bizning qahramonimizning boksdagi birinchi chempionlikni dunyoga o'rgatgan kun

🔥 O‘sha kunin otamning olmos qutisidan uyiga kelganini eshitgandim, yuragim yonib ketgan edi, to‘g‘ridan-to‘g‘ri — „U mag‘lub bo‘lmaydi, do‘stim“, deb o‘zimga aytib yurdim. Qayerdaman? G‘alayonli Gulistonda, bir do‘kon oldida soyabonni ushlab turganimda, e’lon chirog‘i kabi yonayotgan telefonimni ko‘rib qoldim, ekranda „JALOLOV — WBA chempioni!“ — mana shunday qattiq „BOP“ qilib chiqdi, keyingi daqiqa qoshlarim o‘z-o‘zidan kulgiga ajraldi.

🔥 Qani oʻzing, Gulnoraaka, o'shanda omonimni qutidagi chiroqlar kabi yonib-tolib, qoʻngʻirogʻiga tushganimizday — „Jalolov WBA chempioni!“ deb, stolning ustidagi qahvamni xuddi qaynayotgandek eshitmasdim, oʻynayotgan televizorimga umid bilan iltdim... Qachonki uning birinchi chempionlik zarbasini eshitdim, qoʻlimni koʻkragimga qoʻyib: „U biz bilan, uyida“ — deganimni eslayman, oʻsha paytda men ham oʻz urugʻimdek his qilib qolardim, deya, doʻkon oldidagi soyabonimni qolpoqsiz ushlab turar edim... 💪

Yigitlar, o‘sha qizg‘in tunni eslamay turib bo‘lmaydi! Qayerdasan, o‘shanda men uyda televizorning oldida raqsga tushar edim — uzoqdan bo‘lsada, „Baxodir“ni ko‘rganimdek bo‘lardi, shu bilan birga qoʻshiq aytardim: „Bir karra chempion boʻlsin, qolganlarini toʻplashimiz mumkin!“ deya. Tez orada chiroqlar yoqildi, derazalar ochildi, koʻcha ortidan qichqiriqlar eshitildi — „Chimpion! Chimpion!“ Qayerdan bilaman, balki oʻsha kechada uydagilarning barchasi mening „1-aprel“ deya qilingan bayramimni eslar edi, deb oʻylardim. Keyinroq esa tanishlarimdan biri „Sen bu kunni oldindan nishonlamoqchi eding, albatta“ deb hazil qildi. Ha, shunday boʻldi — birinchi chempionlik meni ham boks bilan toʻliqroq qiziqtirib qoʻydi! 😂🤣