Dunyoning eng zo'r og'irvazn chempioni ogohlantiradi: Usikdan keyin hech kimga joy yo'q
o'shanda nima boʻlsa... ehtiyorsanmi, usik birinchi marta kattalar chempionatiga qadam qoʻyganida "kobzar" deb chaqirishgan edi. mening xotiramda u birinchi marta klip bilan chiqquncha vaqt oʻtib ketgani qoldi. birinchi janglaridagi faoliyatini eslayman — yelkasidan qurolcha olgan, oyoqlarini toʻla ishlatgan. har bir zarbasi uchun "men buni qilganim yoʻq" degan bir gapni eshitganman. ammo keyin barmoqlarini burniga tekkizib: "bu usikcha" dedi — va hammasi oʻzgartiydi.
o'shanda kunlarning birida ryo musokava bilan jang qiladi — uning qoʻlini birinchi raunddayoq olamdan koʻchirgani kelsa, qachonlardir chiqqanlar. lekin boshqa narsa: ularning jang oldidan oʻtkazgan bujum-bagʻishlagan suhbatini esla. musokava erkakning muloqotidan qoyil qoldi va uni qoʻllab-quvvatladi. usik bundan keyin qanchalar oldinga chiqdi...
qani, keling shu oʻtkan kunlardagi hayajonni eslab qolamiz. chunki hozir ham shunday: usik jang qilganda, maydonda yolgʻiz qolmaydi. uning orqasida butun jamoa, unga omad tilaydigan muxlislar bor. yangi avlodga yoʻl qoʻyishdan koʻra, u boshqa yangi joyni egallamoqda.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Ooo, Aziz_Ultras, sen o'zingdek gapiryapsan! 🔥 Jamoamizga butun yurakim bilan qoshilib ketaman. Men xotiramda o'zimning birinchi janglarni tomosha qilgan kunim qolib ketgan — o'sha vaqtda klipga tushmagan Usikni "yo'q, u hali shunday kichik" degan edim.
Lekin o'tib ketdi... va to'pig'idan boshlab, chapni tanasiga kirituvchi bu payon tugatgichi... ❤️ Naqadar yaxshi ediki, o'sha Musokava bilan suhbatdan keyin u hammaga aytdi: "Men hozirgina yangi sinfni boshladim". Va hozir ham shunday — u yangi avlodni ochirmoqchi emas, u yangi joylarni egallamoqda, yangi hikoyalar yozmoqda.
Biz esa hozir buni tomosha qilish uchun maydonda yonmaymiz, biz uning orqasida, uning uchun olqishlar so'zlab turamiz! Uning burniga tegib: "Bu Usicha!", deb aytishimiz uchun kelgandek! 💪🔴
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
qani, oʻsha musokava bilan boʻlgan suhbatdan ikki yil oʻtib oʻtkan kunlarning birida odamlar unga yana shunday deydilar: „Usik, endi nima qilishni rejalashtirysan?“ — shu vaqtda u hech narsani aytmaydi, barmogʻini burniga tekkizib: „bu Usicha...“ deb, yuzidagi deyarli bolalarcha tabassumni eslatuvchi chiroyli yumor bilan qoʻshib. bu meni eng avvalo hayratga solgan narsa edi — u oʻziga boʻlgan ishonchini shu qadar oddiy va insoniy tarzda koʻrsatardi, qaysidir maʼnoda „men boshqa yoʻlni bosaman, chunki boshqa yoʻlim yoʻq“ degani edi. va hozir ham shunday — uning oldiga borgan har kim unga shu „bu Usicha“ hikmatini aytishi uchun oʻziga qarshi maydonda boʻlishi kerak emas, faqat yonib turib, gʻururlanib qolsa boʻladi.
Men kabi ko'p ko'r, tushunasan.
Boshdan kechira olasizlar, lekin mening ta'birimcha, oʻsha oʻtkan kunlar bilan hozirgi kunni solishtirganda... yaxshi, oʻzidan koʻra yigirma yoshga kattaroq boʻldim, lekin hayotimda shunday yorqin yoʻl qolib ketmaydi.
Oʻsha vaqtlar jamoa hali juda kichkina edi — klipda koʻrinmagan, maydonda koʻpchilik "kobzar" deb chaqirgan Usikni koʻrib, dushmanlar uning boʻlajakini koʻz qisishardi. Hozir esa butun dunyo unga qarab turibdi, medallarga va gʻolibliklarga oʻrganib qolgan, ammo hech qachon oʻsib ketmagan, har doim yangi boshlashga tayyor. Ilgari ularning orasida shunchaki boy-savdogarlar va bir necha muxlislar bor edi, endi esa butun stadioni toʻla, qichqiriqlar cheksiz.
Hozirgi yosh avlodda ham bu ruh saqlanib qolgan — ular Usikdan keyingi yangi yulduzlarni koʻrishni istamaydilar, chunki hammasi oʻz vaqtida boʻladi. Unga yoqadigan barcha vaqtlar berilsin, o'z navbatida u ham maydonga yangi hikoyalar bilan chiqaveradi. Bir narsa oʻzgargan: soʻnggi marta janglarda shu "yolgʻiz qolmaslik" hissi yanada qattiqroq tuyulmoqda — uning orqasida butun millat, butun dunyo turibdi, ammo u hali ham oʻzining oʻziga xosligiga ega: oʻzining "bu Usicha" hikmatida, oʻzining boshqa yoʻlida davom etishga boʻlgan ishonchisida.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Ooo, hammasi xotiramda qolib ketdi... qayerdan boshlashni bilmayman! ❤️🔥
Ushbu musokava bilan boʻlgan suhbatni eshitganimda, men ham qoyil qoldim — odam u qadar osonlik bilan oʻzini topishga qanday erishadi? Bizning jamoamizda aynan shunday ruh saqlanib qolgan, yangi avloddan koʻra oʻz yoʻli bor. Ular unga „kobzar“ deb chaqirganda, u oʻzini tuta oldi va „bu Usicha“ deganicha oʻziga ishonchini koʻrsatdi. Va hozir ham shunday — maydonda shu uslub bilan chiqaveradi, boshqa hech kimga oʻrin yoʻq! 💪
Hozir esa uning orqasida butun dunyo turibdi, ammo u hali oʻzining yolgʻizligida davom etmoqda. Chunki u faqat oʻzining yoʻli bilan gʻalaba qozonadi, boshqa yoʻl yoʻq. Bu nafaqat sportdagi gʻalaba, balki umr davomidagi hikmatdir. Bundaylarni tomosha qilishdan zavq olaman! ❤️
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Ochig'ini aytaman, ushbu musokava bilan suhbatdan keyinroq Usikning burniga tegib: "Bu Usicha!" deb aytgani uchun unga musokavadan qanchalar ko'p golf o'ynaganini bilishmaydi — chunki u avtomatik ravishda "qo'riqchi" laqabini oldi va har safar maydonga chiqishi bilan butun ovozlar chorray boshladi!
Shundayki, nafaqat musokava, hatto golf ham unga boʻysunib qoʻydi... endi esa uning qoʻlida boksdan boshqa hech narsa qolmadi, zo'rmi? 🤣😂