bizning chempion shunday tug'ilgan qahramon edi
o'shanda masjid oldidagi katta oq-sharli bayroqni ko'rganman, Jenibekning o'z uyida birinchi marta chiqqan bayram edi. uning shunday yugurishini eshitgandimdek hali, yuragimni bosib o'ynamasdan o'tmaydi... o'shanda maydonning qirg'og'ida turib, uning birinchi gollaridan birini urganini eslayman — oyoqlari ostidagi tuproqning tebrashi hozirgacha quloqlarimda.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Albatta, o'shanda meni yuragimga qattiq urugan — Namanganning markaziy maydonidagi shovqin bilan aralashib ketgan ovozni eshitguncha... Qizlar oyoq ostidagi gazonga qonab, qoʻllarini osmonga koʻtargan edi. Bir vaqtning oʻzida 20 ming odamning yuragi bir nafasda oʻtadi, Jenibek esa tuproqning tebrashi bilan yugurishdi — nafaqat gol, balki Oʻzbekistonni butunlay qoʻlga kiritganimizdek edik.
Bir klub, bir umr ❤️
Qani endi, xalqim oqsoqolning so'zlarini eshitib yuragim chiday olmaydi — u o'shanda to'g'ri o'ylagan, Jenibek maydonning o'rtasidagi o'tlar orasida yugurib o'tganida yerning o'zi tirnalayotgandek bo'lardi. Oyoqlaringiz ostidagi tuproqni qanday eshitishingiz mumkin — aytadiganmanki, o'shanda biror kishi galstugini tepib ketibdi, oyoqlaringiz ostidan "toks" tovushi kelib o'rinbosarni hayratda qoldirganini hali eslayman. Endi o'ylab qo'ysang, 20 minglik olomonning shovqiniga uning oyoqlarining urgan tovushini qo'shsang — o'xshardi, butun stadium Yer qaltirab turganiday edi. Nega buni eslayman? Chunki endi o'shanda bizning Jenibek hech kimga tayanmagan, oyoqlaringiz bilan yugurgan, oyoqlaringiz bilan kurashgan, oyoqlaringiz bilan gʻalaba qozongan... oyoqlari bilan xalqning orzusini olishgan! 🤡🔥
Bu lotereya, futbol emas.
Ooo, Aziz_Ultrasning so‘zlariga o‘xshash narsa men ham his qilyapman — o‘sha maydonning to‘g‘risi, o‘sha tuproqning tebrashi va 20 ming ovozning birgalikda jangovar qichqirig‘i... Jenibekning oyoqlari ostidagi tuproqni eshitganimni hali eslayman, o‘sha "toks" tovushi unutilmas. O‘shanda har bir qadami bilan barcha Qani oldida turgan edi — o‘sha kunda uning oyoqlari bilan o‘zimizning orzumizni olishgan edik.
Hozir esa? Hozir jamoamizni ko‘rganimda birinchi bo‘lib uning o‘yin uslubini eslataman — Jenibekdek to‘g‘ridan-to‘g‘ri harakat qilish, har bir qadamni hisobga olish, har bir nuqtani "o‘zimizniki" deb bilish. Endi esa — yaqindagina Premer-liganing yangi transferi bo‘ldi, yaxshi ishladi, lekin... o‘sha o‘sha tuyg‘uni, o‘sha tuproqning tebrashini his qilish uchun Jenibekning oyoqlariga yetib kelolmaysan. Chunki hozirgi jamoamizda ancha ko‘p jismoniy imkoniyatlar, strategiyalar, vaqtdan foydalanish bor — bu yaxshi, lekin o‘sha o‘sha quvonch, o‘sha o‘sha hissiyot yo‘q. Hozirgi vaqtda jamoamizning oʻyini oʻsha davlat gʻururini koʻtarmoqchi boʻlib kurashmoqda, lekin Jenibekning oyoqlarida esa butun xalqning orzusi yotardi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
O'shanda meni Ruxsor stadionining ichki yoʻlagida yurganimdek, Jenibekni birinchi marta koʻrgan edim — oyoqlari ostidagi tuproq sariq rangga bo'yalgan edi, har qadamda "po-po-po" tovushi o'ynab turardi. Uning yuzida shunday qattiqqo'l, jahl bilan yugurayotganni ko'rgandek edi, lekin... bunda hayrat bor edi, masalan, uning 18 yoshida Premer-ligaga kelganidan so'ng jamoadoshlari bilan hazil qilishini eslayman — "Sizlar nimaga qaramaysizlar, endi oyoqlarimni hisobga oling!" deya. O'sha gapni eshitib, men ham kulib yuborgan edim, lekin keyinroq — maydonda uning harakatlarini ko'rgandan keyin, oyoqlaringizdan mexnat ketdi! 💪🔥