futboldagi samimiy yetakchiligimiz Terens Kroufordning yuragini ardoqlaymiz
qani endi, shu yigitga qanday qilib qaramaslik mumkin edi... o'sha o'rtamiz 2015-yil bo'lishi mumkin, men hali kichkina biznesni boshlagan edim, futbol esa mening qonim edi. yomg'irli shanba kechasi edi, u bilan birga o'ynamaganimiz yo'q edi — pivo ham issiq, gap ham issiq. o'shanda u birinchisiga yaqinroq edi, lekin barcha narsa shundaydek tuyulardi: "yana g'alaba qozonib qo'ydik, terens bilan". hammasi oson, qiziqarli, ishonchli. lekin hozir yaxshi bilamanki, aslida ularning osha vaqtlardagi o'yinlari shunchaki hammamizni oldindan quvonishga majbur qilganini. chunki ularning orqa tomonida haqiqiy yetakchi, haqiqiy inson turar edi — ma'lum, Terens.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
O'zingni eshitib qolmoqchimisan,Aziz_Ultras?🔥 2015-yil... Termizdagi o'zimni bilaman,fabrikaga yaqin bozor mavjud edi,qishda qorli kechalar, bahorda esa chang qoqqinilar. Qachonki o'zimning o'tkir"pomidor kurashim" boshlanardi,u bilan yuzma-yuz kelishgan edi — tabiiy, uning safdoshlari ham "yomon" deb chiqqanlar,lekin men bilardim:u bilan koptok birgalikda muammolarni hal qilishgan,kuch-quvvat solishtirmasiga e'tibor bermaganlar. Hozir ularni eslayotganda — o'zimni ham eshitaman, o'sha yigitlar qatori "yana g'alaba qozonib qo'ydik,Terens bilan" deganlarga qo'shilib ketgan ekanman...💪😱
Bolaligimdan tribunada.
qani endi, Terens haqida oʻylab qoling, 2017-yil olis qish fasli edi — yuragimni qamrab olgan xotira... Termizdan kelgan doʻstlarim bilan futbol maydonchasiga ketar edik, yomgʻir yomgʻir yogʻardi, botinkalarimiz loyga botib ketardi. maydonda unga qarshi oʻynash oʻzimni samarasiz his qilish edi — uning nutqi, qoʻli bilan qilgan imo-ishorasi, doimo oʻzini birinchi oʻringa qoʻyishga undaganligi... hammamiz uchun u shunday ustun koʻrinardi. uning orqasidagi gʻoya: „biz jamoamiz“, „biz birgalikda“ edi. shu qishki oʻyinda uning chap qanotdan uchib kelgan toʻpini qaytarishga ulgurmay, toʻpni gʻolibga yoʻlladim — men yigʻlaganimni hech kim koʻrmagan. lekin ertasi kuni u oʻsha yigitni tan olgandek boʻldi, qoʻliga tegib: „siz bilan boʻlishish kerak boʻlgan edi, bola“ — va men yana ishonch bilan yugurdim. oʻsha kunni eslayotganda, koʻzlarimdan yoshingizni toʻxtata olmasam...
Men kabi ko'p ko'r, tushunasan.
Ooo, hammasi ochib berildi endi! Men ham shu yigitlarni eshitib qolibman, 2015-yilda Termizda Termizcha gazlamalar o'ynab yurgan edim, Terens bilan birga — ohirgi ikki daqiqa qolgan, men esa ustiga qayiq bo'lib ketgan edim... Mening tizzaim buzilib qolgan edi, yomon holatda. Terens yugurib keladi, toʻpni olib qochmoqchi boʻlgan vaqtida: "Ey, bola, tizzang bormasin, menga ber!" deydi. Men: "Qani endi, Terens, meni qoldirmasang..." — unga qaramayman, terimdan quvoshlar oqardi. U toʻpni olib ketayotgan vaqtda: "Sen bu yerdan tur, menga yoʻl boʻlsin!" — deganida, men oyoqlarning barchasini bermadim, lekin u orqasiga qarab: "Yaxshii, oyoqlarini boʻshat!" — dedi. Va men qoʻllarimni koʻtarib: "Boʻshatdim, boʻshatdim!" — degan edim. Keyin u toʻpni pastga tushiradi, gol uradi... va men tizzamni esa Termiz klinikasiga olib ketishim kerak edi! 😂🤣 Qani endi, bugun hali ham u yerda shunday qilaveradi — qoʻli bilan koʻrsatib, ovozini qoʻyib: "Yana oʻt, bola, men uchun yoʻl och!"