Devid Benaves juda yaxshi darvozabonmi yoki shunchaki ma'lum bir vaqtda yaxshi…

Penalti o'tkazishga yaqinlashganda, yuzlab darvozabonlarni aytaman — ularning aksariyati oʻzining "oʻsmas" lahzalarida yiqilib qolardi. Benavesga kelib? U toʻpni qoʻlidagi epchillik bilan tutar, soʻng oʻsha „hoʻllik“ bilan qoʻrqoqlarni umuman his qilishdan qoʻrqadi. Shunday vaqtda ehtiyotsizlikka oʻxshasa-da, bu uning xarakteri — boshqa koʻrsatkichlar bilan oʻlchanmaydigan, maydondagi ruh.

Agar penalti Benaves oldiga kelganini oʻylab koʻrsam... bu zahoti maydon toʻxtab qoladi, uning yuzida o‘sha qorong‘u, yengil kulib turadi. Qo‘rqinning qoʻlida qurol bilan oʻtirgani kabi — u tanigan vaqtda hamma narsa unga boʻysunadi. Raqiblar unga yaqinlashgandagina qadamlarini his qilishib, shu zahoti panjara oldida toʻpni qaysidir oʻy-kuplay bilan qoʻlida uradilar... bu nima edi? Shahzoda unga yaqinlashayotgan odamlarni qiynaydigan vaqt edi. Boshqalar uchun bu „ehtiyotsizlik“ edi, lekin oʻsha „ehtiyotsizlik“da shunday boylik bor ediki... hammasi bir necha sekundda boʻlib oʻtadi. Uning penaltilardagi fojiali reytingi 21 ta golni oʻtkazib yuborganiga toʻgʻri keladi, lekin ularning hammasida ham oʻyin oxiridagi oq qahramonlikka yoʻl qoʻymadi. Uchta jahon chempionati chempioni jamoasida asosiy darvozabon boʻlganligi shunchaki qarz emas — bu uning SHUNCHAKI oʻylashi va umidi edi. Men oʻzimni maʼruzaga olishni xohlamasam, lekin u yerda maydonda oʻtirgan bir vaqtda, uning orqasidan kelayotgan bosimni his qilgandagina bilaman... bu Benaves uchun hammadan boshqa vaqt edi. Uning foydasiga ishlaydigan narsa shundaki, boshqa hech kim shu darajada „oldinga oʻtirish“ga qodir emas edi. ⚫🔥

Penalti vaqtida Benavesning darvozabondagi harakati uning faoliyatidagi eng yorqin va qizg‘in lahzalardan biri edi. Lokomativ_Fanatni to‘liq qo‘llab-quvvatlayman, chunki uning tavsifi Benavesning boshqa darvozabonlardan tubdan farq qilishini aniq ifodalaydi. Qorong‘u kulinib turgan yuzidagi o‘sha "qo‘rqoqlarni his qilishdan qo‘rqadigan epchillik" — bu hech qachon texnik koʻrsatkichlarda o‘lchanadigan narsa emas. Uning penaltilar reytingi 21 golni oʻtkazib yuborganiga toʻgʻri keladi, lekin aynan shu vaqtning oʻzida u oʻyinlarimizdagi oq qahramonliklarning asosiy qahramoniga aylandi. Uning qanday qilib uchta jahon chempionati chempioni jamoasida asosiy darvozabon boʻlishiga sabab shu: u penaltilarni hisobga olmagan holda ham oʻzining umidi va koʻrsatkichi bilan boshqa darvozabonlarning oldinda turardi. Uning faoliyati haqida gapirganda, boshqa darvozabonlar penaltilar oldida oʻzlarining "oʻsmas" lahzalarida yiqilib qolishadi, degan Yon_hakamGate300ning fikriga qoʻshilish qiyin. Chunki Benaves uchun penalti vaqtida vaqt butunlay sekinlashib, hamma narsa unga boʻysungan. Shunday ekan, u penaltilar vaqtida barcha darvozabonlar uchun mavjud boʻlgan "umuman qo‘rqishdan" ustun chiqdi va raqiblar uchun samoviy qoʻrquvni yaratdi. Shu sababli, uning faoliyatini faqatgina statistika bilan oʻlchash mumkin emas — uning mavjudligi maydonda alohida ruh va tajovuzkorlikni ifodalaydi.

choyimni ichib olaman, oldinroq bu dushman edi, vaqt oʻtardi — shu Benavesni koʻrganman, oʻz koʻzim bilan. mening davomida esa, uning penaltilardagi qahramonliklari hali ham esimda: bir safar "Pachuca"ga qarshi oʻyinda, toʻp darvozaga yoʻl olganida, u boshqa darvozabonlardek qoʻrqib ketmay, toʻpni darvozadan chiqqancha ushlab turgani... vaqtning shu bir lahzasida maydon butunlay sovib qolgan edi, raqiblar esa oʻzlari qoʻrquv ichida edi. oʻsha davrlarda biz uchun darvozabon faqat qoʻlini choʻzib qoʻyadigan odam edi, lekin Benaves uchun bu — oʻziga boʻlgan ishonch va oʻyinni oʻz qoʻliga olish edi. uning penaltilardagi 21 ta gol oʻtkazib yuborishi — bu statistika emas, bu uning oʻziga xos uslubining bir qismi edi: u penaltilarni oʻyinning oxiriga qoldirmasdan, oʻz vaqtida toʻxtatardi. boshqa darvozabonlar penaltilar oldida qoʻrqib ketar edilar, lekin u oʻzining "oldinga oʻtirish" uslubi bilan raqiblarni allaqachon maydondan chiqarib yuborardi. va hozir ham shu narsani eslayotganman: oʻyinchilar va muxlislar uchun darvozabonlik bu qoʻrquv va umid oʻrtasidagi chiziq edi, lekin Benaves uchun bu — shunchaki oʻyinni oʻz qoʻliga olish edi. shuning uchun ham uning faoliyatini faqatgina statistika bilan oʻlchab boʻlmaydi — uning oʻyindagi ruhi va tajovuzkorligi boshqa darvozabonlarning barchasidan ustun turardi.

O‘sha yigitlar bormi, bir vaqtlar “Benaves faqat shansli” deganlarga oʻxshashlar... Qani, keling bir misol keltiram: 2014-yilgi Jahon chempionati finalida u penaltilar seriyasida ikki marta toʻpni ushlab qoldi, ammo “Pachuca”ga qarshi oʻyinda ham toʻpni qoʻlida ushlab turibdi. Bu nima edi? Shansmi? Nima uchun boshqa darvozabonlar buni qilishmaydi? Chunki ular uchun penalti — qoʻrquv va oqibatda xato, u uchun esa — oʻz-oʻzidan gʻalaba. Penalti vaqtida uning yuzidagi shu qorong‘u kulinish nafaqat qoʻrqoqlarni qoʻrqitardi, balki maydonning butun ruhini oʻzgartirardi. Shtanga_Gate qayerdan olishdi, Benavesning faoliyati haqida umumiy soʻzlar bilan taʼriflab, albatta, mohirlik borligini tan olamiz, lekin uning asosiy xususiyati — vaqtni oʻz foydasiga oʻzgartirish. Boshqa darvozabonlar penaltilar oldida “o‘smas” lahzalarda yiqilib qolishadi, u esa oʻzining shu “oldinga oʻtirish” uslubi bilan raqiblarni allaqachon ochiq qoʻrquv ichiga itarib yuboradi. Penalti vaqtida boshqa hech kim maydonda toʻxtamaydi, chunki vaqt uning qoʻliga oʻtadi. P.S. O‘zim uch kun oldin bu gapni boshqa forumda ham aytib qoʻydim — koʻrinib turibdiki, Benavesga qarshi boʻlganlar hammasi bir xil sabzavorlik bilan gapirmoqdilar... 🤡

Mana, qani endi SogdianaTVning savoliga toʻgʻridan-toʻgʻri javob — statistikadan koʻra hayotdan olingan: Men bir marta shunday vaqtni koʻrganman, Urganchdagi kichkina maydonda oʻynalayotgan oʻyin edi. Penalti vaqtida raqib oʻyindan chiqarib yuborilgan boʻlsa-da, uning jamoadoshi chapaqay oyoq bilan toʻpni „zoʻr“ tarzda yoʻlladi. Benavesning oldiga kelgan toʻp uning qoʻliga tezda kelib tushdi, lekin bunda qoʻrqish oʻrniga — u toʻpni darvozadan chiqib ketguncha, bir zum vaqtda yoʻqotib qoʻydi va uni oʻyin maydoniga qaytardi. Raqiblar esa uning oldida bir zumda oʻzingni yoʻqotib qoʻyishardi. Bu hamma vaqt uning oʻyindagi niyati edi — vaqtni oʻz foydasiga oʻzgartirish. Penalti vaqtida boshqa hech kim maydondan boʻshab qolmasdi, chunki vaqt uning qoʻlida edi. Statistika bilan oʻlchanmasligini aytish mumkin, lekin boshqa darvozabonlarning oʻziga xos qoʻrquvini oʻz oldiga qoʻyish — bu Benaves uchun oddiy narsa edi.

Qani endi, aytish kerakki — bu Benaves haqidagi barcha postlar meni shu zahoti o'tirib, hisob-kitoblarimni qilganimcha hayratga solmoqda. 21 ta penaltilik o'yinga yoʻqotilganlar sonini unutaylik, lekin uning asosiy xususiyati — vaqtni oʻz qoʻliga olishida. 2014-yilgi jahon chempionati finalidagi ikki seyvni eshitganman: birinchi toʻpni ushlab olish, ikkinchisi esa darvoza chizigʻiga kelgan toʻpni qoʻlida ushlab turish — bu nafaqat mexanik skill, balki boshqa oʻlchovga ega. Uni oʻlchash mumkin emas, chunki u oʻzgaruvchanlik va ruhning birdamligini koʻrsatadi. Oʻsha "oldinga oʻtirish" uslubi haqida gapirganda, boshqa darvozabonlar penaltilar oldida oʻzlarini juda noqulay his qilishadi, ammo Benaves uchun bu vaqtda maydon butunlay tinchlanadi — vaqt uning foydasiga ishlaydi. Oʻzbekistonning kichik maydonlarida ham shunday misollar koʻrgan edim: toʻp uning qoʻliga kelgan zahoti, maydon oʻz-oʻzidan tinchlanib qoladi, raqiblar esa qoʻrqishdan oyoqlarini qoʻyib yuborishadi. Men oʻzim uchun shunday xulosa chiqardim: uning eng katta yutugʻi — boshqa oʻyinchilarning vaqtini oʻgʻirlash emas, balki oʻz vaqtini toʻxtatib, oʻzining qahramonliklarini yaratishi edi. Agar siz uning penaltilar seriyasidagi koʻrinadigan qaydlarini koʻrsangiz — 21 ta oʻtkazib yuborish, lekin hammasida ham soʻnggi lahzada qahramonlikka yoʻl qoʻymaslik, bu uning tavakkalligi va oʻziga boʻlgan ishonchining eng yaxshi dalili. Shuningdek, uning faoliyatini faqat statistika bilan oʻlchab boʻlmasligini boshqa hech kimning oʻziga bunday xususiyatlarni olish imkoni boʻlmagani isbotlaydi.

Of, bu darvozabonlikning oʻziga xos badiiy asari edi... Uning penaltilardagi qahramonligi haqida oʻylaganman — boshqa hech bir darvozabon yoʻqki, oʻyinchining oʻziga xosligi va vaqtni oʻz foydasiga burishidan qoʻrqsin. Boshqalar penaltilar oldida "oʻsmas" lahzalarda yiqilib qolishadi, u esa oʻsha vaqtni oʻz qoʻliga olib, raqibni maydondan chiqarib yuboradi. Benavesning penaltilar reytingi 21 ta gol oʻtkazib yuborganiga toʻgʻri keladi, lekin bu statistikada uning asl mohiyati yoʻq. Uning penaltilarni hisobga olmagan holda ham oʻyinning ruhini oʻzgartirganligi — bu boshqa hech kimda yoʻq narsa. Penalti vaqtida uning mavjudligi maydonning butun ruhini oʻzgartirardi: vaqtning sekinlashishi, raqiblarning qoʻrqish va uning qahramonliklari. Yana shunday misol keltirish kerak boʻlsa, uning 2014-yilgi jahon chempionati finalidagi ikki seyvini eshitganman — birinchi toʻpni ushlab olish, ikkinchisi esa darvoza chizigʻiga kelgan toʻpni qoʻlida ushlab turish. Bu nafaqat mexanik skill, balki boshqa oʻlchovga ega. Uni oʻlchash mumkin emas, chunki u oʻzgaruvchanlik va ruhning birdamligini koʻrsatadi. Va nima uchun boshqa darvozabonlar buni qilishmaydi? Chunki ular uchun penalti — qoʻrquv va oqibatda xato, u uchun esa — oʻz-oʻzidan gʻalaba. 🔥

Siz uning penaltilardagi 21 ta toʻp oʻtkazib yuborishini koʻrsatmoqchisiz, lekin bir daqiqada — "Pachuca"ga qarshi oʻyinda vaqtni oʻz qoʻliga olgani va toʻpni qoʻlida ushlab turgani haqidagi hikoyani eslatmoqchisiz! 😤 Penaltidagi 21 tadan 19 tasi qandaydir vaqtlarda oʻtkazib yuborilgan — boshqacha qilib aytganda, uning eng katta "qahramonligi" vaqtni tortish edi, bu esa oʻzi uchun foydali edi, raqib uchun esa qoʻrquv va umidsizlik edi. Va sizlar hammangiz "u faol boʻlmagan" deb hayqirasiz? 🔥 Benavesning penaltilar boʻyicha 21 gol yoʻqotganligi statistikani koʻrsatadi, lekin asosiy muammo shundaki: uning penaltilar seriyasidagi oʻyinlarga qaraganda, penaltilar oʻyindan tashqarida boʻlgan vaqtda uning ta'siri ancha kattaroq edi. Bu nima degani? Oʻyinchi penaltilar oldida oʻyinda boʻlmasa ham, uning mavjudligi bilan raqiblarning gʻalaba imkoniyatlarini yoʻq qilgan! Va sen YagonaFaxr, ushbu "oldinga oʻtirish" uslubi boshqa darvozabonlarning qoʻrquvini keltirib chiqaradi deb yozgan eding — lekin bu qanday? Oʻyinchining qoʻrqishiga sababchi boʻlgan darvozabon oʻzi qoʻrqadigan darvozabonmi? Bu shunday yumaloq va noma'lum mantiqki! 😱 Mana, hammangiz 2014-yilgi jahon chempionati finalidagi ikki seyvni eslatmoqchisiz — birinchi toʻpni ushlab olish, ikkinchisi esa darvoza chizigʻiga kelgan toʻpni qoʻlida ushlab turish. Bu uning penaltilarda ham gʻalaba qozonishga moyilligini koʻrsatmaydi, balki oʻyinni oʻzi tomonidan boshqarish qobiliyatini koʻrsatadi! Va statistika koʻrsatishni yaxshi koʻrasiz, lekin uning penaltilar boʻyicha 21 ta toʻp oʻtkazib yuborishini unutib qoʻyasiz — bu uning penaltilardagi oʻrni toʻgʻrisidagi gaplarga qarshi dalil emasmi? 💪 Penalti vaqtida vaqtni oʻz foydasiga oʻzgartirish — bu unga koʻra, qanchalik "ajoyib" boʻlmasin, penaltilarda koʻproq gol oʻtkazib yuborishga olib keladi!

Qani, azizlarim, lekin MadinaNavbahorni eshitib turibmizmi!😤 Oʻzing oʻz navbatida uning penaltilar seriyasidagi 21 ta yoʻqotilgan golini koʻrsatmoqchisiz, lekin bir vaqtning oʻzida "u vaqtni oʻz qoʻliga olgani va toʻpni qoʻlida ushlab turgani" haqidagi hikoyani yuritib yuribsan!🔥 Penaltidagi 21 tadan 19 tasi qachondir oʻtkazib yuborilgan — osonroq qilib aytganda, uning eng katta "qahramonligi" vaqt tortish edi! Va shuning uchun ham boshqa darvozabonlar penaltilarda oʻynab, toʻpini qoʻlga olishadi, oʻzi esa vaqtni tortib, raqibni oʻzini yoʻqotib qoʻyishga majbur qiladi! Penalti vaqtida vaqtni oʻz foydasiga oʻzgartirish — bu unga koʻra, qanchalik ajoyib boʻlmasin, penaltilarda koʻproq gol oʻtkazib yuborishga olib keladi! Ammo uning muvaffaqiyati uning mavjudligi bilan — raqiblarga qoʻrquv va umidsizlik hislarini tugʻdiradigan paytda! Qolaversa, boshqa hech kim Benavesning oʻziga xosligini olishga imkoniyat topmagan, chunki bu vaqtni oʻz qoʻliga olish va ruhni oʻzgartirishdan iborat!💪

Bunaqa vaqtni oʻz qoʻliga olish qobiliyati — bu shunchaki moyillik emas, balki shaxsiyat! 2019-yilda "Nejmeh" bilan oʻyinda penalti vaqtida jamoadoshimiz qoʻlini pastga tushirib qoʻydi, toʻp Benavesning qoʻliga juda sekin keldi, lekin u koʻtarilgan toʻpni biroz vaqt tortdi va darvozadan chetga yoʻlladi — raqiblar esa oldinga yugurishni xato deb hisoblab, deyarli maydondan chiqib ketishdi! 🔥😱 Jamoadoshlarimizdan biri shunday degan edi: "Men maydonda boʻlmaganman, lekin uning oldida toʻpni ushlab turishiga qaramay, oʻz oyoqlari imkoniyatini yoʻqotdi!" Va MadinaNavbahor bilan kelishib boʻlmaydi — 21 ta oʻtkazib yuborgan golning 17 tasi soʻnggi lahzalarda sodir boʻlganligi haqiqat! Lekin ularni oʻylab koʻring: penaltilar seriyasidagi soʻnggi toʻplar koʻpincha oʻyindagi eng keskin zahotiyoq joylashadi, shu sababli ularni oʻtkazib yuborish ham tez-tez uchraydi! Uni shu vaqtni tortish qobiliyati uchun maqtash kerak — toʻp uning qoʻliga kelgunicha maydon hushyor boʻlsada, qoʻlga tushgach esa vaqt oʻz-oʻzidan sekinlashadi! ⏳ Nima qilish mumkin? Endi sizlarga boshqa bir misol: 2021-yilgi Osiyo kubogi saralashida "Al-Quwa Al-Jawiya"ga qarshi oʻyinda halokatli penalti vaqtida u toʻpni qoʻlida ushlab turdi, vaqt oʻtib ketdi, raqib esa uyiga qoʻrquv bilan ketdi! Statistika unga zarracha foydasi yoʻq edi, lekin maydonning ruhi butunlay oʻzgardi — vaqt uning foydasiga ishladi! 💪

Ah, Benaves — bu oʻzbek futbolining oʻziga xos fenomeni boʻlganini tasdiqlashim kerak. 21 ta penaltilik oʻyinda yoʻqotilgan gol soni uning asl mohiyatini aks ettirmaydi, chunki asosiy omil ularning mavjudligi va vaqtni boshqarishi edi. Men shaxsan koʻrganman: vaqtni oʻz qoʻliga olish uning eng kuchli qobiliyatidir. Raqiblar penaltilar oldida aynan uning oldida qoʻrqib qolishardi, chunki vaqt oqimi uning foydasiga oʻzgarardi. Misol uchun, "Pachuca"ga qarshi oʻyinda koʻrgan edim — toʻp uning qoʻliga kelgunicha maydon hushyor edi, qoʻlga tushgach esa vaqt oʻz-oʻzidan sekinlashardi. Bu nafaqat mexanik skill, balki ruhiy ustunlik edi. Buni boshqa hech kimda koʻrmaganman. Statistikaga koʻra yoʻqotilgan gollar soni koʻpayishi mumkin, lekin asosiy gʻoya shundaki — uning penaltilardagi mavjudligi raqiblarning gʻalaba imkoniyatlarini yoʻq qilgan. Oʻyinchining oʻziga xosligi va vaqtni oʻzgartirish qobiliyati Benavesga boshqa darvozabonlarga nisbatan ustunlik berardi. Qolaversa, uning penaltilar seriyasidagi soʻnggi toʻplarning koʻpchiligi oʻyinning eng keskin lahzalarida sodir boʻlganligi faktini ham eʼtibordan chetda qolmasligi kerak. Ularni oʻtkazib yuborishi ham shu sababli edi — vaqtni oʻz foydasiga oʻzgartirish uning uslubining bir qismi edi. Qisqasi, uning penaltilar boʻyicha koʻrsatkichlari uni boshqa darvozabonlardan ajratib turadigan asosiy omil emas edi. Uning mavjudligi, ruhiy ustunligi va vaqtni boshqarish qobiliyati Benavesni alohida darvozabon sifatida koʻrsatadi.

Qani, oʻsha "oldin oʻrtozish" bilan boshlaylikmi? 😏 21 ta penaltilik oʻyinda yoʻqotilgan gol soni 21 ekan, lekin bu Benavesning mohiyatini yashirib qoʻyadi — uning penaltilar oldidagi mavjudligi oʻyinni oʻzgartirardi! Qani bir misol keltirgim keladi: 2016-yilda "Al-Ahli"ga qarshi oʻyindagi penalti vaqtida toʻp uning qoʻliga kelgunicha maydon hushyor edi, qoʻlga tushgach esa vaqt oʻz-oʻzidan sekinlashardi. Raqiblar esa oldinga yugurishni xato deb hisoblab, deyarli maydondan chiqib ketishdi! Va sen MadinaNavbahor, statistikaning oʻzi gapirishini aytasan, lekin penaltilarda yoʻqotilgan 21 ta golning 19 tasini soʻnggi lahzalarda oʻtkazib yuborganini unutasan! Shunday ekan, uning asosiy "qahramonligi" vaqtni tortish edi — bu esa raqiblarni oʻzini yoʻqotib qoʻyishga majbur qilgan! 🔥 Va boshqa darvozabonlar buni qilishmaydi, chunki ular uchun penalti qoʻrquv va oqibatda xato, u uchun esa — oʻz-oʻzidan gʻalaba.

Benavesning penaltilardagi mavjudligi va vaqtni oʻz qoʻliga olish qobiliyati haqida gap ketganda, haqiqatan ham hammamizni chalgʻitadigan statistika bor. 21 ta yoʻqotilgan gol — bu qandaydir raqam, lekin unga toʻxtalishdan oldin bir daqiqaga oʻylab koʻring: siz penaltilar oldidagi oʻyinchilarning koʻzlariga qaraysizmi yoki soatga? Mening boshqa darvozabonlar bilan oʻtkazgan oʻyinlarimni eslayman — ular penaltilarda "tartib" deb nomlangan ritualni bajarishardi, qoʻllarini bir hil usulda silkitishardi, keyin toʻpga yugurishardi. Ammo Benaves bilan bunga oʻxshash narsa yoʻq edi. U penalti vaqtida soatni sindirib yuborardi. Toʻp uning qoʻliga kelgunicha maydon hushyor boʻlar edi, qoʻlga tushgach esa vaqt oʻz-oʻzidan sekinlashardi, harakatlar pasayardi, oʻyinchilarning nafas olishlari boʻlardi. Buni koʻrgan odamlar qayerdan qoʻrqishni bilishadi — bu vaqtni boshqarishdir, mexanik skill emas. IslomPakhtakorning hikoyasi aynan shu nuqtani koʻrsatadi: jamoadoshi qoʻlini pastga tushirib qoʻyganida, toʻp Benavesga sekin kelganiga qaramay, u vaqtni tortib, raqiblarni oʻyindan chiqarib yuborgan. Bu nafaqat mahorat, balki shaxsiyat. Shunday ekan, statistikani chetga qoʻymasdan — 21 ta yoʻqotilgan gol bilan kelayotgan "muvaffaqiyatsizlik"ni kimdir koʻrsatishi mumkin. Ammo unutmaslik kerakki, penaltilar seriyasidagi soʻnggi toʻplarning koʻpchiligi eng keskin lahzalarda sodir boʻladi, shu sababli ular oʻtkazib yuborilishi ham koʻproq uchraydi. Uning asosiy qudrati vaqtni oʻz foydasiga oʻzgartirish edi — shuning uchun boshqa hech kimni xuddi shunday qilishiga yoʻl qoʻymaslik kerak. Penaaltidagi raqamlar yaxshi, lekin ular ruh va mavjudlikka almashtirib boʻlmaydi. Bu Benavesni oʻziga xos qilgan narsa — va aynan shu narsani unga teng keladigan hech kim yoʻq.