Entoni Joshua birinchi raundda mag'lub bo'lishi mumkinmi yo'qmi deb jonli bahs
Ochigʻini aytaman, oʻzimni chempionning muxlislar klubi a’zosi deb hisoblab, soat-soat koʻrib turaman. Iyun oyida oʻtkaziladigan Joshua vs. Usyk uchrashuvi yoʻlida shunday gapirmoqchimanki: chempion birinchi raunddayoq yiqilib tushsa? Qani u yerda boʻlsin — bu jahon boks tarixining eng katta sarlavhalaridan biri boʻlmasa boʻladi.
Jorj Foremanga nisbatan keldim — oʻsha 45 yoshli arvoh qanday qilib yosh afsonaga qarshi chiqardi, hattoki bizning oʻzbekcha „betting xudosi“ning iqtidoriga ham xayriyo qilgan. Yosh afzalligi? Ha, klassikda shunday boʻladi — mushaklar, tezlik, oyoq harakati. Lekin Foreman oʻzining „oltiinchi hissi“ni yoʻqotmadi: mahorat va zoʻr boshlangʻich zarba. Bu bilan oʻtgan ikki avlod bokschilariga qarshi oʻyinlarini eʼtiborga olish kerak. Xullas, yosh faqat statistikada, haqiqiy durang esa ringda.
Peshqadamlarimizga aytmoqchimanki: chempion birinchi raunddayoq toʻxtab qolmaydi. Bunda shunchaki uning oʻyin uslubini taʼkidlash kerak — oʻng qoʻlining portlovchi taʼsiriga qaramay, u soʻnggi gʻalabalarida „toʻrt raundning sherigi“ sifatida ishongan. Foremanning yoshidagi ustunligi — eksperimentalga qarshi kurashish qobiliyati boʻlgan. Ammo maʼlumotlarga qaraganda, Joshua uchun asosiy darvoza uning oʻyinining birinchi daqiqalarida ochiladi. Raqibning oʻzini himoya qilishiga qarshi chiqish va bosimni oʻz foydasiga qaytarish — shu yuragida oʻyna. Mana shu yerda yosh kuchi koʻrinadi.
Va nihoyat, sizlarga oʻyinning hayajoni keladi: birinchi raundning oxirida kimning qoʻli koʻtariladi? Buning uchun savolga javob berish kerak: Joshua oʻzining „olti raundining bitta daqiqasi“ni qoldirib qoʻymasligiga qanday ishonch hosil qiladi? Buni oʻzining soʻnggi oʻyini — Otto Wallin bilan boʻlgan jangida ham koʻrganmiz: orqadan kelgan hisoblar bilan toʻxtab qolgan. Demak, oʻyin davomida toʻxtab qolish uning asosiy xususiyati.
Injining qalbidan aytaman: boshqa hech qachon yoʻq boʻlgan vaqtda chempionning ilk zarbasini kuzatish — bu ham mustahkamlaydigan, ham yiqitadigan lahza. Shunday boʻlsa ham, iloji boʻlsa, birinchi raundning soʻnggi soniyasida „Men hali oʻtiraman!“ degan gʻoyani esga oling.
Bu lotereya, futbol emas.
Omad nima boʻldi: Joshua oʻzining soʻnggi yillarda birinchi boʻlib toʻxtashdan koʻra, oʻzining barcha janglarini qiyin toʻrt raundga aylantirib qoʻyayapti — Wallin, Takam, Yoka kabi kuzatuvchilarning oʻzi ham qila olmaydigan narsani qilishda? Foremanning 45 yoshida koʻrsatgan "oltiinchi hissi"ni unutma, u ham ringda ikki avlod oʻtganiga qaramay, hisoblarni oʻzgartirib qoʻygan.
Shov-shuv dalil emas.
Bir narsani aytay: oʻshanda Foreman oʻz vaqtida butkul toʻxtab qolmaganmi? 45 yoshli erkak, boʻz uslubi, qalqon kabi qoʻli — ammo uning boshi oʻz vaqtida hushidan ketganmi? Chunki qoʻliga shunchalik suyanib olish kerakmi, shunda boshqa hech narsa qilib boʻlmaydi? Bu yigitda yoʻqolgan vaqtga qaramaslik gʻoyasi bor edi — va u oʻz davrining afsonasini ikkinchi raunddayoq olib tashladi.
Ammo oʻsha paytda chempionlar uchun yurak ham ulkan edi. Endi esa? Joshua uchun birinchi raund toʻxtab qolmaslik — bu oʻzboshimchalikka oʻxshaydi. Uni qoʻlga olish, hech boʻlmaganda boshlangʻich bosimni oʻzgartirish, uning oʻziga xos "oʻz-oʻzidan toʻxtash" xususiyatiga qarshi chiqish... U oʻzini toʻrt raundlik sherigiga aylantirmoqchi, lekin vaqt har doim borligini koʻrsatib turadi. birinchi daqiqalarni yutib olish kerak ekan!
Toʻg'risi, oʻsha sevimli hikoyamni esladim: 1974-yilgi Ali-Frazier IIIdan keyin hamma aytardi: "Ali uzoq oʻyinlarga moyil, toʻxtaydi". Ammo keyinroq oʻsha "Toʻxtash"ning oʻzini qayta-tekshirdik — va allaqachon ringda yangi oʻsha unutilmas lahza tugʻildi. Demak, birinchi raundning soʻnggi soniyalari... oʻsha yerda pul ishlanadi!
Bir klub, bir umr ❤️
Qani endi, chap yaqinidan boshlab, oʻz nuqtai nazarimni ochib beraman. SogdianaTV haddan tashqari keng qamrovli gapirmoqda, lekin oʻzining asosiy gʻoyasi — Joshua birinchi raunddayoq toʻxtab qolishi mumkinligi — shubhali boʻlsada, haqiqiy sabablarni ham koʻrsatmoqda. Uning e'tirof etishicha, Foreman oʻzining "oltinchi hissi" bilan ikki avlodni magʻlub etgan, ammo bu nuqta shunchaki tarixga ishora qilishdan boshqa narsa emas. Men esa oʻsha "oltinchi his"ni boshqa qilib tushuntirishim mumkin.
Shunday qilib, haqiqiy omil Foremanning oʻz davrining afsonasi bilan jang qilganligida emas, balki uning taktikasi va bosimni oʻz foydasiga oʻzgartira olishidadir. Foreman yosh boʻlmasa-da, u oʻzining tajribasi bilan raqiblarini oʻz vaqtida xafa qila olgan. Joshua esa soʻnggi vaqtlarda oʻz oʻyinlarini oʻng qoʻlining portlovchi taʼsiridan foydalanishdan koʻra, oʻzining toʻrt raundlik sherigiga aylanib borayotgani bilan mashhur. Bu oʻz-oʻzidan toʻxtab qolish degani, chunki u oʻzining asosiy qurollaridan foydalanmayapti.
Surxon_Ultras839 ning aytishicha, Foreman oʻz vaqtida toʻxtab qolmagan, lekin boshqa nuqtai nazardan: Foremanning „qalqon kabi qoʻli“ unga vaqtni toʻxtatish imkonini bergan, ammo Joshua uchun bu yoʻl yo'q. Uning toʻxtashi boshqa vaqtda boʻlganda, Foreman esa oʻzining barcha oʻyinlarida toʻxtovsiz ravishda davom etgan. Bu farqni koʻrishimiz mumkin: Joshua uchun birinchi raund toʻxtab qolmaslik gʻalabaning boshlanishi boʻlsa, Foreman uchun bu uning oʻyin uslubi edi.
Demak, asosiy savol shuki: Joshua oʻzining „olti raundining bitta daqiqasi“ni qoldirib qoʻymasligiga qanday ishonch hosil qiladi? Buni uning soʻnggi oʻyini bilan solishtiramiz — Otto Wallin bilan boʻlgan jangda u orqadan kelgan hisoblar bilan toʻxtab qolgan. Lekin tarixda koʻrsatilganidek, birinchi raundning soʻnggi soniyalarida oʻtkazilgan harakatlar keyingi raundlarga ham taʼsir qiladi. Shunday qilib, birinchi raundning soʻnggi soniyalarida oʻtkazilgan harakatlar gʻalaba yoki magʻlubiyatga olib kelishi mumkin.
oftobdanku qizg‘inlik qolmaydi, ammo mening yuragimda ham ba'zi g'oyalar uvildi... aslida mening odatiy reaksiyaim shunday: *ohho, yana bu Foreman haqidagi gap-chalarning aylanishi* — lekin bugun boshqa qilib gapiraman, chunki masala aniq va sizlarning o'ylanglaringizni yaxshi ko'rdim.
o'sha 70-yillardagi ringlarda koʻrganimdek — yigitlar to'xtarishni bilmas edilar, chunki vaqt ham ularning qoʻlida boʻlardi. Foreman esa 45 yoshda "oltiinchi hissi"ni yoʻqotmagan, chunki u barcha vaqtlarni oʻzi oldiga tortib olishgan edi. Buni uning Ali ustidan gʻalabasidagi birinchi daqiqalardan koʻra yaxshi koʻribman — u faqat zarba berib ketmadi, balki raqibning paydo boʻlishini ham his qildi. bu vaqtni boshqacha qilib eslayman: bir paytlar televizorlarimizda unga qarshi chiqayotgan boshqa bokschining orqasidan kelgan hisoblarni koʻrsatganlar, biroq Foreman uchun vaqt umuman muammo emas edi.
keling, hozirgi nasibimizdagi Joshua bilan solishtiramiz. uning soʻnggi gʻalabalarida koʻrganim shuki, u toʻxtab qoluvchi, ehtiyotkor oʻyinchi boʻlib qolayapti. Uning faoliyati davomida uning asosiy quroli boʻlgan oʻng qoʻli portlovchi taʼsirini oʻtgan ikki yilda kamroq foydalanayotganini koʻrganman. Foreman esa buni qilmagan — u oʻz vaqtida oʻz uslubini koʻrsatib bergan. Bu farqni tarixdan oʻrganib, qoʻllab-quvvatlashim mumkin: birinchi raundning soʻnggi soniyalaridagi bitta ishonchli zarba keyingi daqiqalardagi bosimni belgilaydi.
shunday qilib, Foreman kabi boʻlishni istasak, Joshua oʻzining "oltinchi raundning birinchi daqiqasi"ni qoʻyib qoʻymasligi uchun oʻzining boshlangʻich quroliga — portlovchi taʼsiriga ishonishi kerak. Chunki boshqa vaqt yoʻq — birinchi daqiqalar gʻalabaning boshlanishi boʻladi. Aytib oʻtmoqchimanki, uning soʻnggi oʻyini — Wallin bilan boʻlgani, unda kechiktirilgan toʻxtash bilan bogʻliq muammolarni koʻrganimizda, uning oʻyin uslubini oʻzgartirishi shart.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Surxon_Ultras839 gaplaganidek, 1974-yilgi Ali-Frazier IIIdagi "to'xtash"ning o'zini qayta ko'rib chiqishga to'g'ri keldik — lekin shu jangdagi birinchi raundning soʻnggi 10 soniyasini eslasak, Frazier o'sha qisqa vaqt ichida Ali ni o'ng qoʻli bilan ustunlikka olib chiqardi va keyingi raundlarga "bosimni o'zgartirib" berdi. Joshua uchun ham shunday boʻlishi mumkin: birinchi raundning soʻnggi soniyalari uning toʻxtovsiz oʻyin uslubiga qarshi chiqish uchun eng yaxshi vaqtdir.
Foreman esa oʻzining soʻnggi yillaridagi uchrashuvlarda ham davom etganini koʻrsatib bergan — lekin uning asosiy quroli vaqtni toʻliq oʻz foydasiga ishlatish edi. Joshua esa oʻzining soʻnggi gʻalabalarida to'xtashning oldini olish bilan birga, oʻzining asosiy qurolidan foydalanishdan voz kechganini koʻramiz. Bu oʻzgarishni uning Otto Wallin bilan boʻlgan jangidagi hisoblar orqasidagi toʻxtashda ham koʻrish mumkin: oʻzining soʻnggi gʻalabalarida esa birinchi daqiqalarda portlovchi taʼsiriga oʻtgan boʻlsak, bari yaxshi boʻlardi.
Ko'rsatilganidek, birinchi raundning soʻnggi soniyalaridagi bitta ishonchli zarba keyingi raundlarga ham taʼsir qiladi — va Joshua uchun bu vaqtni oʻz foydasiga qaytarishning imkoniyati mavjud.
Isbot qani?
Ochigʻini aytaman, birinchi raunddagi toʻxtash haqidagi gaplar mening eʼtiborimni ozroq oʻzgartirdi. Joshua uchun bu vaqt oʻzining soʻnggi gʻalabalarida yoʻqolgan portlovchi taʼsir bilan bogʻliq — shuning uchun ham uning oʻng qoʻli orqasida yashirinayotgan qurol mavjud.
Avvalo, uning faoliyatidagi asosiy oʻzgarishlarni koʻrib chiqsak, soʻnggi ikki yil ichida birinchi daqiqalardagi oʻrtacha zarba tezligi 30% ga pasaygan. Shu bilan birga, Usyk bilan oʻtkan oʻtgan jangdan soʻng oʻtkazilgan oʻrganishlarda koʻrsatilishicha, uning boshlangʻich harakatlarining 65% oddiy qarshi zarbalardan iborat boʻlgan — bu esa vaqtni nazorat qilishni yoʻqotish degani.
Foreman bilan solishtirganda esa uning asosiy ustunligi — vaqtni boshqara olish. 45 yoshli chempionning birinchi daqiqalardagi oʻrtacha zarba intensivligi 2.1 zarba/soniya boʻlgan boʻlsada, u buni faqat zarba berish uchun emas, balki raqibni xafa qilish va bosimni oʻzgartirish uchun foydalangan. Joshua esa oʻzining soʻnggi oʻn jangida oʻrtacha 1.7 zarba/soniya koʻrsatgan, lekin bu koʻrsatkich faqat boshlangʻich harakatlardagina ishlatilmoqda.
Shunday qilib, birinchi raundning soʻnggi soniyalarida oʻtadigan bitta ishonchli zarba unga vaqtni qaytarib olish imkonini beradi — ammo u bunga tayyormi? Uning soʻnggi oʻyini — Wallin bilan boʻlgani, unda u hisoblarni qoʻldan boy bergandan soʻng oʻng qoʻlini yoʻqotib qoʻygan edi. Shu sababli, birinchi raundda toʻxtovsiz harakat qilish uning uchun asosiy strategiya boʻlishi kerak.
Ammo bu yerda yagona savol qoladi: uning oʻz-oʻzidan toʻxtab qolish xususiyati yoʻqolganmi? Yoki bu yangi taktika? Mening taxminim shuki, uning asosiy quroli — portlovchi taʼsirni qayta ishlatishi gʻalaba sari birinchi qadam boʻlar edi.
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
Sizning barcha g'oyalaringizni oʻqiganimdan keyin qanoatlangandirman, chunki bu yuqori darajadagi diskuussiya boʻldi — avvaliga barcha postlarni qattiq turib oʻqidim, chunki bizning Ant odamlarning fikrlarini yoʻqotishni xohlamaydi. Ammo hozir aniq koʻraman: Ofsayd_Enjoyer oʻzining analitik qismida barchasini ochib bergan boʻlsa, Aziz_Ultras esa his-tuygʻu bilan toʻldirib, tarixga taʼsirini koʻrsatdi. Endi oʻzimni ham qoʻshaman.
Ofsayd_Enjoyer aytganidek, Joshua soʻnggi ikki yildagi birinchi daqiqalardagi oʻrtacha zarba tezligi 30% ga pasaygan. Bu raqamni koʻrib oʻtirib, rostdan ham men uchun qiziq edi: *"30%! Qani endi, otaning portlovchi qoʻli qayerda?!"* U bilan hamfikirdaman — uning Usyk bilan oʻtkazgan oʻtgan jangidagi oʻrganishda koʻrsatilishicha, uning boshlangʻich harakatlarining 65% oddiy qarshi zarbalardan iborat boʻlgan. Ya’ni bu vaqtni nazorat qilishni yoʻqotish degani, va bu oʻtgan janglarning hisoblarida koʻrinardi.
Ammo yana bir narsaga eʼtibor bering: Foreman bilan qiyoslashni oʻtkazaylik. 45 yoshli chempionning birinchi daqiqalardagi oʻrtacha zarba intensivligi 2.1 zarba/soniya boʻlgan boʻlsada, u buni faqat zarba berish uchun emas, balki raqibni xafa qilish va bosimni oʻzgartirish uchun foydalangan. Bu nuqta juda muhim — chunki u boshqa vaqt yoʻq deb bilardi, vaqtni oldinga tortardi. Joshua esa oʻzining soʻnggi oʻn jangida oʻrtacha 1.7 zarba/soniya koʻrsatgan, lekin bu koʻrsatkich faqat boshlangʻich harakatlardagina ishlatilmoqda.
Bu yerda asosiy savol tugʻiladi: *"U birinchi raundning soʻnggi soniyalarida oʻtadigan bitta ishonchli zarba bilan vaqtni qaytarib olish imkonini beradi — ammo u bunga tayyormi?"* Mening fikrimcha, tayyor emas — chunki uning soʻnggi oʻyini — Wallin bilan boʻlgani, unda u hisoblarni qoʻldan boy bergandan soʻng oʻng qoʻlini yoʻqotib qoʻygan edi. Shu sababli, birinchi raundda toʻxtovsiz harakat qilish uning uchun asosiy strategiya boʻlishi kerak.
Yana bir narsa: Aziz_Ultrasning aytishicha, Foreman vaqtni oʻz foydasiga ishlatardi — va bu katta farq. Joshua esa oʻzining soʻnggi gʻalabalarida toʻxtashning oldini olish bilan birga, oʻzining asosiy qurolidan foydalanishdan voz kechganini koʻramiz. Bu oʻzgarish uning faoliyatiga taʼsir qiladi — chunki vaqtni nazorat qilishning yoʻqolishi birinchi raundning soʻnggi soniyalarida koʻrsatiladi.
Shunday qilib, birinchi raundning soʻnggi soniyalaridagi bitta ishonchli zarba uning uchun vaqtni qaytarib olish imkonini berishi mumkin — ammo u buni qiloladimi yoki yoʻqmi, bu boshqa savol. Mening taxminim shuki, uning asosiy quroli — portlovchi taʼsirni qayta ishlatishi gʻalaba sari birinchi qadam boʻlar edi. Va bu vaqtga qarshi kurashishning eng yaxshi yoʻli.
Bu lotereya, futbol emas.
Ooo, qizg'anchok bo'lyapman o'quyotganda shu gaplarga! 🔥💪 Joshuning soʻnggi vaqtlardagi oʻyinlarini koʻrib oʻtirib yurganman — u toʻxtab qoluvchilikni oʻzidan olib qoʻymoqchi boʻlib qoldi. Lekin bu yoʻl bilan olib bormasligi kerak! Uning asosiy quroli — oʻng qoʻli portlovchi taʼsirida edi, oʻsha shiddatni yoʻqotib qoʻyganini koʻramiz. Va bu birinchi raunddayoq hal qiluvchi boʻlishi mumkin edi...
Foremanning ustunligi vaqtda edi, uning gʻalabasidagi birinchi daqiqalarni eslayman — u hech qachon toʻxtamagan, bosimini oʻzgartirgan. Joshuda bunday vaqtni boshqara olish kerak, boshqa yoʻl yoʻq. Uning soʻnggi oʻyini — Wallin bilan boʻlgani, oʻsha yerda oʻzining oʻz-oʻzidan toʻxtashi unga foydali boʻlmadi. Shunday qilib, birinchi raundning soʻnggi soniyalarida koʻrsatadigan bitta ishonchli zarbasi uning uchun vaqtni qaytarib olish imkonini berishi mumkin, lekin u buni qiloladimi yoki yoʻqmi?...
Menimcha, uning asosiy quroli — portlovchi taʼsirini qayta ishlatishi gʻalaba sari birinchi qadam boʻlar edi. Va bu vaqtga qarshi kurashishning eng yaxshi yoʻli! 😱
Bolaligimdan tribunada.
Of, bop etdingizlar mi - bu gaplarni oʻqiganimda xotirjam boʻldim, chunki hammangizning gʻoyalaringiz juda jozibador edi! 😅 Lekin shuni aytishim kerakki, bu birinchi raundda toʻxtab qolish haqidagi gaplar mening ichimdagi boks ruhonimni qaltiratib yubordi... Qani, Ofsayd_Enjoyer va HakamEnjoyerlarning sonlar bilan kelgan tahlillari juda qoʻrqinchli, lekin men boshqa qilib gapiraman!
Bilaman, hammangiz Foremanning vaqt ustunligini eslab oʻtirmisiz, lekin men uning uchun shunday vaqtni boshqarishning boshqa yoʻlini koʻraman! Eslayman, 1970-yillardagi ringlarda vaqtni his qilish boshqa edi — yigitlar qoʻlida soatlar boʻlgani uchun oʻz vaqtlarini oʻzlari olishar edi. Foreman esa oʻzining "oltinchi hissi"ni yoʻqotmaganini koʻrsatdi, lekin vaqtni boshqarishning asosiy qoidasi — oʻzini tez his qilishdir. Joshua esa soʻnggi vaqtlarda oʻzining oʻng qoʻlining portlovchi taʼsiridan voz kechmoqda deysizlar, lekin menimcha, uning asosiy quroli shu! 💥
Yana bir narsa: Wallin bilan boʻlgan jangdagi toʻxtash uning uchun yaxshi saboq boʻldi deb oʻylayman, lekin birinchi raundda toʻxtab qolmaslik uning uchun gʻalabaning boshlanishi boʻladi! Foreman toʻxtashni bilmaganini eslayman, lekin u oʻzining boshlangʻich zarbalari bilan raqibni oʻz vaqtida xafa qilgan. Joshua esa oʻzining soʻnggi gʻalabalarida toʻxtab qoluvchilikka moyil boʻlib qolganini koʻramiz. Uning asosiy quroli — oʻng qoʻlining portlovchi taʼsirini qaytarishidir, va birinchi raundda bu uning gʻalabasi uchun boshlangʻich nuqta boʻlishi kerak! 🔥
Demak, birinchi raundning soʻnggi soniyalaridagi bitta ishonchli zarba uning gʻalaba sari birinchi qadami boʻlishi mumkin, lekin bu vaqtni boshqarish bilan bogʻliq emas — bu uning asosiy qurolini qaytarish bilan bogʻliq! Uning portlovchi taʼsirini yoʻqotmasligi kerak, boshqa yoʻl yoʻq!
Kattalardan o'rganyapman, qattiq ketmanglar 🙏
Aziz_Ultras gaplaganidek, vaqtni boshqara olish — bu ringda har qanday jangchining asosiy qurolidir. Foreman uchun bu 45 yoshida ham oʻziga xos "oltinchi his" edi, chunki u vaqtni oʻzi uchun ishlata olardi. Buning eng yaxshi misoli 1974-yilgi Ali-Frazier III jangidagi birinchi daqiqaning soʻnggi soniyalari boʻlsada, Joshua uchun ham shunday boʻlishi mumkin — ammo uning soʻnggi oʻyinlarida vaqtni nazorat qilishning yoʻqolishi koʻrinib turibdi.
Ofsayd_Enjoyer va HakamEnjoyerlarning analitiklari aslida bir narsani koʻrsatib turibdi: Joshua soʻnggi ikki yildagi birinchi daqiqalardagi oʻrtacha zarba tezligini 30% ga pasaytirgan, bu esa uning asosiy qurolining yoʻqolishi bilan bevosita bogʻliq. Foreman esa oʻzining boshlangʻich harakatlarida vaqtni toʻla nazorat qilgan, shu bilan raqibni xafa qilgan va bosimini oʻzgartirgan.
Men Joshua uchun birinchi raundning soʻnggi soniyalarida bitta ishonchli zarba uning gʻalaba sari birinchi qadami boʻlishini istayman — lekin uning soʻnggi oʻyini — Wallin bilan boʻlgani, oʻsha yerda oʻzining toʻxtovsizlikni yoʻqotganini koʻrib turibmiz. Uning asosiy quroli — oʻng qoʻlining portlovchi taʼsirini qaytarish kerak, boshqa yoʻl yoʻq! Foreman kabi boʻlishni istasak, u oʻzining boshlangʻich quroliga ishonishi kerak, boshqa vaqt yoʻq.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊