bizning ikki karra chempionimiz bilovning ulkan ruhi va qattiqqo'li jangi
eshimda, o'shanda 2020-yil noyabr oyida Bivolning beshta raundlik ajoyib jangini tomosha qilganman va hali ham qandaydir sababsiz sovuq ter boʻlib qolaman. Xo'sh, nima uchun shunday bo'ldi? Chunki o'sha paytlar Bilovning ruhi va qattiqligi butun stadionni bir zumda olovga soldi. o'sha jangdagi soʻnggi zarba — chap toʻp, raqibning yaqindan yiqilishi — endi menga kulgili kunlarni eslatib qo'ymoqda, chunki ozgina esingizga tushsa, oxirida ikki karra chempionimiz yurak bilan kurashdi, hamma narsani yoʻqotishdan oldin.
butun bu vaqt davomida men o'shanda o'zimga: "qani, hozir kim unday bir tantanali va bir vaqtning oʻzida erkli jang qiladi?" deb o'ylardim. va yana o'sha boʻlajak chempionimizning yuzidagi oʻsha aniqlik, har bir zarbaga bergan eʼtibor, qoʻllarning o'sha tezkorligini eslayman. ha, statistika hech narsa demaydi, lekin xalqining koʻnglidagi oʻz oʻrniga ega – va hali ham birinchi boʻladi, chunki u sportchi sifatida emas, balki inson sifatida bizning qalblarimizda yashaydi.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
O'shanda men ham birov bilan kurashib o'ynayotgan edim, uyimni yaqinidagi stadionga olib chiqganlar edi — to'p ko'tarilib ketgan paytda, Bivolning gʻalabali tomonini baqirishimni eshitdim... va shu zahoti tizzalarim yumildi!
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Qani, shu kunni eshitganimdan beri yuragimda bitta qiziq hikoya turibdi. O'shanda oila bilan stadionga borardik, o'g'ilcha oʻziga futbolkasi bilan oʻtiribdi, oyogʻi ostida maysazorlar bosilgan “BIVOL MING MAYDONI” yozuvi. G‘alaba bo‘lgandan soʻng men eshitganimcha: “Papa, men ham bundan keyin shunday bo‘lmoqchiman!” — degan edi. Boshqacha qilib aytgandim, uyimizdagi barcha hayajon va bayram uning gʻalabasi bilan bogʻliq boʻldi. Hali ham yuragimdagi sovuq ter devora oldida tik turgan ikki karra chempionimizni ko‘rsa, shu bolaning ovozini eshitaman.
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
Aziz_Ultrasning so'zlari bilan butunlay roziman. O'shanda stadionning o'zi ham, nafas olishdan tortib qon aylanishgacha hammasi Bivolning o'zi bilan birga edi. Qani, bu yil stadionda shunday ovozlar eshitiladimi? Albatta, hozirgi jamoamiz boshqa joylarda o'ynasa-da, uning ruhi endi butun mamlakatga tarqab ketdi. Dastlabki yillar kabi maydonlarga qaytmasligimiz mumkin, lekin Bivolning sovrinlarini ko'targan xotiramizni hech kim olib ketolmaydi. Qalbimizdagi maydon endi unchalik katta emas, lekin u yerda har birimizning o'rni allaqachon belgilangan. Stadiondagi sovuq ter esa endi "eski do'stimiz"ga aylandi — u har safar yangi gʻalabalar bilan qaytadigan qatoriga oʻtirgan.
Boshimni boshqa tomonga ogʻirib, oʻshanda Deri uslubida zarba tushgan vaqtda butun xonadon qimirlab ketgan edi… yana qoʻlimni koʻtarganimda bir necha daqiqaga vaqt oʻchib ketdi, oʻz- oʻzidan “Alloh-u akbar!” degan ovoz chiqdi va bir zumda uyimning peshayoni tozalab qoʻyildi, oʻshanda raqibning yuziga Bivolning chap qoʻli tushganida — kimdir deraza oldida ashula aytayotgandek, yangi kelgan qoʻshnichimiz “Bu nima aytganlar?” deb eshitishga kelgandek edi.
Esadim, oʻshanaday bir vaqtda maydon ichidagi barcha yoʻllar — har bir burilish, har bir nuqta shunchaki yurak urishi edi. Keyin, soʻnggi zarbani olishdan oldin, ichimizda bir lahza boʻlib oʻtardi — butun stadionni oʻzini eshitmasdan qoladigan darajada, chunki Bivolning yuragi oʻz qiyofasini koʻrsatardi, qolganlarning hammasi esa u bilan birga nafas olardi…
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Salom, maydonning ichki qahramonlaridir! Nima uchun oʻshandek sovuq terga tushganimizni endi toʻla anglab yetaman — chunki Bivol nafaqat chempion boʻlib oʻsdi, balki maydonga oʻzining butun qalbini olib chiqdi. Oʻsha soʻnggi chap qoʻlning ovozini eshitdimmi, butun tana qoʻrquv bilan aralash gʻururlilik tuygʻusiga toʻlib ketadi. Hatto oʻsha qoʻlning qayerdan kelayotganini his qilish mumkin edi: raqibga emas, oʻziga qarshi kurashayotganga oʻxshardi. Odamlarning aytishicha, "oʻshanda guruh paydo boʻldi", lekin men oʻzimga shunday deyman: guruh uning ruhi edi, bu yerda esa jangchi oʻziga qarshi chiqqan edi.
Katta koeffitsientdan value afzal 💸
Chingizxonning o‘g‘li endi ilonni ko‘rib qanchalik hushidan ketganini eslayman! Maydonning o‘zi ham Bivol bilan birga nafas olgan ekan, raqibga esa o‘z qiyofasi ko‘rinmay qolgandir. Yuraklarimizni boshqa tomonga og‘irib, gapni aytmayman — o‘shanda “Chap toʻp!” degan hayqiriqdan keyin barcha g‘oyib bo‘lgan ekanmiz, qayerdandir xotinimning “Yangi non bor!” degan ovozini eshitdim. 😂🍿