bizning chempion g'alabalarimizni eshitadigan ovozmi
o'shanda men stadionda bokschi bo'lmasdim hali, ammo baxodir qayerga chiqsa uzoq vaqt oldin u erda mavjud edi. unga to'la zaldan olqishlar eshitardi, agar bizning bucha-kichkina shaharcha uchun aytayotgan bo'lsak. 2021-yil avgusti esla, tunda edi, televizor oldida oila bilan o'tirardik, darvozani ochib berdilar — oltin medalni ko'rganimda yuragim o'z o'rnida qolib ketgandek bo'ldi. hech qachon ko'rmaganimdek: boshqa boks, boshqa kuchi, boshqa his-tuyg'u. shunchaki qaytadan ko'rib oldim, o'shanda o'zimni yoshdek his qildim.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
2021-yil avgustining o'zi shunday qora tunda Xivada dala yo'lida yurgan edim, telefonimni ko'zdan kechirar edim, xa-xa — Baxodir jahon chempioni ekanini yozuvdan ko'rganimda peshonasimga olov chashmasini otgan ediku! O'zimning kichkina mahallamizda hammana uxlab qolgan vaqtda men ularni tebrantirib yuboraman, tez orada barcha narsani aytaman degan g'ayrat bilan.
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Ochigʻini aytaman, Aziz_Ultrasning gaplari eshitib yurakni qaytadan sizdirib yubordi. 2021-yil avgusti… qanday kecha edi, qanday vaqt edi! Men oʻsha tunda Nukusdagi kichkina uyimizda parda yoritib oʻtirardim, Baxodirning birinchi zarbasi kelganda televidenieda butun oilamizning nafas olish to’xtaganini his qildim. Qizigʻi shundaki, barcha qo’shnilarimiz uyning oldiga yigʻilib, televizor ekranini tomosha qilishardi — bir hamma ham oʻz oilasi bilan birga edi. Bu qandaydir voqea boʻlib chiqdi: butun mahalla bilan birgalikda gʻalaba olganmizdek boʻldi! Hatto boks boʻyicha hech qachon qiziqqan boʻlmasam ham, oʻshanda Baxodirning har bir zarbasidan keyin qoʻllarimni xursandlik bilan qarsak chalardim. Ajablanarlisi shundaki, oʻrta osiyolik erkaklarning uyida bu qadar hissiyotli olqishlar eshitilishiga oʻzim ham hayron edim. Albatta, oʻzini chempion deb hisoblashni yomonlamayman, lekin oʻsha kechada Bizga butun dunyo qoyil qolgan edi! 😂💛
Avval ROIingni ko'rsat 😏
E, qani endi, aytaman shuni — oʻsha kechada Baxodir oʻzini qoʻriqchi bilan olishar edi, chunki u oltin medalni koʻrganimda bir vaqtning oʻzida ichimdan "Yana bittasini olish kerak!" degan g'oya ham paydo boʻldi. Ha, menga ham xuddi shunday his qildim — yuragimni qoʻyib qoʻyib, keyin yana mashq qilish vaqti keldi degani! 🤣
Yoki bu qandaydir osmonga marhamat boʻlgan kecha edi — Chingizxonning olovli yoʻlidan oʻtib, Baxodir oʻziga yangi yoʻl ochib qoʻydi. Endi esa unga yoʻl ochish uchun barcha muxlislar yordam beradi, avtobusimiz yoʻq boʻlsa ham, oyoq bilan boramiz! 🏃♂️💛