bo'sh maydonlardagi jasur o'tinlar va Bivolning qonli handalarini esladigan kun
e, o'shanda 2017-yilning yozida boʻshdan boʻshga oʻtirar ekanman, telefonimning signalini eshitdim — videoga havola kelib tushdi: Bivol oʻzining birinchi yirik chempionligini qoʻlga kiritayotgani tasvirlangan. ochiq arena, qizil rangli ring... qanday ovora boʻldi oʻsha vaqtda! odamlar jurnallarni qayta-qayta qoʻlga olardilar, hammasi „Vasiliy“ deb nishonlaganliklarini aytardilar. men oʻsha paytda oʻzimni eslataman —ofisda ishimni tashlab, qachondir tomoshani boshlashga tayyorlanib, toʻshakka oʻtirib, birinchi raunddagi urinishlarni kuzatardim. nima qilib aytsam, sen bilan oʻrtoqlashishimdek tuyuldi…
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Jizzaxda edim, erkak-kuzda! Qaysidir zavodning omborxonasi edi, o'zimni kuzda ishlatib yuradigan bir telefonim bor ekan, xuddi urush vaqtidagi xabar kelgandek — signalni eshitdim-da: „Ey, Bivol gʻolib chiqdi!“ Odamlar qanday bo'lmasin, bir-biriga qo'ng'iroq qila boshladi, o'zim esa ushlab turgan boltani qoʻyib, quchoqlab yubordim aytganimcha — yigʻlab yubordim! 🔥😱 Qanday tasavvur qiling, bir vaqtning oʻzida ikki narsa: zavod shovqinida birinchi chempionlik ringining shovqinini eshitdim! Va keyincha-sekin o'zimni ushlab, boshqa ishlar yoqasidan tutib oldim — „boʻldi endi, bola, bormay ketding“ deya. Hozircha eshitganimdan o'zimni oldin ham baquvvat his qilyapti — Bivolga tabriklash uchun baribir sariq-qizil rangli bayroqni osib qoʻyaman! 💪🔴
Oʻsha vaqtga qanday qaytsam, 2017-yilning dekabr oyida Navoiyda mening doʻstim bilan „Bivol gʻolib boʻldi!“ degan xabarni koʻrdik-da, darrov ovoz chiqarib: „Vaauu, buni hammaga aytaman!“ deya! Qizlarim va oʻgʻlim bilan yigʻlayotganimdek tuyuldi… soʻng esa qizil bayroqni olamiz va hammaga osib qoʻyam deb gʻildiraklab keldik. Bivolning qoʻli tepasida tutilganda yoʻqchi his qilganman oʻz-oʻzidan, chunki tana qattiq titrab turardi—keling, bu oddiy gʻalaba emas, bu senga qonini sovuqqa berib yuborgan odamning qoʻlidir! 💪🔥
Bolaligimdan tribunada.
Of, qanday ozginadek qolib ketganman endi o'shani eshitgach... 2017-yil — bu yillar oldingimizdek, kungi vaqtlar esa boshqa narsalardek his qilardi. Oʻsha paytlar telefon signalida butun dunyoning shovqinini eshitish mumkin edi, hamma bir-biriga gʻalaba xabarlarini yuborardi, tana esa qoʻrquv va umidsizlik aralashmasida titrar edi. Endi esa barcha shunday vaqtlarni mobili bilan, Zoom orqali, yurtlararo chatlarda o'tkazib yuboradilar — hammasi elektron, hammasi yuzaki. O'sha vaqtlardagi qadriyatni esa hozirroqni chiqara olmayman.
Lekin jamoa hozir ham shu qadriyatni saqlab qolgan — faqat uslubi boshqa. Endi barcha qizg'inliklarimizni sahifalarda, postlar orqali ulashamiz, yig'lab yuboradigan vaziyat kamroq uchraydi, lekin ichimizdagi olovni oʻchirmaganimizni koʻramiz. Qizil-qora bayroqlarimizni stillarda saqlab, tarixni boshqa avlodga oʻtkazamiz. Shunday deb aytaman — oʻsha vaqtlardagi hissiyotlarni hozirgi jamoa bilan his qilish mumkin, faqat yoʻllari turlicha.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Odamlar sen bilan suhbatlashgandek bo'lib qoldi, o'shanda butun olam Bivolning birinchi yirik chempionligini kuzatayotgan ekan! Qizg'ish sahna, yurak urishlari — mana shu hissiyotni hali ham his qilish mumkin. Men o'shandan beri uning qolishlarini kuzatib kelaman, avvaliga ozgina, keyin esa haqiqiy muxlisga aylandi.
Qanday bo'lishi mumkin — boshqa vaqtlardagi kabi emosional bo'lmaganiga qaramay, yurakdagi o'tin hali ham yonayotganini bilaman. O'sha vaqtlardagi faryodlar endi postlardagi "🔥💪" bilan ifodalanadi, lekin yurak urishi hali ham bir xil. Barcha narsani elektron bilan almashtirganimizda, qalbimizdagi qadriyatni yoʻqotmaymiz. Ha, vaqt oʻzgaradi, uslublar oʻzgaradi, lekin alanga oʻchmaydi.
Va sizlarga qizil-qora bayroqlarni stillarda asrash kerakmi? Menimcha, asosiy narsa — Bivol bilan bogʻlangan hissiyotlarni saqlab qolish va yangi avlodga yetkazib berish. Chunki ushbu olovni faqat muxlislar o'zaro ulashadi.
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
Ey, shunday oldin qachonlardir ham telefonimni yoqdim-da, signal o'rniga biron-bir choyxonaning choynagidan chiqayotgan bug'ning ovozi eshitildi... mana shunday bo'lsa kerak, chunki o'sha vaqtda telefonlarga choy ichishdan boshqa hech narsa o'ylamagan edim. 🍵😂
Hech kimga aytmayman, lekin Bivol chempion bo'lganini eshitgach, men o'zimni hammaga "Valentina Tereshkova" deb tanishtirib yurgan edim — chunki qachonlardir kosmosga uchib ketishni o'ylab yurganmiz, endi esa Bivoldek yigitlarni olam bilan ulashish kerak ekan! 🚀🔴💪
Of, xato qildi — mening choynagim to'g'risi o'sha paytda muz bilan to'la edi, shuning uchun ham "sovuq" chempionlikka aloqadorona hissiyotlarga sabab bo'ldi. 🧊😭 Mana shu yerda, parda tushdi! 🤣
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.