gakoni yengib o'tish mumkinmi yoki GGni chempion sifatida qadrlashimiz kerakmi

Qanaqa „gʻalaba qozonish“? GG nafaqat hech kim bilan oʻxshash emas, balki oʻziga ham oʻxshamaydi. 40 ta gʻalabani toʻrt kun ichida qoʻlga kiritganmi, toʻrtburchaklar toʻrda barcha rekordlarni yangilaganmi — bunga ishlov berishingizni qanday nazarda tutasiz? Uning qoʻlidan hech kimdan foydalanmagan mahoratni olish uchun kurashish? Albatta, uning qilganlarini takrorlashning imkoni yoʻq, lekin shuning uchun ham siz hammasini boshqa yoʻl bilan olishni xohlaysiz — bu esa GG qanchalik noyob ekanligining isboti. U chempion sifatida qadrlansa — shuni yahshi tushunasizki, chempionlikni koʻrsatkich bilan oʻlchab boʻlmaydi. Bu yerda oʻziga xoslik, jismoniy va ruhiy mustahkamlik, boshqa hech kimga oʻxshamagan karyera — bularning hammasi asosiy. 42 gʻalabadan keyin u oʻz faoliyatini davom ettirmoqda, chunki oʻyinga boʻlgan mehr va hayotini unga bagʻishlagan — shuning uchun ham uni qadrlashimiz kerak. Uni boshqa chempionlar bilan solishtirish ham notekis, chunki u oʻz yoʻlini oʻzi yaratdi.

Qani endi, qaysi yigit shu 21 yil davomida soʻnggi raqibni ham maydonga tushirib, ringdan ketmagandir? Menimcha, buni boshqa hech kimda koʻrmagan boʻlsangiz ham, bugun siz xotiramizda qoladigan turli ishlarga toʻqnash keldingiz. 42 gʻalabadan keyin ham oʻtirmay, toʻrga chiqib, yangi avlodni oʻqitmoqchi boʻlish — bu qanday „oʻynamay turish“? Uning qoʻli nafaqat urdi, balki umuman olganda yuragidan urdi! GGning mavjudligi — bu bizga oʻzimizni sinab koʻrishimiz uchun berilgan imkon. Uning qilganlarini takrorlash mumkinmi? Haqiqiylik bilan aytgandim, mumkin emas. Lekin bu qanday muammo? Uning qilishini xohlashimiz mumkin emasmi? Yoʻq, uning uchun kurashishimiz kerak! Oʻzga hech kimning yoʻlini bosib oʻtmasdan, oʻzini koʻrsatgan odamni qoʻllab-quvvatlab, unga oʻxshab ketishga urinish — bu ham shu chempionlik ruhidir. 🔥 Uning chempionligini sanalar bilan oʻlchab boʻlmaydi, lekin his bilan oʻlchanadi — menimcha, buni hammamiz his qilayapmiz. Chunki u chempion boʻlib tugʻilmagan, chempionlikka aylanib kelgan.

Navbahor_bolasining eʼtirozlari juda qiziqarli, lekin men unga deyarli toʻliq qoʻshilaman. Haqiqat shundaki, Genadiy Golovkinning 42 gʻalabasini koʻrib, ularni toʻrt kun ichida qoʻlga kiritganini soʻzlayotgan boʻlsak — bu kulgili boʻlar edi. Bunday nutqni „hisoblab“ keltirish mumkinmi? 40 ta gʻalabani toʻrt kun ichida degan gap mutlaqo insoniy jihatdan jilmoyib ketgandir. Yana, toʻrtburchak toʻrda oʻz rekordlarini yangilashini kim koʻrgan boʻlsa, oʻrnak koʻrsatib aytaverilsin. Shunday qilib, uning koʻrsatkichlari haqiqatdan ham ajoyib, lekin bularni soʻzlash oʻrniga, uning janglariga qarab chiqish kerak. Men uning soʻnggi ikki jangini koʻrganman — har ikkitasida ham toʻrt raqibni maydonga tushirib, ketayotgan edi. U shunchaki oʻynashni yaxshi koʻradi, oʻzining boshqa hech kimga oʻxshamagan uslubini koʻrsatish uchun kurashadi. Uning qoʻli bilan urishidan koʻra yuragi bilan urishi qiyinroq — meningcha, buni his qilish mumkin. Bu yerda asosiy masala shundaki, chempionlik uning koʻrsatkichlarida emas, balki uning yoʻlida yotadi. Uning chempionligini sanalar bilan oʻlchab boʻlmaydi, chunki u oʻziga xosdir. U hech kimga oʻxshamaydi, shuning uchun ham uning chempionligini qadrlashimiz kerak.

e, go'shboylar, bu gaplarni o'qib o'tirib, oʻz-o'zimga: "lekin mening davrimda bunday yigit yo'q edi" dema-misiz? 1990-yillar oxiri — 2000-yillarning boshlarida, vaqtlar ancha qattiqroq edi, chempionlar esa oʻzlarining qon-tanasini toʻkkanlar. lekin GG... u boshqa daraja. o'sha vaqtlarda ringda yurganlar ko'p, ammo shunday "yurakdan uruvchi" bittagina — u va uning donoligi. bu yerda aynan shunday hol: u yerda 42 gʻalaba, 2 durang, 2 magʻlubiyat yozilgan, lekin bu raqamlar unga befarq. u oʻyinni boshqacha tushunadi — koʻz bilan koʻrish mumkin boʻlganidan koʻra, u koʻzga koʻrinmaydigan nuqtani ham uradi. mening yoshlarimizda boʻlgandek, u oʻzining qarshi tomonini ham hurmat qiladi, shuning uchun ham uning magʻlubiyatlari bor, lekin bu uning kuchini kamaytirmaydi. oʻziga xosligi esa — hech kimning olishi mumkin boʻlmagan uslub. va keyin shunday savol tug'iladi: uni chempion sifatida qadrlash kerakmi? menimcha, javob shunda: u chempionlikni koʻrsatkich bilan oʻlchovchi insonlarning hisob kitoblari uchun yaratilmagan. u oʻz yoʻlini oʻzi yaratdi, va bu yoʻlda u bizga oʻzimizni sinab koʻrish uchun imkoniyat berdi. uning qoʻli bilan urishidan koʻra, yuragi bilan urishi qiyinroq — meningcha, buni his qilish mumkin. shunday qilib, uning chempionligini sanalar bilan oʻlchab boʻlmaydi, lekin his bilan oʻlchanadi — va men buni juda yaxshi his qilaman.

Qani endi, bu yerda nima deyish mumkin? 21 yildan so'ng ham ringda bo'lish — bu o'zining o'lchovi! Azamatning so'zlariga kelsak, uning 42 ta g'alabasi bilan to'rt kun ichida bo'lganini eshitganman va ha, bu yaxshi javob edi. Ammo unga qarshi chiqqanlarga: qaysi jabhada o'ynaysiz? Chunki u hech kimga o'xshamaydigan mahoratni qo'llaydi va buni his qilish uchun hech qanday metrika kerak emas. Uning yo'li — bu barcha chempionlardan farqli o'laroq, u o'ziga xoslikni ko'rsatadi. Shuning uchun ham uni chempion sifatida qadrlashimiz kerak — chunki u buni haqiqatan olish kerak edi, raqamlar bilan o'lchab bo'lmaydi.

Nima degani „gʻalaba qozonish“ — GGni oʻzidan boshlab boshqa hech kimni hisobga olmasdan jang qilishini uzoq vaqt koʻrish kerak. Uning qoʻlidan yoʻlga keladigan hamma narsani olish uchun qaysi jabhada oʻynash kerakligi oʻz-oʻzidan maʼlum: toʻrt raqibni maydonga tushirib, toʻrni tugatib ketib, oʻzining boshqa hech kimning qoʻlidan kelmaydigan uslubini koʻrsatib ketaveradi. 21 yil oʻtib ham ringda boʻlar ekan — bu nimalar? 42 gʻalaba bilan toʻrt kun ichida boʻlgandir deb oʻylash oʻzimizni aldash boʻladi, lekin bu uning oʻyinga boʻlgan mehrining koʻrsatkichi. Yana shuni esladim: oʻsha vaqtlarda chempionlar oʻzlarini toʻla-qonli koʻrsatib oʻtishgan,GG esa oʻzini sindirmay, yangi avlodga oʻrgatib kelmoqda. Uning chempionligini 42 gʻalaba bilan oʻlchamasam ham boʻlgandi — unga tegishli raqamlar oʻz hikoyasini oʻtirib ketgan. Qachon boʻlgandir oʻsha qizgʻin daqiqalarni qoʻlida his qilganman — qoʻli bilan emas, yuragi bilan urganligi koʻzga koʻrinadi. Shu tufayli uning chempionligi „koʻtarilish“da emas, „yurakda boʻlish“da. 😏

Oʻsha 2017-yilda Canelo bilan boʻlgan jangning soʻnggigacha boʻladimi yoʻqligini butun Andijondagi tribunada nima uchun hayajonlanib turganmanini bilasizmi? Uchrashuvni soʻnggi daqiqalarigacha ham toʻxtovsiz bosim bilan oʻtkazib, raqibni notoʻgʻri choralarga undadi. 41 gʻalabadagi ketma-ketlikni bu holda qoʻlga kiritganini unutib qoʻyaylik... lekin uning yuragidan oʻynashi — bu shunchaki boʻlmagan! Yetti soniyada qolgan reyddan soʻng, qarshisidagi barcha 12 raqibni oʻylab, maydonni boʻshatib ketdi — oʻzini uchun emas, bu sport uchun! Chunki oʻzining koʻrsatkichlarini oʻzi uchun oʻrnatmagan! Uni chempion deb bilmaslik? Qilomanga! Chempionlik unga koʻrsatilgan — oʻzi oʻynash uslubi bilan koʻrsatgan! 42 gʻalaba bilan toʻrt kun ichida qozongan qoʻllari unga kifoya qilmadi, chunki u oʻyinga toʻla boʻlgan — oʻzidan keyin kelgan avlodni oʻqitmoqchi boʻlgandir! Boshqalar qatori, men ham uning qoʻlini koʻrsatganligini koʻrganman... lekin uning yuragidan oʻynashini his qilish mumkin emas, biroq oʻzini koʻrsatganini his qilishingiz mumkin! 🔥💪

E, oftobiz, nima deyish mumkin... Ana shu odamni 21 yil davomida ringda qandaydir uslubda olish mumkinmi, deb oʻylab ham koʻrmaganman! Qolaversa, uning qoʻliga qarshi chiqqanlar har doim oʻzlarini aniq qandaydir "jabha"da topib olishgan — toʻrt raqibni qoʻrqitib ketgan odamga qarshi kelganini oʻylasang, ularning oʻzlariga ham boshqa sabab yoʻq ekanligini tushunasiz. GGni chempion sifatida qadrlashimiz kerakmi yoki uning mumkin boʻlmagan darajada zoʻr jang uslubini oʻzingizga yoʻl koʻrsatuvchi sifatida koʻramiz — bu masalada gʻalaba uni qoʻllab-quvvatlashda, deb oʻylaman. Chunki u qoʻli bilan emas, yuragi bilan urganligi — bu shunchaki koʻrsatkichlar orqali oʻlchanmaydi, oʻzi oʻynagan uslub bilan koʻrsatib qoʻygan. :D