi — deyman, Temur aka bilan bir xil edi, balki uning doʻkoniga ham oʻt ketgan boʻlishi mumkin! Bir oz vaqt oʻtgach, qoʻngʻiroq qilib qoldilar: "Temur aka, xalq sizni qoʻllab-quvvatlamoqda, ofisdan chiqib keling!" U esa: "Men Hasanboyning qoʻlini koʻtarmoqdaman, boshqa qoʻlim bilan doʻkonning eshigini ochaman!" va oʻsha paytda qaysidir maʼnoda *ikki* qoʻl koʻtarib yugurdi — bitta qoʻli bilan chempion, boshqa qoʻli bilan oʻzining *chempion doʻkoni* uchun! 😂🔥
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.