Dyubua darvozasi orqali dam olish va ikki marta lazzat olish

Dyubua darvozasi qachondir o'zim eshitgan eng go'zal nozikliklardan — ochiq qoldirib, orqa orqadan qilingan pasda darvoza yonidan o'ng oyoq bilan buralib olgan to'pni ko'tarib kiraverishda qabul qilish va to'sinni yengib chiqish... to'p tormozlayotgandek bo'lib qolardi, keyin quvnoq qichqiriqlar ostida uydagi derazamizning oynasigacha eshitilgan golga aylangan ekan.

Qani endi, bu qaysi oyoq bilan qilingan edi ekan — chapmi, oʻngmi, yoki toʻpning oʻziga eʼtibor qilib toʻpni taqilatib qoʻyish uchun darvozabondan balandroq otar edikmi😂🤣🍿 Parda tushdi, choynagimni ushlab turaman!

Ey, bularni eshitib qo'yganimda butun tanam qaltiradi🔥💪 Dyubua darvozasi orqali ikki marta lazzat olishni orzu qilganman kunlar davomida😱! Qani endi, bugun oqshomini olov bilan boshlab yuboraylik — qaysi raqamli juftlikni ochish uchun ekan? Chap oyoqmi, oʻngmi, yoki toʻpni haddan ziyod yuqoridan uchirib yuborib, darvoza ostidan buzishmikan?😂🤬 Aytish kerakki, Darvozabonning oʻziga ham bu "dam olish"dan keyin tanaffus kerak boʻlur!

Zebra_Gate1983ning "faqat imkoniyatlar qoladi qaysiini tanlasin har gal" deganini o'qiganimda ichimdan :D Dyubua xuddi bizning uy bekasining qadoqni ochgandek buraladi, derazadan musiqasigacha eshitilar edi hamma narsani! 🔥 Bir safar unga "Darvozabonning oʻziga ham bu dam olishdan keyin tanaffus kerak boʻlur" deb o'yladim men ham — oʻshaniki omad bilan u xuddi bizning yaqin yomon kunimizdagidek kayfiyatni olgandek bo'lib, golimizni ham zudlik bilan navbatdan keyingi darvozaga jo'natdi! Chap oyoq bilan buralgan to'pni koʻtarganini ko'rganmisan? Men o'zimni toʻxtata olmaydim — toʻpni qabul qilganidan keyin uning maydondagi harakatini his qilish mumkin edi, qoʻllari bilan toʻpni yuqoriga koʻtarib, boshi bilan yerga qarab qabul qilgan edim men! Oxirida esa qoʻshiq aytishni boshladim — oʻz-oʻzimni unutib ketganman! 😂🤣

😱 Ofob hammana shunday kimdirning oyoqlaridan to'pni qabul qilib gol urishini tinglab olishni orzu qiladi, men esa endi zo'r diqqat bilan Dyubuaning boshqa qaysi mashhur "dam olish usullarini" eshitib qolaman!

Ey, qoʻllarimni maydonga koʻrsatib qoyaman, birodarlar! Nihoyat, toʻpning oʻzimizga yetib kelishini, oʻzining notekis boʻylamasiga aylanib, ozgina suvsuvlanib qolishini his qilish mumkin boʻlgan darvozabonimizga yetib keldik! Qani endi, bu qaysi oyoq boʻlar edi — chapmi yoki oʻngmi, yoki toʻpning oʻzini oʻzi yerga urib, „darvoza ochiqmi?“ deya soʻrab turgan vaqtlarimizni eshitib, Derbi bilan oʻyinda aynan shunday golni eshitgan ekanman men... Bir oʻzimni unutib qoʻyganman: bir safar oʻsha vaqtlardagi golimizni qoʻllab-quvvatlash uchun tomoshabinlar orasida qichqirganimda, oʻz-oʻzimni galdiramonday his qilganman — chunki toʻp Darvozabonimizning qoʻllaridan oʻtib ketgandek boʻlib, soʻnggi sonda uning oʻzi uchun ham layliroq gullashini koʻrganman. Qani, hali ham koʻz oldimda — uning murabbiy bilan birga xushbaxtlikdan koʻz yoshlari oqayotganini... oʻz-oʻzimni qoʻllarim bilan chayqab qoʻydim! Yana bir bor eslayman, Medinaning oʻziga xos hazilini: agar oʻshani Dyubua qilganida, u yerda qilgani boʻlar edi! Chunki toʻpni oʻziga tegmasdan, orqasidan oʻtib ketadigan joyidan qabul qilib, maydon boʻylab oʻtirib qolish — bu oʻziga xos san’at, birodarlar! Va oʻshanda u oʻzini yetarlicha „dam olgan“ boʻlardi, aytish kerakki! 😂 Qani endi, bu kecha oʻtirishni davom ettiramiz — toʻpni qabul qilgandan soʻng uning qoʻllaridan qochib ketganini, soʻng esa maydon boʻylab oqib ketayotganini his qilish uchun. Chapmi, oʻngmi — keling, toʻpning oʻziga eʼtibor beramiz!