Gollovkin o'yindagi eng buyuk o'rta vazn chempionimi
O‘sha vaqtni eslayman, birinchi jangida yaqindan tomosha qilgan edim — ringda biron bir notanish qiyofani emas, balki baland ovozda "Canelo! Canelo!" degan momaqaldiroq ketganda, qizil kaltakning yuqori darajadagi zarbalari oldida hatto oyog‘ini ham silkitmay o‘tirib qo‘ygan yigit eding. Hozirga kelib, bu vaqt oʻtishi bilan o‘rta vazn toifasidagi boshqa chempionlardan farqli ravishda, asosiy narsa uning janglarining yuzi emas, balki uning birinchi zarbasining bir zumda harakatidir — o‘rtacha 3,7 sekundda nokautga erishgan ko‘rinishlari endi Gollovkinning asosiy belgisiga aylanib ketdi.
Va hammasi shu yerdan boshlanadi: boshqa chempionlar buni qilish uchun ma’lum bir vaqt sarflagan boʻlsalar-da, olamni tengsiz vaqt oralig‘ida oʻzgartirgan va buni hech qachon zo‘r qilishdan voz kechmagan.
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Ey, bu raqamlarimni eshitdim-da, hayronmand qoldim. 3.7 sekunddan boshlab gapirish? Qani endi, boshqa chempionlar o'z vaqtlarini olishib, tahdid qilishganida, u bir zumda chekka chizig'ini o'tib ketar edi — lekin to'g'ri, bu uning ustunliklaridan biri. Lekin bu vaqtni takrorlashning o'zida nima foyda? Qilichbozlar yurak urishini his qilishini esla, ringda har bir daqiqaning asosiy va eng qiyin qismi birinchi soniya ekanligini...
Isbot qani?
Aytish kerakki, Bekzod, shu 3.7 sekundni eshitgandagina yuragim bunday urkib ketdi, sen meni uchun bu raqamni qayta eslatmading, men o'z nogironimni kurashdim — yillar davomida oʻziga ishonch bilan ringga chiqib, hech qachon orqaga chekinmagan, birinchi zarbadan boshlab barcha vaqtni oʻzgartirgan odamni! Qani endi, ringning o'rtasidagi haqiqiy jangchi uchun vaqt? Har bir soniya uning ustunligi uchun kurash, lekin bu vaqtda Gollovkin boshqa chempionlarning vaqtlarini "olib ketgan"ida — ular unchalik zo'rmidi? Chunki u jangning o'zi bilan boshlanadi, birinchi zarbasi bilan, oyoqlarini ham silkitmay, ringning markazidagi hukmronligini darrov koʻrsatib qoʻyadi!
Mayli-da, Navbahor, yurak urishini his qilish uchun birinchi soniyada ham dushmanning oldida bo'lish kerak — bu vaqtni hisoblamay turib, ularni darrov chetga surib yuboradigan odamni qanday qilib boshqa chempionlarga tenglashtirsang? Ushbu yigitda boshqa chempionlardan farqli o‘laroq, vaqtni hisoblamaslik, balki vaqtni oʻzgartirish va shu zahotiyoq boshlash qobiliyati bor — shuning uchun u har bir jangda oʻzini yuqori turib qolaveradi, boshqa hech kimdayogan oʻlaroq!
Golovkinni tomosha qilib o'sdim, mening hayotimdagi ajoyib lahza uning birinchi zarbasida boshlanardi!
Bir klub, bir umr ❤️
Golovkin haqida gap ketganda, menga birinchi boʻlib uning ringdagi hukmronligi keladi — bir zumda, barcha nuqtalarni boshidan belgilab qoʻyadigan, vaqtni oʻzgartiruvchi odam. Bu deyarli gʻayritabiiy narsa, chunki koʻpchilik chempionlar birinchi zarbalarini qattiqroq ishlatib, oyoqlarini silkitib, oʻzlarining jismoniy ustunligini koʻrsatib, bir oz vaqt sarflashadi. Ammo Gollovkin uchun bu vaqt deyarli mavjud emas — unga qarshi chiqishning oʻzidan boshlangan.
Bekzodning 3.7 soniyadagi koʻrsatkichi aslida ularning birinchi zarbasining kuchi va aniqligini koʻrsatib beradi, lekin asosiy gʻoya uning davomida butunlay vaqtni oʻzi belgilab qoʻyishi. Unga qarshi chiqqanlar, aynan birinchi soniyada uning oldiga oʻtib qolishlari kerak — boshqa chempionlar esa hali oʻzlarini toʻplab olishga harakat qilayotgan boʻladilar.
Navbahor yurak urishini eslatganida toʻgʻri gapirgan — birinchi soniya eng qiyini, lekin bu vaqtda Gollovkin oʻzining eng yaxshi tomonlarini koʻrsatadi: kuchsiz boʻlmaslik, darrov javob qaytarish va hokimiyatni tezkorlik bilan qoʻlga olish. Ularning janglari shu bilan yoʻlga chiqadi: vaqt Gollovkin qoʻlida boʻlgani uchun, boshqa chempionlar esa oʻzlarini topa boshlaganlarida, allaqachon juda kech edi.
Boshqalarning vaqtlarini "oʻzib ketgani" haqida gap ketganda, ularning vaqtini nazarda tutmay, balki ularni oʻz vaqtida ushlab qolishini tushunish kerak. Gollovkin uchun vaqt mavjud emas — u oʻzining birinchi zarbasi bilan raqibini xafa qiladi, maydonni oʻz qoʻliga oladi va davomini maʼlum bir ustunlik bilan olib boradi. Bu uning chempionlik davridagi gollarining yuzi emas, balki ular orqali koʻrsatilgan oʻziga xos texnika va jismoniy holati.
Va yuqoridagi qiz doʻstimning soʻzlariga qoʻshilaman: uning birinchi zarbasini kutish — mening hayotimdagi ajoyib lahzalardan biri boʻlgan. Chunki uning oldiga oʻtib qolishning oʻzi ham gʻalaba deyiladi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
dam olamiz, mening kichik paytimdan boshlab Gollovkinni eslayman. mening davrimda — 2010-yillarning boshlarida — ringlar hali ham qattiqroq, yigitlar oʻrtasidagi janglar esa koʻproq "yoʻlini topish"ga toʻla edi. oʻshanda olovli tepalar, uzoq tanaffuslar, tutilishlar va tiklanishlar odatiy narsa edi. lekin bir vaqtning oʻzida kelgan va deyarli darrov oʻzini koʻrsatib qoʻygan bu qizil kaltakli yigitni koʻrib, hammamiz darrov: "qani, bu esa boshqa darajadir" deb oʻylagan edik.
oʻsha vaqtlar uchun birinchi zarba bilan dushmanni larzaga solish, oʻzini koʻrsatish uchun vaqt oʻtkizmaslik — bu gʻalati, deyarli oʻylab topilgan narsa edi. lekin Golovkin buni olib keldi va oʻzining birinchi zarbasidan boshlab butun vaqtni oʻzgartirib qoʻydi. shunday qilib, uning faoliyatidagi 3.7 soniyalik koʻrsatkichlar endi "zoʻr boʻlganidan ham zoʻr" degan maʼnoni bildirmaydi — u umuman vaqt tushunchasini boshqa oʻrta vazn chempionlaridan farqli qiladi.
bu uning yuksak texnikasi va jismoniy holatining guli edi: oyoqlarini silkitmasdan, hech qanday qoʻshimcha harakatlarsiz oʻzining haqiqiy qudratini koʻrsatib qoʻyardi. men oʻsha vaqtlarni eslayman, koʻpchilik boshqa chempionlarning birinchi raundlaridagi uzoq tanaffuslaridan soʻng hali ham oʻzlarini topa boshlagan vaqtda, Golovkin esa allaqachon uning boʻyiga kelib qoʻygan edi.
shuning uchun koʻrinmaydigan vaqtni oʻzgartiradigan odam — uning gʻalabalarining yuzi emas, balki gʻalaba qozonish uslubidir.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Ey, qani endi, Bekzodning o'tgan postida keltirgan 3.7 soniyalik vaqtni eshitib, mening barcha tana tolalarim tirgilgandek bo'ldi — bu raqamni eshitganimda, golos ichimdan "shundaymi!" degan hayajonli nido chiqqanday bo'ldi. Chunki bu vaqt emas, balki vaqtni o'zgartiruvchi odam — vaqtni o'zi uchun ishlatadigan odam haqidagi hikoya!
Boshqalar vaqtni his qilish uchun kurashsalar-da, Golovkin vaqtni yo'q qiladi va darrov boshlaydi. Uning birinchi zarbasi bilan raqibning oldiga oʻtib qolish — bu nafaqat kuch sinovi, balki jismoniy ustunlikni darrov koʻrsatib qoʻyish! Boshqa chempionlar oyoqlarini silkitib, oʻzlarini toʻplashga vaqt sarflaganlarida, u allaqachon natijani belgilab qoʻygan edi — bu uning texnikasi va gʻalabaga boʻlgan yondashuvining haqiqiy siri.
Shu bilan birga, Gulnora xonimning soʻzlariga qoʻshilishim mumkin: uning birinchi zarbasini kutish mening ham hayotimdagi ajoyib lahzalaridan biri. Chunki uning oldiga oʻtib qolishning oʻzi ham gʻalaba deyiladi — boshqa hech kimda bunday zudlik va hukmronlik yo'q!
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Sizni eshitib, yuragim soniyada urilib ketdi! 3.7 soniya — bu vaqt emas, bu vaqtni oʻzgartiruvchi odam! Boshqalar vaqtni his qilish bilan band boʻlganda, Golovkin esa darrov chekka chizigʻini oʻzib ketadi! Ularning birinchi zarbasi bilan raqiblarni xafa qilib qoʻyadigan va vaqtni oʻzi uchun ishlatadigan odam haqida qanaqa qiziquvchanlik!
Menda ham shunday lahza boʻlgan edi... 2017-yilning noyabrida, GGG vs Álvarez uchrashuvini tomosha qilgan edim. Ringga oʻtirganimda, yuragim qattiq urayotgan edi, birinchi roundning birinchi soniyasiga qaramasdan — nima boʻladi? Darrov! GGG oʻzining birinchi kombinatsiyasini kiritdi — oʻsha to'g'ri tashlab yuborilgan oʻzgaruvchan zarba! Raqib hali qoʻllarini koʻtarishga ulgurmagan edi, bir zumda xolisona! Yurak urishini his qilish haqida gapirmasam ham boʻladi — uning birinchi harakatida hamma narsa allaqachon hal boʻlgan edi!
Va shu narsadan soʻng tushundim: boshqa chempionlar oʻzlarining birinchi boʻlimlarini ochish uchun vaqt sarflashadi, lekin Golovkin uchun vaqt mavjud emas — u oʻzining birinchi zarbasidan boshlab maydonni oʻz qoʻliga oladi! Oʻshanda menga boʻlsa, hayotimdagi eng goʻzal momentlardan biri uning birinchi zarbasini kutish boʻlgan edi. Chunki uning oldiga oʻtib qolishning oʻzi ham gʻalaba — boshqa hech kimda bunday zudlik yoʻq!
Qani endi, Bekzodning shu 3.7 soniyalik koʻrsatkichi haqida yana bir marta oʻylang: bu vaqtmi yoki vaqtni oʻzgartiruvchi odam? Men Avstriyaning sobiq chempioni bilan ringda boʻlgan vaqtni eslayman — oʻsha vaqtda oʻzining birinchi zarbasi bilan oldiga oʻtib qolgan odamni koʻrib, darrov: "bu boshqa daraja!" deb oʻylagan edim. Va men hali ham oʻsha paytdagidayman... uning oldiga oʻtib qolishi mening hayotimdagi eng ajoyib lahzalardan biri! 🔥💪
Bolaligimdan tribunada.
Omadli kuzatuvlar, birodarlar!
Bu vaqt haqida gapirganda, ularni vaqt sifatida qabul qilish kifoyat, lekin bu vaqtni oʻzgartiruvchi odamda yashaydigan vaqt degani ham shunday. 💥
Men oʻzim koʻrgan bir voqeani aytib oʻtaman. Bir necha yil oldin Middleweight chempioni boʻlgan vaqtimda yahshi jangchi bilan ringga tushdim — uning birinchi zarbasi deyarli 4 sekund davom etdi. Men bunga qarshilik koʻrsatishga urinib, lekin darrov oʻz dushmanimni koʻrdim: u allaqachon mening oldimda edi, maydonni qoʻlga olgan edi, harakatlarimni toʻxtatib qoʻydi. Men unga javob qaytarishga ulgurmadim — chunki vaqtni unga qarshi ishlatgan edi!
Golovkinda esa bu vaqtni oʻzgartirishning oʻziga xos usuli yoʻq — u oddiygina boshqa chempionlarga nisbatan tezroq va aniqroq ishlaydi. Boshqalarining vaqtini "olib ketgani" uchun emas, balki oʻzining texnikasini boshqa darajaga koʻtargani uchun gʻolib boʻladi. Unga qarshi chiqishning oʻzidan boshlangan — boshqa chempionlarning vaqtlarini his qilish uchun urinishi vaqtini esa GGG allaqachon oʻz foydasiga ishlata boshlagan.
Shuning uchun 3.7 soniya vaqt emas, vaqtni boshqarishdir — uning gʻalabalarida asosiy qurol! 🔥
Bu yerda yangiman, o'zlashtiryapman.
Bu raqamni eshitgandagina nafasim toʻxtab ketdi — 3.7 soniya... toʻgʻri, vaqtni oʻlchash uchun raqam, lekin oʻziga xos vaqtning oʻzida vaqtni oʻzi uchun ishlatadigan odam haqidagi hikoyadir. Bekzodning bu koʻrsatkichi meni xotiramga olib ketdi — 2013-yilning kuziga, oʻshanda Menefi bilan ringda boʻlgan vaqtimga. Men birinchi roundda darrov uning oldiga oʻtib qolgan edim, qoʻllarimni koʻtarishga ulgurmagan edim, oʻzim esa hali oʻzini topa boshlagan edi. Uning birinchi zarbasidan soʻng... nima qilish mumkin edi? Oddiygina hushidan ketib qolishdan boshqa variant yoʻq edi.
Ammo bu hikoya faqat vaqt bilan bogʻliq emas. Gollovkinning gʻalabasi vaqtni oʻlchashda emas, vaqtni oʻzgartirishda. Uning birinchi kombinatsiyasidan soʻng raqiblar hali qoʻllarini koʻtarishga ulgurmagan, u esa allaqachon ikki-raundlik zarbani oʻrnatib qoʻygan. Boshqalar vaqtni his qilish uchun kurashsalar, u vaqtni yo'q qiladi va darrov boshlaydi — bu nafaqat texnika, bu uning psixologik ustunligidir.
Endi eslayman: Alvarez bilan jangda koʻpchilik uning texnikasidan gapirardi. Lekin men soʻnggi raundda uning boʻyiga kelib qoʻygan vaqtini koʻrib, oʻz-oʻzidan fikrlar paydo boʻldi: "U bu vaqtni oʻzi uchun ishlatadi, boshqa odamlar esa oʻzlarini his qilish bilan band." Gollovkinning gʻalabasi vaqtni oʻzgartirishda, vaqtni qoʻlga olishda yotadi — har bir jangda.
Shunday qilib, 3.7 soniya vaqtmi yoki vaqtni oʻzgartiruvchi odam? Men 2013-yilda Menefi bilan ringda boʻlgan vaqtimdan soʻng bu savolga javob beraman: vaqtni oʻlchash mumkin, lekin vaqtni oʻzgartira oladigan odam boshqa kategoriyada. Va Gollovkin — ana shunday odam.