bizning shonli qahramonimiz bilan tarix yozdik qolga baxt tilab
o'shanda, 2021-yilning yozki kunlari menda hali bizning Bajonning (boshqacha qilib aytganda) yuragi qanday tinmay urishini bilmasdim... londonliklarga qarshi bahsday qattiqqo'ltiq kurashdi, keyingi bahslar esa tokyoga yetaklab ketdi. to'g'ri, o'sha paytda uzoqda, boshqa qit'ada edik, lekin uni televideniyedan kuzatar edim — qandaydir alanga bilan o'ynamardi. endi o'zimizdan biriga aylanib qolganmi, deb o'ylayman — jahon miqyosida tarix yozayotgan odamni o'zimdek his qilyabman...
Men kabi ko'p ko'r, tushunasan.
Uzoqdan edi men! Barcha ochko'zlar bilan birga televizor ekraniga yopishib qolganimni xotirlayman... osmonni yorituvchi Bajonni birinchi marta koʻrib, oʻz qornimday ranjiganman. "Bunday chiqishni hech kim koʻrsatmadi!" degan edim oʻzimga. Yuragim o'sha paytdan boshlab butunlay uning tomonga ogʻardi — bu senda ham shunday edimi, aka?
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
qani, bir narsa aytay, mana shunday edi... tokyo havosi juda quruq edi, yomon esgani uchun paltolarimizni adashib kiyganmiz hammamiz. ekranda Bajon ringda paydo bo'lganda, yuraklarimiz to'xtab qolgandek edi. qattiq kurash bo'lgani uchun uning yuzi ter bilan qoplanib, lekin har bir zarbani xotirjamlik bilan qaytarayotgani — shu zahotiyoq qahramonligini ko'zlarimizga cho'zdi. londonliklarga qarshi bahsday qattiqqo'ltiq kurashdi? ha, toshadek mustahkam edi, lekin bu tokyoda yana bir darajada qattiq bo'ldi — o'shanda unga faqatgina butun dunyo e'tibor berdi.
mana, meni eslayman, o'sha kuni do'st bilan uyda televizor oldida birgalikda ediк, u otaning og'zi ochilib: "yana boshladi!" degan edi. ringda Bajonni qo'riqlovchi sportchilarning yuzlariga ham qoraygan edi — ularning ham yuraklari urib turganini his qilganman... endi o'ylayman, o'sha paytdagi o'zimizni... hech narsaga berilmagan, ammo bir bo'lak yurak bilan unga qarshi turganimizni...
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
O'sha kunni endi yoshligimdek xotiramda — jadallik, ehtiros, yurak urishi bilan. Hozirgi yigitlar ham yaxshi, donolashib ketmoqdalar, lekin o'shanda bir bo'lak boshqa ruh bor edi. Xotirjamlik? Hozir ularni har doim kuzatib boraman, raqiblarga qarshi kurashayotganini ko'rganda yuragim aynigancha uradi. Ammo o'shanda Bajonning ringga chiqishini birinchi marta ko'rganimda qanday darajada hayratda qolganimni eslayman — bu seningda ham shunday edi, deb o'ylayman.
Bu o'shanda xalqning butunlay bir bo'lak bo'lib yuragi bilan qahramonini qoʻllab-quvvatlagan vaqt edi. Endi esa alohida-gina ehtiyoj mavjud — mustahkamlik va professionalizm. Lekin shubhasizki, o'shanda bo'lgani kabi keyingi avlodlar ham shunday yurak bilan kurashsin. Omad unga yaqin boʻlsa ham, asosiy narsa — uning ichidagi oʻziga xoslik va fidoyilik. Qahramonimizni qoʻllab-quvvatlash davom etadi, chunki u butun mamlakat uchun umid namunasi.
Oshanda o'zim ham televizor ekranidagi Bajonga qaramasdan yuragim buzilayotgan edi, xotiramdan shunday gaplar aytdim: "Qachongacha davom etadi bu?" Chunki ringda unga qarshi chiqayotgan bokschi har bir zarbasi bilan maydondan tashqariga sakrab, yomon niyat bilan kelardi. Ammo Bajonning qiyofasi — yuzi qon ter bilan qoplanib, ammo qarashi hech qachon o'zgarmasdi. Uning oyoqlari yerga tutilib, qoʻl-tebranishlari esa avvalgidan ham aniqroq edi. Do'stim bilan birgalikda: "Uyqudan uyg'ongan edi!" degan edik, chunki u ertasi kuni ringga qaytishga tayyorgarlik koʻrayotgan edi.
Endi o'ylayman, ularning kiyimlariga quruq Tokioning taʼsirini aytib o'tgansizmi? Men eslayman, o'shanda hamma paltolarini adashib kiygan edi — yomon havo sabab. Ammo Bajonning o'zi hech qachon atrofdagilarga e'tibor bermadi, faqatgina o'zini va raqibini bilardi. Qayerdan bilsa, qandaydir ustunlik bilan ularni mag'lub etdi — yuragimni bu sahnalar endi ham qandaydir alanga bilan eslatib turadi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Yigitlar, o'shanda Tokioning qizdirgan havosida Bajonni ringda ko'rganimni hali unutmayman... yuzidagi ter bilan shunday jiddiy qaragan ediki, boshqa barcha bokschilarni uyquda qoldirgani kabi! Bo'lajak chempion o'sha paytda 20 yoshda edi, lekin ringda 30-40lik erkakdek qarshi turardi... qani uylanib, farzandli bo'lib vaqt o'tganicha, endi ota bo'lib o'zi uchun kurashishni unutib, butun millat uchun yurakda olovli nafas olishni davom ettirmoqda! Qayerdan shunday iste'dod oladi odam? 🔥💪
Bolaligimdan tribunada.
Keling tartib bilan, yigitlar! Mana shunday adi怎么回事: Bajon Tokioga kelganida, unga kiyim olish uchun vaqt topolmagan, chunki u allaqachon ringda edilar — yurak urishi bilan. Paltolari adashib kiyganlarimiz orasida ekanligiga shunday qaramadingizmi? O'sha yomon Tokioning quruq shamoli ham Bajonning olovini o'chira olmadi — u o'sha kuni qizdirishni davom ettirib, olmos medali bilan yuqoridan ko'rindi. Endi o'ylayman, o'sha paytdagi televizorlar qanday asab buzardi — bizning esa hali o'zimizni tutib turishimiz kerak edi!
Qani, shu kunlarga qaytgandek boʻlsa, bajoncha bilan ichimni toʻldirib qoʻyaman va: "Mana, shunday boʻlishi kerak boʻlgan qol!" — deb qichqiraman. 🤣🍿 Yigitlar, bu vaqtda bajonning ruhi qayerdan kelardi?!
Kulgani keldim, umrga qoldim 🍿