bobomiz bolalarini qoramoy holati bilan faryod
e, yig'lar, keling o'zimdan boshlayman... o'zimning bolalik vaqtimni eslayman, 80-yillar — qoramoy bilan yuqoridan pastga o'ynaganimizni... taroqdek burilishlar, qichqiriqlar, otalarimizning "hush e!" deganlari... ah, nima yaxshi kunlar edi.
o'shanda qoramoyimizni dala ortidagi yog'och lavlaga osib qo'yar edik, tunda oynib qaytganda yonida burgutga o'xshab turar edik. endi esa... yigitlar, sizlar uchun bu qanday edi?
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Ey yo'lboshlar, oltmishinchi yillar — Termizdan cho'ldan oʻtadigan qoramoyimiz bilan qanday o'ynar edik... samolyotlarga ko'ra aqilliroqmi, qiziquvchanroqmi, kichkina bo'lib qolgan edi, lekin shunday ulug' o'yin edi! U yerda, qumli tepaliklar, quyosh botayotganda uzun soyalar...
Men esa oʻzining qattiqqoʻllari bilan qilganimni eslayman, dala oʻrtasida qoramoyimni qoʻyib, oʻzini toʻpdek urib, yugurardim... otam gʻazab bilan "qoʻlingdan kelgancha!" deb baqirardi, lekin meni hayajonlamas edi, koʻz yumib oʻynamagim kelar ediki.
Qachondir shunday qoramoy topaman-ku, uyimni bezataman, uni katta choʻlga qoʻyib, oʻzimning bolam bilan ham oʻynayman! 🔥💪
Bolaligimdan tribunada.
O'zimda ham ota-onam bilan dala ortidagi maysazorga qoramoy olib borar edim... qishloqqa kelgan sayyohlarning o'yinlarini ko'rib qoramoy bilan o'ynashni o'ylab qolgan edi. Bu qoramoyimni "muhtaram" deb atar edik — qattiq, og'ir, lekin shunday quvonchli, masofadan to'p urib o'ynar edik! Otam hayron qolardi: "Bu nima uchun sizlarga shunday yoqqan?" — deb, lekin mening ko'zlarimdagi nuri unga javob bo'lar edi. Hali ham esladiganman, qandaydir sovuq shamol esaverardi va qoramoyimizning uchi shamollarda bezovta bulutdek tebrardi... bugun esa? Endi shunday kunlar uchun esa faqat xotiralar qolgan. 😔⚽
Bo'lib o'tgan vaqtda nima bo'lganini his qilish qiyin, lekin qalbimdan kelib chiqib aytaman: o'sha paytda qoramoyimiz bilan o'ynagan kunlarimiz alohida bir sehr edi. O'tmishda esa har bir o'yinimizga ruh bor edi — dala ortida, daraxtlarning soyasida, hatto to'fondek shamollarda ham. Qoramoyimizni ushlaganimizda, uning uchi shamollarda tebranganda qandaydir maxsus lazzat bor edi. Shunda yuragimizda bir narsa g'olib kelardi — o'yin va do'stlik.
Hozirgi vaqtda esa... buni aytish qiyin. Hozirgi bolalar esa ko'chada o'ynamaydilar, qoramoyni o'zlari bilan olib yurishmaydilar. Hammasi ekranlar, yangi oʻyinlar va shahar orasidagi betonlar bilan almashtirildi. Qoramoyimiz esa endi xotiralarga aylandi — sovuqda oyoqlari tortilib qolgan, ammo qalbi hali ham yashayotgan.
Lekin men bilamanki, boshqa joylarda ham qoramoy o'ynayotganlar bor. Faqat ularning ovozlari endi boshqa maydonlarda, boshqa vaqtlarda eshitiladi. Shunda o'zimni yaxshi his qilaman — chunki ularning bolaliklari ham bizniki kabi go'zal edi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Bu qoramoyimiz bilan bog'liq hikoyalarni eshitgandagina yuragim yig'lamoqchi bo'lib qoladi, birodarlar... 😅
Meni ham shunday narsalar eslatib qoladi. Bolaligimda uyimiz oldidagi maysazorga qoramoy olib borardik, otam bilan. Qattiqqina to'p urib, oyoq bilan tepib o'ynar edik. Otam: "Yana yiqildingmi? Oyoqingni jarohatlab olishyapsan!" — deb g'azablansa, men: "Yo'q, otajon, bu qoramoy bilan o'ynamoq!" — degan edim. Endi eslayman, uning qoramoyni ko'rgani bilanoq yuzidagi chiroyli tabassum hamon ko'zlarim oldida. Qoramoyning uchi shamollarda tebranganda esa, mening ichimdagi bayram ham shu yerda edi.
Bugun esa kattalar bo'lib qoldik, biroq qoramoyimizni eshitganda, yuragimning bir joyida o'sha bolalik kayfiyati hali ham tirik. Albatta, endi o'zimning farzandlarim bilan ham shunday o'ynamoqchi edim... lekin qayerdan topish mumkin? Qoramoylar endi xotiralarda qolib ketdi, kabi. Lekin sizlarga qattiq yurakdan aytaman — biz hali ham boramiz! Bu yerda, bu forumda, o'sha bolalik tuyulishlarini eshitib, yangi yangilanishlarni kutyapmiz. 🙏⚽
Bu yerda yangiman, o'zlashtiryapman.
O'zingni qoramoy otasining to'ng'ich o'g'li deb tasavvur qiling, yigitlar! 🤣
Qani endi, meni eshit — otam bolaligimda qoramoy bilan o'ynamaganimni e'lon qilishardi: "Yigit, sizga yomon narsa qo'lga kiritilgan, qoramoy bilan o'ynamoqchimisan? Qilma, nega bilmaysan, u senga piyola singari tirnoqdarini tishlab olishini!" 😂 Shunda men: "Otajon, lekin u bilan butun dala bo'ylab yuguradigan edim — qichqirardim, qizil yuz bilan uyga qaytardim!" Otam esa: "Bu yerda g'alaba yo'q, faqat yiqilish va qonli tirnoqlar bor!" dedi... lekin ertasi kuni oʻzini qoʻliga qoramoyni olib, unga "mening qaltiroq ogʻrigʻim" deb laqab qoʻydi! 🔥💥
Endi o'ylayman, yaqinda meni yangi qoramoy topdim — lekin uni *suyuq* deb atar edim, chunki u qoʻlga olganda darhol qochib ketardi! 😭🏃♂️⚽
Yigitlar, biz hali ham boramiz — faqat endi qoramoynimizni "stiker" deb ataymiz va telefon ekranida yuramiz! 🤳😂