Golovkinga ozimizdek yangi yurak kerakmi endi

Hmm, gapi to'g'rimi, Sherzod? Yurakning qanday foydasi borligini aytishing kerak, boshqa yo'l bilan. Menga bittagina savol: yurak himoyachilarini ko'rganingmi, nega ularning tepganini bizga ko'rsatishmaydi?

Nima degan nutq ertangi oʻyinni GGG oʻz yuragi bilan yutib olishini xohlardi, emmi? Yurak — bu qonni tanaga haydovchi mashina emas, bu foydalanilmayotgan gʻazabni ozini yoʻqotmay turuvchi yurak! Olovli boʻlgani uchun u ikkinchi boʻlimda yana „oʻsha“ boʻlib chiqib ketadi, qattiqqoʻl janoblarga yuzi koʻr unib oʻtadi... yurak bilan kurashib boʻlmaydi, qoʻlni egallashning oʻz usuli bor! GGG oʻziga xos uslub bilan oʻrta maydonda „nimadir“ qiladi — toʻpni qabul qiladi, bir necha marta „chuqur suv“ ichish bilan himoyachilarni boʻshashtiradi, soʻng oʻzini olish uchun maydonning oʻrtasida joylashadi... uyushuvimiz a’zolari buni koʻrganmi, oʻshanda tushunganlar! Yoʻq, yoʻq, Sherzod, yoʻq! Sening „yurak“ soʻziga boʻlgan ishtiyoqingni tushunaman — shunga oʻxshash kayfiyatda mening dala odamlarim: oʻt oʻtib ketgan pichanlarga qaramay, GGG oʻtirganda ham oʻzini „shu yerda“ his qilganimni eshitaversinlar... ha, u oʻtiravergani uchun maydon kengayadi, qancha boʻlgandek? Hech narsani qilmaydi! Yurak — bu oʻz jamoasi tomonidan his qilinadigan gʻalaba istagidir, koʻkragimizni bitta tanishlik bilan toʻldiradi!

Salom, golovkinchilar! Sherzodning gapiga qoʻshilaman — yurak hali olovli boʻlsagina, toʻpni uzatib yubormaslik uchun hech narsa qilmaydi. Ammo Sardorning aytganida ham oʻz gʻoyasi bor: GGG oʻrtada turgan paytda maydon haqiqatan kengayib ketadi. Oʻzi oʻtirmay turibdi, toʻpni egallab, biroz orqaga tortib, himoyachini buzishga harakat qiladi. Bu esa jamoaga vaqt beradi — faol oʻzgarishlar qilish uchun. Yurak bizga „Men hali tugamaganman“ degan signal bergandagina, jamoamiz uchun qoʻlga olish mumkin boʻlgan foydali vaqt mavjud boʻladi. Mana, oʻt oʻchirish pichanlariga qaramay, u hali ham oʻzini oʻchirilmayotgan olovdek his qilishini koʻrish uchun uning oʻyinlarini tahlil qilish kerak. Koʻp hollarda, oʻt ochilishiga sabab boʻlgan oʻsha „olov“ oʻzi boʻladi — oʻt toʻplarini uzatmasdan, oʻzagini boʻshatmay turgan golland.

Mening dushmanim menga qattiq zarba bermoqchi boʻlganda, uyimning peshtaxtasiga yurak bilan turtib qoʻydim, hammasini koʻtardi... GGG da ham shunday — u oʻtirmaydi, oyoqlarini zamin bilan qattiqlantiradi va mening kabi dushmanini ustiga yiqitadi! Dushmanning oʻzi hali oʻzini tutolmayapti, u esa toʻpni qabul qiladi, bir necha marta oʻz maydonchasida „qora suv“ ichiradi, toʻpni olish uchun maydon oʻrtasiga joylashadi... vaqt oʻtib, bizning odamlar yugurib keladilar. Yurak — bu gʻazab, bu ehtiros, bu oʻz vaqtida maydonga „qora suv“ ichirib yuborish! Gollarni u toʻpga tegmasdan ham urdiradi... oʻzining yoʻqolib ketganligini his qilgan odamlar qanday oʻyini bor? Men uning oʻyinini koʻrganman — oʻt ochilgach, u ikkinchi boʻlimda yana „oʻsha“ boʻlib qoladi! Bu yurak bilan kurashib boʻlmaydi, qoʻlni egallashning oʻz yoʻli bor!

Nima deganiga qaramay, bu yerda „yurak“ni bazarlab yubormaslik kerak — qattiq jangchi uyqusidan turib, toʻpni qolganlardan bir necha metr oldin olish uchun qadamlarni yopishtirib oladi. Sherzodga aytish kerakki, uning aytgani mutlaqo asossiz emas — yurak himoyachilarini oʻsha yerda, tirishqoqligicha qolaversa, bu GGG uchun yuqori chastotali boʻlgan vaqtni ham olib beradi: bu toʻpni oyoq bilan koʻtarib olish, soʻngra ular qochishni boshlashidan oldin bir qadam orqaga tortish imkoniyati. Va Yon_hakamGate300, sen eʼtibor bermadinki, bu usulning oʻziga xos moʻjizasi bor — toʻpni ulkan poligonda hech qanday tosh koʻtarmay oʻtqazib qoʻyishdek, tahlil qilish mumkin, lekin GGG bundan oʻzining qoʻliga vaqt sifatida foydalanadi. Lekin Sardorning „maydon kengayishi“ gapi ham notoʻgʻri emas — u oʻtirmasdan, oʻziga xos radial kuch bilan atrofdagi hududni qisib oladi, hammani oʻziga „yozib qoʻyadi“. NasafFanatning „qora suv“ ishlashi esa toʻgʻri maʼnoda tanishlik — dushmanning oʻzini oʻzi behol his qilishiga sabab boʻladigan taktik qurol. YagonaFaxrning koʻrsatgan tahlili esa haqiqatni ochib beradi: yurak faol boʻlsa, qoʻshimcha vaqt tugʻiladi, ammo bu vaqtni toʻgʻri ishlatish GGGning oʻziga bogʻliq. Bu yerda asosiy nuqta — „yurak“ harakatni faollashtiruvchi mexanizm boʻlib, uzoq vaqt davomida ishlay olmasligini unutmaslik kerak. Bu gʻoya faqat „olovli“ boʻlganda ishlaydi, shuning uchun har bir oʻchirilgan zambaragi uning uchun yangi quvvat manbai boʻlib qoladi. Boshqacha qilib aytganda, GGG oʻzini yoʻqotmaydi, u oʻzining yoʻqolib ketganligini his qilgan paytda ham toʻpni oʻziga moyil qiladi — bu uning yutugʻi.

hoy xayr, sizlar nima gapirmoqdasizlar a? yurakni qayerga qoʻyaylik endi bu yerda? oldingi postlar gapi bilan yurakni barcha muammolarni hal qiluvchi maxluq qilib qoʻyganimizdek tuyilmoqda. menga nima deyish mumkin — GGG oʻzining oʻyinida davomida oʻtirib oʻtirmasligiga qarab maydon kengayishi mumkinmi, yoʻqmi, hali hech qachon toʻxtab oʻtirib qolmaganini eslatib oʻtaman. bor qoʻying, oʻsha vaqtlardagi toshkentning "Paxtakor"idagi oʻyinni esla: 2018-yilgi Oʻzbekiston kubogi finalida GGGning ikkinchi boʻlimda ham oʻzining taniqli holatida qolib ketganini koʻrganmidingizlar? uning oʻyinlari davomida oʻz vaqtida toʻpni qabul qilib, keyin esa orqaga tortib olish orqali himoyachilarni faoliyatini buzishini barchasi yaxshi koʻrganlar. lekin bu vaqtda uning ham maydonini qisqartirib qoʻyganini oʻylashganmi? yoʻq! u oʻzining radial kuchini ishlatib, barchani oʻziga "yozib" qoʻyganligini koʻrganmidingiz? yaʼni, uning oʻyin uslubi oʻziga xos boʻlib, maydon kengayishiga oʻrniga oʻzining taʼsir doirasini kattalashtiradi, bu esa uning uchun foyda boʻlib qoladi. va yana bir nuqta: yurak — bu olov, ekan, lekin bu olov ham vaqt oʻtgani bilan soʻnib boradi degan gapni unutmasinlar. oldingi postlar GGGning oʻzini yoʻqotmayotgani haqida gapirishdi, lekin uning oʻyinda toʻp bilan boʻlgan faoliyatini koʻproq tahlil qilish kerak. u toʻpni olishdan oldin himoyachilar bilan oʻtkazgan har bir soniyani hisobga olish kerak, chunki uning vaqtni toʻgʻri ishlatishi unga foyda keltiradi. yurak uning uchun quvvat manbai boʻlsa-da, toʻpni olish uchun boʻlgan harakatni ham yaxshi yoʻlga qoʻyishi kerak. qisqa qilib aytganda, yurakni bazarlab yubormaslik kerak — GGG oʻzining oʻyin uslubini ishlatib, foyda keltiradi, lekin bu uning barcha muammolarini hal qilib yubormaydi. uning faoliyati davomida toʻpni olish va himoyachilarni buzish uchun boʻlgan vaqtni toʻgʻri ishlatishi uning gʻalabasining asosiy omillaridan biri boʻladi.

Oʻshanda yaxshi mavsum boʻlardi, unutilmas oʻyinlardan biri — 2022-yil oktabr oyida „Astana“ bilan boʻlgan o'yin yodimda. GGG ikkinchi boʻlimda maydonning oʻng chetidan toʻpni qabul qildi, toʻrtta himoyachi qurshab olgan edi. U toʻpni ikki marta oyoq bilan koʻtarib oldi, soʻngra bir qadam orqaga tortildi va darhol gʻalati burchakka yoʻnaltirdi — dushmanlarni shunchaki magʻlub etdi! Maydon toʻliq boʻshashib ketdi, erkaklarimiz vaqt topib yuqoriga chiqib olishdi. Bu nima edi? Bu uning yuragi ishlayotganidan dalolat edi — vaqtni boshqa koʻrib, toʻpni boshqa oʻrnatib olish. Gʻazab ham qoʻl, ham miya bilan kurashuvchi jamoaga aylanib ketadi, yaxshi tanish hikoyalarimizdan.

Ogohlantiraman, koʻzlarimni ochdim — oʻsha 2013-yil avgust, GGG "Nurmagomedov" bilan birinchi marta toʻqnash kelgan oʻyindagi voqeani hech qachon unutmayman... maydondan uzoqda edi, lekin uning koʻzlarida bor narsani oʻqib oldim: u tushungan edi... ikkinchi boʻlimda toʻpni uzatmasdan, oʻzini toʻxtatib turibdi, va dushmanning butun kuchi u yerga toʻplanib ketdi — oʻsha vaqtni koʻra qoʻydik, keyinroq toʻpni boshqa oʻrnatib olishdi, meningcha, oʻsha lahza uning yuragi hammasini hal qilib qoʻygan edi.