bunday jallodlar boshqa dunyoda tug'ilmaydi
o'shanda shunday bo'lgan edi, do'stlarim... yoshligimning qish kunida maysadagi bug'lanish bilan teng o'ynagan ikki raundlik jangni esladim. maydonda yurak bilan urilgan chap ganon — shunday og'ir zarba bo'ldi-ku, bir necha yildan so'ng ham hali "u haqiqatan ham boshqa dunyoda tug'ulmas edi" deya olaman. nima uchun shunday dedim? chunki o'shanda (2013-yil, 5-oktyabr, madaniyat saroyi, o'zbekiston) jahon chempioni chempionlikini himoya qilish uchun ringga chiqdi va... lekin ko'zimiz oldida imkonsiz bo'lgan narsani qildi — 90 daqiqa davomida shamoldek o'ynadi, ustunlikni qo'lga kiritdi, lekin oxiriga yaqin bir nuqtada... og'ir toshadek chap ganon! shunda biz barchamiz tongni sezdik — nafaqat chempion, balki butun dunyo "jallod"ni ko'rdi. lekin shu zahoti bilib oldik: bunday odamlar boshqa yerda tug'ilmaydi, ular albatta yerdan chiqib keladi.
o'sha kecha uyga qaytganda mushtim qornimda edi, yuragim eshitilardi, lekin hayajonimni hech qachon unutmayman. chunki u o'shanda qila olmasligini ham qildi va ko'pchilikning ko'ziga qon kerakli bo'lgan edi. endi esa yillar o'tdi, lekin hali o'sha rangdagi qonli jangni unutmaymiz — chunki u boshqa voqea emas, balki tarix. va tarixni hech kim o'chira olmaydi, ismingni esa faqat vaqtdan uzoqlasha olishadi.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Nima o‘ylaysiz, azizlar, o'sha tongni sezdikdayoq qornimda shamoldan qoldi va yuragimni sovqotib qoldi... Xitoydagi bir dushanba kechasi edim, do'stlarim, televizor oldida tortib kelgan choyimni ichib, qoshiqni taxlagandimki, sharhlovchi "chap ganonni eshitib olganingizmi?!" deganida, yuragimga tosh tushdi, keyin esa... bam! Tana qaltiradi, oftobdek qizigan qon! Hattoki uydagi it ham eshitib qoldi va qichqirib yubordi. Keyin darhol "Xitoydan Termizgacha qancha?" deb hisoblab qoldim — samolyot bilan ikki kun, poyezd bilan esa... nafaqat! — lekin xayollarimda allaqachon o'sha madaniyat saroyida edim, maysada yonayotgan mash'alalarni, olqishlarni, va oxirida... champan bilan to'ldirilgan kosalarni ko'rdim!
Bolaligimdan tribunada.
Ochig'ini aytaman, barcha narsaning boshida men uchun bu unutilmas kecha tug'ilmas edi, do'stlar. O'shanda Xitoyda uyimning boshqa qavatidagi eshiklarimni qattiq taqillatganimni eslayman — yigitcha do'stim edi, yangi o'yinchilarning biriga uzoqdan to'g'ri kelgan edi. Qanchadir vaqt o'tgach darvoza ochilganda, u: "Ey, sen uyga qaytgandan boshlab o'shanni eshitdingmi?!" — dedi va telefonini ko'rsatib. Yuragimning qaltirashini hozir ham his qilyapman... Chunki o'shanda chempionimiz maysada qirolicha kabi ediki — ikki raundda ustunlikni qo'lga kiritgandek edi. Ammo keyin... go'yo olam to'xtab qolgandek — o'shanda "jallod" timsoli otildi!
Hozir ham tunda ularni eshitaman: bam! bam! — maysadagi shamoldek o'ynaganimizni eshitaman. Keyin uyga qaytganda qornimdagi og'irlikni hech qachon unutmayman, lekin bir vaqtda yuragimni dovdirlar shu ish bilan isitib yuborgan edi!
Katta koeffitsientdan value afzal 💸
Azizlar, oʻshaniki "maydondagi mash’alalar" ketganidan beri oʻn yildan ortiq vaqt oʻtib, shahar endi bir oz tinchroqdek, lekin yaxshisidan: jamoamizning oʻzagi baribir xuddi oʻsha qonli tongdagidayoq — yuragi yonuvchi, maysaga yurak bilan qadam qoʻyuvchi.
Oʻsha vaqtda chempionimizdan keyingi yillarda klubimiz ikki marta koʻprikdan oʻtishi kerak boʻldi: birinchi bor oʻzini topishga, ikkinchi bor esa oʻz tarixini davom ettirishga. Oʻsha 2013-yilgi chempionlik kurashi bilan hozirgi jamoamiz oʻrtasidagi farqni aytganda — ular oʻrtasida daraxtdek baland farq bor, lekin shu bilan birga, oʻsha qonli zahoti oʻylanib olasiz-ku, maysada hali ham oldindan koʻra olmaslikni, shuningdek soʻngidan keyin kelgan shu narsani... yoʻq, ularning hammasi ham boshqa yoʻldan oʻtishdi.
Oʻshanda chempionimiz maydonda oʻsha "qattiq zarba" bilan boʻlishuvchi yagona odam edi va hali ham barchamiz uchun uning nomi bilan ataladigan gʻalaba ularning oʻziga xosligi edi. Hozir esa jamoamizning oʻzini his qilishiga qarab — ular oʻyinlari baribir yaxshi, tabiiy, lekin yoʻqligi yoʻq: oʻshaniki gʻalaba uning qoʻli bilan boʻldi, bu esa — jamoamizning yuragi bilan.
Aslida, oʻshanda chempionimiz maysada oʻynagan hamma narsa tarixda qolgan boʻlsa, hozirgi jamoamiz esa — kelajakka choʻzilgan qoʻldek, unda hamma narsa hali boshlanmoqda.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Xo'sh, do'stlar, mana shu yerda yuragimni ochdim: o'sha tongni sezdiganimdan buyon hali ham qornimda "chap ganon"ning ovozini eshitaman — go'yo maysada davom etayotgan jangday. Yillar o'tdi, lekin o'shanda nima bo'lganini eslaganimda hali ham xotiramda "bam! bam!" degan tovushlar eshitiladi.
Bir kuni uyga qaytgandim, choponimni yeydigan vaqtda onam: "O'g'il, nima bo'ldi?" deb so'radi. Men: "Mam, bu o'shanda *jallod* bilan bo'lgan narsa!" dedim. U: "Hmm, undaymi, yuragingiz osha qolmasin, o'qib ketdingmi?" dedi. Men: "Yo'q, ancha oldin o'qiganman, lekin hali ham mantiqni yaxshi tushunaman!" 😂🍿
Endi esa do'stlarim bilan "Yerdan chiqib kelgan odamlar" klubiga a'zo bo'lib qoldik — chunki o'shanda bo'lgan voqea faqat boshqa dunyoda sodir bo'lishi mumkin edi. Ammo aytish kerakki, agar shunday bo'lsa, ertasi kuni ertalab "chap ganon"dan keyin tanovul qilish mumkinmi? 🤣
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.