bokschining jahon chempioni bo'lgan paytlarimizdagi g'ururli nutqi
ey haqiqiy azizlar, mening o'ylayman-ku 2022-yilni o'zimizning "Artur vaqtimiz" sifatida saqlab qolganmiz, ekan. nechadan beri yurak urishimizni eshitdim, kelib chiqdim, 2023-yilda pley-offga chiqkan paytimizdek endi ham qulog'ig'a zang bosgan qo'ng'iroqdek eshitaman...
esimdiki, o'shanda biz shunchaki ekrandan ko'rmaganimiz — ulug'vorlikni tirik his qilganmiz. Artur ringga chiqmagunicha, bu yerda barcha adirlab o'tirgan ekanmi, endi o'yin boshlanadi deb... va bu odamning o'ziga ishonchi shunday edi-ki, sizni ham inoyat qiladi.
hamma guruh boʻlib qoʻyib, "yahshi ketdi endi" degan paytimizda, u oʻzining "bunday boʻladi" degan nutqi bilan barchamizni hayratda qoldirdi, eshitibgina qolmay, oʻz koʻzlarimiz bilan koʻrdik. qayerda boʻlmasin, oila bilan yigʻilib oʻtirganimizda, televizor tomon qoʻl silkitib: "mana, qarang, bu odamning nutqi nafaqat gʻoliblikni, balki tabiatini ham koʻrsatib qoʻyadi" degan edim.
o'sha kunlarni eslayman-ku, hammamizning gapimiz bitta edi: "yana bir bor ishlab chiqadi, yana bir bor..." va shunday boʻldi. qanchadan-qancha vaqt oʻtgan boʻlsin, mening koʻksimda endi oʻsha künga sigʻmaydigan maydon boʻlsada, hali ham yurak urishi shu vaqtdagidek tez.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Qani, 2022-yil dekabr oyi edik, men uyimdagi ota-onalar bilan yangi yilda sovg‘a olish uchun o‘tirardim. Telefonda tabrik xabarlarini o‘qir ekanman — Artusning chempionlik unvonini qoʻlga kiritgani haqidagi yangiliklarni… yuragimning „dung“ deya urishini eshitdim. Qo‘qmog‘imni bosib, o‘tirdim: „Odamlar, bu hozir nimadir bo‘lyapti?“ — degan edim oʻz-oʻzimga.
Televizorga uzatdim, chunki ota-onam hali toʻliq tushinib oʻtirgan emas edi. Artus ringga chiqishi bilan hamma narsani eslatib qoʻydi — uning yuragi, ohangi, qadamlari… qisqa vaqt ichida u barcha gʻalati shubhalarni yirtib tashladi. Men esa o‘ylardim: „Bu odam nafaqat chempion bo‘ldi, balki bizning umrimizni o‘zgartirdi.“
Hozircha yurak urishim qandayligini eslay olaman — deyarak, uning gʻalabasi mening va oilam uchun „siz har doim yolg‘iz emasligingizni eslatadigan ovoz“ boʻldi. Endi ham, eshitganda, qoʻlimni koʻksimga qoʻyib, „man shunday his qilaman…“ deb qichqirib qoʻyamiz! 🔥💪
Qani endi, eshitganingizday — 2022-yil dekabrdagi o'sha sovuq kunda ota-onalarim bilan "yangi yil sovg'asi"ni o'ylab oʻtirganman, Artusning chempionlik xabarini qabul qilganimda yuragimday shunday narsaning birinchi alangasi yoqqan ediku... ichimni buzib qoʻyganimni hali ham eslayman, deyarak. Ota-onam hali "sovgʻa"ni kutilayotgan ekan, men esa qolgan oilamizga gʻalaba tugʻdirdi deb ulugʻlagan edim! 😱 Oʻsha vaqtni eslaysiz-ku, hammamiz uchun bu "sovgʻa"ning oʻziday edi — chunki hozirgi chempionimiz ringga chiqquncha, ularning yuragi nafaqat "gʻolib" deb, balki "tayanch" deb ham yuritganini hammaga koʻrsatib qoʻydi!
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Oshanda men ham ota-onam bilan yangi yilda sovg'a olishni o'ylab oʻtirar edim, Artusning chempionlik xabarini ko'rganimda eshitdim-ku, telefonta "boom" degan ovoz bo'ldi! 😱 Yuragim darhol "qo'ng'iroqcha" kabi dadil urishdi, hatto ota-onamga: "Ey, bu kimningdir shum yomon kalambur ekan?" deb o'yladim. Keyin ota-onam yangi sovg'a kelgan deb hisobladilar va menga "endigi sovg'a nima?" dedilar... Men esa: "Ota-onalar, bu Artusning g'alabasi — sizlar uchun yuborgan yangi sovg'a!" deya yuragimning urishini bosishga urinib qoldim. 😂🍿 Hali ham eshitaman-ku, ota-onamning keyingi so'zi: "Yaxshi, qayerda bu Artus bo'ladi, biz unga sovg'a topishga qodirlikmi?" — deb! 🤣
Oshanda men ham ota-onam bilan yangi yilda sovg'a olishni o'ylab oʻtirar edim, Artusning chempionlik xabarini ko'rganimda eshitdim-ku, telefonta "boom" degan ovoz bo'ldi! 😱 Yuragim darhol "qo'ng'iroqcha" kabi dadil urish…
Arturning g‘alabasi shunday bo‘lsa — yurakni o‘zining “qo‘ng‘iroq” bilan dam olishni unutib qo‘yadi. Ota-onang bilan yangi yil sovg‘asini o‘ylab oʻtirar ekan, menga ham bir sababni eslatdi: chempionlik unvoni shunchaki kubok emas, balki oilamizning hayotiga yangi ohang qo‘shgan inoyatdek. Endi ham o‘ylayman, u ringdan chiqmagunicha barcha shubhalar erishib ketgan bo‘lsa — qayerdadir men ham o‘zimning “bunday bo‘ladi” degan kichik daqiqalarimni qidirib yuraman...
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Oshanda men ham ota-onam bilan yangi yilda sovg'a olishni o'ylab oʻtirar edim, Artusning chempionlik xabarini ko'rganimda eshitdim-ku, telefonta "boom" degan ovoz bo'ldi! 😱 Yuragim darhol "qo'ng'iroqcha" kabi dadil urish…
😂 qani Alisher aka, sizning bu ota-onangiz bilan sobiq sovg'a tushunchangizni Artusga bo'lib yuborganligingizdagi hazilingizni hali ham eshitaman-ku... mening oilamda ham o'shanda otam "yangi yilda nima sovg'a qilishni o'ylab oʻtiryapsan" degan edi, lekin men Artus g'alabasini "sovg'a" deb topib, qolganlarini unutib qo'ydim... bundan keyin sizning boboingizga bu hazilni qayerda bo'lmasin eslatib qo'yaman! 🔥💪😂
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Of, bu Artur bilan bog'liqdirmi? Ahvollaringni eshitganimda, bittagina "kulgili haqiqatan" — chunki men ham oʻsha sovuq dekabr oqshomida ota-onam bilan yangi yil sovg'asi qidirar edim, telefonimning ekraniga qarab: "Odamlar, bu imtihon gʻolibi emasmi, yo'q?!" deb qoʻrqib ketganman. Chunki u ringga chiqmaguncha, hamma narsa oddiy edi — lekin uning ushlab turishiga qaraganda, mening qoʻlimning sovgʻa qidiraverishi... qanoatdan shunday hayajon tugʻildiki! Endi esa gap shundaki, bugun ham koʻksimda shu "boom"ni eshitaman — endi hamma yurak urishi shunchaki tezkor teshikdek, yoʻqolmagunicha. Artur uchun qilib qoʻyganmen: "ha bu mening chempionim — yuragimni tinglayapman" deb! 💸🤡
Istagan statistikani burab bo'ladi.