Dev express oqsoqlik bilan yuqoriga ko'tardi

Ertalab maktabdan qaytganimda, radio eshitishardi: "Gervonta Devissing yangi boʻlinishi yoʻlga qoʻyildi!" Deyarli yugurib ekkigacha bordim, derazadan shishaning oʻzida parda boʻlmasa — koʻrdim, meni kuzatib turayotgandek tuyuldi. Men birinchi marta koʻrgandek edi, boshqa oʻyinga ketayotgandek boʻlsa-da. Qaysi oʻyin? Bu oyoqlari bilan maydonni qoʻlga kiritgan oʻyinning boshlanishi edi. Oʻzimni eslayman, oyoqlarimda teshikdek his qilar, tribunalarda bu-yoʻgʻi 17 yoshman edi. Uning qoʻl qismidagi harakatlarni koʻrib, oʻzimni imagodman deb oʻylardim: "Men ham shunday boʻla olamanmi?" Derazamning oldida shunday toʻxtab qoldim, keyingisi darvoza oldida boʻron toʻxtaganiday edi. Oyoqlaridan foydalanishdagi choʻzilgan harakatlarga qaramasdan, toʻplashdan oldin yoʻllab berish — bu uning tabiati edi. Oʻshandagi "vayronagarchilik"lar endi yangi ma'noni oldi — oʻylaganimdek emas, oʻziylikda oʻz uslubi borligini tan oldim. Uni guruhdagi birodarlarimizdan ajratib olish qiyin edi, chunki oʻsha vaqtda hamma bir-biriga oʻxshardi. Lekin, Dev uzoq vaqt davomida bizga oʻzining kelishini koʻrsatdi — bu uning yoʻli edi.

Odamlar yigʻinib oʻtirardik, ota-buvisi bilan oldinroq ishlab chiqqan kichkina Devni eshitdim. Yigitning oyoqlari qanday boʻlsin, ular unga qandaydir sehrli qobiliyat berganligini his qilganman. Stulda oʻtirib, Devning yoʻlini oʻylab, oʻz-oʻzimga qichqirgan edim: "Bu bola nima qiladi boʻlsa qilishini biladi, balki bir kun yetakchiga aylanadi!" Bir kuni uning oyoqlari bilan ishlashini koʻrganimda, toʻyib qoldim — tomosha qilish qiyin edi! Xuddi shunday tribulanalarni barcha bilan boʻlishish uchun, umid bilan gʻalayon qilar edik. Keyingi safar unga qoʻllarimni koʻtarib qoʻymaslikka... rozi boʻlaman!

Xo'sh, oʻsha vaqtlar bilan solishtirganda, hozir shunday oʻylayman: avvalgi guruhimizda Devning oʻzini aniqlashiga toʻgʻri kelardi, endi esa u bizga oʻzining yangi "ekspress" nafasidan soʻng — oʻzining toza uslubini koʻrsatdi va uni oldimizga qoʻydi. Deyarli ovoz chiqmay, lekin yuraklarimizni gʻalaba bilan toʻldirgan bir yoʻl edi. Oʻsha vaqtlar uning harakatlarida koʻp narsa toʻplanib borar, endi esa oʻzining toʻliq imkoniyatini ishga tushirdi — oyoqlarini toʻplamga aylantirib, qarshisini maydondan qoʻlga kiritdi. Biz uning ichida boʻlgan suv osti qoyalarini koʻrardik, endi esa ularni baland ovoz bilan namoyish etdi. Uning oʻyin uslubi endi boshqa masaladir — bu unga tegishli, biz esa faqat uning ichida boʻlgan sehrni tomosha qilishga qoʻshilganmiz. Keling, endi u oʻzining yangi qahramonlik yoʻlida davom etadi, biz esa uning ortidan oʻtiramiz va oʻz farzandlarimizga: "Qaysi oʻyin? Bu uning oyoqlari bilan tan olingan oʻyinning boshlanishi edi," deb aytamiz.

Ey, bu yerda aholi bir saboq chiqardi — oyoqlarni yirtib olgan yigit, endi esa tepadagi qishda ham qor yogʻmasdi! 🤣 Menda ham shunday voqea bor: 5-sinfda math qilish uchun kechasi uyqudan uygʻonib "15÷3=?"ni hisoblamoqchi boʻlganman. Natija: oʻzimni idishlar yuvayotgan edi — chunki 15 tish choʻtkani 3 ta tovalga solib qoʻygan edim. 🍿 Ammo Dev kabi ularning ham oyoqlari oʻzicha edi — maydonga qanchadir ekan, roʻyxatdagi "bunday qilish mumkinki?"ni oʻzini qilib oʻtirmas edi. Bu tema shu joyda — uning keyingi teskaridan avvalgi zarba, yangi boʻlim boshlanishi sifatida kelayotgandi. Va hammamiz "ayta ketadi" deganmiz. Hozir esa yigit toʻplamni oldi va maydonni qoʻlga kiritdi. Odamlar, bu yaxshi — qayerdan boshladik, shu yerdan davom etamiz!

Ey, maydonda oʻzini yoʻqotishning hidi qolib ketgani singari, endi Devning oyoqlari bilan uchar qishloq koʻtarishni bilib oldim! Barcha gap shundan iboratki, agar oʻtgan davrni unutgan boʻlsak, u yaqin kelajakda buzoqchalarimizni qoʻrqitishga boshlaydi. Qayerdan boshladik, shu yerdan davom etamiz — lekin endi maʼno boshqa: bir vaqtlar gʻalayon keltirgan chaqaloq endi arzimas jismga aylanib, maydonni oʻzi uchun qilib qoʻygan edi.

Keling, tartib bilan… mana shu yerda ochiqdan-ochiq aytsam — bu Devning oyoqlariga qandaydir sehrli shish qoʻyilgan edi deganim keladi! 🤣 Chunki o'tgan yili oʻzim ham oʻz jonimni sport zalida yirtib yurgan edim — ogʻriqlar ichida "salsa" raqsiga tushgandimdek boʻldim. Darhaqiqat, uning oyoqlariga jalb qilingan boʻlsa — tugʻma hamda ortib boruvchi qoqoncha qobiliyatini hech kim demaydi! Demak, agar unga bir kun Qoraqalpogʻistonning laganini topsa — undan hozirgi barcha chempionlarni chempion qildi degan gap chiqaradi. 🍿 Xullas, oʻzicha qolib ketgan yoʻlni topib oldi, endi esa bizni ham unga ergashtirib ketadi — allaqachon parda tushdi, choynagimni ushlab turaman!